Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[Groepscirkel]

In je reactie klinkt wat aarzeling door over de gelijke behandeling van zonden. Ik heb daar geen exact zicht op. Het komt op mij alleen over dat je bezwaar is dat zonde A+B niet kerkbreed worden besproken en evt. aangepakt, terwijl dit bij zonde C+D wel gebeurd. Die inconsequentie zou niet mogen leiden tot een splijting in het kerkverband. Klopt mijn interpretatie van jouw standpunt?
Zo ja, dan begrijp ik je moeite met de inconsequentie, als daar sprake van zou zijn. Maar in dat geval zou je toch met even goed recht kunnen bijvallen dat zonde C+D nu (sinds 1998) wel bestreden worden en, naast die bijval, de inconsequentie over A+B kerkelijk kunnen agenderen?

Ik ga dat zeker niet doen, als zijinstromer.

Dat is een persoonlijke keuze, die ik vanuit kerkelijke gevoeligheid ook nog kan begrijpen. Toch ben je, volgens mij, al jarenlang volwaardig CGK'er. Je hebt daarmee ook mandaat om wijs en voorzichtig te bevragen.

Ik vraag me alleen af waar die veel geroemde bandbreedte gebleven is. Waarom is cultuurgebondenheid in het ene geval wel een valide argument en in het andere geval niet.

Mogelijk een terecht punt van de cultuurgebondenheid. Ik kan dat niet beoordelen. In de breedte van de gereformeerde gezindte zijn daar wel meer vragen over te stellen. Zelf kan ik alleen niet de nalatigheid op punt X als argument laten functioneren om punt Y dan ook maar niet te behandelen.

Maar daar raak je wel een goed punt aan, ja. Dat is dan zeker een vervolgvraag die gaat komen, en die ik ook al eerder heb gesteld: waarom dan een nieuw kerkverband? En waarom geen aansluiting bij een bestaand kerkverband die beide teksten op gelijke wijze uitlegt, als je helemaal klaar bent met die bandbreedte?

Ik zie geen problemen in een nieuw kerkverband, gegeven de huidige situatie en wat ik in den lande over plaatselijke gemeenten hoor. Zoals gezegd: liever niet. Ik ben voor één reformatorische kerk, maar dat is in de weerbarstige praktijk nu utopie en daarom aanvaard ik zolang de kerkelijke gescheidenheid. Volgens mij is op z'n minst een vergaande samenwerking tussen de Rijnsburggroep en de HHK mogelijk en nastrevenswaardig. Fuseren zal nog de nodige hobbels kunnen geven, vermoed ik.

[BSH]

O sorry dat ik je op het verkeerde been zette, maar dat antwoord wist ik al wel; wat dat betreft heb je je argumenten ook keurig op orde.
Alleen lees ik dat liever niet. Ik had liever gehad dat je antwoord zou zijn: omdat het tegen de Bijbel is.
Daar ligt mijn ijkpunt.

…..en mijn ijkpunt is een andere?

Op grond van de Schrift schrijf ik in mijn laatste bericht. Daar heb je het enige ijkpunt. De GS heeft o.a. gezegd dat homoseksueel samenleven tegen de Schrift is en zonde en dat de Schrift geen ruimte geeft voor vrouwen in het ambt.
De Bijbel is leidend in de aangenomen rapporten. Ik zou zeggen neem en lees.

Volgens mij draai je om de beerput heen.
Mijn vraag is: waarom de ene zonde wel en de andere niet?

Eerlijk is eerlijk, wat dat betreft ben jij consequenter. Eén zonde toestaan betekent alle zonden toestaan.

Behalve die van kerkscheuring natuurlijk. Die weer niet...

[DDD]

Pardon? Het punt is natuurlijk, dat over wat zonde is, van mening verschild wordt. En Rijnsburg ziet kennelijk het overtreden van de kerkorde op het punt vrouw en ambt als een groter zonde dan het geheel negeren van die kerkorde bij kerkscheuring.

Dat zegt vooral veel over een verkokerd blikveld, mijns inziens.

[MidMid]

Ik omarm niemand en verwijt ook niemand, vooralsnog probeer ik alleen maar te begrijpen.
Maar op mijn verhelderingsvraag komt geen serieuze reactie.

Mijn reactie was niet serieus? Bedankt dan maar weer. Ik geef keurig antwoorden op jouw vragen. Dat jij die antwoorden niet accepteert kan natuurlijk maar zeg dan niet dat ik niet serieus reageer.

Voor de rest hoop ik dat je rust vindt bij jouw positie. Ik blijf hem uiterst merkwaardig vinden.

Mijn positie is een positie van niet-begrijpen waar ik in terecht gekomen ben en zoeken naar antwoorden.
En nee, daar heb ik geen vrede mee, vandaar mijn vragen.
Laat ik het dan nog eens proberen helder te formuleren, ook richting @Bert Mulder.

