In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin

[Bertiel]

dat zeg ik ook niet, maar hoe m'n Christuskennis krijgt is voor een ieder verschillend en dat is ook wat Brakel leert.
Juist Brakel neemt duidelijk afstand van een wedergeboorte zonder Christuskennis.

[Posthoorn]

@Posthoorn

Ik begrijp je wel en herken het ook. Maar achteraf denk ik niet dat het perse zo moet. Dat het niet de enige manier is. Ik denk dat de HEERE ook meer geleidelijk kan werken. Zeker onder een heldere verkondiging van de Waarheid.

Kun jij je voorstellen dat het anders gaat? Ik kan me daar eerlijk gezegd weinig bij voorstellen. En in dit opzicht moeten we ook kritisch naar de oudvaders kijken, want zijn in hun 'pastoraliteit' weleens een stapje te ver gegaan, denk ik. "Eén ding weet ik, dat ik blind was, en nu zie." En die blindgeborene wist ook heel goed hoe en wanneer zijn ogen geopend waren!

[huisman]

@Posthoorn

Ik begrijp je wel en herken het ook. Maar achteraf denk ik niet dat het perse zo moet. Dat het niet de enige manier is. Ik denk dat de HEERE ook meer geleidelijk kan werken. Zeker onder een heldere verkondiging van de Waarheid.

Kun jij je voorstellen dat het anders gaat? Ik kan me daar eerlijk gezegd weinig bij voorstellen. En in dit opzicht moeten we ook kritisch naar de oudvaders kijken, want zijn in hun 'pastoraliteit' weleens een stapje te ver gegaan, denk ik. "Eén ding weet ik, dat ik blind was, en nu zie." En die blindgeborene wist ook heel goed hoe en wanneer zijn ogen geopend waren!

Wanneer werden de ogen geopend van de tollenaar achter in de tempel? Het is toch best opvallend dat de Heere Jezus in de gelijkenis van de zaaier een wezenlijk verschil maakt tussen een snelle groei (steenachtige plaatsen) en een geleidelijke groei.
Zie ook Markus 4 : 28 Want de aarde brengt van zelve vruchten voort: eerst het kruid, daarna de aar, daarna het volle koren in de aar. Daar zit toch een opwas in?
Brakel benoemt de manier waarop God meestal in mensen werkt met het woord ‘allengskens’ :droefheid,blijdschap, strijd, overwinning, geloof en ongeloof wisselen elkaar daarbij voortdurend af. Hoe kijk jij hier tegenaan.
Het zijn van mij oprechte vragen juist omdat ik veel herkenning bemerk als jij iets over je geestelijke leven deelt. Bij mij was het zeker niet ‘allengskens’ maar ik wil mijzelf ook niet als maatstaf nemen.

[Posthoorn]

Natuurlijk is de bekering gewoonlijk een proces, een proces dat heel lang kan duren zelfs. Maar het moment waarop je ogen geopend worden voor de heerlijkheid van Christus en de boodschap van het Evangelie, dat gaat toch niet geleidelijk? Dat is wat men noemt 'de openbaring van Christus aan de ziel'.

[KDD]

Je precies. Als Christus Gods toorn volledig gedragen heeft, in welke zin blijft diezelfde toorn dan nog rusten op de zonden van Zijn kinderen? Is dat dan nog toorn in strafrechtelijke zin, of spreken we eigenlijk over iets anders maar gebruiken we hetzelfde woord?

De meditatie van gisteren uit zijn dagboek ging over Micha 7:9: Ik zal des HEEREN gramschap dragen, want ik heb tegen Hem gezondigd. Dit wordt uitgesproken door een kind van God. Hier een stukje uit een preek over Micha 7: 18: Wie is een God gelijk Gij, Die de ongerechtigheid vergeeft, en de overtreding van het overblijfsel Zijner erfenis voorbijgaat? Hij houdt Zijn toorn niet in eeuwigheid; want Hij heeft lust aan goedertierenheid.

