Saambinder digitaal

[Ad Anker]

Beste forummers.
Ik ben bezig meditaties uit de eerste jaargangen van De Saambinder licht te hertalen, meest voor eigen gebruik. Soms is de kwaliteit van de bladen in Digibron van een zeer slechte kwaliteit, zodat je soms moet moet raden wat er gestaan heeft.
Zo ook de meditatie uit uit nummer 2 van de eerste jaargang. Het betreft een meditatie van ds. G.H. Kersten.
Hieronder het bijna niet te lezen gedeelte. Hieronder een gedeelte dat ik licht hertaald heb. Misschien kan iemand uit context nagaan welk woord hier zou moeten staan. Het gedeelte dat ik niet kon ontcijferen maak ik hier rood.
https://www.digibron.nl/inkijken/eyJpdi ... FnIjoiIn0=
Eerst scheurden tien stammen zich van hem af, straks viel na gedurige, felle bestoking van de vijand, Jeruzalem, de stad des groten Konings, in de hand van Nebukadnezar en het was uit met de koninklijke waardigheid van Isaï's geslacht. Wel nog trachtte het verzonken Israël zich eenmaal op te heffen onder de fanatieke aanvoering der Makkabeeën doch slechts om van de Makkabeeër gebracht te worden tot den Idumeeër, die Davids troon beklom.
Herodes de Grote, uit het geslacht van de eeuwige vijanden van Israël, heerste over het erfdeel des Heeren. Van Davids regering geen spoor meer. De boom Isaï was afgehouwen; afgehouwen ja, maar niet uitgehouwen. In het noorden van Kanaän, zelf reeds veracht bij de rechte Israëliet, woonde in het minne Nazareth, vanwaar men niets goeds verwachtte, een vergeten maagd, afstammelinge van Isaï, gelijk zij op bevel van de keizer bewijzen moest te Bethlehem. Over die geringe maagd kwam de kracht des Allerhoogsten, opdat uit de afgehouwen tronk van Isaï een rijsje voortkomen zou. Uit de afgehouwen tronk, waarvan de wortels in de aarde waren gebleven, en, hoewel onopgemerkt voor het oppervlakkig oog, voortleefden en kracht erlangden uit te schieten. Van uithouwen dus geen sprake! Dat gedoogde de trouw des Heeren niet. Zijn Woord kan niet verloren gaan. Het moge komen tot de grootste beproeving; lopen tot in het menselijk ge---- der vervulling.
Godvruchte schaar houdt moed.
Hij is getrouw, de Bron van alle goed.

Ik denk 'menschelijk geheel onmogelijke der vervulling'. Maar het is niet meer te lezen. Ook in de gedigitaliseerde versie is het open gelaten.

[-DIA-]

Beste forummers.
Ik ben bezig meditaties uit de eerste jaargangen van De Saambinder licht te hertalen, meest voor eigen gebruik. Soms is de kwaliteit van de bladen in Digibron van een zeer slechte kwaliteit, zodat je soms moet moet raden wat er gestaan heeft.
Zo ook de meditatie uit uit nummer 2 van de eerste jaargang. Het betreft een meditatie van ds. G.H. Kersten.
Hieronder het bijna niet te lezen gedeelte. Hieronder een gedeelte dat ik licht hertaald heb. Misschien kan iemand uit context nagaan welk woord hier zou moeten staan. Het gedeelte dat ik niet kon ontcijferen maak ik hier rood.
https://www.digibron.nl/inkijken/eyJpdi ... FnIjoiIn0=
Eerst scheurden tien stammen zich van hem af, straks viel na gedurige, felle bestoking van de vijand, Jeruzalem, de stad des groten Konings, in de hand van Nebukadnezar en het was uit met de koninklijke waardigheid van Isaï's geslacht. Wel nog trachtte het verzonken Israël zich eenmaal op te heffen onder de fanatieke aanvoering der Makkabeeën doch slechts om van de Makkabeeër gebracht te worden tot den Idumeeër, die Davids troon beklom.
Herodes de Grote, uit het geslacht van de eeuwige vijanden van Israël, heerste over het erfdeel des Heeren. Van Davids regering geen spoor meer. De boom Isaï was afgehouwen; afgehouwen ja, maar niet uitgehouwen. In het noorden van Kanaän, zelf reeds veracht bij de rechte Israëliet, woonde in het minne Nazareth, vanwaar men niets goeds verwachtte, een vergeten maagd, afstammelinge van Isaï, gelijk zij op bevel van de keizer bewijzen moest te Bethlehem. Over die geringe maagd kwam de kracht des Allerhoogsten, opdat uit de afgehouwen tronk van Isaï een rijsje voortkomen zou. Uit de afgehouwen tronk, waarvan de wortels in de aarde waren gebleven, en, hoewel onopgemerkt voor het oppervlakkig oog, voortleefden en kracht erlangden uit te schieten. Van uithouwen dus geen sprake! Dat gedoogde de trouw des Heeren niet. Zijn Woord kan niet verloren gaan. Het moge komen tot de grootste beproeving; lopen tot in het menselijk ge---- der vervulling.
Godvruchte schaar houdt moed.
Hij is getrouw, de Bron van alle goed.

Ik denk 'menschelijk geheel onmogelijke der vervulling'. Maar het is niet meer te lezen. Ook in de gedigitaliseerde versie is het open gelaten.

Dit past in elk geval wel, en ik denk dat ik het ook zo in de meditatie zet.
Dank voor het meedenken!