Ouderenzorg

[Dodo]

Ik bedacht nog dat een sneeuwsituatie als deze ook een kleine test is of we een of twee dagen ons kunnen redden als we de deur niet uit kunnen. Als je nu niet goed ter been bent, of ziek, kun je gewoon niet naar buiten voor boodschappen. Heb je dan genoeg in huis om een paar dagen normaal te kunnen eten?

[Zita]

Ik bedacht nog dat een sneeuwsituatie als deze ook een kleine test is of we een of twee dagen ons kunnen redden als we de deur niet uit kunnen. Als je nu niet goed ter been bent, of ziek, kun je gewoon niet naar buiten voor boodschappen. Heb je dan genoeg in huis om een paar dagen normaal te kunnen eten?

In de buurtapp werd al gevraagd of iedereen bij zijn oudere buren wilde checken of ze boodschappen nodig hadden. Ik hoop dat iedereen attente buren heeft, die in deze omstandigheden even checken of het allemaal gaat.

[Terri]

Ik bedacht nog dat een sneeuwsituatie als deze ook een kleine test is of we een of twee dagen ons kunnen redden als we de deur niet uit kunnen. Als je nu niet goed ter been bent, of ziek, kun je gewoon niet naar buiten voor boodschappen. Heb je dan genoeg in huis om een paar dagen normaal te kunnen eten?

In de buurtapp werd al gevraagd of iedereen bij zijn oudere buren wilde checken of ze boodschappen nodig hadden. Ik hoop dat iedereen attente buren heeft, die in deze omstandigheden even checken of het allemaal gaat.

In onze kerkapp deden de diakenen ook een oproep. Echt mooi hoe er om elkaar gedacht wordt.

Maar je blijft je verbazen over sommige oudjes. Onze buurman van in de negentig, slecht ter been, als hulpmiddel een rollator, begaf zich toch richting winkelcentrum.
Ondanks aandringen van zijn kinderen dit toch echt niet te doen, meent hij, dat het juist nù de hoogste tijd is voor een knipbeurt bij de kapper.
Hij manoeuvreert z'n rollator door het dikke pak sneeuw, door hem op te tillen, één stap te zetten en vervolgens opnieuw de rollator op te tillen enz enz.
Kinderen weten geen raad met zijn acties, vast binden aan een stoel is natuurlijk geen optie, maar het is heel lastig om deze oude baas te overtuigen dat hij onverantwoordelijk bezig is.
Geholpen worden wil hij niet....

[DDD]

Waarom is hij volgens jou onverantwoordelijk bezig? Dat begrijp ik niet.

Het ergste wat er kan gebeuren is dat hij een ongeluk krijgt, bijvoorbeeld zijn heup breekt. Daar zal hij dan vermoedelijk binnen een jaar aan sterven. En dan? Anders zit hij de hele dag voor de geraniums. En nu kan hij nog één keer van de sneeuw genieten.

Het is toch niet zijn taak om alles in het werk te stellen om zo lang mogelijk voor de (klein)kinderen beschikbaar te zijn? Hij mag ook gewoon zijn dingen doen in het leven. Onze tijden zijn in Gods hand. Ik denk dat je bij oudere mensen niet te snel moet zeggen dat ze gewone dingen niet meer moeten doen. Als hij nu op een trap klom om de zonnepanelen sneeuwvrij te maken, was het een ander verhaal.

[Terri]

Waarom is hij volgens jou onverantwoordelijk bezig? Dat begrijp ik niet.

Het ergste wat er kan gebeuren is dat hij een ongeluk krijgt, bijvoorbeeld zijn heup breekt. Daar zal hij dan vermoedelijk binnen een jaar aan sterven. En dan? Anders zit hij de hele dag voor de geraniums. En nu kan hij nog één keer van de sneeuw genieten.

Het is toch niet zijn taak om alles in het werk te stellen om zo lang mogelijk voor de (klein)kinderen beschikbaar te zijn? Hij mag ook gewoon zijn dingen doen in het leven. Onze tijden zijn in Gods hand. Ik denk dat je bij oudere mensen niet te snel moet zeggen dat ze gewone dingen niet meer moeten doen. Als hij nu op een trap klom om de zonnepanelen sneeuwvrij te maken, was het een ander verhaal.

Tja... zo kan je het ook bekijken.
Kom op pa, doe lekker je ding. Als je valt, je heup breekt en je sterft heb je iig nog even lekker genoten van de sneeuw....
Ik denk er iets anders over, vind het wat liefdeloos overkomen. Overigens mijnheer heeft genoeg vertier, is wel wat eigenzinnig.
Maar.... wellicht moet er idd eerst wat gebeuren.

[DDD]

Waarom vind je het liefdeloos om iemand zijn eigen keuzes te gunnen?

Het is niet zo dat ik het prima vind als iemand sterft, dat het mij om het even is. Ik neem dood en leven heel serieus.

Maar als je oud en gebrekkig bent, kan traplopen al fataal zijn. En inderdaad is lopen in de sneeuw wat gevaarlijker dan gewoon lopen, vermoedelijk. Je weet het niet, want het kan ook zorgen voor een buitengewone voorzichtigheid. Maar stel dat het iets gevaarlijker zou zijn: het getuigt soms van liefde om te accepteren dat iemand anders een risico neemt dat normaal is maar jij misschien vanuit je eigen belang van iemand nog graag even bij jou te houden, liever niet zou nemen. De vraag is of je als kinderen wel altijd de goede afweging maakt. Ik heb ooit een naaste in zijn laatste dagen met tegenzin volgepropt zien worden met eten, zulke boze ogen had ik nooit gezien, en ik geloof niet dat dat nu de weg is.

