Christelijke Gereformeerde Kerken

[MidMid]

Zou het kunnen zijn dat die prikkel in de reacties voortkomt vanuit oprechte verbazing? Ik heb werkelijk nog nooit - behalve vanuit de meer rechterflank - iemand een vraagteken horen zetten achter het broeder zijn van de ander. Dat je een ander als broeder ziet, betekent niet dat die ander niet kan dwalen (zoals ik dat denk aangaande het Rijnsburg c.s. alternatief).

Dat de vraag aan behoudende broeders meer gesteld wordt, is omdat tot op de meerdere vergaderingen aan toe openlijk het broederschap van anderen in twijfel wordt getrokken.

[huisman]

Zou het kunnen zijn dat die prikkel in de reacties voortkomt vanuit oprechte verbazing? Ik heb werkelijk nog nooit - behalve vanuit de meer rechterflank - iemand een vraagteken horen zetten achter het broeder zijn van de ander. Dat je een ander als broeder ziet, betekent niet dat die ander niet kan dwalen (zoals ik dat denk aangaande het Rijnsburg c.s. alternatief).

Dat de vraag aan behoudende broeders meer gesteld wordt, is omdat tot op de meerdere vergaderingen aan toe openlijk het broederschap van anderen in twijfel wordt getrokken.

Eenzijdig dus…..behoudende broeders zijn te bevragen. De ongehoorzame linkerkant is boven alle twijfel verheven. Jammer dar er zo weinig zelfreflectie is bij het zogenaamde midden. Een midden wat trouwens feitelijk niet bestaat. Maar het ingebeelde midden kijkt naar links en rechts en waant zichzelf slachtoffer van de flanken terwijl juist dit midden op haar handen bleef zitten toen ze moesten optreden. Daar ligt m.i. toch één van de belangrijkste oorzaken van deze crisis. Geiten en kolen sparen en zo een deel van de kerken ondanks duidelijke uitspraken van je vervreemden.

[Evangelist]

Zou het kunnen zijn dat die prikkel in de reacties voortkomt vanuit oprechte verbazing? Ik heb werkelijk nog nooit - behalve vanuit de meer rechterflank - iemand een vraagteken horen zetten achter het broeder zijn van de ander. Dat je een ander als broeder ziet, betekent niet dat die ander niet kan dwalen (zoals ik dat denk aangaande het Rijnsburg c.s. alternatief).

Dat de vraag aan behoudende broeders meer gesteld wordt, is omdat tot op de meerdere vergaderingen aan toe openlijk het broederschap van anderen in twijfel wordt getrokken.

Zou het kunnen zijn dat dit voortkomt uit de gedachte dat je iemand pas een broeder in Christus kunt noemen, als die ander ook is wedergeboren, zijn zondige staat en ellende heeft leren kennen, maar ook de toevlucht heeft genomen tot het bloed van het Lam, en nu mag leven door een levend geloof in Jezus Christus? Over deze dingen kun je toch pas wat zeggen als je die ander kent en erover doorgesproken hebt?
En als je dan wel dingen hoort en ziet, en keuzes weet die op dat eerste haaks lijken te staan, dan is die aarzeling toch wel te begrijpen?

[BSH]

Zou het kunnen zijn dat die prikkel in de reacties voortkomt vanuit oprechte verbazing? Ik heb werkelijk nog nooit - behalve vanuit de meer rechterflank - iemand een vraagteken horen zetten achter het broeder zijn van de ander. Dat je een ander als broeder ziet, betekent niet dat die ander niet kan dwalen (zoals ik dat denk aangaande het Rijnsburg c.s. alternatief).

Dat de vraag aan behoudende broeders meer gesteld wordt, is omdat tot op de meerdere vergaderingen aan toe openlijk het broederschap van anderen in twijfel wordt getrokken.

Eenzijdig dus…..behoudende broeders zijn te bevragen. De ongehoorzame linkerkant is boven alle twijfel verheven. Jammer dar er zo weinig zelfreflectie is bij het zogenaamde midden. Een midden wat trouwens feitelijk niet bestaat. Maar het ingebeelde midden kijkt naar links en rechts en waant zichzelf slachtoffer van de flanken terwijl juist dit midden op haar handen bleef zitten toen ze moesten optreden. Daar ligt m.i. toch één van de belangrijkste oorzaken van deze crisis. Geiten en kolen sparen en zo een deel van de kerken ondanks duidelijke uitspraken van je vervreemden.