"Hij houdt Zijn toorn niet in eeuwigheid".
De vlam van Gods toorn tegen de zonde der uitverkorenen is in Christus geblust. Want Jezus Christus is de Zoon Zijner liefde en als Middelaar des Verbonds is Hij die Zoon, die Zijn toorn doordragen, voldragen en weggedragen heeft. Paulus zegt in Rom. 3: "Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid door de vergeving der zonden die tevoren geschied zijn, onder de verdraagzaamheid Gods". Hij houdt dus Zijn toorn niet eeuwig. Zijn toorn is in Christus voor Zijn volk geblust. Dan zegt de Heere in het uur der minne: "Als Ik bij u voorbijging, zo zag ik u, vertreden zijnde in uw bloed, en Ik zeide tot u in uw bloed: Leef; ja Ik zeide tot u in uw bloed Leef!" De Heere gaat verder. Hij zegt: "Uw tijd was de tijd der minne." De tijd der minne is een tijd der liefde. God komt met haar in een verbond wanneer God Zijn volk rechtvaardigt in de vierschaar van haar consciëntie en haar vrij spreekt van schuld en straf en een recht geeft ten eeuwigen leven. Dan zegt Hij: "Want dat zal Mij zijn als de wateren van Noach, toen Ik zwoer, dat de wateren van Noach niet meer over de aarde zouden gaan; alzo heb Ik gezworen, dat Ik niet meer op u toornen en niet meer op u schelden zal". Dan behoudt God Zijn toorn niet eeuwig voor Zijn volk; Zijn rechtvaardigheid is voldaan in Christus. Als God de zonde van Zijn kerk vergeeft, vergeeft Hij ze in Christus. Christus heeft voor haar geboet, Die heeft voor haar die eeuwige toorn doordragen en voldragen. Al het blote creatuur schiet tekort om die toorn Gods te voldragen en weg te dragen. "Wie kent de sterkte Uws toorns?" Met eeuwig in de hel te liggen zal aan Gods toorn niet genoeg gedaan kunnen worden. "Deze zullen gaan in de eeuwige pijn".

"Hij houdt Zijn toorn niet in eeuwigheid".
Er is een Vaderlijke toorn in God. Als Zijn oude volk Israël het in Kanaän verzondigd had, dan laat God de vijanden toe, dat de tien stammen geslagen worden door de hand der Assyriërs en dat Juda geslagen wordt door de hand der Chaldeeën en dan komt God en Die zegt tot Zijn volk: "Laat u tuchtigen, Jeruzalem! opdat Mijn ziel van u niet afgetrokken worde, opdat Ik u niet stelle tot een woestheid, tot een onbewoond land." Dan komt God in het postuur van Zijn Vaderlijk recht. Dan moet Zijn volk 70 jaar naar Babel. God laat Zijn vijanden even los om als honden, tijgers en beren hen te bespringen. Dan gaat het er soms diep door. Dat Vaderlijk recht, wat zegt de kerk daarvan? "Ik zal des Heeren gramschap dragen." Dat is niet de rechterlijke gramschap, want die heeft Christus gedragen. De rechterlijke gramschap kan de kerk niet dragen en moet de kerk niet dragen. Het zijn kastijdingen uit Gods liefde voortkomende. Zij heeft ook geen betalend vermogen.

[Vrouwke]

Dooponderricht van ds. G. Boer staat bij mij ook bovenaan ja, hier een link: https://www.passievoorhetevangelie.nl/p ... onderricht

Gevonden en opgeslagen voordat ik het zou vergeten..

https://www.passievoorhetevangelie.nl/p ... onderricht

[KDD]

Natuurlijk is de bekering gewoonlijk een proces, een proces dat heel lang kan duren zelfs. Maar het moment waarop je ogen geopend worden voor de heerlijkheid van Christus en de boodschap van het Evangelie, dat gaat toch niet geleidelijk? Dat is wat men noemt 'de openbaring van Christus aan de ziel'.

Eens. En dat moment is onvergetelijk.

[huisman]

Natuurlijk is de bekering gewoonlijk een proces, een proces dat heel lang kan duren zelfs. Maar het moment waarop je ogen geopend worden voor de heerlijkheid van Christus en de boodschap van het Evangelie, dat gaat toch niet geleidelijk? Dat is wat men noemt 'de openbaring van Christus aan de ziel'.

Eens, meer heb ik hierover voorlopig niet bij te dragen. Alleen nog mijn opvatting dat het bevindelijk pas echt is ‘opgelost’ bij de openbaring van Christus aan de ziel.

[KDD]

Natuurlijk is de bekering gewoonlijk een proces, een proces dat heel lang kan duren zelfs. Maar het moment waarop je ogen geopend worden voor de heerlijkheid van Christus en de boodschap van het Evangelie, dat gaat toch niet geleidelijk? Dat is wat men noemt 'de openbaring van Christus aan de ziel'.

