Gereformeerde Gemeenten

[Vrouwke]

Heb je dit al eens beluisterd?
Uitleg door Ds. C. Harinck

https://downloadpreken.nl/10263/het-aanbod-van-genade

[DDD]

Een aanbod is niets anders dan een belofte.

Voor een aanbod hoeft geen vraag te zijn, dat slaat nergens op. Daarom gaan sommige aanbieders ook failliet.

Dank u!

Jij zegt dus dat voor aanbod gewoon belofte ingevuld mag worden? Al kom je dan wel wat in de knel met voorwaardelijk, onvoorwaardelijk, verbondsbeloften, Evangeliebeloften, zoals de leeruitspraken van 1931 en ook latere (GG) publicaties daarover hebben geschreven. Voor wie is wat, zeg maar. Dan blijf ik stiekem toch bij mijn stelling dat aanbod echt een verkeerd woord is.

Het woord is prima, net als het woord belofte. Zolang je het maar definieert volgens de definitie van degene die schrijft, is het overgrote deel van de misverstanden al opgelost. Los daarvan zijn er meningsverschillen over hoe barmhartig God is, maar die kunnen niet zitten in het enkele woord aanbod of belofte..

[Ad Anker]

Het ligt er ook wel aan waar je theologie studeert natuurlijk, er zit nog wel verschil tussen de TUA en TUU of Pthu, zo ook tussen CGO en CHE. Hoe het op de CHE toe gaat kan Ad het beste zeggen. Ik heb CGO gedaan en daar krijg je echt gedegen opleiding in de theologie in de brede zin van het woord. Echter wel vanuit een Gereformeerde connotatie. Dat vond ik zelf wel heel prettig. Maar ook aan het begin van de opleiding werd gezegd dat je met theologie studeren een beetje onbevangenheid kwijt raakt, je luistert toch anders omdat je meer weet. En dat kan ik beamen, gelukkig heb ik er geen last van maar dat komt denk ik ook omdat onze predikant preekt zoals ik het op de opleiding heb meegekregen en hij een echte Christus prediker is en die mensen niet met wat dogmatische cliches naar huis stuurt.

Ik weet daar nog niet zoveel van. Ik heb nu een aantal preken gemaakt en gehouden die voorliggen om te worden beoordeeld. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat.
Dogmatisch zijn we nu onderwezen vanuit 'Christelijke Dogmatiek' van v.d. Brink/v.d. Kooi. Prachtig boek. Vorig jaar een Engelstalig dogmatiek boek van Jones. Dat is natuurlijk breder dan de dogmatiek van Kersten, die leidend is bij de CGO. In het maken van exegeses moeten wij gebruik maken van modernere bijbelcommentaren en is het niet de bedoeling dat we Calvijn/Henry gebruiken bijvoorbeeld. Dat zal wel een verschil zijn. Het is heerlijk om de focus te hebben op: wat staat er in plaats van hoe functioneert dat in het leven van Gods kind (bevinding). Ik bereidde onlangs een preek voor over de storm op zee. Mijn focus was: Jezus heeft alle macht. Zou ik er punten bij moeten bedenken dan zou het zijn: Hij zorgt voor de discipelen, Hij bestraft de wind en de zee en Hij betoont de Almachtige te zijn, de Zoon van God. Ik las een meditatie waar de focus anders lag: Een bange nacht, worstelende discipelen en een bestraffende Jezus. In mijn focus is alles gericht op Hem: Wie is toch Deze... Bij de focus in de meditatie is de focus de beleving van de discipelen. En ja, die laatste focus kom ik nogal eens tegen, ook in de prediking. En dat vind ik soms oprecht lastig.
Ik merk dat in de GG de kanttekeningen echt een enorm grote plaats krijgen in de verklaring van het Woord. Soms is dat heel helpend, echter, de kanttekeningen zijn ook een verklaring, geschreven in de tijd van 'Dordt' en ook wel gedomineerd door de uitverkiezing en een voorwaardelijke uitleg. Het wordt dan vaak op gelijke hoogte gesteld dan de Schrift zelf.
Natuurlijk word ik kritischer, al was ik altijd wel een tamelijk kritische luisteraar. Dat scheelt misschien.
Ook in mijn werk merk ik dat dingen die in mijn bubbel volkomen zeker leken toch minder zeker zijn. Al met al wordt er toch wat beroerd in mijn kijk op zaken. Ongetwijfeld.