Ik merk ook dat 'midden' een soort verheven positie wordt ten opzichte van de flanken. Waarbij de voorkeur van velen die zich 'midden' noemen echt aan de linkerkant zit. En dan denk ik: noem jezelf dan op z'n minst LinksMidden...

[peregrinus]

Elkaar als broeders aanvaarden vereist niet dat je eerst elkaar hart kent of nieren proeft, maar je aanvaardt wat de mond belijdt en het leven niet weerspreekt (en bij dat laatste ben je niet te nauw, want het is het oordeel van de liefde). Dat is gezond kerkelijk denken in lijn van Calvijn. Elkaar verdacht maken of boven de markt laten hangen of de ander de christennaam wel verdient hoort daar niet bij. En als je moeite hebt met wat de ander doet of zegt, volgt een broederlijk vermaan.

[huisman]

Elkaar als broeders aanvaarden vereist niet dat je eerst elkaar hart kent of nieren proeft, maar je aanvaardt wat de mond belijdt en het leven niet weerspreekt (en bij dat laatste ben je niet te nauw, want het is het oordeel van de liefde). Dat is gezond kerkelijk denken in lijn van Calvijn. Elkaar verdacht maken of boven de markt laten hangen of de ander de christennaam wel verdient hoort daar niet bij. En als je moeite hebt met wat de ander doet of zegt, volgt een broederlijk vermaan.

Eens hoor. Zo heb ik er altijd ingestaan ook op meerdere vergaderingen. Daarom vind ik het ongenuanceerd afgeven op Rijnsburg c.s. ook niet erg broederlijk van deze of gene .

[Evangelist]

Elkaar als broeders aanvaarden vereist niet dat je eerst elkaar hart kent of nieren proeft, maar je aanvaardt wat de mond belijdt en het leven niet weerspreekt (en bij dat laatste ben je niet te nauw, want het is het oordeel van de liefde). Dat is gezond kerkelijk denken in lijn van Calvijn. Elkaar verdacht maken of boven de markt laten hangen of de ander de christennaam wel verdient hoort daar niet bij. En als je moeite hebt met wat de ander doet of zegt, volgt een broederlijk vermaan.

Zeker. Maar het gaat nu juist om situaties waarin je of niet weet wat de mond belijdt, of dat de mond de dingen algemeen belijdt, en er dingen zijn die door het leven weersproken worden. Het heeft niets te maken met 'boven de markt laten hangen' of iets dergelijks. Juist als de dingen die in het geding zijn besproken worden, en er zelfs vermaand moet worden, en er geen verandering optreedt, dan is het discutabel om eerst te eisen dat de ander je 'broeder' noemt.
(Dat vraag ik overigens wederzijds ook niet van anderen. Soms word ik door mensen aangesproken als 'broeder', terwijl ik denk: 'Sorry, hoe weet je dat? Je kent me helemaal niet.')

[Ambtenaar]

Eens hoor. Zo heb ik er altijd ingestaan ook op meerdere vergaderingen. Daarom vind ik het ongenuanceerd afgeven op Rijnsburg c.s. ook niet erg broederlijk van deze of gene .

Rijnsburg roept dat over zich af doordat het de stappen neemt die het neemt. Dat wordt als afleidingsmanoeuvre gebruikt. Dit terwijl ik het met je eens ben dat degenen die zich niet houden aan de gemaakte afspraken zich zouden moeten beraden op hun positie en de kerk zouden moeten verlaten, en niet degenen die zich wel aan de afspraken houden. En dat zeg ik als persoon die geen bezwaar heeft tegen vrouwelijke ambtsdragers.

[Middenrefo]

Zou het kunnen zijn dat die prikkel in de reacties voortkomt vanuit oprechte verbazing? Ik heb werkelijk nog nooit - behalve vanuit de meer rechterflank - iemand een vraagteken horen zetten achter het broeder zijn van de ander. Dat je een ander als broeder ziet, betekent niet dat die ander niet kan dwalen (zoals ik dat denk aangaande het Rijnsburg c.s. alternatief).

Dat de vraag aan behoudende broeders meer gesteld wordt, is omdat tot op de meerdere vergaderingen aan toe openlijk het broederschap van anderen in twijfel wordt getrokken.

Eenzijdig dus…..behoudende broeders zijn te bevragen. De ongehoorzame linkerkant is boven alle twijfel verheven. Jammer dar er zo weinig zelfreflectie is bij het zogenaamde midden. Een midden wat trouwens feitelijk niet bestaat. Maar het ingebeelde midden kijkt naar links en rechts en waant zichzelf slachtoffer van de flanken terwijl juist dit midden op haar handen bleef zitten toen ze moesten optreden. Daar ligt m.i. toch één van de belangrijkste oorzaken van deze crisis. Geiten en kolen sparen en zo een deel van de kerken ondanks duidelijke uitspraken van je vervreemden.