Zoals je weet ben ik zo'n 8 jaar geleden beroepen en uiteindelijk benoemd in een positie in de CGK.
Ik kwam in een kerkverband met een veel grotere bandbreedte aan standpunten dan wat ik gewend was. Allerlei, soms tegenstrijdige Bijbeluitleggingen, werden geaccepteerd, niet alleen in zendingsgemeenten of evangelisatieposten, maar ook in 'normale', geïnstitueerde gemeenten.
Dat ervaarde ik wel als best positief, al moest ik daar ook erg aan wennen.

Ik zal voor het gemak 2 van die standpunten noemen, waarin mensen diametraal anders over dachten.
Er zijn er meer, maar laat ik me hier maar even toe beperken, omdat ze in dezelfde brieven van Paulus staan, dus volgens mij van hetzelfde soortelijk gewicht zijn.
1. Vrouwen dienen tijdens de erediensten een hoofddeksel te dragen.
2. Vrouwen dienen te zwijgen in de gemeente.
Sommigen vinden deze teksten Bijbelse richtlijnen, die anno 2026 hier in NL ook gelden.
Anderen vinden die teksten cultuurgebonden.

Mijn kernvraag is: waarom weegt tekst 2 zoveel zwaarder dan tekst 1?
De Bijbel, de kanttekeningen, de belijdenisgeschriften en de commentaren geven daar geen enkele aanleiding toe.
Je vindt die standpunten óf beide Bijbels geldig voor nu óf beide cultuurgebonden.

Het gaat mij er nog niet eens om of je het wel of geen zonde vindt (dat ligt er wel achter natuurlijk), maar waarom dat verschil.
Wat maakt dat tekst 2 een nieuw kerkverband waard is? En dat tekst 1 schouderophalend genegeerd wordt (en nogmaals: echt niet alleen in zendingsgemeenten of evangelisatieposten, zoals ik eerst dacht; en ook echt niet alleen door niet-Rijnsburg-predikanten)?

Dan vind jij, Huisman, dat je keurig antwoord geeft: over tekst 2 is door diverse synodes gediscussieerd en zijn vuistdikke rapporten geschreven, lees die rapporten maar na, dan zie je wat wel of niet Bijbels is.
Maar dat is mijn vraag niet; mijn vraag is: waarom die inconsequentie?
Want mijn vervolgvraag is dan: waarom is er over tekst 1 niet gediscussieerd? En waarom zijn daar geen vuistdikke rapporten geschreven.
Dan heeft het toch op zijn minst de schijn, dat synodes heersen over de Bijbeltekst? Of niet soms?

Ligt een deel van het antwoord naar verschil in weging niet in lokaal gebonden versus bovenlokaal en middelmatig versus minstens rakend aan Schriftgezag.
Wat ik begrijp is dat de mogelijke confrontatie aan meerdere vergadertafels één van de dragende argumenten is om te zeggen dat over v&a landelijk gesproken moet worden. Mogelijk zou dit anders zijn wanneer er afspraken waren dat in de lokale raad men het in de vrijheid laat, maar dat aan meerdere tafels men rekening houdt met elkaar en dus geen vrouwelijke ambtsdragers afvaardigt of enkel adviserend.

Blijft wel staan waarin in het ene geval de cultuur wel als argument mag gelden en in de andere situatie niet.

[huisman]

Ik omarm niemand en verwijt ook niemand, vooralsnog probeer ik alleen maar te begrijpen.
Maar op mijn verhelderingsvraag komt geen serieuze reactie.

Mijn reactie was niet serieus? Bedankt dan maar weer. Ik geef keurig antwoorden op jouw vragen. Dat jij die antwoorden niet accepteert kan natuurlijk maar zeg dan niet dat ik niet serieus reageer.

Voor de rest hoop ik dat je rust vindt bij jouw positie. Ik blijf hem uiterst merkwaardig vinden.

Mijn positie is een positie van niet-begrijpen waar ik in terecht gekomen ben en zoeken naar antwoorden.
En nee, daar heb ik geen vrede mee, vandaar mijn vragen.
Laat ik het dan nog eens proberen helder te formuleren, ook richting @Bert Mulder.

Zoals je weet ben ik zo'n 8 jaar geleden beroepen en uiteindelijk benoemd in een positie in de CGK.
Ik kwam in een kerkverband met een veel grotere bandbreedte aan standpunten dan wat ik gewend was. Allerlei, soms tegenstrijdige Bijbeluitleggingen, werden geaccepteerd, niet alleen in zendingsgemeenten of evangelisatieposten, maar ook in 'normale', geïnstitueerde gemeenten.
Dat ervaarde ik wel als best positief, al moest ik daar ook erg aan wennen.