Al gaan we terug naar het onderwerp. Door de opmerkingen van Job en Tiberius wordt het toch wat persoonlijk. En daar stop ik snel weer mee.

[Ad Anker]

Een aanbod is niets anders dan een belofte.

Voor een aanbod hoeft geen vraag te zijn, dat slaat nergens op. Daarom gaan sommige aanbieders ook failliet.

Dank u!

Jij zegt dus dat voor aanbod gewoon belofte ingevuld mag worden? Al kom je dan wel wat in de knel met voorwaardelijk, onvoorwaardelijk, verbondsbeloften, Evangeliebeloften, zoals de leeruitspraken van 1931 en ook latere (GG) publicaties daarover hebben geschreven. Voor wie is wat, zeg maar. Dan blijf ik stiekem toch bij mijn stelling dat aanbod echt een verkeerd woord is.

Het woord is prima, net als het woord belofte. Zolang je het maar definieert volgens de definitie van degene die schrijft, is het overgrote deel van de misverstanden al opgelost. Los daarvan zijn er meningsverschillen over hoe barmhartig God is, maar die kunnen niet zitten in het enkele woord aanbod of belofte..

Juist. Steenblok had geen enkele moeite met het woord aanbod. Natuurlijk niet. Maar de definiëring. Daarom stoppen met het woord aanbod. Ik vind bediening (ik las dat ergens) veel mooier en Bijbelser. Het is ook wat mystieker en dat geeft mooi het mysterie weer. Dode zondaren die gaan horen, dat is natuurlijk al onbegrijpelijk. En laten we alstublieft het mysterie niet weg-dogmatiseren of weg-exegetiseren.

[DDD]

Dat pleidooi kan ik wel volgen, maar het woord bediening is natuurlijk ook wel wat ingewikkeld. Het gaat niet om bedienen zoals in een goed restaurant.

[Groepscirkel]

Het ligt er ook wel aan waar je theologie studeert natuurlijk, er zit nog wel verschil tussen de TUA en TUU of Pthu, zo ook tussen CGO en CHE. <>

Zeker maakt dat uit. Maar kan je mij een voorbeeld geven van een Nederlandse hbo of wo theologie studie waar brononderzoek van primaire teksten diepgaand is verankerd in het vaste curriculum?
Tot voor kort had het HHS nog een module waar De servo arbitrio verplichte leesstof was. Volgens mij inmiddels ook verdwenen. In de studiegids van de TUA zijn een paar beknopte fragmenten voorgeschreven. Het bachelorprogramma van TUU idem dito. In de studiegids van CGO zie ik dit soort werken niet terugkomen. Bij de PThU ben ik het ook niet tegengekomen, maar die heb ik nu niet meer gecheckt. Het CHE curriculum is mij onbekend.

[FlyingEagle]

Het ligt er ook wel aan waar je theologie studeert natuurlijk, er zit nog wel verschil tussen de TUA en TUU of Pthu, zo ook tussen CGO en CHE. Hoe het op de CHE toe gaat kan Ad het beste zeggen. Ik heb CGO gedaan en daar krijg je echt gedegen opleiding in de theologie in de brede zin van het woord. Echter wel vanuit een Gereformeerde connotatie. Dat vond ik zelf wel heel prettig. Maar ook aan het begin van de opleiding werd gezegd dat je met theologie studeren een beetje onbevangenheid kwijt raakt, je luistert toch anders omdat je meer weet. En dat kan ik beamen, gelukkig heb ik er geen last van maar dat komt denk ik ook omdat onze predikant preekt zoals ik het op de opleiding heb meegekregen en hij een echte Christus prediker is en die mensen niet met wat dogmatische cliches naar huis stuurt.

