het ontbreken van een tussenzang betekent niet dat er minder gezongen wordt. Het zit vooral in de volgorde.refo schreef:Een preek is geen betoog en ook het idee dat het zingen (daarvan) een 'onderbreking' is, is niet juist. Het is een essentieel deel van de eredienst. In die dienst spreekt God tot de hoorders en de hoorders tot God via resp. preek en gebed. De hoorders spreken ook met elkaar, door de zang.Anselmus schreef: ↑Vandaag, 11:37Een tussenzang vind ik echt niet fijn. Ik ervaar het als een onderbreking van een betoog. Als een preek goed opgebouwd is, is een tussenzang en interruptie. Als een preek ingebouwd is uit losse gedachten die geen verband met elkaar hebben of los van elkaar staan is het zingen minder en onderbreking, dan kun je daarna weer verder met het aan elkaar reigen van losse gedachten.refo schreef: ↑Vandaag, 07:30Dat lijkt maar zo. Als je schrijft staat luisteren uit. Je gaat dus een soort aan-uit-aan-uit. Terwijl het idee van een preek is dat je luistert.
Het zou kunnen dat de manier waarop men de kerkdienst is gaan invullen teveel van de hoorders vraagt.
Een uur lang geconcentreerd luisteren is eigenlijk onmogelijk. Dan ga je van alles verzinnen om wakker te blijven.
Ds Van der Net had 2 tussenzangen. Dat zou al helpen.
Als ik bijvoorbeeld de Acta van de Dordtsche Synode goed begrijp moet de leerdienst als volgt: de predikant legt de Catechismus-vragen kort uit. Vervolgens begeeft hij zich tussen de mensen en onderzoekt of ze het begrepen hebben. En legt indien nodig verder uit. Hoe heerlijk zou dat zijn.
Nu staat de prediker er een uur lang over te spreken, terwijl de bedoeling van de HC dat het zélf een leerboekje is. Om dingen uit te leggen, niet om ze ingewikkelder te maken.
Zoals ook afhankelijk van de predikant de schriftlezing voor of na het gebed plaats vindt.