En de vraag is of hele dagen stilzitten ook niet heel gevaarlijk is, en daarnaast of juist een hoge kwaliteit van leven niet voorop zou moeten staan in de keuzes die je voor een ander maakt, als je al een keuze voor een ander zou moeten maken.

En ondertussen zijn er dertigers die op hun winterbanden (dat mag ik tenminste hopen) met 100 over de snelweg rijden zonder afstand te houden. Of die zitten te bumperkleven als ik met 60 over een provinciale weg rijd omdat het glad is. Dat vind ik veel kwalijker en gevaarlijker dan een tachtiger die stap voor stap door de sneeuw gaat, omdat hij gewoon verder leeft en niet zo onder de indruk is van een laag sneeuw. Maar ik begrijp dat je ook beide vervelend kunt vinden;-)

[Dodo]

Mogen de berichtjes over die oude meneer en de reacties anders afgesplitst worden, naar een onderwerp over zorg voor ouderen, zelfstandigheid, mantelzorg? Zoiets? Want het is wel iets waar veel mensen mee te maken krijgen, hetzij het zorgen hetzij verzorgd worden.

Overigens wordt deze meneer niet voor de rest van zijn leven vastgebonden in zijn stoel, maar vragen de naasten hem een weekje sneeuw thuis uit te zitten. Dat is nogal redelijk.

[DDD]

Zoiets vragen is misschien redelijk, maar het is ook redelijk dat meneer daarin andere keuzes maakt, mijns inziens.

[Dodo]

Het is niet gezegd dat meneer netjes een heup breekt en dan naar een zorghotel kan of zo. Hij kan ook van alles kneuzen en bezeren, en dan thuis verzorgd moeten worden. Dan komt er veel op de mantelzorg.
Soms is het echt lastig, dat ouderen graag iets willen terwijl het echt niet meer kan. Zoals autorijden. Wanneer pak je de sleutels af?

[Henk J]

Weleens in een mij bekend verzorgingshuis een vergelijkbaar casus gehoord. Oudere man die niet meer kon lopen maar wel een elektrische rolstoel had kwam zo graag buiten, het liefst in het bos. Werd eerst verboden maar hij ging er gewoon vandoor en als men hem tegenhield was die niet te genieten. Dus voortaan maar toegestaan met de nodige waarschuwingen, vooral bij minder weer. Recent reed hij ook door het bos, op de een of andere manier kantelde de elektrische rolstoel en hij brak zijn heup. Heeft nog een kleine maand geleefd waarin hij wel reflecteerde op gemaakte keuzes maar er geen spijt van had. Begrijp hem ook wel. Denk niet dat het de taak van de verpleging is om zulke mensen te verbieden om buiten te komen, ondanks de gevaren.

[Dodo]

Maar ze kiezen niet alleen voor zichzelf. Anderen hebben ook te maken met eventuele gevolgen.

Ik heb wel eens gelezen over een oudere met diabetes. Het ene kind vond dat moeder prima af en toe een gebakje kon eten, maar het andere kind, die meer de dagelijkse zorg had, vond van niet. Want moeder ontregelde dan flink en dan had de verzorging flink meer werk (en moeder voelde zich er ook ziek van).

[merel]

Ik vind dat ouderen, zolang ze compos mentis zijn, zelf mogen kiezen hoe ze leven. Mijn schoonzussen hebben ook de neiging om van alles voor mijn schoonmoeder te willen regelen. Mijn schoonmoeder belt dan altijd mij op wat ze moet doen. Mijn advies is altijd 'gewoon negeren en eigen plan trekken'.

[DDD]

@Dodo:
Ja, dat aspect ben ik met je eens. Dat had ik wel wat nadrukkelijker mee mogen wegen, terwijl ik dat in de nabijheid ook wel merk. Dat de ene broer gewoon op bezoek komt met de kinderen ondanks dat gemeld is dat dat te druk is, en dat de verzorgende broer nog dagenlang werk daaraan heeft om alles in goede banen te leiden.

Aan de andere kant: je kunt als mantelzorgers dan tot op zekere hoogte ook zeggen: dit is eigen verantwoordelijkheid, wij komen dat niet doen.

Het voorbeeld van HenkJ is wat ik bedoel. Ons leven is altijd in gevaar. Ik rijd daarom liever geen auto, maar ook op de fiets kun je doodgereden worden, al doe je dat dan in ieder geval niet zelf. En het is gezond om buiten te zijn. Dat vind ik dus geen onredelijk gevaar. Precies met het lopen door de sneeuw voor iemand die minder valide is, zolang je een redelijke mate van voorzichtigheid betracht.

[merel]

Ja, dat aspect ben ik met je eens. Dat had ik wel wat nadrukkelijker mee mogen wegen, terwijl ik dat in de nabijheid ook wel merk. Dat de ene broer gewoon op bezoek komt met de kinderen ondanks dat gemeld is dat dat te druk is, en dat de verzorgende broer nog dagenlang werk daaraan heeft om alles in goede banen te leiden.

Aan de andere kant: je kunt als mantelzorgers dan tot op zekere hoogte ook zeggen: dit is eigen verantwoordelijkheid, wij komen dat niet doen.

Dan zal alsnog het criterium moeten zijn wat de oudere daarvan zelf vindt. Vindt deze het gezellig prevaleert dat toch? En als het verzorgende kind het niet meer aan kan, zal daar een oplossing voor gezocht moeten worden.

[DDD]

Het punt is meer, dat de oudere het niet aankan en dat afreageert op anderen.