Ik weet daar nog niet zoveel van. Ik heb nu een aantal preken gemaakt en gehouden die voorliggen om te worden beoordeeld. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat.
Dogmatisch zijn we nu onderwezen vanuit 'Christelijke Dogmatiek' van v.d. Brink/v.d. Kooi. Prachtig boek. Vorig jaar een Engelstalig dogmatiek boek van Jones. Dat is natuurlijk breder dan de dogmatiek van Kersten, die leidend is bij de CGO. In het maken van exegeses moeten wij gebruik maken van modernere bijbelcommentaren en is het niet de bedoeling dat we Calvijn/Henry gebruiken bijvoorbeeld. Dat zal wel een verschil zijn. Het is heerlijk om de focus te hebben op: wat staat er in plaats van hoe functioneert dat in het leven van Gods kind (bevinding). Ik bereidde onlangs een preek voor over de storm op zee. Mijn focus was: Jezus heeft alle macht. Zou ik er punten bij moeten bedenken dan zou het zijn: Hij zorgt voor de discipelen, Hij bestraft de wind en de zee en Hij betoont de Almachtige te zijn, de Zoon van God. Ik las een meditatie waar de focus anders lag: Een bange nacht, worstelende discipelen en een bestraffende Jezus. In mijn focus is alles gericht op Hem: Wie is toch Deze... Bij de focus in de meditatie is de focus de beleving van de discipelen. En ja, die laatste focus kom ik nogal eens tegen, ook in de prediking. En dat vind ik soms oprecht lastig.
Ik merk dat in de GG de kanttekeningen echt een enorm grote plaats krijgen in de verklaring van het Woord. Soms is dat heel helpend, echter, de kanttekeningen zijn ook een verklaring, geschreven in de tijd van 'Dordt' en ook wel gedomineerd door de uitverkiezing en een voorwaardelijke uitleg. Het wordt dan vaak op gelijke hoogte gesteld dan de Schrift zelf.
Natuurlijk word ik kritischer, al was ik altijd wel een tamelijk kritische luisteraar. Dat scheelt misschien.
Ook in mijn werk merk ik dat dingen die in mijn bubbel volkomen zeker leken toch minder zeker zijn. Al met al wordt er toch wat beroerd in mijn kijk op zaken. Ongetwijfeld.

Al gaan we terug naar het onderwerp. Door de opmerkingen van Job en Tiberius wordt het toch wat persoonlijk. En daar stop ik snel weer mee.

Dank voor het inkijkje. Mooi om te lezen en ik herken best veel van wat je zegt.

Pas preekte onze predikant over Markus 6: 45-53

Thema en punten waren:

De discipelen beproefd
1. een onttrekkende Jezus
2. een wandelende Jezus
3. een sprekende Jezus


De focus moet toch altijd op het werk van God liggen

[BSH]

Het ligt er ook wel aan waar je theologie studeert natuurlijk, er zit nog wel verschil tussen de TUA en TUU of Pthu, zo ook tussen CGO en CHE. Hoe het op de CHE toe gaat kan Ad het beste zeggen. Ik heb CGO gedaan en daar krijg je echt gedegen opleiding in de theologie in de brede zin van het woord. Echter wel vanuit een Gereformeerde connotatie. Dat vond ik zelf wel heel prettig. Maar ook aan het begin van de opleiding werd gezegd dat je met theologie studeren een beetje onbevangenheid kwijt raakt, je luistert toch anders omdat je meer weet. En dat kan ik beamen, gelukkig heb ik er geen last van maar dat komt denk ik ook omdat onze predikant preekt zoals ik het op de opleiding heb meegekregen en hij een echte Christus prediker is en die mensen niet met wat dogmatische cliches naar huis stuurt.