Ik merk ook dat 'midden' een soort verheven positie wordt ten opzichte van de flanken. Waarbij de voorkeur van velen die zich 'midden' noemen echt aan de linkerkant zit. En dan denk ik: noem jezelf dan op z'n minst LinksMidden...

Kijk aan, nu gaan we afgeven op het midden en ook nog stellen dat die zichzelf in een slachtofferrol positioneren of zich juist verheven voelen. Terwijl ik toch echt alleen vertegenwoordigers van Rijnsburg zie en hoor die zichzelf slachtoffer vinden. En telkens weer om begrip vragen voor hun moeilijke positie. Kunnen we dat een keer afsluiten en vooruit kijken?

Het midden is heel simpel; gemeentes die zich aan de synodebesluiten willen houden, maar zowel de linker- als de rechterflank niet willen missen. En daar zit precies de frustratie van de behoudende kant, en ik zeg dat omdat het mij in kerkelijke vergaderingen is verweten; "niet kiezen is ook kiezen". Ook op dit forum. Als je zegt dat je links niet wilt missen, dan ben je tegen Rijnsburg en eigenlijk ben je dan zelf ook links. Zeggen ze. Je ziet het hier ook gebeuren met huisman en BSH.

[MidMid]

Zou het kunnen zijn dat die prikkel in de reacties voortkomt vanuit oprechte verbazing? Ik heb werkelijk nog nooit - behalve vanuit de meer rechterflank - iemand een vraagteken horen zetten achter het broeder zijn van de ander. Dat je een ander als broeder ziet, betekent niet dat die ander niet kan dwalen (zoals ik dat denk aangaande het Rijnsburg c.s. alternatief).

Dat de vraag aan behoudende broeders meer gesteld wordt, is omdat tot op de meerdere vergaderingen aan toe openlijk het broederschap van anderen in twijfel wordt getrokken.

Eenzijdig dus…..behoudende broeders zijn te bevragen. De ongehoorzame linkerkant is boven alle twijfel verheven. Jammer dar er zo weinig zelfreflectie is bij het zogenaamde midden. Een midden wat trouwens feitelijk niet bestaat. Maar het ingebeelde midden kijkt naar links en rechts en waant zichzelf slachtoffer van de flanken terwijl juist dit midden op haar handen bleef zitten toen ze moesten optreden. Daar ligt m.i. toch één van de belangrijkste oorzaken van deze crisis. Geiten en kolen sparen en zo een deel van de kerken ondanks duidelijke uitspraken van je vervreemden.

Ik merk ook dat 'midden' een soort verheven positie wordt ten opzichte van de flanken. Waarbij de voorkeur van velen die zich 'midden' noemen echt aan de linkerkant zit. En dan denk ik: noem jezelf dan op z'n minst LinksMidden...

Kijk aan, nu gaan we afgeven op het midden en ook nog stellen dat die zichzelf in een slachtofferrol positioneren of zich juist verheven voelen. Terwijl ik toch echt alleen vertegenwoordigers van Rijnsburg zie en hoor die zichzelf slachtoffer vinden. En telkens weer om begrip vragen voor hun moeilijke positie. Kunnen we dat een keer afsluiten en vooruit kijken?

Het midden is heel simpel; gemeentes die zich aan de synodebesluiten willen houden, maar zowel de linker- als de rechterflank niet willen missen. En daar zit precies de frustratie van de behoudende kant, en ik zeg dat omdat het mij in kerkelijke vergaderingen is verweten; "niet kiezen is ook kiezen". Ook op dit forum. Als je zegt dat je links niet wilt missen, dan ben je tegen Rijnsburg en eigenlijk ben je dan zelf ook links. Zeggen ze. Je ziet het hier ook gebeuren met huisman en BSH.

Ik begrijp vooral niet hoe we ineens hier zijn beland.
Denk maar zo dat het aan de warmte buiten zal liggen.

Volgens mij zijn veel van de laatste posts onnodig persoonlijk gericht.

[huisman]

Zou het kunnen zijn dat die prikkel in de reacties voortkomt vanuit oprechte verbazing? Ik heb werkelijk nog nooit - behalve vanuit de meer rechterflank - iemand een vraagteken horen zetten achter het broeder zijn van de ander. Dat je een ander als broeder ziet, betekent niet dat die ander niet kan dwalen (zoals ik dat denk aangaande het Rijnsburg c.s. alternatief).

