.

[memento]

Het is nog maar de vraag of de apostelen met twee woorden spraken, toen ze het evangelie brachten aan ongelovigen. De bekeringsverslagen zijn zeer summier, maar wat ik ervan lees is dat er maar één zaak centraal stond: bekering en geloof zonder de toevoeging: "Dat kunnen we niet in eigen kracht". Tussen haakjes: dat wisten ze overigens heel goed, want ze waren niet voor niets in Naam en de kracht van een Ander uitgezonden om te prediken.
Maar het "alle roem is uitgesloten" werd pas onderwezen in de apostolische brieven. Zodat niemand zou denken dat er nog iets van henzelf bij was, en dat niemand boven een ander kon gaan staan.
Aangezien wij onze gemeenten voornamelijk als vergadering van ongelovigen zien, lijkt mij deze bijbelse volgorde waardevol om in het oog te houden bij het leiden van mensen tot de Heere.

Dit is onjuist. Zelfs in de voor-apostolische prediking, namelijk Jezus zelf, sprak al: "Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekke" ([bijbel]Joh 6:44[/bijbel], [bijbel]Joh 6:65[/bijbel]). En ook Jezus gesprek met Nicodemus, waarin Hij wist op de noodzaak tot wedergeboorte: [bijbel]Joh 3:1-21[/bijbel] (let op, dat dit gedeelte gaat over Jezus' openbare prediking, niet (alleen) over het gesprek met Nicodemus, let daarbij op bv. vers 7, meervoud)

[freek]

Het is nog maar de vraag of de apostelen met twee woorden spraken, toen ze het evangelie brachten aan ongelovigen. De bekeringsverslagen zijn zeer summier, maar wat ik ervan lees is dat er maar één zaak centraal stond: bekering en geloof zonder de toevoeging: "Dat kunnen we niet in eigen kracht". Tussen haakjes: dat wisten ze overigens heel goed, want ze waren niet voor niets in Naam en de kracht van een Ander uitgezonden om te prediken.
Maar het "alle roem is uitgesloten" werd pas onderwezen in de apostolische brieven. Zodat niemand zou denken dat er nog iets van henzelf bij was, en dat niemand boven een ander kon gaan staan.
Aangezien wij onze gemeenten voornamelijk als vergadering van ongelovigen zien, lijkt mij deze bijbelse volgorde waardevol om in het oog te houden bij het leiden van mensen tot de Heere.

Dit is onjuist. Zelfs in de voor-apostolische prediking, namelijk Jezus zelf, sprak al: "Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekke" ([bijbel]Joh 6:44[/bijbel], [bijbel]Joh 6:65[/bijbel]). En ook Jezus gesprek met Nicodemus, waarin Hij wist op de noodzaak tot wedergeboorte: [bijbel]Joh 3:1-21[/bijbel] (let op, dat dit gedeelte gaat over Jezus' openbare prediking, niet (alleen) over het gesprek met Nicodemus, let daarbij op bv. vers 7, meervoud)

Jammer dat Petrus dan niet volledig was tegen al die mensen op de Pinksterdag, en dat er nog iets ontbrak aan prediking aan de stokbewaarder. Ik hoor daar nergens over wedergeboorte, of 'gij kunt niet geloven'.

[memento]

Het is nog maar de vraag of de apostelen met twee woorden spraken, toen ze het evangelie brachten aan ongelovigen. De bekeringsverslagen zijn zeer summier, maar wat ik ervan lees is dat er maar één zaak centraal stond: bekering en geloof zonder de toevoeging: "Dat kunnen we niet in eigen kracht". Tussen haakjes: dat wisten ze overigens heel goed, want ze waren niet voor niets in Naam en de kracht van een Ander uitgezonden om te prediken.
Maar het "alle roem is uitgesloten" werd pas onderwezen in de apostolische brieven. Zodat niemand zou denken dat er nog iets van henzelf bij was, en dat niemand boven een ander kon gaan staan.
Aangezien wij onze gemeenten voornamelijk als vergadering van ongelovigen zien, lijkt mij deze bijbelse volgorde waardevol om in het oog te houden bij het leiden van mensen tot de Heere.