Ik weet daar nog niet zoveel van. Ik heb nu een aantal preken gemaakt en gehouden die voorliggen om te worden beoordeeld. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat.
Dogmatisch zijn we nu onderwezen vanuit 'Christelijke Dogmatiek' van v.d. Brink/v.d. Kooi. Prachtig boek. Vorig jaar een Engelstalig dogmatiek boek van Jones. Dat is natuurlijk breder dan de dogmatiek van Kersten, die leidend is bij de CGO. In het maken van exegeses moeten wij gebruik maken van modernere bijbelcommentaren en is het niet de bedoeling dat we Calvijn/Henry gebruiken bijvoorbeeld. Dat zal wel een verschil zijn. Het is heerlijk om de focus te hebben op: wat staat er in plaats van hoe functioneert dat in het leven van Gods kind (bevinding). Ik bereidde onlangs een preek voor over de storm op zee. Mijn focus was: Jezus heeft alle macht. Zou ik er punten bij moeten bedenken dan zou het zijn: Hij zorgt voor de discipelen, Hij bestraft de wind en de zee en Hij betoont de Almachtige te zijn, de Zoon van God. Ik las een meditatie waar de focus anders lag: Een bange nacht, worstelende discipelen en een bestraffende Jezus. In mijn focus is alles gericht op Hem: Wie is toch Deze... Bij de focus in de meditatie is de focus de beleving van de discipelen. En ja, die laatste focus kom ik nogal eens tegen, ook in de prediking. En dat vind ik soms oprecht lastig.
Ik merk dat in de GG de kanttekeningen echt een enorm grote plaats krijgen in de verklaring van het Woord. Soms is dat heel helpend, echter, de kanttekeningen zijn ook een verklaring, geschreven in de tijd van 'Dordt' en ook wel gedomineerd door de uitverkiezing en een voorwaardelijke uitleg. Het wordt dan vaak op gelijke hoogte gesteld dan de Schrift zelf.
Natuurlijk word ik kritischer, al was ik altijd wel een tamelijk kritische luisteraar. Dat scheelt misschien.
Ook in mijn werk merk ik dat dingen die in mijn bubbel volkomen zeker leken toch minder zeker zijn. Al met al wordt er toch wat beroerd in mijn kijk op zaken. Ongetwijfeld.

Al gaan we terug naar het onderwerp. Door de opmerkingen van Job en Tiberius wordt het toch wat persoonlijk. En daar stop ik snel weer mee.

Toch heeft Marco wel echt oog voor de 'behoudende' studenten. Hij geeft zijn mening, maar wel met respect.
Cees van het OT heb jij dan denk ik net gemist? Die had voor mijn gevoel iets minder feeling met rechts.

[Job]

Maar ter zake. Ik ontken je zorg niet. Toch vroeg ik me af: je bent een tijd geleden begonnen in alle de werken van dr. Van den Brink en het komt me voor dat je de prediking kritischer bent gaan volgen. Klopt dat? Het mag hoor, maar laat je je er niet door meevoeren. Zomaar een broederlijke raad. Dan ontneem je jezelf weldra alle voedsel die óók in de prediking te vinden is.

