Seksueel misbruik

[Groepscirkel]

Valse beschuldigingen zijn 1% van de gevallen. En ja, het niet kunnen bewijzen zorg er helaas voor dat vele meiden hun mond dicht houden. Waardoor daders door kunnen naar het volgende slachtoffer en het vorige slachtoffer niet alleen het misbruik moet dragen, maar ook schuldgevoel ivm het volgende slachtoffer.

Waar komt die 1 procent vandaan? Want als het niet te bewijzen is, dan kan de rekensom toch nooit worden gemaakt?

Inderdaad, Wim.
Ik neig sneller naar de slachtofferkant dan naar de daderkant, want echte slachtoffers zijn (vaak) al levenslang getekend.
Toch kan het onverstandig zijn onze ogen te sluiten voor de neveneffecten van de beweging sinds #MeToo. Neveneffecten van wraak, manipulatie, aandacht. Helaas weet ik hier twee situaties van, waarvan het bij één concreet is erkend. Het was bijna gelukt om de 'dader' in kwestie zijn loopbaan af te nemen. Hij was gebroken, het zgn. 'slachtoffer' ging fluitend verder. Nee, ik noem dit niet om ook maar één echte situatie te kleineren. We zien van de echte misbruiksituaties waarschijnlijk nog maar een gedeelte van de ijsberg. Maar ik denk dat het een christen past om onze ogen niet te sluiten dat aan beide kanten duistere machten en menselijke zonde werkzaam kunnen zijn.

Maar besef alsjeblieft ook hoe verschrikkelijk pijnlijk het is als de dader ontkent. En door zijn kerkenraad wordt gesteund.

Dat was nu niet het punt dat ik maakte. Volgens mij geeft mijn bericht geen aanleiding dat ik op enige manier de ernst zou willen verzwakken. Anders hoor ik het graag.

[BSH]

Waar komt die 1 procent vandaan? Want als het niet te bewijzen is, dan kan de rekensom toch nooit worden gemaakt?

Inderdaad, Wim.
Ik neig sneller naar de slachtofferkant dan naar de daderkant, want echte slachtoffers zijn (vaak) al levenslang getekend.
Toch kan het onverstandig zijn onze ogen te sluiten voor de neveneffecten van de beweging sinds #MeToo. Neveneffecten van wraak, manipulatie, aandacht. Helaas weet ik hier twee situaties van, waarvan het bij één concreet is erkend. Het was bijna gelukt om de 'dader' in kwestie zijn loopbaan af te nemen. Hij was gebroken, het zgn. 'slachtoffer' ging fluitend verder. Nee, ik noem dit niet om ook maar één echte situatie te kleineren. We zien van de echte misbruiksituaties waarschijnlijk nog maar een gedeelte van de ijsberg. Maar ik denk dat het een christen past om onze ogen niet te sluiten dat aan beide kanten duistere machten en menselijke zonde werkzaam kunnen zijn.

Maar besef alsjeblieft ook hoe verschrikkelijk pijnlijk het is als de dader ontkent. En door zijn kerkenraad wordt gesteund.

Als er geen bewijs.is, dan is het (nog) geen dader (tenminste, we weten het niet dus noemen we het geen dader). Dus let op je woorden.

En exact dit is de reden dat slachtoffers zwijgen. En er soms zelf maar einde aan maken. Want daders komen te makkelijk weg.

En ja, ik gebruik het woord dader. Een dader is iemand die de daad gedaan heeft. Ongeacht of hij veroordeeld is of niet.