Dit is onjuist. Zelfs in de voor-apostolische prediking, namelijk Jezus zelf, sprak al: "Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekke" ([bijbel]Joh 6:44[/bijbel], [bijbel]Joh 6:65[/bijbel]). En ook Jezus gesprek met Nicodemus, waarin Hij wist op de noodzaak tot wedergeboorte: [bijbel]Joh 3:1-21[/bijbel] (let op, dat dit gedeelte gaat over Jezus' openbare prediking, niet (alleen) over het gesprek met Nicodemus, let daarbij op bv. vers 7, meervoud)

Jammer dat Petrus dan niet volledig was tegen al die mensen op de Pinksterdag, en dat er nog iets ontbrak aan prediking aan de stokbewaarder. Ik hoor daar nergens over wedergeboorte, of 'gij kunt niet geloven'.

Ik zeg ook niet dat je altijd "met 2 woorden moet spreken". In de prediking moet een predikant zich tenslotte laten leiden door de boodschap van zijn tekst, en veel teksten spreken niet met 2 woorden. Als er dan maar niet geklaagd wordt, als er na een "bekeerd u en gelooft het evangelie" preek er ook eentje komt waarin "niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekke" preek volgt, waarin het Godswerk alleen benadrukt wordt.

Maar een prediking is ook geen dogmatiek. In één preek kan niet alles aan bod komen. Het is béiden waar: Een mens moet zich bekeren, en een mens moet door God bekeerd worden. Eenzijdigheid daarin is niet goed. En een geforceerd spreken met 2 woorden, bv het "God moet het doen" erbij halen in een tekst die de oproep tot geloof en bekering centraal stelt, en omgedraaid, is ook eenzijdigheid. Want het doet af aan de boodschap van de tekst.

[freek]

Het is nog maar de vraag of de apostelen met twee woorden spraken, toen ze het evangelie brachten aan ongelovigen. De bekeringsverslagen zijn zeer summier, maar wat ik ervan lees is dat er maar één zaak centraal stond: bekering en geloof zonder de toevoeging: "Dat kunnen we niet in eigen kracht". Tussen haakjes: dat wisten ze overigens heel goed, want ze waren niet voor niets in Naam en de kracht van een Ander uitgezonden om te prediken.
Maar het "alle roem is uitgesloten" werd pas onderwezen in de apostolische brieven. Zodat niemand zou denken dat er nog iets van henzelf bij was, en dat niemand boven een ander kon gaan staan.
Aangezien wij onze gemeenten voornamelijk als vergadering van ongelovigen zien, lijkt mij deze bijbelse volgorde waardevol om in het oog te houden bij het leiden van mensen tot de Heere.

Dit is onjuist. Zelfs in de voor-apostolische prediking, namelijk Jezus zelf, sprak al: "Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekke" ([bijbel]Joh 6:44[/bijbel], [bijbel]Joh 6:65[/bijbel]). En ook Jezus gesprek met Nicodemus, waarin Hij wist op de noodzaak tot wedergeboorte: [bijbel]Joh 3:1-21[/bijbel] (let op, dat dit gedeelte gaat over Jezus' openbare prediking, niet (alleen) over het gesprek met Nicodemus, let daarbij op bv. vers 7, meervoud)

Jammer dat Petrus dan niet volledig was tegen al die mensen op de Pinksterdag, en dat er nog iets ontbrak aan prediking aan de stokbewaarder. Ik hoor daar nergens over wedergeboorte, of 'gij kunt niet geloven'.

Ik zeg ook niet dat je altijd "met 2 woorden moet spreken". In de prediking moet een predikant zich tenslotte laten leiden door de boodschap van zijn tekst, en veel teksten spreken niet met 2 woorden. Als er dan maar niet geklaagd wordt, als er na een "bekeerd u en gelooft het evangelie" preek er ook eentje komt waarin "niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekke" preek volgt, waarin het Godswerk alleen benadrukt wordt.

Maar een prediking is ook geen dogmatiek. In één preek kan niet alles aan bod komen. Het is béiden waar: Een mens moet zich bekeren, en een mens moet door God bekeerd worden. Eenzijdigheid daarin is niet goed. En een geforceerd spreken met 2 woorden, bv het "God moet het doen" erbij halen in een tekst die de oproep tot geloof en bekering centraal stelt, en omgedraaid, is ook eenzijdigheid. Want het doet af aan de boodschap van de tekst.

