Kleine ergernissen

[Zeeuw]

En ik vind het zwaar overdreven die aandacht voor deze specifieke groep. Bouwvakkers hebben vaak na jaren werken dezelfde ervaring meegemaakt. Chauffeurs ook.

Ja zeg, speciaal aandacht voor een groep mensen die getraumatiseerd is, het moet niet gekker worden.

Nee, het gaat om een specifieke groep mensen die getraumatiseerd is. Terwijl, wat Wim aangeeft, als je die aandacht wil geven doe het dan aan iedereen die op het werk dodelijke ongevallen heeft meegemaakt.

Ik denk ook dat treinpersoneel boos wordt als gezegd wordt dat het omgaan met wat ze zien aan zelfdodingen deel van hun werk is, waar ze voor betaald krijgen. En als een minister er te makkelijk over doet kan deze vertrekken.

Voor militairen is er echt wel zorg en ze wisten dat het werk zwaar zou zijn, dat is zeker waar. Maar als iemand zegt dat je inzet (waarbij collegas zijn omgekomen) vrij waardeloos was en wordt weggewuifd dan worden militairen terecht kwaad.

Absoluut. En toch, vind ik dat het risico om terecht te komen in dodelijke situaties voor militairen voorspelbaarder is dan voor treinpersoneel. Ze trainen met dodelijke wapens, die ze in oorlogssituaties ook mogen gebruiken. Waarmee ik dan weer zeker niet wil zeggen dat het daarmee anders moet zijn, maar de roep om alle groepen dezelfde aandacht te geven vind ik juist een hele behoorlijke.

[Marco]

Er is een verschil tussen ongelukken meemaken en leven en werken in een situatie waarin je weet dat je ieder moment doelgericht aangevallen kan worden met dodelijke wapens.

[Wim Anker]

Er is een verschil tussen ongelukken meemaken en leven en werken in een situatie waarin je weet dat je ieder moment doelgericht aangevallen kan worden met dodelijke wapens.

Eens. Maar daar worden ze juist goed voor opgeleid en goed voor betaalt. Ik wil niets afdoen aan hun werk - alle respect - en zou ook nooit de woorden van Trump gebruiken. Al komt ook hij ervan terug.

Tegelijk is het gewoon een vak, met ups en downs en met risico's. Ik vind de (ex)militairen nogal overreageren op dit soort uitspraken. Haal je schouders op en ga verder.

[Orchidee]

Nu beginnen de afganistan veteranen ook verongelijkt te doen. Die leven nog en hebben gewoon hun werk gedaan.

“Ze leven nog” is geen argument, maar een gebrek aan empathie.

Weet je wat “wij leven nog” betekent voor een Afghanistan-veteraan?
Dat je terugkwam terwijl je maten dat niet deden.
Dat je leeft met beelden, schuldgevoel, lichamelijke en psychische schade.
Dat je verder moet met wat daar is gebeurd, elke dag opnieuw.
“Wij leven nog” is een last die je meedraagt.

“Gewoon hun werk” betekent: vechten onder levensgevaarlijke en traumatische omstandigheden. Dat bagatelliseren vind ik kil

En ik vind het zwaar overdreven die aandacht voor deze specifieke groep. Bouwvakkers hebben vaak na jaren werken dezelfde ervaring meegemaakt. Chauffeurs ook.

Precies en vergeet niet dat zij vaak al 'op' zijn op hun 50e/55e en dan nog 12 jaar flink aan de bak moeten met jongeren die vinden dat zij het beter doen en weten en nog een jong lichaam hebben.
Dat is zwaar!!
En zo zijn er nog veel meer beroepen die net zo zwaar of nog zwaarder zijn, zowel fysiek als mentaal of beide, dan alleen uitgezonden militairen.

Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

[merel]

De discussie ging niet over de zwaarte van het beroep, maar over de opmerking van Trump dat alleen de militairen van de VS in de vuurlinie hebben gestaan en de rest van de militairen niet. Dat de militairen daar verontwaardigd over zijn, is goed te begrijpen. Dan is het te kort door de bocht om daarop te reageren met 'wat piepen ze nu, anderen doen ook zwaar werk'

[Profesto]

De discussie ging niet over de zwaarte van het beroep, maar over de opmerking van Trump dat alleen de militairen van de VS in de vuurlinie hebben gestaan en de rest van de militairen niet. Dat de militairen daar verontwaardigd over zijn, is goed te begrijpen. Dan is het te kort door de bocht om daarop te reageren met 'wat piepen ze nu, anderen doen ook zwaar werk'

Precies, het was een schoffering van de NAVO-bondgenoten en in het bijzonder het defensiepersoneel van deze bondgenoten die in dat conflict betrokken zijn geweest. Daarbij komt nog dat de VS de enige NAVO-bondgenoot is die gebruik heeft gemaakt van het inroepen van artikel 5.

[Wim Anker]

De discussie ging niet over de zwaarte van het beroep, maar over de opmerking van Trump dat alleen de militairen van de VS in de vuurlinie hebben gestaan en de rest van de militairen niet. Dat de militairen daar verontwaardigd over zijn, is goed te begrijpen. Dan is het te kort door de bocht om daarop te reageren met 'wat piepen ze nu, anderen doen ook zwaar werk'

Precies, het was een schoffering van de NAVO-bondgenoten en in het bijzonder het defensiepersoneel van deze bondgenoten die in dat conflict betrokken zijn geweest. Daarbij komt nog dat de VS de enige NAVO-bondgenoot is die gebruik heeft gemaakt van het inroepen van artikel 5.

De dankbaarheid richting de Amerikanen onbreekt hier ook wel eens. Dat we geen duits spreken en al 80 jaar onze moerstaal kunnen blijven spreken is voor 99% hun verdienste.

[merel]

En daarom mag iemand die de oorlog niet heeft meegemaakt liegen of andere gebeurtenissen?

[Wim Anker]

En daarom mag iemand die de oorlog niet heeft meegemaakt liegen of andere gebeurtenissen?

Heb je mijn reacties wel gelezen? Ik praat niets goed. Ik wijs wel op selectiviteit.

[merel]

En daarom mag iemand die de oorlog niet heeft meegemaakt liegen of andere gebeurtenissen?

Heb je mijn reacties wel gelezen? Ik praat niets goed. Ik wijs wel op selectiviteit.

Zeker, jij maakte als eerste een opmerking over militairen die verongelijkt deden en gewoon hun werk hadden gedaan.

[DDD]

Ik zie helemaal niet dat dankbaarheid ontbreekt. Integendeel. 5 mei wordt nog ieder jaar herdacht, 4 mei ook, en daar is echt niet minder belangstelling voor dan vroeger. Misschien dat die op Flakkee anders is, daar zijn wel meer oorlogsherinneringen anders dan elders.

[Profesto]

En daarom mag iemand die de oorlog niet heeft meegemaakt liegen of andere gebeurtenissen?

Heb je mijn reacties wel gelezen? Ik praat niets goed. Ik wijs wel op selectiviteit.

Haha, grappig om te lezen dat iemand die in de ene na de andere fabeltjesfuik duikt anderen de les leest over selectiviteit.

[Bertiel]

Ik zie helemaal niet dat dankbaarheid ontbreekt. Integendeel. 5 mei wordt nog ieder jaar herdacht, 4 mei ook, en daar is echt niet minder belangstelling voor dan vroeger. Misschien dat die op Flakkee anders is, daar zijn wel meer oorlogsherinneringen anders dan elders.

wat heeft flakkee er mee te maken? Hier op de kop altijd genoeg aandacht voor 4 en 5 mei