Wat een analyse. Ook wel veilig, je hoeft dan niet op de inhoud in te gaan. Hoe 'alle de werken van dr. van den Brink' daarbij horen ontgaat me wat. Ik heb inderdaad die boeken gelezen maar die hebben niet veel invloed gehad.
Ik vind het vraagstuk over het aanbod van genade interessant. Ik ben daarin opgevoed. De synodalen, zoals de GG in mijn jeugd heetten, waren voor een algemeen aanbod en wij niet. Inmiddels zijn daar veel boeken over geschreven en wijlen ds. Golverdingen heeft daar een grote bijdrage in gehad. Nu zijn we, in 2026, synodaal op een punt gekomen dat we het weer eens zijn, 73 jaar na de scheuring over dat onderwerp. Dat interesseert me in grote mate. Ik ben inmiddels zo'n 26 jaar lid in een GG en heb in de prediking nooit zo begrepen waar het verschil heeft gezeten. De GG is doorgegaan met theologiseren, zijn dogmatisch verder gegaan in de heilsfeitbeleving en de standenleer, mede door bijdragen van wijlen ds. Moerkerken in 'Bethel en Pniël' bijvoorbeeld. Ook in de GGiN hoor je dat overigens wel. Toch geloof ik dat het in de GGiN wat minder speelde. Door de standenleer (die ik niet ontken, er zijn Bijbels gezien standen in het genadeleven, dat geloof ik zeker) als norm te verheffen in een deel van de GG is er weinig ruimte overgebleven voor een 'vrij aanbod van genade'. De heilsweg die de Heere met Zijn kinderen gaat is zo dogmatisch en leerstellig dichtgetimmerd dat er van een vrije evangelieverkondiging minder sprake is. Met als gevolg dat de toe-eigening voor veel mensen een levensgroot vraagstuk blijft. De worsteling (als het een worsteling is, soms is het ook berusting en wachten op een wonder) of men wel echt zondaar voor God is geworden domineert boven de vraag: Hoe wordt de Heere Jezus de mijne en ik de Zijne?

Maar goed, je ontkent mijn zorg niet. Hoe zie je het dan?

Hoi Ad.

Het was geen aanval of iets. Ik meen jou te kennen hier als iemand die altijd constructief in het kerkelijk leven staat. Ik zeg niet dat je dat kwijt bent maar in korte tijd lees ik nu al tweemaal iets best wel kritisch over studenten bijvoorbeeld. In mijn beleving "kende" ik je zo eerder niet. Blijft staan dat je het gerust mag vinden. Ik sla er altijd wel wat eerder op aan wanneer er iets gezegd wordt over studenten. Niet alleen omdat op de Synode gevraagd is hen met tact te behandelen, maar ze bevinden zich nu eenmaal in een kwetsbare positie. En beginnen nog maar net. Willen alles goed doen.

Van den Brink herinner ik me dat je je daarin ging verdiepen en aangezien hij kleine lettertjesspecialist is, legde ik die link.

Verder deel ik je analyse wel. Het is in de kerkgeschiedenis bijna altijd: actie-reactie, zo ook in ons kerkverband. Dan krijg je snel bootjeshangers, rechts of links. Maar hetzij Christus onder een deksel verkondigd wordt, hetzij openlijk (even uit het hoofd): ik verblijd me en ik zal me ook verblijden. Veel dominees horend denk ikzelf dat we in ons kerkverband niets tekort komen. Bovendien kan ik sterk meevoelen in de angst mensen de bloemhoven in te jagen, zeker in deze tijd, ook al zou dat geen belemmering moeten hoeven en mogen zijn. Het vraagt veel geloof van predikanten om los te laten.

Verder denk ik ook dat er verschil is tussen intonatie en inhoud. Ds. Moerkerken vertelde in zijn laatste interview dat iemand constateerde dat zijn toon in de Saambinder "bars" was. Ik denk dat men in "zijn tijd" , ook een deel van de studenten van toen, onbedoeld best wel een bepaalde toon is gaan hanteren waarbij men striktheid en duidelijkheid in deze zaken is gaan verwarren met een zekere plompheid, een hardheid, een defensieve houding. Dat maakt preekcitaten waarin het gaat over de bediening of het aanbod van genade, over de bereidwilligheid van Christus, bij een deel van de predikanten wat korzelig, defensief, onpastoraal, strikt. Dogmatisch ook, zo je wilt. Ik zie echter in toenemende mate ook voorgangers onder ons die weliswaar nog steeds niet royaal "strooien" met het letterlijke aanbod van genade, maar waarbij zoveel warmte, gunning en beleving meekomt in het spreken over Christus, dat daar alsnog veel aanbod vanuit gaat.

