Erdee

[Philip]

De conclusie dat Wilders uit hoogmoed het gesprek met de informateur afsloeg, is nergens op gebaseerd. Daarom vind ik het een kwalijke uitlating. Het alternatief - dat hij het nut er niet van in zag - lijkt mij op z'n minst plausibel.

[Gerardus2]

https://www.rd.nl/artikel/1136262-secul ... v5IXjKAhtQ

Het is evident dat zorgverleners zich verdiepen in de Christelijke/reformatorische wereld, maar de aanbevelingen in het onderzoeksrapport over kleding/uiterlijk etc. gaan wel bijzonder ver. Het verbaast mij dat er op het gebied van zorgverlening door de seculiere wereld zo'n hoge drempel ligt naar de reformatorische gezindte.

[huisman]

Interessant. Op LinkedIn postte iemand ook commentaar op dit verslag in het RD, met als titel: de krant als vuilnisbak. Evert van Vlastuin, RD journalist reageert daar als volgt:

Dank voor dit commentaar. Dat soort kritiek is zinvol. De 'eer en goede naam van onze naaste' uit de catechismus is in de journalistiek een moeilijk dilemma. Dat is niet altijd makkelijk. Als het gaat over de extreme voorbeelden (Hitler, Stalin) horen we die vraag nooit. Zo'n portret van Wilders moet gezien worden als een toelichting op het nieuws (een kanttekening, zo men wil). En gezien de interviews die de 'zeven' vandaag in diverse media geven, ligt hun verhaal redelijk in lijn met dit artikel. Met andere woorden: het artikel geeft redelijk trefzeker aan wat het grondprobleem is (althans, volgens de weglopers). De woorden 'de krant als vuilnisbak' zijn volgens mij daarom op zijn minst wat overdreven.

Nu vind ik dit een wat te 'goedkoop' antwoord. De zeven zeggen het, dus wij mogen dat ook in de krant schrijven. Natuurlijk: een quote van één van de zeven die zegt dat Wilders hoogmoedig is kan best, denk ik. Maar nu dit als stelling in de krant zetten (dus de mening van het RD) is niet netjes. En wat Hitler en Stalin er mee te maken hebben ontgaat me.

Ik vond het een prima portret van Wilders als politicus. Niets mis met dit artikel. Probleem met Wilders is dat hij zich amper laat interviewen en dat de kennis van de man en zeker van zijn persoonlijkheid moet komen van zijn directe politieke omgeving.

Dus jij vindt de mening van het RD dat Wilders hoogmoedig is oké. Dat kan, laat dat duidelijk zijn. Dat is namelijk precies mijn vraag. Is het een taak van het RD om vanuit christelijk oogpunt een publiek persoon zo neer te zetten. Wat vind jij?

De conclusie ‘hoogmoed’ wordt getrokken op grond van zijn gedrag. 11 zetels verliezen en op dezelfde voet doorgaan. Uitnodiging van de informateur afslaan enz. Zijn campagneleider die 1 van de 7 is zei het ook. Wilders heeft geen zelfreflectie en wil zelfs een verkiezingscampagne niet evalueren. Zou niet weten waarom het RD dit niet zou mogen schrijven vanuit christelijk perspectief. Zijn toch feiten?

[Ad Anker]

De mening dat Wilders hoogmoedig is, is geen feit, huisman. Maar je standpunt is helder.

[newton]

Er zit verschil tussen de verschillende soorten artikelen in de krant. Het maakt nogal uit of er feitelijk nieuws wordt weergegeven, of het achtergrond artikel is, een opiniestuk, maar ook het portret is volgens mij een aparte vorm.

Vinderick, de LLM zoekmachine van digibron ziet het scherp:

Het Reformatorisch Dagblad lijkt een portret als artikel te benaderen met een combinatie van beschrijvende en kritische elementen. Enerzijds wordt geprobeerd om een persoon op een genuanceerde en informatieve manier te beschrijven, zoals te zien is in de benadering van Rob Jetten, waarin zijn achtergrond, interesses en politieke standpunten worden behandeld. Dit geeft de lezer inzicht in zijn persoonlijkheid en drijfveren, terwijl tegelijkertijd zijn standpunten worden gesitueerd binnen de bredere context van de zorgen die er zijn bij de achterban van het Reformatorisch Dagblad.

Anderzijds is er een historische neiging van de krant om scherpere en meer confronterende portretten te publiceren, wat blijkt uit eerdere kritiek op de wijze waarop personen in bepaalde artikelen openlijk ten schande worden gesteld. Dit wordt aangemerkt als een harde vorm van journalistiek, waarbij iemand publiekelijk wordt afgebroken zonder voldoende mededogen of noodzakelijke nieuwswaarde. Deze aanpak wordt in sommige stukken nog aangeduid als vergelijkbaar met sensatiegerichte verslaggeving, wat spanningen kan opleveren met de idealen van christelijke waarden en journalistiek.

Zo lijkt het portret in het Reformatorisch Dagblad te fungeren als een middel om dieper in te gaan op iemands persoonlijkheid, motivatie en levensloop, maar ook om mogelijke controverses en kritieken rond deze individuen bloot te leggen. In sommige gevallen leidt dit echter tot bezorgdheid over de toon en intentie van de berichtgeving, waarbij de vraag blijft hoe men balans vindt tussen eerlijke verslaggeving en sensatiezucht.