Ik zal voor het gemak 2 van die standpunten noemen, waarin mensen diametraal anders over dachten.
Er zijn er meer, maar laat ik me hier maar even toe beperken, omdat ze in dezelfde brieven van Paulus staan, dus volgens mij van hetzelfde soortelijk gewicht zijn.
1. Vrouwen dienen tijdens de erediensten een hoofddeksel te dragen.
2. Vrouwen dienen te zwijgen in de gemeente.
Sommigen vinden deze teksten Bijbelse richtlijnen, die anno 2026 hier in NL ook gelden.
Anderen vinden die teksten cultuurgebonden.

Mijn kernvraag is: waarom weegt tekst 2 zoveel zwaarder dan tekst 1?
De Bijbel, de kanttekeningen, de belijdenisgeschriften en de commentaren geven daar geen enkele aanleiding toe.
Je vindt die standpunten óf beide Bijbels geldig voor nu óf beide cultuurgebonden.

Het gaat mij er nog niet eens om of je het wel of geen zonde vindt (dat ligt er wel achter natuurlijk), maar waarom dat verschil.
Wat maakt dat tekst 2 een nieuw kerkverband waard is? En dat tekst 1 schouderophalend genegeerd wordt (en nogmaals: echt niet alleen in zendingsgemeenten of evangelisatieposten, zoals ik eerst dacht; en ook echt niet alleen door niet-Rijnsburg-predikanten)?

Dan vind jij, Huisman, dat je keurig antwoord geeft: over tekst 2 is door diverse synodes gediscussieerd en zijn vuistdikke rapporten geschreven, lees die rapporten maar na, dan zie je wat wel of niet Bijbels is.
Maar dat is mijn vraag niet; mijn vraag is: waarom die inconsequentie?
Want mijn vervolgvraag is dan: waarom is er over tekst 1 niet gediscussieerd? En waarom zijn daar geen vuistdikke rapporten geschreven.
Dan heeft het toch op zijn minst de schijn, dat synodes heersen over de Bijbeltekst? Of niet soms?

Ligt een deel van het antwoord naar verschil in weging niet in lokaal gebonden versus bovenlokaal en middelmatig versus minstens rakend aan Schriftgezag.
Wat ik begrijp is dat de mogelijke confrontatie aan meerdere vergadertafels één van de dragende argumenten is om te zeggen dat over v&a landelijk gesproken moet worden. Mogelijk zou dit anders zijn wanneer er afspraken waren dat in de lokale raad men het in de vrijheid laat, maar dat aan meerdere tafels men rekening houdt met elkaar en dus geen vrouwelijke ambtsdragers afvaardigt of enkel adviserend.

Blijft wel staan waarin in het ene geval de cultuur wel als argument mag gelden en in de andere situatie niet.

Eens met veel van je analyse. Bij v&a speelt natuurlijk dat de Schrift de positie van de vrouw in de gemeente grond op twee niet-culturele argumenten.
1. De (volg)orde van de schepping
2. De (volg)orde van de zondeval.

Verder gaat het buiten de bewuste thema's ook over hoe je nog samen kerk kunt zijn als gezamenlijk genomen afspraken die volgens de K.O. vast en bondig zijn voor alle gemeenten niet gehoorzaamd worden.
Voorbeeld tijdens de GS: Hoe kunnen we nog optreden als kerken bv hun kerkelijke afdracht (ook een gezamenlijk genomen besluit) niet afdragen? De anarchie is binnen ons kerkverband gekomen en dat gaat veel verder dan alleen op de twee thema's.
Daarom zeggen wij ook dat art30/31 stuk zijn en niet meer werken.

Rijnsburg c.s. ziet dus ook geen scheuring maar een herstel van het kerkelijk leven volgens de K.O. van de CGK.
Daarom @DDD zien wij het zeker niet als zonde.
Ik weet dat er zijn die er anders over denken maar ik dus niet.

[Middenrefo]

Mijn reactie was niet serieus? Bedankt dan maar weer. Ik geef keurig antwoorden op jouw vragen. Dat jij die antwoorden niet accepteert kan natuurlijk maar zeg dan niet dat ik niet serieus reageer.

Voor de rest hoop ik dat je rust vindt bij jouw positie. Ik blijf hem uiterst merkwaardig vinden.

Mijn positie is een positie van niet-begrijpen waar ik in terecht gekomen ben en zoeken naar antwoorden.
En nee, daar heb ik geen vrede mee, vandaar mijn vragen.
Laat ik het dan nog eens proberen helder te formuleren, ook richting @Bert Mulder.