Dat de vraag aan behoudende broeders meer gesteld wordt, is omdat tot op de meerdere vergaderingen aan toe openlijk het broederschap van anderen in twijfel wordt getrokken.

Eenzijdig dus…..behoudende broeders zijn te bevragen. De ongehoorzame linkerkant is boven alle twijfel verheven. Jammer dar er zo weinig zelfreflectie is bij het zogenaamde midden. Een midden wat trouwens feitelijk niet bestaat. Maar het ingebeelde midden kijkt naar links en rechts en waant zichzelf slachtoffer van de flanken terwijl juist dit midden op haar handen bleef zitten toen ze moesten optreden. Daar ligt m.i. toch één van de belangrijkste oorzaken van deze crisis. Geiten en kolen sparen en zo een deel van de kerken ondanks duidelijke uitspraken van je vervreemden.

Ik merk ook dat 'midden' een soort verheven positie wordt ten opzichte van de flanken. Waarbij de voorkeur van velen die zich 'midden' noemen echt aan de linkerkant zit. En dan denk ik: noem jezelf dan op z'n minst LinksMidden...

Kijk aan, nu gaan we afgeven op het midden en ook nog stellen dat die zichzelf in een slachtofferrol positioneren of zich juist verheven voelen. Terwijl ik toch echt alleen vertegenwoordigers van Rijnsburg zie en hoor die zichzelf slachtoffer vinden. En telkens weer om begrip vragen voor hun moeilijke positie. Kunnen we dat een keer afsluiten en vooruit kijken?

Het midden is heel simpel; gemeentes die zich aan de synodebesluiten willen houden, maar zowel de linker- als de rechterflank niet willen missen. En daar zit precies de frustratie van de behoudende kant, en ik zeg dat omdat het mij in kerkelijke vergaderingen is verweten; "niet kiezen is ook kiezen". Ook op dit forum. Als je zegt dat je links niet wilt missen, dan ben je tegen Rijnsburg en eigenlijk ben je dan zelf ook links. Zeggen ze. Je ziet het hier ook gebeuren met huisman en BSH.

Onderstaand gaat niet over jou maar zijn mijn gedachten die ik al langer heb

1. Niet willen kiezen is inderdaad een keuze.
Want:
2.Geen vermaning willen uitspreken zoals bv classis Apeldoorn is de kerkorde minachten en ook een keuze.
3. Steeds de ongehoorzaamheid willen uitleggen en daarmee de vermaning waar die wel is onschadelijk maken is een keuze.
4. Rijnsburg c.s. ontijdig als een ander kerkverband wegzetten is een keuze.
5. De laatste G.S. wegzetten als bestuurlijk dom en onmachtig is de kerkorde ondermijnen en is een keuze.
6. Geen enkele richting/model voor toekomst kerkverband willen steunen was en is een keuze.
7. Vrouwen in het ambt bevestigen en daardoor het kerkverband onder grote spanning zetten is een keuze.
8. Één en andermaal een kort geding aanspannen is een keuze
9. Homoseksueel samenlevenden toelaten tot de ambten en het avondmaal terwijl het kerkverband daar een rapport unaniem over heeft aangenomen die uitspreekt dat de Schrift het zonde noemt is een keuze.
10. Rijnsburgse broeders uit deputaatschappen zetten is een keuze.

Deelnemer zijn aan de AV in Nunspeet en de classes in opbouw is ook een keuze namelijk die van mij.

[DDD]

Elkaar als broeders aanvaarden vereist niet dat je eerst elkaar hart kent of nieren proeft, maar je aanvaardt wat de mond belijdt en het leven niet weerspreekt (en bij dat laatste ben je niet te nauw, want het is het oordeel van de liefde). Dat is gezond kerkelijk denken in lijn van Calvijn. Elkaar verdacht maken of boven de markt laten hangen of de ander de christennaam wel verdient hoort daar niet bij. En als je moeite hebt met wat de ander doet of zegt, volgt een broederlijk vermaan.

Zeker. Maar het gaat nu juist om situaties waarin je of niet weet wat de mond belijdt, of dat de mond de dingen algemeen belijdt, en er dingen zijn die door het leven weersproken worden. Het heeft niets te maken met 'boven de markt laten hangen' of iets dergelijks. Juist als de dingen die in het geding zijn besproken worden, en er zelfs vermaand moet worden, en er geen verandering optreedt, dan is het discutabel om eerst te eisen dat de ander je 'broeder' noemt.
(Dat vraag ik overigens wederzijds ook niet van anderen. Soms word ik door mensen aangesproken als 'broeder', terwijl ik denk: 'Sorry, hoe weet je dat? Je kent me helemaal niet.')

