Ik kwam bij een opruimactie in huis een stapeltje mondkapjes tegen. Die droeg je dus. Ik had ze van allerlei stofjes, passend bij mijn outfits. Dat dan wel weer, ja. Maar het lijkt allemaal heel diep weggezakt te zijn, inderdaad alsof het niet echt is gebeurd.
Ik heb de beleving ervan gewist.
Het niezen in mijn elleboog is - naast die mondkapjes, die ik inmiddels heb weggegooid - het enige wat is gebleven, denk ik. En volgens mij zijn we ons met elkaar iets bewuster geworden van besmettingsgevaar. Waar je voorheen een kanjer was als je hoestend en proestend en snotterend met verhoging toch naar je werk ging, ben je nu wel een tikje asociaal. En voor andere mensen geldt dat het thuiswerken een enorme boost heeft gekregen. Ik hoor van steeds meer mensen die het grootste deel van de tijd thuiswerken, en dan nog een keer per week naar kantoor gaan.