Zoals je weet ben ik zo'n 8 jaar geleden beroepen en uiteindelijk benoemd in een positie in de CGK.
Ik kwam in een kerkverband met een veel grotere bandbreedte aan standpunten dan wat ik gewend was. Allerlei, soms tegenstrijdige Bijbeluitleggingen, werden geaccepteerd, niet alleen in zendingsgemeenten of evangelisatieposten, maar ook in 'normale', geïnstitueerde gemeenten.
Dat ervaarde ik wel als best positief, al moest ik daar ook erg aan wennen.

Ik zal voor het gemak 2 van die standpunten noemen, waarin mensen diametraal anders over dachten.
Er zijn er meer, maar laat ik me hier maar even toe beperken, omdat ze in dezelfde brieven van Paulus staan, dus volgens mij van hetzelfde soortelijk gewicht zijn.
1. Vrouwen dienen tijdens de erediensten een hoofddeksel te dragen.
2. Vrouwen dienen te zwijgen in de gemeente.
Sommigen vinden deze teksten Bijbelse richtlijnen, die anno 2026 hier in NL ook gelden.
Anderen vinden die teksten cultuurgebonden.

Mijn kernvraag is: waarom weegt tekst 2 zoveel zwaarder dan tekst 1?
De Bijbel, de kanttekeningen, de belijdenisgeschriften en de commentaren geven daar geen enkele aanleiding toe.
Je vindt die standpunten óf beide Bijbels geldig voor nu óf beide cultuurgebonden.

Het gaat mij er nog niet eens om of je het wel of geen zonde vindt (dat ligt er wel achter natuurlijk), maar waarom dat verschil.
Wat maakt dat tekst 2 een nieuw kerkverband waard is? En dat tekst 1 schouderophalend genegeerd wordt (en nogmaals: echt niet alleen in zendingsgemeenten of evangelisatieposten, zoals ik eerst dacht; en ook echt niet alleen door niet-Rijnsburg-predikanten)?

Dan vind jij, Huisman, dat je keurig antwoord geeft: over tekst 2 is door diverse synodes gediscussieerd en zijn vuistdikke rapporten geschreven, lees die rapporten maar na, dan zie je wat wel of niet Bijbels is.
Maar dat is mijn vraag niet; mijn vraag is: waarom die inconsequentie?
Want mijn vervolgvraag is dan: waarom is er over tekst 1 niet gediscussieerd? En waarom zijn daar geen vuistdikke rapporten geschreven.
Dan heeft het toch op zijn minst de schijn, dat synodes heersen over de Bijbeltekst? Of niet soms?

Ligt een deel van het antwoord naar verschil in weging niet in lokaal gebonden versus bovenlokaal en middelmatig versus minstens rakend aan Schriftgezag.
Wat ik begrijp is dat de mogelijke confrontatie aan meerdere vergadertafels één van de dragende argumenten is om te zeggen dat over v&a landelijk gesproken moet worden. Mogelijk zou dit anders zijn wanneer er afspraken waren dat in de lokale raad men het in de vrijheid laat, maar dat aan meerdere tafels men rekening houdt met elkaar en dus geen vrouwelijke ambtsdragers afvaardigt of enkel adviserend.

Blijft wel staan waarin in het ene geval de cultuur wel als argument mag gelden en in de andere situatie niet.

Eens met veel van je analyse. Bij v&a speelt natuurlijk dat de Schrift de positie van de vrouw in de gemeente grond op twee niet-culturele argumenten.
1. De (volg)orde van de schepping
2. De (volg)orde van de zondeval.

Verder gaat het buiten de bewuste thema's ook over hoe je nog samen kerk kunt zijn als gezamenlijk genomen afspraken die volgens de K.O. vast en bondig zijn voor alle gemeenten niet gehoorzaamd worden.
Voorbeeld tijdens de GS: Hoe kunnen we nog optreden als kerken bv hun kerkelijke afdracht (ook een gezamenlijk genomen besluit) niet afdragen? De anarchie is binnen ons kerkverband gekomen en dat gaat veel verder dan alleen op de twee thema's.
Daarom zeggen wij ook dat art30/31 stuk zijn en niet meer werken.

Rijnsburg c.s. ziet dus ook geen scheuring maar een herstel van het kerkelijk leven volgens de K.O. van de CGK.
Daarom @DDD zien wij het zeker niet als zonde.
Ik weet dat er zijn die er anders over denken maar ik dus niet.

In de Wekker was te lezen dat de classes Amersfoort en Apeldoorn gemeenten willen gaan ruilen, zodat ze weer kunnen vergaderen zonder dat de vraag naar de wettigheid steeds op tafel ligt. Dat begrijp ik dan weer niet in het licht van jullie analyse, want ze komen elkaar dan toch weer tegen in de ps van het oosten?