Ik kijk mijn ogen uit. Natuurlijk kunnen er wolven onder de schapen zijn. Die zijn niet altijd te herkennen, trouwens. De vraag is dan wel, of jij eigenlijk wel akkoord bent met de Dordtse Leerregels hierover.

[rhadders]

Zou het kunnen zijn dat die prikkel in de reacties voortkomt vanuit oprechte verbazing? Ik heb werkelijk nog nooit - behalve vanuit de meer rechterflank - iemand een vraagteken horen zetten achter het broeder zijn van de ander. Dat je een ander als broeder ziet, betekent niet dat die ander niet kan dwalen (zoals ik dat denk aangaande het Rijnsburg c.s. alternatief).

Dat de vraag aan behoudende broeders meer gesteld wordt, is omdat tot op de meerdere vergaderingen aan toe openlijk het broederschap van anderen in twijfel wordt getrokken.

Eenzijdig dus…..behoudende broeders zijn te bevragen. De ongehoorzame linkerkant is boven alle twijfel verheven. Jammer dar er zo weinig zelfreflectie is bij het zogenaamde midden. Een midden wat trouwens feitelijk niet bestaat. Maar het ingebeelde midden kijkt naar links en rechts en waant zichzelf slachtoffer van de flanken terwijl juist dit midden op haar handen bleef zitten toen ze moesten optreden. Daar ligt m.i. toch één van de belangrijkste oorzaken van deze crisis. Geiten en kolen sparen en zo een deel van de kerken ondanks duidelijke uitspraken van je vervreemden.

Dat is niet terecht. Het zijn behoudende broeders die stellen dat ‘Schrift en belijdenis’ in het geding is en dat we ons in een ‘status confessionis’ bevinden. Dan is de vraag of de erkenning er nog is, niet meer dan logisch. Van progressieve broeders heb ik dergelijke grote woorden nooit gehoord.

[Evangelist]

Zou het kunnen zijn dat die prikkel in de reacties voortkomt vanuit oprechte verbazing? Ik heb werkelijk nog nooit - behalve vanuit de meer rechterflank - iemand een vraagteken horen zetten achter het broeder zijn van de ander. Dat je een ander als broeder ziet, betekent niet dat die ander niet kan dwalen (zoals ik dat denk aangaande het Rijnsburg c.s. alternatief).

Dat de vraag aan behoudende broeders meer gesteld wordt, is omdat tot op de meerdere vergaderingen aan toe openlijk het broederschap van anderen in twijfel wordt getrokken.

Eenzijdig dus…..behoudende broeders zijn te bevragen. De ongehoorzame linkerkant is boven alle twijfel verheven. Jammer dar er zo weinig zelfreflectie is bij het zogenaamde midden. Een midden wat trouwens feitelijk niet bestaat. Maar het ingebeelde midden kijkt naar links en rechts en waant zichzelf slachtoffer van de flanken terwijl juist dit midden op haar handen bleef zitten toen ze moesten optreden. Daar ligt m.i. toch één van de belangrijkste oorzaken van deze crisis. Geiten en kolen sparen en zo een deel van de kerken ondanks duidelijke uitspraken van je vervreemden.

Dat is niet terecht. Het zijn behoudende broeders die stellen dat ‘Schrift en belijdenis’ in het geding is en dat we ons in een ‘status confessionis’ bevinden. Dan is de vraag of de erkenning er nog is, niet meer dan logisch. Van progressieve broeders heb ik dergelijke grote woorden nooit gehoord.

Inderdaad! Ik heb trouwens met de vraag helemaal geen moeite.
Prof. dr. H. van de Belt heeft dat trouwens als eerste gezegd dat de CGK in deze impasse zich in de status confessiones bevindt. Uiteraard trok hij als hervormde vervolgens andere conclusies dan ik zou trekken, maar die analyse deel ik met hem.

[rhadders]

Het moet wel duidelijk zijn dat een ‘status confessionis’ iets anders is dan een kerkrechtelijk conflict.

1. Er moet een aanwijsbaar, fundamenteel geloofsartikel in het geding zijn.
2. Er is geen neutrale positie mogelijk, zwijgen is instemmen.
3. Het maakt een belijdende daad (afscheiding) noodzakelijk, in lijn met art. 28/29 NGB.