[KDD]

Het ligt er ook wel aan waar je theologie studeert natuurlijk, er zit nog wel verschil tussen de TUA en TUU of Pthu, zo ook tussen CGO en CHE. Hoe het op de CHE toe gaat kan Ad het beste zeggen. Ik heb CGO gedaan en daar krijg je echt gedegen opleiding in de theologie in de brede zin van het woord. Echter wel vanuit een Gereformeerde connotatie. Dat vond ik zelf wel heel prettig. Maar ook aan het begin van de opleiding werd gezegd dat je met theologie studeren een beetje onbevangenheid kwijt raakt, je luistert toch anders omdat je meer weet. En dat kan ik beamen, gelukkig heb ik er geen last van maar dat komt denk ik ook omdat onze predikant preekt zoals ik het op de opleiding heb meegekregen en hij een echte Christus prediker is en die mensen niet met wat dogmatische cliches naar huis stuurt.

Ik weet daar nog niet zoveel van. Ik heb nu een aantal preken gemaakt en gehouden die voorliggen om te worden beoordeeld. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat.
Dogmatisch zijn we nu onderwezen vanuit 'Christelijke Dogmatiek' van v.d. Brink/v.d. Kooi. Prachtig boek. Vorig jaar een Engelstalig dogmatiek boek van Jones. Dat is natuurlijk breder dan de dogmatiek van Kersten, die leidend is bij de CGO. In het maken van exegeses moeten wij gebruik maken van modernere bijbelcommentaren en is het niet de bedoeling dat we Calvijn/Henry gebruiken bijvoorbeeld. Dat zal wel een verschil zijn. Het is heerlijk om de focus te hebben op: wat staat er in plaats van hoe functioneert dat in het leven van Gods kind (bevinding). Ik bereidde onlangs een preek voor over de storm op zee. Mijn focus was: Jezus heeft alle macht. Zou ik er punten bij moeten bedenken dan zou het zijn: Hij zorgt voor de discipelen, Hij bestraft de wind en de zee en Hij betoont de Almachtige te zijn, de Zoon van God. Ik las een meditatie waar de focus anders lag: Een bange nacht, worstelende discipelen en een bestraffende Jezus. In mijn focus is alles gericht op Hem: Wie is toch Deze... Bij de focus in de meditatie is de focus de beleving van de discipelen. En ja, die laatste focus kom ik nogal eens tegen, ook in de prediking. En dat vind ik soms oprecht lastig.
Ik merk dat in de GG de kanttekeningen echt een enorm grote plaats krijgen in de verklaring van het Woord. Soms is dat heel helpend, echter, de kanttekeningen zijn ook een verklaring, geschreven in de tijd van 'Dordt' en ook wel gedomineerd door de uitverkiezing en een voorwaardelijke uitleg. Het wordt dan vaak op gelijke hoogte gesteld dan de Schrift zelf.
Natuurlijk word ik kritischer, al was ik altijd wel een tamelijk kritische luisteraar. Dat scheelt misschien.
Ook in mijn werk merk ik dat dingen die in mijn bubbel volkomen zeker leken toch minder zeker zijn. Al met al wordt er toch wat beroerd in mijn kijk op zaken. Ongetwijfeld.

Al gaan we terug naar het onderwerp. Door de opmerkingen van Job en Tiberius wordt het toch wat persoonlijk. En daar stop ik snel weer mee.

Ik las pas een preek van Ds. E. Venema hierover. Een van de mooiste preken die ik ooit gelezen heb. Hij schrijft dat als we op de discipelen focussen dan kunnen velen der eigen beeld een zien. Maar voor de bekommerde kerk kan het alleen een troost zijn als we de volle aandacht op Christus vestigen: Hoedanig een is Deze?

[Ad Anker]

Toch heeft Marco wel echt oog voor de 'behoudende' studenten. Hij geeft zijn mening, maar wel met respect.
Cees van het OT heb jij dan denk ik net gemist? Die had voor mijn gevoel iets minder feeling met rechts.