[MidMid]

Eens met veel van je analyse. Bij v&a speelt natuurlijk dat de Schrift de positie van de vrouw in de gemeente grond op twee niet-culturele argumenten.
1. De (volg)orde van de schepping
2. De (volg)orde van de zondeval.

Verder gaat het buiten de bewuste thema's ook over hoe je nog samen kerk kunt zijn als gezamenlijk genomen afspraken die volgens de K.O. vast en bondig zijn voor alle gemeenten niet gehoorzaamd worden.
Voorbeeld tijdens de GS: Hoe kunnen we nog optreden als kerken bv hun kerkelijke afdracht (ook een gezamenlijk genomen besluit) niet afdragen? De anarchie is binnen ons kerkverband gekomen en dat gaat veel verder dan alleen op de twee thema's.
Daarom zeggen wij ook dat art30/31 stuk zijn en niet meer werken.

Rijnsburg c.s. ziet dus ook geen scheuring maar een herstel van het kerkelijk leven volgens de K.O. van de CGK.
Daarom @DDD zien wij het zeker niet als zonde.
Ik weet dat er zijn die er anders over denken maar ik dus niet.

Even een klein plaagstootje...

Dit was er al lang voordat v&a werd geïntroduceerd.
En deze ongehoorzaamheid (niet afdragen aan dep. evangelisatie) zat niet aan de linkerflank van onze kerken.
Voor zover ik weet is daar tot op de dag van vandaag ook geen oplossing voor gekomen.

Dus dan is in die redenering art. 30/31 al een stuk langer niet meer functionerend...

[huisman]

Mijn positie is een positie van niet-begrijpen waar ik in terecht gekomen ben en zoeken naar antwoorden.
En nee, daar heb ik geen vrede mee, vandaar mijn vragen.
Laat ik het dan nog eens proberen helder te formuleren, ook richting @Bert Mulder.

Zoals je weet ben ik zo'n 8 jaar geleden beroepen en uiteindelijk benoemd in een positie in de CGK.
Ik kwam in een kerkverband met een veel grotere bandbreedte aan standpunten dan wat ik gewend was. Allerlei, soms tegenstrijdige Bijbeluitleggingen, werden geaccepteerd, niet alleen in zendingsgemeenten of evangelisatieposten, maar ook in 'normale', geïnstitueerde gemeenten.
Dat ervaarde ik wel als best positief, al moest ik daar ook erg aan wennen.

Ik zal voor het gemak 2 van die standpunten noemen, waarin mensen diametraal anders over dachten.
Er zijn er meer, maar laat ik me hier maar even toe beperken, omdat ze in dezelfde brieven van Paulus staan, dus volgens mij van hetzelfde soortelijk gewicht zijn.
1. Vrouwen dienen tijdens de erediensten een hoofddeksel te dragen.
2. Vrouwen dienen te zwijgen in de gemeente.
Sommigen vinden deze teksten Bijbelse richtlijnen, die anno 2026 hier in NL ook gelden.
Anderen vinden die teksten cultuurgebonden.

Mijn kernvraag is: waarom weegt tekst 2 zoveel zwaarder dan tekst 1?
De Bijbel, de kanttekeningen, de belijdenisgeschriften en de commentaren geven daar geen enkele aanleiding toe.
Je vindt die standpunten óf beide Bijbels geldig voor nu óf beide cultuurgebonden.

Het gaat mij er nog niet eens om of je het wel of geen zonde vindt (dat ligt er wel achter natuurlijk), maar waarom dat verschil.
Wat maakt dat tekst 2 een nieuw kerkverband waard is? En dat tekst 1 schouderophalend genegeerd wordt (en nogmaals: echt niet alleen in zendingsgemeenten of evangelisatieposten, zoals ik eerst dacht; en ook echt niet alleen door niet-Rijnsburg-predikanten)?

Dan vind jij, Huisman, dat je keurig antwoord geeft: over tekst 2 is door diverse synodes gediscussieerd en zijn vuistdikke rapporten geschreven, lees die rapporten maar na, dan zie je wat wel of niet Bijbels is.
Maar dat is mijn vraag niet; mijn vraag is: waarom die inconsequentie?
Want mijn vervolgvraag is dan: waarom is er over tekst 1 niet gediscussieerd? En waarom zijn daar geen vuistdikke rapporten geschreven.
Dan heeft het toch op zijn minst de schijn, dat synodes heersen over de Bijbeltekst? Of niet soms?

Ligt een deel van het antwoord naar verschil in weging niet in lokaal gebonden versus bovenlokaal en middelmatig versus minstens rakend aan Schriftgezag.
Wat ik begrijp is dat de mogelijke confrontatie aan meerdere vergadertafels één van de dragende argumenten is om te zeggen dat over v&a landelijk gesproken moet worden. Mogelijk zou dit anders zijn wanneer er afspraken waren dat in de lokale raad men het in de vrijheid laat, maar dat aan meerdere tafels men rekening houdt met elkaar en dus geen vrouwelijke ambtsdragers afvaardigt of enkel adviserend.

