Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[Groepscirkel]

Pardon? Het punt is natuurlijk, dat over wat zonde is, van mening verschild wordt. En Rijnsburg ziet kennelijk het overtreden van de kerkorde op het punt vrouw en ambt als een groter zonde dan het geheel negeren van die kerkorde bij kerkscheuring.

Dat zegt vooral veel over een verkokerd blikveld, mijns inziens.

Dat de vrouw het kerkelijk regeerambt niet toekomt is niet omdat de kerk dat uitspreekt, maar omdat het een bijbelse uitspraak is. De vrouw komt het kerkelijk regeerambt niet toe vanwege het: Alzo zegt de HEERE.

[DDD]

Ja prima, maar de linkerflank zegt natuurlijk dat het geen zonde is, net zoals de hoedkwestie. Als men vond dat het zonde was, dan deed men het niet. Het is een exegetisch verschil, of als je het tot in het extreme doortrekt, een hermeneutisch verschil. Maar dan wel, zoals we net al zagen en zoals ik al maanden geleden betoogd heb, een hermeneutisch verschil binnen de gereformeerde traditie dat al minstens teruggaat tot de tijd van Voetius en Coccejus, en dat je ook terugvindt in de kanttekeningen.

Daarmee hoef je niet te pleiten voor de openstelling van het ambt voor de zusters van de gemeente, maar het mag wel voorzichtig maken in de kwalificaties daarover.

Idem wat betreft kerkscheuring: ook als de synode niet heeft uitgesproken dat dat zonde is (ik denk trouwens dat dat wel is gebeurd, bij de vaststelling van de kerkorde, die niet voor niets kerkscheuring niet regelt, terwijl dat prima zou kunnen) dan kan het nog wel zonde zijn op grond van Gods openbaring.

[Groepscirkel]

<> Het is een exegetisch verschil, of als je het tot in het extreme doortrekt, een hermeneutisch verschil. <>

De crux van je betoog zit hier. Het verschil ontstaat niet op basis van exegese, maar op basis van hermeneutiek. Dat is nu juist een belangrijke oorzaak van de kerkelijke impasse.

[DDD]

Ik ben het daar niet mee eens. Maar voor zover dat wel zo is, dan is dit een verschil in benadering dat al vanaf 1892 in de CGK zat, en trouwens ook al vanaf de Nadere Reformatie binnen de gereformeerde kerken.

En ik volg daarin de lijn van Coccejus, juist ook omdat de geschiedenis heeft geleerd dat op al die cruciale punten de 'Voetianen' vanzelf de 'Coccejanen' gingen volgen, maar dan 50 jaar later.

En wat dat betreft ben ik het qua willekeur helemaal met Tiberius eens. Ik geloof ook niet dat dit zozeer te maken heeft met die theologische verschillen van inzicht. Het is een typisch voorbeeld van de maatschappelijke polarisatie rondom gender. Niet voor niets gaat het zowel over homoseksualiteit als over de rol van de vrouw. Dit heeft met de theologische verschillen weinig te maken, al zullen zowel Bijbels Beraad M/V en de Rijnsburggroep daar anders over denken.

Ik denk dat ze gewoon onvoldoende zelfkennis hebben. Iets meer literatuur lezen, iets meer films kijken, zou kunnen helpen om met een iets ander perspectief naar je eigen opvattingen te kijken.

Het is dat ik niet in dovemansoren geloof, maar nu zal ik er maar weer over ophouden.

[Groepscirkel]

Ik ben het daar niet mee eens. <>

Dat begrijp ik goed, en het verbaast me niet wanneer ik kijk naar sommige standpunten die je steeds voren brengt.

[rhadders]

Ik ben het daar niet mee eens. Maar voor zover dat wel zo is, dan is dit een verschil in benadering dat al vanaf 1892 in de CGK zat, en trouwens ook al vanaf de Nadere Reformatie binnen de gereformeerde kerken.