Eens, meer heb ik hierover voorlopig niet bij te dragen. Alleen nog mijn opvatting dat het bevindelijk pas echt is ‘opgelost’ bij de openbaring van Christus aan de ziel.

Ja. Dat is een keerpunt en daarna is het geestelijk leven anders.

[Henk J]

Dus mensen die datum en uur niet weten kunnen niet waarlijk bekeerd zijn? Ook al bemerken ze bij zichzelf dat het Woord anders spreekt dan vroeger? Maar het meer een nog doorgaand proces van vallen en opstaan is?

[KDD]

Natuurlijk wel. Maar een bekommerde kerk moet wel weten dat de pijl verder ligt. De pijl ligt altijd verder trouwens. Ik jaag erna zegt de apostel Paulus.

[Vrouwke]

@Posthoorn

Ik begrijp je wel en herken het ook. Maar achteraf denk ik niet dat het perse zo moet. Dat het niet de enige manier is. Ik denk dat de HEERE ook meer geleidelijk kan werken. Zeker onder een heldere verkondiging van de Waarheid.

Kun jij je voorstellen dat het anders gaat? Ik kan me daar eerlijk gezegd weinig bij voorstellen. En in dit opzicht moeten we ook kritisch naar de oudvaders kijken, want zijn in hun 'pastoraliteit' weleens een stapje te ver gegaan, denk ik. "Eén ding weet ik, dat ik blind was, en nu zie." En die blindgeborene wist ook heel goed hoe en wanneer zijn ogen geopend waren!

In Markus 8 vers 23, 24, 25 zie je ook een meer geleidelijke weg (zie ook de kanttekeningen).

Maar waar het me veel meer om gaat is of dat dit gepaard moet gaan met onmiddelijke ervaringen. Vaak word dit zo verkondigd. Terwijl ik dat in de Bijbel, de belijdenisgeschriften en bij veel oude schrijvers niet terug vind. Maar daar hebben we het laatst ook al over gehad: viewtopic.php?p=1224052#p1224052

[Bertiel]

Natuurlijk is de bekering gewoonlijk een proces, een proces dat heel lang kan duren zelfs. Maar het moment waarop je ogen geopend worden voor de heerlijkheid van Christus en de boodschap van het Evangelie, dat gaat toch niet geleidelijk? Dat is wat men noemt 'de openbaring van Christus aan de ziel'.

Eens, meer heb ik hierover voorlopig niet bij te dragen. Alleen nog mijn opvatting dat het bevindelijk pas echt is ‘opgelost’ bij de openbaring van Christus aan de ziel.

Ja. Dat is een keerpunt en daarna is het geestelijk leven anders.

En hebben jullie genoeg aan dat ene punt ?

[KDD]

Ja en nee.

[Posthoorn]

@Posthoorn

Ik begrijp je wel en herken het ook. Maar achteraf denk ik niet dat het perse zo moet. Dat het niet de enige manier is. Ik denk dat de HEERE ook meer geleidelijk kan werken. Zeker onder een heldere verkondiging van de Waarheid.

Kun jij je voorstellen dat het anders gaat? Ik kan me daar eerlijk gezegd weinig bij voorstellen. En in dit opzicht moeten we ook kritisch naar de oudvaders kijken, want zijn in hun 'pastoraliteit' weleens een stapje te ver gegaan, denk ik. "Eén ding weet ik, dat ik blind was, en nu zie." En die blindgeborene wist ook heel goed hoe en wanneer zijn ogen geopend waren!

In Markus 8 vers 23, 24, 25 zie je ook een meer geleidelijke weg (zie ook de kanttekeningen).

Maar waar het me veel meer om gaat is of dat dit gepaard moet gaan met onmiddelijke ervaringen. Vaak word dit zo verkondigd. Terwijl ik dat in de Bijbel, de belijdenisgeschriften en bij veel oude schrijvers niet terug vind. Maar daar hebben we het laatst ook al over gehad: viewtopic.php?p=1224052#p1224052

In Markus 8 gebeurt het inderdaad in twee fasen, niet geleidelijk overigens. Maar dan nog is heel helder wát er gebeurt.
Indirect vind je het in de Bijbel wel terug. Maar het is wel iets wat geestelijk verstaan moet worden. Joh. 6:40, 2 Kor. 4:6, Jes. 52:6, Jes. 61:1-3.
Oudvaders zijn hier inderdaad niet eenduidig over. Daarom moet je deze ook in dit opzicht kritisch lezen.