[Wim Anker]

Inderdaad, Wim.
Ik neig sneller naar de slachtofferkant dan naar de daderkant, want echte slachtoffers zijn (vaak) al levenslang getekend.
Toch kan het onverstandig zijn onze ogen te sluiten voor de neveneffecten van de beweging sinds #MeToo. Neveneffecten van wraak, manipulatie, aandacht. Helaas weet ik hier twee situaties van, waarvan het bij één concreet is erkend. Het was bijna gelukt om de 'dader' in kwestie zijn loopbaan af te nemen. Hij was gebroken, het zgn. 'slachtoffer' ging fluitend verder. Nee, ik noem dit niet om ook maar één echte situatie te kleineren. We zien van de echte misbruiksituaties waarschijnlijk nog maar een gedeelte van de ijsberg. Maar ik denk dat het een christen past om onze ogen niet te sluiten dat aan beide kanten duistere machten en menselijke zonde werkzaam kunnen zijn.

Maar besef alsjeblieft ook hoe verschrikkelijk pijnlijk het is als de dader ontkent. En door zijn kerkenraad wordt gesteund.

Als er geen bewijs.is, dan is het (nog) geen dader (tenminste, we weten het niet dus noemen we het geen dader). Dus let op je woorden.

En exact dit is de reden dat slachtoffers zwijgen. En er soms zelf maar einde aan maken. Want daders komen te makkelijk weg.

En ja, ik gebruik het woord dader. Een dader is iemand die de daad gedaan heeft. Ongeacht of hij veroordeeld is of niet.

We kunnen ons dus voortaan tot de alwetende BSH richten voor het finale oordeel. Waarvan akte.

[BSH]

Maar besef alsjeblieft ook hoe verschrikkelijk pijnlijk het is als de dader ontkent. En door zijn kerkenraad wordt gesteund.

Als er geen bewijs.is, dan is het (nog) geen dader (tenminste, we weten het niet dus noemen we het geen dader). Dus let op je woorden.

En exact dit is de reden dat slachtoffers zwijgen. En er soms zelf maar einde aan maken. Want daders komen te makkelijk weg.

En ja, ik gebruik het woord dader. Een dader is iemand die de daad gedaan heeft. Ongeacht of hij veroordeeld is of niet.

We kunnen ons dus voortaan tot de alwetende BSH richten voor het finale oordeel. Waarvan akte.

Wat is dit voor een rotopmerking?

Ik constateer alleen dat iemand die 'de daad doet' dader is ongeacht of hij bekent of niet, of hij veroordeeld wordt of niet, of hij vrijgesproken wordt of niet, puur om de daad zelf. Dat lijkt me een logisch feit.

Besef jij enigszins hoe pijnlijk het is voor (familie en naaste van) slachtoffers van seksueel misbruik wat je nu doet?

[Tiberius]

Ja, ik besef dat (hoewel je het niet aan mij vraagt).
Tegelijkertijd wil ik aandacht vragen voor wat Groepscirkel aangeeft, en pleiten om te spreken van ‘vermeende dader’.

[Groepscirkel]

<> En ja, ik gebruik het woord dader. <>

Meldpunt Reformatorische Kerken maken in cases ook afwegingen of het juist is om over daders en slachtoffers te spreken. Niet heel lang geleden werd aan de ene partij dringend verzocht niet meer te spreken over "de dader". De terminologie draagt ook een juridische betekenis, het is wel nodig dat daar ook rekening mee gehouden wordt. Hoe begrijpelijk de emoties (boosheid, verdriet, angst, enz.) ook zijn, lijkt het me verstandig om te blijven letten op woordgebruik.
(Nb. Ik val Tiberius bij in zijn suggestie over 'vermeende'.)

[Wim Anker]

Ja, ik besef dat (hoewel je het niet aan mij vraagt).
Tegelijkertijd wil ik aandacht vragen voor wat Groepscirkel aangeeft, en pleiten om te spreken van ‘vermeende dader’.

Ik sluit me hierbij aan. Zowel bij het besef - ik besef het heel goed - als bij de oproep tot juist woordgebruik.

[Herman]

van ‘vermeende dader’.

Er is een oordeel geveld door de rechter. Dat daartegen beroep is aangetekend, betekend volgens mij nog niet dat je terug moet naar 'vermeend'.