En ik volg daarin de lijn van Coccejus, juist ook omdat de geschiedenis heeft geleerd dat op al die cruciale punten de 'Voetianen' vanzelf de 'Coccejanen' gingen volgen, maar dan 50 jaar later.

En wat dat betreft ben ik het qua willekeur helemaal met Tiberius eens. Ik geloof ook niet dat dit zozeer te maken heeft met die theologische verschillen van inzicht. Het is een typisch voorbeeld van de maatschappelijke polarisatie rondom gender. Niet voor niets gaat het zowel over homoseksualiteit als over de rol van de vrouw. Dit heeft met de theologische verschillen weinig te maken, al zullen zowel Bijbels Beraad M/V en de Rijnsburggroep daar anders over denken.

Ik denk dat ze gewoon onvoldoende zelfkennis hebben. Iets meer literatuur lezen, iets meer films kijken, zou kunnen helpen om met een iets ander perspectief naar je eigen opvattingen te kijken.

Het is dat ik niet in dovemansoren geloof, maar nu zal ik er maar weer over ophouden.

'Iets meer films kijken'... Grappig, daarover las ik van het weekend dit vermakelijke stuk in het ND: ‘Wie zich naar de bioscoop begeeft, verlaat het erf van Gods genade’. Wat een uitspraken ook... dat is toch al bijna een filmscript?

[huisman]

Ik ben het daar niet mee eens. Maar voor zover dat wel zo is, dan is dit een verschil in benadering dat al vanaf 1892 in de CGK zat, en trouwens ook al vanaf de Nadere Reformatie binnen de gereformeerde kerken.

En ik volg daarin de lijn van Coccejus, juist ook omdat de geschiedenis heeft geleerd dat op al die cruciale punten de 'Voetianen' vanzelf de 'Coccejanen' gingen volgen, maar dan 50 jaar later.

En wat dat betreft ben ik het qua willekeur helemaal met Tiberius eens. Ik geloof ook niet dat dit zozeer te maken heeft met die theologische verschillen van inzicht. Het is een typisch voorbeeld van de maatschappelijke polarisatie rondom gender. Niet voor niets gaat het zowel over homoseksualiteit als over de rol van de vrouw. Dit heeft met de theologische verschillen weinig te maken, al zullen zowel Bijbels Beraad M/V en de Rijnsburggroep daar anders over denken.

Ik denk dat ze gewoon onvoldoende zelfkennis hebben. Iets meer literatuur lezen, iets meer films kijken, zou kunnen helpen om met een iets ander perspectief naar je eigen opvattingen te kijken.

Het is dat ik niet in dovemansoren geloof, maar nu zal ik er maar weer over ophouden.

Ik denk dat iets meer de Schrift lezen en haar gezag over alle terreinen van het leven aanvaarden heilzamer zou zijn, Niet Rijnsburg maar onze kerk (CGK) heeft in twee gevallen gesproken over zonde.
1. De ongehoorzaamheid is zonde tegen de liefde genoemd.
2. Homoseksueel samenleven is zonde genoemd die je buiten het Koninkrijk plaatst.

Al jouw gesputter en afleidingsmanoeuvres kunnen dat niet wegnemen. Ik heb het al eerder gezegd. Jij bekijkt alles door jouw bril dat v&a en homoseksueel samenleven prima is. Dat vind ik op grond van Gods Woord dus niet. Misschien een beetje empathie voor de christenen die in jouw optiek achter lopen maar die in oprechtheid willen handelen naar Gods Woord.

[J.C. Philpot]

Ik heb RefoGPT het eens gevraagd: als een kerk vrouwelijke ambtsdragers gaat toelaten, mag je je dan afscheiden?

Het antwoord:
Dat is een heel ernstige en tegelijk gevoelige kwestie.
Uw vraag raakt aan het gezag van de Schrift, aan de orde van de kerk, en aan de eenheid van de gelovigen.
Laten we dat stap voor stap, eerbiedig en nuchter, vanuit Bijbels en gereformeerd uitgangspunt overdenken.