Blijft wel staan waarin in het ene geval de cultuur wel als argument mag gelden en in de andere situatie niet.

Eens met veel van je analyse. Bij v&a speelt natuurlijk dat de Schrift de positie van de vrouw in de gemeente grond op twee niet-culturele argumenten.
1. De (volg)orde van de schepping
2. De (volg)orde van de zondeval.

Verder gaat het buiten de bewuste thema's ook over hoe je nog samen kerk kunt zijn als gezamenlijk genomen afspraken die volgens de K.O. vast en bondig zijn voor alle gemeenten niet gehoorzaamd worden.
Voorbeeld tijdens de GS: Hoe kunnen we nog optreden als kerken bv hun kerkelijke afdracht (ook een gezamenlijk genomen besluit) niet afdragen? De anarchie is binnen ons kerkverband gekomen en dat gaat veel verder dan alleen op de twee thema's.
Daarom zeggen wij ook dat art30/31 stuk zijn en niet meer werken.

Rijnsburg c.s. ziet dus ook geen scheuring maar een herstel van het kerkelijk leven volgens de K.O. van de CGK.
Daarom @DDD zien wij het zeker niet als zonde.
Ik weet dat er zijn die er anders over denken maar ik dus niet.

In de Wekker was te lezen dat de classes Amersfoort en Apeldoorn gemeenten willen gaan ruilen, zodat ze weer kunnen vergaderen zonder dat de vraag naar de wettigheid steeds op tafel ligt. Dat begrijp ik dan weer niet in het licht van jullie analyse, want ze komen elkaar dan toch weer tegen in de ps van het oosten?

Correctie: Jullie analyse = mijn analyse. Ik spreek op dit forum uitsluitend voor mijzelf.

Amersfoort/Apeldoorn had ik al een tijdje geleden gehoord. Lijkt mij een pragmatische oplossing in deze tussenperiode. Is wel veelzeggend als we classes op ligging gaan vormen. Blijkbaar kunnen we niet meer met elkaar. Onze classis probeert een vergadering te beleggen maar de helft blijft thuis. Ook veelzeggend.
Z.s.m. dus een 'vriendelijke' ontvlechting is mijn advies.

[huisman]

Eens met veel van je analyse. Bij v&a speelt natuurlijk dat de Schrift de positie van de vrouw in de gemeente grond op twee niet-culturele argumenten.
1. De (volg)orde van de schepping
2. De (volg)orde van de zondeval.

Verder gaat het buiten de bewuste thema's ook over hoe je nog samen kerk kunt zijn als gezamenlijk genomen afspraken die volgens de K.O. vast en bondig zijn voor alle gemeenten niet gehoorzaamd worden.
Voorbeeld tijdens de GS: Hoe kunnen we nog optreden als kerken bv hun kerkelijke afdracht (ook een gezamenlijk genomen besluit) niet afdragen? De anarchie is binnen ons kerkverband gekomen en dat gaat veel verder dan alleen op de twee thema's.
Daarom zeggen wij ook dat art30/31 stuk zijn en niet meer werken.

Rijnsburg c.s. ziet dus ook geen scheuring maar een herstel van het kerkelijk leven volgens de K.O. van de CGK.
Daarom @DDD zien wij het zeker niet als zonde.
Ik weet dat er zijn die er anders over denken maar ik dus niet.

Even een klein plaagstootje...

Dit was er al lang voordat v&a werd geïntroduceerd.
En deze ongehoorzaamheid (niet afdragen aan dep. evangelisatie) zat niet aan de linkerflank van onze kerken.
Voor zover ik weet is daar tot op de dag van vandaag ook geen oplossing voor gekomen.

Dus dan is in die redenering art. 30/31 al een stuk langer niet meer functionerend...

Is in ieder geval niet fraai. Net zoals een (uiterst) linkerkant gemeente jarenlang niet heeft afgedragen aan de emerituskas.

Is natuurlijk allemaal niet van het niveau van de huidige ongehoorzaamheid.

[Middenrefo]

Ligt een deel van het antwoord naar verschil in weging niet in lokaal gebonden versus bovenlokaal en middelmatig versus minstens rakend aan Schriftgezag.
Wat ik begrijp is dat de mogelijke confrontatie aan meerdere vergadertafels één van de dragende argumenten is om te zeggen dat over v&a landelijk gesproken moet worden. Mogelijk zou dit anders zijn wanneer er afspraken waren dat in de lokale raad men het in de vrijheid laat, maar dat aan meerdere tafels men rekening houdt met elkaar en dus geen vrouwelijke ambtsdragers afvaardigt of enkel adviserend.

