DDD schreef: ↑Gisteren, 16:15
Arja schreef: ↑Gisteren, 15:16
Ik heb nooit een psychologische brug gelegd tussen mijn aardse vader en God als Vader.
Dat zijn voor mij verschillende categorieën, twee andere werkelijkheden.
Maar dat is een andere discussie denk ik.
Dat is wel bijzonder, vind ik zelf. Maar God openbaart zich wel in deze categorieën, dus de vraag is of je dan Gods openbaring wel recht doet. Ik vind dat geen andere discussie. Wel kan je je afvragen of de rol van een vader nu wezenlijk anders is dan vroeger. Dat kan ik maar beperkt inschatten. Ik denk eigenlijk van niet, maar zeker weten doe ik het niet.
Ja, ik vind het ook wel bijzonder. Maar in de context waarin ik ben opgegroeid, werd God de Vader vooral verkondigd als vertoornd Rechter. Er was weinig "vaderlijks" aans. Hij werd eerder als afstandelijk en veroordelend neergezet. Een verterend vuur. Plus daarnaast Christus als de meest verborgen Persoon. Nu ik nadenk komt het daar misschien wel vandaan, dat ik geen brug kan slaan van mijn aardse Vader naar God als Vader. Voor mijn vader hoefde ik niet bang te zijn
Voor God had ik doodsangst.
Dus toch een andere discussie. Niks met seksueel misbruik te maken.