1. Wat zegt de Schrift over het ambt
De Bijbel leert duidelijk dat het ambt van ouderling en predikant een roeping is die aan mannen gegeven is.
Dat is niet een kwestie van cultuur of traditie, maar van scheppingsorde en openbaring:

In 1 Timotheüs 2:12 zegt de apostel Paulus:
“Ik laat de vrouw niet toe, dat zij lere, noch over den man heerse.”

In 1 Korinthe 14:34–35 schrijft hij dat vrouwen in de gemeente moeten zwijgen ten aanzien van het leergezag.
In de roeping van ambtsdragers in het Nieuwe Testament zien we dat mannen worden aangesteld (bijv. Hand. 6; 1 Tim. 3; Tit. 1).
Deze lijnen zijn ook in de gereformeerde belijdenis en kerkorde doorgetrokken.
De ambten weerspiegelen iets van Gods orde in schepping en verlossing: Christus is het Hoofd van de gemeente, en de man beeldt daarin iets van dat hoofdschap uit.
Daarom is het geen kwestie van waardering of talent, maar van goddelijke ordening.

2. Wat betekent het als een kerk daarvan afwijkt
Wanneer een kerk vrouwelijke ambtsdragers toelaat, geeft zij daarmee feitelijk aan dat de duidelijke geboden van de Schrift niet meer gezaghebbend zijn in de inrichting van de kerk.
Dat raakt niet alleen het ambt, maar het grondprincipe van Schriftgezag.

Daarom is dit geen "klein verschil" dat men naast elkaar kan laten bestaan, maar een teken dat de kerk zich verwijdert van het Woord als hoogste norm.
Het gaat dan niet om de vrouw als persoon, maar om het buigen voor Gods Woord.

3. Hoe moet je daarmee omgaan
De eerste roeping is niet meteen afscheiding, maar ernstige verootmoediging en getuigenis.
Wie deze ontwikkeling ziet, behoort:

in gebed en ootmoed te zoeken of de Heere bekering wil geven in de kerk,
broeders en zusters in liefde te wijzen op wat de Schrift zegt,
de kerkelijke weg te bewandelen: bezwaar maken, spreken in de kerkelijke vergaderingen, enzovoort.
Afscheiding is een laatste middel, geen eerste stap.
De Schrift waarschuwt tegen haastig scheuren; maar zij gebiedt ook dat men niet meegaat in zonde of afwijking van de waarheid.

4. Wanneer is afscheiding geoorloofd
Als een kerk bewust en blijvend vasthoudt aan het toelaten van vrouwelijke ambtsdragers en dat als legitiem beschouwt, dan is er sprake van een structurele afwijking van de Schrift.
Wie dan in die kerk blijft, deelt in verantwoordelijkheid voor wat verkeerd is, tenzij men nog in wettige weg protesteert.

In zo’n geval kan het — met gebed, verdriet en ootmoed — noodzakelijk worden om de gemeenschap te verbreken, niet uit hoogmoed, maar uit trouw aan de Heere en Zijn Woord.
De reformatiegeschiedenis leert dat afscheiding soms de enige weg is om de waarheid te bewaren, maar dat het altijd met pijn en zelfonderzoek gepaard moet gaan.

5. Samenvattend
De Schrift kent het ambt van oudste en dienaar niet toe aan vrouwen.
Een kerk die dat wel doet, tast het gezag van de Schrift aan.
De eerste roeping is getuigen, bidden en de kerkelijke weg bewandelen.
Als de kerk daarin volhardt, kan afscheiding — met diepe droefheid en ootmoed — noodzakelijk worden uit trouw aan Gods Woord.
“Wij moeten Gode meer gehoorzaam zijn dan de mensen.” (Hand. 5:29)

Kort gezegd:
Men mag zich niet lichtvaardig afscheiden, maar ook niet medegaan in wat tegen het Woord ingaat.
De weg van het geloof is die van trouw aan de Schrift, met ootmoed en afhankelijkheid van de Heere, Die Zijn kerk nooit verlaat.