De docenten die ik nu heb, voor OT, NT en dogmatiek waardeer ik zeer! Ik leer enorm veel van ze en geniet erg van de colleges. We zitten natuurlijk ook met een groep volwassenen en bijt wel van me af. Ze weten allemaal dat ik GG ben en dat ze daar fatsoenlijk over hebben te spreken, al betrap ik de docenten van deze vakken daar echt niet op. Integendeel.

[BSH]

Toch heeft Marco wel echt oog voor de 'behoudende' studenten. Hij geeft zijn mening, maar wel met respect.
Cees van het OT heb jij dan denk ik net gemist? Die had voor mijn gevoel iets minder feeling met rechts.

De docenten die ik nu heb, voor OT, NT en dogmatiek waardeer ik zeer! Ik leer enorm veel van ze en geniet erg van de colleges. We zitten natuurlijk ook met een groep volwassenen en bijt wel van me af. Ze weten allemaal dat ik GG ben en dat ze daar fatsoenlijk over hebben te spreken, al betrap ik de docenten van deze vakken daar echt niet op. Integendeel.

Hele fijne opleiding met hele fijne mensen inderdaad!

Bij de les over kerken in Nederland kwam de beste docent alleen niet verder naar rechts van dr. P. Steenblok die nog sterker uitging van de uitverkiezing. En toen ik 'C.' door de klas riep, kreeg ik drie minuten om de rechterflank toe te lichten.

[Ad Anker]

Toch heeft Marco wel echt oog voor de 'behoudende' studenten. Hij geeft zijn mening, maar wel met respect.
Cees van het OT heb jij dan denk ik net gemist? Die had voor mijn gevoel iets minder feeling met rechts.

De docenten die ik nu heb, voor OT, NT en dogmatiek waardeer ik zeer! Ik leer enorm veel van ze en geniet erg van de colleges. We zitten natuurlijk ook met een groep volwassenen en bijt wel van me af. Ze weten allemaal dat ik GG ben en dat ze daar fatsoenlijk over hebben te spreken, al betrap ik de docenten van deze vakken daar echt niet op. Integendeel.

Hele fijne opleiding met hele fijne mensen inderdaad!

Bij de les over kerken in Nederland kwam de beste docent alleen niet verder naar rechts van dr. P. Steenblok die nog sterker uitging van de uitverkiezing. En toen ik 'C.' door de klas riep, kreeg ik drie minuten om de rechterflank toe te lichten.

Haha, 2 bekende termen P Blok en Steenblok. Lijkt ook best veel op elkaar.
Wij hadden die lessen juist vorige week. Was een heerlijke les met een docent met veel kennis van zaken. De GG en de GGiN plaatste hij niet bij de presbyteriaal model maar bij de congregationistisch model, net als de evangelische gemeenten. Daar zit wat in. Autonoom, met nadruk op beleving. Al is er wel wat op af te dingen.

[Posthoorn]

Toch heeft Marco wel echt oog voor de 'behoudende' studenten. Hij geeft zijn mening, maar wel met respect.
Cees van het OT heb jij dan denk ik net gemist? Die had voor mijn gevoel iets minder feeling met rechts.

De docenten die ik nu heb, voor OT, NT en dogmatiek waardeer ik zeer! Ik leer enorm veel van ze en geniet erg van de colleges. We zitten natuurlijk ook met een groep volwassenen en bijt wel van me af. Ze weten allemaal dat ik GG ben en dat ze daar fatsoenlijk over hebben te spreken, al betrap ik de docenten van deze vakken daar echt niet op. Integendeel.

Betrap je de docenten er niet op dat ze er fatsoenlijk over spreken?

[Posthoorn]

Maar hetzij Christus onder een deksel verkondigd wordt, hetzij openlijk (even uit het hoofd): ik verblijd me en ik zal me ook verblijden.

Onder een deksel betekent wat anders, hè. Kijk even naar de context: Filippensen 1.