Blijft wel staan waarin in het ene geval de cultuur wel als argument mag gelden en in de andere situatie niet.

Eens met veel van je analyse. Bij v&a speelt natuurlijk dat de Schrift de positie van de vrouw in de gemeente grond op twee niet-culturele argumenten.
1. De (volg)orde van de schepping
2. De (volg)orde van de zondeval.

Verder gaat het buiten de bewuste thema's ook over hoe je nog samen kerk kunt zijn als gezamenlijk genomen afspraken die volgens de K.O. vast en bondig zijn voor alle gemeenten niet gehoorzaamd worden.
Voorbeeld tijdens de GS: Hoe kunnen we nog optreden als kerken bv hun kerkelijke afdracht (ook een gezamenlijk genomen besluit) niet afdragen? De anarchie is binnen ons kerkverband gekomen en dat gaat veel verder dan alleen op de twee thema's.
Daarom zeggen wij ook dat art30/31 stuk zijn en niet meer werken.

Rijnsburg c.s. ziet dus ook geen scheuring maar een herstel van het kerkelijk leven volgens de K.O. van de CGK.
Daarom @DDD zien wij het zeker niet als zonde.
Ik weet dat er zijn die er anders over denken maar ik dus niet.

In de Wekker was te lezen dat de classes Amersfoort en Apeldoorn gemeenten willen gaan ruilen, zodat ze weer kunnen vergaderen zonder dat de vraag naar de wettigheid steeds op tafel ligt. Dat begrijp ik dan weer niet in het licht van jullie analyse, want ze komen elkaar dan toch weer tegen in de ps van het oosten?

Correctie: Jullie analyse = mijn analyse. Ik spreek op dit forum uitsluitend voor mijzelf.

Amersfoort/Apeldoorn had ik al een tijdje geleden gehoord. Lijkt mij een pragmatische oplossing in deze tussenperiode. Is wel veelzeggend als we classes op ligging gaan vormen. Blijkbaar kunnen we niet meer met elkaar. Onze classis probeert een vergadering te beleggen maar de helft blijft thuis. Ook veelzeggend.
Z.s.m. dus een 'vriendelijke' ontvlechting is mijn advies.

Met jullie bedoelde ik midmid en jij m.b.t. het aan één vergadertafel zitten met ongehoorzame gemeentes.

Mijn kritiek op het idee van Amersfoort en Apeldoorn is dan ook dat je een paar maand later toch weer aan één tafel zit bij de PS. Het lost dan toch niks op?

[Refojongere]

Ik zal voor het gemak 2 van die standpunten noemen, waarin mensen diametraal anders over dachten.
Er zijn er meer, maar laat ik me hier maar even toe beperken, omdat ze in dezelfde brieven van Paulus staan, dus volgens mij van hetzelfde soortelijk gewicht zijn.
1. Vrouwen dienen tijdens de erediensten een hoofddeksel te dragen.
2. Vrouwen dienen te zwijgen in de gemeente.
Sommigen vinden deze teksten Bijbelse richtlijnen, die anno 2026 hier in NL ook gelden.
Anderen vinden die teksten cultuurgebonden.

Mijn kernvraag is: waarom weegt tekst 2 zoveel zwaarder dan tekst 1?
De Bijbel, de kanttekeningen, de belijdenisgeschriften en de commentaren geven daar geen enkele aanleiding toe.
Je vindt die standpunten óf beide Bijbels geldig voor nu óf beide cultuurgebonden.

Kanttekening 11 bij 1 Korinthe 11 geeft in elk geval aan dat de hoofdbedekking en lang/kort haar cultuurbepaald is:
"Namelijk overmits de ontdekking van het hoofd toen een teken was van macht en heerschappij, gelijk nu hedendaags daarentegen degenen, die macht over anderen hebben, hunne hoofden zullen gedekt houden, en die onder anderen staan voor hen hunne hoofden zullen ontdekken. Doch in dezen allen moet men altijd zien op het gebruik van verscheidene tijden en landen, en wat daarin eerlijk en stichtelijk is"

Ik ben het daar wel mee eens. De hoofdbedekking was tot en met begin 20e eeuw een kwestie van gezag i.p.v. onderdanigheid. In de pruikentijd (Brakel) was het lange haar tot een eer. Dus als je dan de bijbelteksten navolgt, dan kom je tot het tegenovergestelde van wat Paulus tot uitdrukking wil laten brengen in de gemeente. In onze tijd met moslims met hoofddoeken in het land is dat al weer anders trouwens...zaken verschuiven snel.