Oké, daar kan ik wel in meekomen.

[artistiek]

Het is nog maar de vraag of de apostelen met twee woorden spraken, toen ze het evangelie brachten aan ongelovigen. De bekeringsverslagen zijn zeer summier, maar wat ik ervan lees is dat er maar één zaak centraal stond: bekering en geloof zonder de toevoeging: "Dat kunnen we niet in eigen kracht". Tussen haakjes: dat wisten ze overigens heel goed, want ze waren niet voor niets in Naam en de kracht van een Ander uitgezonden om te prediken.
Maar het "alle roem is uitgesloten" werd pas onderwezen in de apostolische brieven. Zodat niemand zou denken dat er nog iets van henzelf bij was, en dat niemand boven een ander kon gaan staan.
Aangezien wij onze gemeenten voornamelijk als vergadering van ongelovigen zien, lijkt mij deze bijbelse volgorde waardevol om in het oog te houden bij het leiden van mensen tot de Heere.

Dit is onjuist. Zelfs in de voor-apostolische prediking, namelijk Jezus zelf, sprak al: "Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekke" ([bijbel]Joh 6:44[/bijbel], [bijbel]Joh 6:65[/bijbel]). En ook Jezus gesprek met Nicodemus, waarin Hij wist op de noodzaak tot wedergeboorte: [bijbel]Joh 3:1-21[/bijbel] (let op, dat dit gedeelte gaat over Jezus' openbare prediking, niet (alleen) over het gesprek met Nicodemus, let daarbij op bv. vers 7, meervoud)

Jammer dat Petrus dan niet volledig was tegen al die mensen op de Pinksterdag, en dat er nog iets ontbrak aan prediking aan de stokbewaarder. Ik hoor daar nergens over wedergeboorte, of 'gij kunt niet geloven'.

Het is nog wel een verschil of je tegen kerkmensen predikt of tegen mensen die Zijn Woord nog nooit gehoord hebben..

[freek]

Het is nog maar de vraag of de apostelen met twee woorden spraken, toen ze het evangelie brachten aan ongelovigen. De bekeringsverslagen zijn zeer summier, maar wat ik ervan lees is dat er maar één zaak centraal stond: bekering en geloof zonder de toevoeging: "Dat kunnen we niet in eigen kracht". Tussen haakjes: dat wisten ze overigens heel goed, want ze waren niet voor niets in Naam en de kracht van een Ander uitgezonden om te prediken.
Maar het "alle roem is uitgesloten" werd pas onderwezen in de apostolische brieven. Zodat niemand zou denken dat er nog iets van henzelf bij was, en dat niemand boven een ander kon gaan staan.
Aangezien wij onze gemeenten voornamelijk als vergadering van ongelovigen zien, lijkt mij deze bijbelse volgorde waardevol om in het oog te houden bij het leiden van mensen tot de Heere.

Dit is onjuist. Zelfs in de voor-apostolische prediking, namelijk Jezus zelf, sprak al: "Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader hem trekke" ([bijbel]Joh 6:44[/bijbel], [bijbel]Joh 6:65[/bijbel]). En ook Jezus gesprek met Nicodemus, waarin Hij wist op de noodzaak tot wedergeboorte: [bijbel]Joh 3:1-21[/bijbel] (let op, dat dit gedeelte gaat over Jezus' openbare prediking, niet (alleen) over het gesprek met Nicodemus, let daarbij op bv. vers 7, meervoud)

Jammer dat Petrus dan niet volledig was tegen al die mensen op de Pinksterdag, en dat er nog iets ontbrak aan prediking aan de stokbewaarder. Ik hoor daar nergens over wedergeboorte, of 'gij kunt niet geloven'.

Het is nog wel een verschil of je tegen kerkmensen predikt of tegen mensen die Zijn Woord nog nooit gehoord hebben..

Ach ja, in reformatorische gemeenten worden kerkleden doorgaans gezien als mensen die Zijn Woord nog nooit gehoord hebben.