De essentie van 1 Korinthe 11 is dat de man het hoofd van de vrouw is zoals Christus het Hoofd is van de Gemeente. Dat komt tot uiting in een vorm die cultuurbepaald is. Dat geldt ook voor de heilige kus of opheffen van heilige handen. Het gaat daar in de kern om hartelijke omgang met elkaar en met een rein geweten bidden. Het gaat dus om waar de heilige kus en het opheffen van heilige handen naar verwijst.

Dat alles kan ik niet zeggen van het feit dat vrouwen geen heerschappij moeten uitoefenen door te onderwijzen of een regeerambt uit te oefenen. Dat is nu onlosmakelijk verbonden aan het 'hoofd-zijn'. Dat betreft geen vorm (zoals hoofdbedekking), maar letterlijk en figuurlijk inhoud. Ik zou niet weten wat de moderne vervanging zou zijn hiervan. Ik zou niet weten waarom dit een cultuurbepaalde uiting is van hoofd/onderdanigheid.

In de linkerflank van de CGK wordt Galaten 3:28 gebruikt om het 'hoofd-zijn' van de man betekenisloos te maken. Dat is niet Schrift met Schrift vergelijken en harmoniseren, maar met de ene tekst de andere uitschakelen. Dat kan alleen als je het hoofd-zijn 'cultuurbepaald' maakt. Dan heb je het dus over de essentie van de scheppingsorde en verhouding Christus en de Gemeente. Dat raakt heel sterk het Schriftgezag met mogelijk verstrekkende consequenties zoals de uniciteit van het huwelijk tussen man en vrouw.

[HHR]

Kanttekening 11 gaat over de man, niet over de vrouw.
Ook (zelfs?) de GKV predikant dr. R.D. Anderson schrijft in zijn verklaring over 1 Korinthe, dat hoofdbedekking voor de vrouw, geen cultuur gebonden iets is.

Velen proberen het er van te maken, maar in die zin heeft Tiberius gelijk, er worden zonden goedgepraat, terwijl deze oproep aan de vrouw letterlijk in de bijbel staat. Maar pas na de feministische golf in de jaren 50-60 ter discussie kwam.

[Refojongere]

Kanttekening 11 gaat over de man, niet over de vrouw.
Ook (zelfs?) de GKV predikant dr. R.D. Anderson schrijft in zijn verklaring over 1 Korinthe, dat hoofdbedekking voor de vrouw, geen cultuur gebonden iets is.

Velen proberen het er van te maken, maar in die zin heeft Tiberius gelijk, er worden zonden goedgepraat, terwijl deze oproep aan de vrouw letterlijk in de bijbel staat. Maar pas na de feministische golf in de jaren 50-60 ter discussie kwam.

Nee kanttekening 11 geeft aan dat we de toepassing van de hoofdbedekking moeten laten afhangen van wat in een bepaalde cultuur de betekenis is van de hoofdbedekking. Maargoed, ik begrijp dat de kanttekeningen de zonden goedpraten?

Het staat je vrij om het met de kanttekeningen oneens te zijn overigens. Ik heb absoluut respect voor het standpunt dat het niet cultuurgebonden is.

[DDD]

Precies. Of het nu wel of niet over een man of vrouw gaat, doet er natuurlijk niet toe. De Kanttekenaren volgen hierin de klassieke vrijgemaakte lijn, dat dit voorschrift tijdgebonden is. Maar dat doen de kanttekenaren bij de openstelling van het ambt voor de zusters van de gemeente niet.

Al is het mijns inziens heel goed mogelijk dat een deel van de kanttekenaren dat precies zo zou bekijken. Want de kanttekenaren waren niet alleen van de rechterflank, die waren voor zover ik weet de gehele breedte van wat nu de NGK tot en met de GGiN zijn, al is dat wat anachronistisch uitgedrukt.

Ik vind het punt van de tijdgebondenheid in deze kanttekening heel duidelijk, en daar hebben we het hier eerder over gehad, daarom begrijp ik niet zo goed hoe iemand dat anders kan lezen. En of nu juist de man of de vrouw een hoed op moet hebben, doet daarvoor toch niet zo ter zake?

[BSH]

Pardon? Het punt is natuurlijk, dat over wat zonde is, van mening verschild wordt. En Rijnsburg ziet kennelijk het overtreden van de kerkorde op het punt vrouw en ambt als een groter zonde dan het geheel negeren van die kerkorde bij kerkscheuring.

Dat zegt vooral veel over een verkokerd blikveld, mijns inziens.

Maar als ter linkerzijde wordt benadrukt dat v&a geen zonde is, hoewel het praktiseren wel benoemd is als zonde tegen de liefde, waarom dan niet net zo streng andersom? De GS heeft het handelen van Rijnsburg cs. toch ook niet benoemd als zonde?