[artistiek]

Jammer dat Petrus dan niet volledig was tegen al die mensen op de Pinksterdag, en dat er nog iets ontbrak aan prediking aan de stokbewaarder. Ik hoor daar nergens over wedergeboorte, of 'gij kunt niet geloven'.

Het is nog wel een verschil of je tegen kerkmensen predikt of tegen mensen die Zijn Woord nog nooit gehoord hebben..

Ach ja, in reformatorische gemeenten worden kerkleden doorgaans gezien als mensen die Zijn Woord nog nooit gehoord hebben.

Inderdaad en dat komt door de wereldgelijkvormigheid

[pierre27]

---knip---
In de gereformeerde gezindte is men de "bevinding der heiligen" boven de Schrift gaan stellen.
Hier gaat men mis.[/quote]


Misschien in jouw gezindte maar in de mijne niet.

[pierre27]

De Opperzaal laat meer van zich horen.

Wordt het dan herroepen, wat krom wordt voorgesteld?

Ik heb het bewuste boekje voor me, ik kan hier niets kroms in zien.
Accepteer dat in bepaalde kringen deze uitleg eraan wordt gegeven die schrift en bevinding aan elkaar zet.
Wees voorzichtig met het werk van een oude knecht van God als krom neer te zetten.

[Tiberius]

Op verzoek van de topicstarter heb ik dit topic weer heropend.
Voorwaarde is wel, dat er NIET op de persoon van predikanten gespeeld wordt.

[Da Capo]

Op verzoek van de topicstarter heb ik dit topic weer heropend.
Voorwaarde is wel, dat er NIET op de persoon van predikanten gespeeld wordt.

Fijn! Nu maar hopen dat men over 5 pagina's daar nog aan denkt.
Opmerkelijk trouwens, daar de topic titel Reactie's gevraagd, Bijbels onderbouwd. is. In grote delen van de discussie wordt daaraan voorbijgegaan en valt het kwartje bij sommigen niet dat de genoemde bevindingen in de startpost op zichzelf wel waar (kunnen) zijn, maar dat de Schrift bij de geschiedenis van Anna geen grond geeft omdat zo op Anna te 'projecteren'.
Daarom trof de preek van het eerder aangehaalde citaat over de gelijkenis van de verloren zoon mij ook.

Ik hoop daarom ook op een vervolg van de discussie waar bijbelse argumenten worden aangedragen waarom je wel/niet de genoemde bevindingen op Anna mag 'projecteren'/toepassen. Want daar gaat het m.i.z. om.

[freek]

Op verzoek van de topicstarter heb ik dit topic weer heropend.
Voorwaarde is wel, dat er NIET op de persoon van predikanten gespeeld wordt.

Fijn! Nu maar hopen dat men over 5 pagina's daar nog aan denkt.
Opmerkelijk trouwens, daar de topic titel Reactie's gevraagd, Bijbels onderbouwd. is. In grote delen van de discussie wordt daaraan voorbijgegaan en valt het kwartje bij sommigen niet dat de genoemde bevindingen in de startpost op zichzelf wel waar (kunnen) zijn, maar dat de Schrift bij de geschiedenis van Anna geen grond geeft omdat zo op Anna te 'projecteren'.
Daarom trof de preek van het eerder aangehaalde citaat over de gelijkenis van de verloren zoon mij ook.

Ik hoop daarom ook op een vervolg van de discussie waar bijbelse argumenten worden aangedragen waarom je wel/niet de genoemde bevindingen op Anna mag 'projecteren'/toepassen. Want daar gaat het m.i.z. om.

Volgens mij is dat het grote probleem met de bevindelijke prediking. Er wordt gepreekt over bevindingen en ervaringen en gestalten die op zichzelf heel herkenbaar zijn, en die je bij de bijbelheiligen(voor een deel) ook wel terug kunt vinden, soms met enige moeite en inleg. Te stellen dat dat allemaal onzin zou zijn is onzin. Het is echter wel de vraag of de prediking in de gemeentelijke samenkomsten moet bestaan uit beschouwingen over de ervaringen van Gods kinderen. Voor een bepaald soort mensen is het misschien erg aangenaam, maar het heeft weinig meer te maken met de bijbelse typering van het evangelie als een kracht van God tot zaligheid. Want van het luisteren naar verhalen over hoe missend Gods volk kan zijn, wordt niemand zalig. "Hoort wat mij God deed ondervinden, wat hij gedaan heeft aan mijn geest", heeft daar ook heel weinig mee te maken.

[Tiberius]

Fijn! Nu maar hopen dat men over 5 pagina's daar nog aan denkt.

Ik herinner ze er graag aan, hoor.

[Johann Gottfried Walther]

Op verzoek van de topicstarter heb ik dit topic weer heropend.
Voorwaarde is wel, dat er NIET op de persoon van predikanten gespeeld wordt.

Fijn! Nu maar hopen dat men over 5 pagina's daar nog aan denkt.
Opmerkelijk trouwens, daar de topic titel Reactie's gevraagd, Bijbels onderbouwd. is. In grote delen van de discussie wordt daaraan voorbijgegaan en valt het kwartje bij sommigen niet dat de genoemde bevindingen in de startpost op zichzelf wel waar (kunnen) zijn, maar dat de Schrift bij de geschiedenis van Anna geen grond geeft omdat zo op Anna te 'projecteren'.
Daarom trof de preek van het eerder aangehaalde citaat over de gelijkenis van de verloren zoon mij ook.

Ik hoop daarom ook op een vervolg van de discussie waar bijbelse argumenten worden aangedragen waarom je wel/niet de genoemde bevindingen op Anna mag 'projecteren'/toepassen. Want daar gaat het m.i.z. om.

Volgens mij is dat het grote probleem met de bevindelijke prediking. Er wordt gepreekt over bevindingen en ervaringen en gestalten die op zichzelf heel herkenbaar zijn, en die je bij de bijbelheiligen(voor een deel) ook wel terug kunt vinden, soms met enige moeite en inleg. Te stellen dat dat allemaal onzin zou zijn is onzin. Het is echter wel de vraag of de prediking in de gemeentelijke samenkomsten moet bestaan uit beschouwingen over de ervaringen van Gods kinderen. Voor een bepaald soort mensen is het misschien erg aangenaam, maar het heeft weinig meer te maken met de bijbelse typering van het evangelie als een kracht van God tot zaligheid. Want van het luisteren naar verhalen over hoe missend Gods volk kan zijn, wordt niemand zalig. "Hoort wat mij God deed ondervinden, wat hij gedaan heeft aan mijn geest", heeft daar ook heel weinig mee te maken.

Volgens mij wordt er ook soms (vaak?) te snel en gemakkelijk gezegd, dat is de ondervinding/bevinding van al Gods kinderen.
En wat de prediking betreft, zoals ergens anders op het forum gezegd werd, men moet preken wat er staat.
En ik zou zeggen als je dan in één Bijbelvers niet genoeg preekstof vind neem dan een groter gedeelte, in de Reformatie preekte men eerder over een perikoop en als die te lang was dan werd het in stukjes verdeeld. Maar wat wel eens tegenwoordig gebeurt preken over 1 zinsnede of over 1 woord zelfs dat was toen zeker niet gebruikelijk. En zeer goed het verband in het oog houden kan voor veel valkuilen, ook de prediker, behoeden.
En wat betreft bevinding in het ene Bijbelgedeelte valt daar meer van de vinden dan in anderen. Iedereen zal het eens zijn dat de Psalmen uit het hart gegrepen zijn, dat gaat duidelijk over bevinding van gelovigen, maar dat wil nog niet zeggen dat iedere gelovige alles wat er in die 149 Psalmen (Ps 42 en 43 zijn één) genoemd wordt bevindelijk zal kennen. God gaat met een ieder van Zijn kinderen, Zijn Eigen weg.

Uiteindelijk gaat het niet om bevinding, maar of we HEM kennen, voor eigen hart en leven, in tijd en eeuwigheid. En in bevinding ligt geen grond maar alleen in HEM en Zijn volmaakte offer.

[Mister]

@JGW: van de psalmen 9 en 10 is er ook het vermoeden dat het bij elkaar horende eenheid is wegens een doorlopend acrostichon. Ik meen zelfs dat het in de Septuagint ook 1 geheel is.