huisman schreef: ↑Gisteren, 13:55
MidMid schreef: ↑Gisteren, 13:28
huisman schreef: ↑Gisteren, 11:06
DDD schreef: ↑13 apr 2026, 22:37
Dat is altijd wijs in de gemeente des Heeren. Niet alle gelovigen kunnen snel genoeg een andere toepassing in een andere tijd meemaken. Soms leven ze nog in het verleden, of hebben ze een andere manier van bijbellezen, denken ze zelf.
Bovendien raken zulke geloofsontwikkelingen mensen existentieel. Mildheid en voorzichtigheid zijn dan aangewezen.
En gehoorzaamheid aan de Schrift. Ik moet teveel Bijbelgedeelten ‘kaltstellen’ om v&a een plaats te kunnen geven in de kerken. Hetzelfde geldt voor het thema van homoseksueel samenleven.
Maar daarmee zeg je dus ook dat de betekenis en het verstaan nu 'gestold is' in de tijd? Dus dat er geen mogelijkheden zijn tot andere conclusies of een ander verstaan te komen?
Dan kunnen we toch ook wel stoppen met de studie naar de Umwelt ed. van het NT?
Waarom dan nog verder onderzoek doen of waarom dan niet stoppen met de TUA?
Ik wordt hier zo moe en verdrietig van. Christenen die de Schrift lezen staande op de schouders van het voorgeslacht worden weggezet als ‘gestolde’ mensen. Kijk waar dat ‘langer luisteren’ de GK heeft gebracht. Veel van de reformatoren, nadere reformatoren en puriteinen waren hoog geleerde mannen die grondig de Schrift onderzochten. Maar ze onderzochten de Schriften als Gods onfeilbaar Woord en niet als een bundel teksten uit de oudheid.
Dus ja er staan voor mij een hoop ‘gestolde’ waarheden in de Schrift. o.a. De schepping in 6 dagen, de zondeval, de Goddelijke drie-eenheid, de doodstaat van de mens, de noodzaak van de wedergeboorte, het onmisbare en onwederstandelijke werk van de Heilige Geest, de Godheid van Christus, Zijn waarachtig mens zijn, Zijn geboorte, lijden, sterven en opstanding, hemelvaart en wederkomst om te oordelen de levenden en de doden, Hemel en hel de eeuwige en tweeërlei bestemming van de mens. En dus ook hoe de HEERE in Zijn gemeente gediend wil worden door de ambten…..en een nieuwe aarde waar gerechtigheid woont.
Ik ben dus in jouw ogen een ‘gestold’ christen? Ben ik dan nog wel een christen?
Dus theologie bedrijven is uitstekend en profijtelijk maar wel met een houding van onderwerping aan het gezag van Gods Woord.
Gods Woord gaat over van generatie op generatie. Daarom zit er grote waarde in 'de traditie', ook al wordt deze niet altijd (h)erkend. Tegelijkertijd geldt dat elke generatie zich de waarheden van Gods Woord eigen moet maken. De traditie / overlevering biedt daarvoor een goede basis, op dezelfde manier als een kind een basis meekrijgt van zijn ouders. In de praktijk van het leven wordt die basis verder vormgegeven en beproeft. Ik denk dat er twee zaken van grote invloed zijn op deze processen, met name in de afgelopen eeuw:
1.
De overdracht. Is er genoeg moeite gedaan om de opvattingen, gebruiken en principes die ons dierbaar zijn, goed over te brengen op de volgende generatie? Met name de afgelopen eeuw vraagt dit meer dan ooit een 'vertaalslag', vanwege de (filosofische) invloeden van liberalisme, secularisme, democratie, enz. Anders geformuleerd: het vraagt om 'discussie'. Is die ruimte er voldoende geweest? Zijn kerken niet veel te defensief geweest toen zij geconfronteerd werden met kritische geluiden? Hoevelen zijn er niet die de kerk hebben verlaten vanwege het gebrek aan 'discussie', wat voor hen zo nodig was om gedachten te vormen en te slijpen? Ik herken dat ook nu en in mijn eigen kerk: hoeveel moeite doen wij eigenlijk om mensen mee te nemen in wat wij doen en geloven en waarom wij zo doen en geloven?
2.
Filosofische invloeden. Tegelijkertijd geldt dat er in onze tijd argwanend wordt gekeken naar alles wat voor 'vast' wordt gehouden. Dat kan niet los worden gezien van de ervaring die velen hebben opgedaan: als gevraagd werd naar waaróm men iets zo gelooft, kon er niet goed over worden gesproken of volgde een antwoord waar men niets mee kon ('omdat de kerk dit altijd geleerd heeft'). Vraag kerkleden maar eens naar de doop: velen zullen aangeven dit heel belangrijk te vinden, maar slechts weinigen kunnen je vertellen waarom. Hetzelfde zie ik nu bij vrouw en ambt: mensen weten wel 'dat het niet kan', maar de gedachtegang erachter is velen vreemd en kunnen zij niet meer volgen. Hoewel de kerk sinds haar grondlegging deze praktijk heeft gehad, is het fundament (de onderbouwing) eronder langzaam maar zeker weggesleten. De praktijk is echter nog lang gebleven, vooral ook dankzij de omstandigheden: met name een gezagsgetrouwe samenleving en een grotere afhankelijkheid van de kerkgemeenschap. Maar de maatschappij is veranderd, onder invloed ook van allerlei filosofieën die op elkaar ingrijpen: liberalisme, secularisme, democratie, enz. Dus als we niet meer weten waarom, waarom zouden we het dan doen of in ere houden? Dát is de uitdaging van met name de huidige generaties. Versterkt nog door het feit dat de hoeveel informatie die op ons afkomt zo enorm is toegenomen, dat er van alles 'op losse schroeven' is komen te staan en zelfs tegelijkertijd. Niet altijd is dat negatief. Met de toename van theologisch en filosofisch kaf, is er ook veel meer koren zichtbaar geworden. We kunnen leren van de ontdekkingen van anderen, die ons anders niet zouden hebben bereikt. Zo komt er meer op mensen af dan ooit. Maar wat Petrus schrijft, blijft gelden:
"wij hebben het profetische woord, dat vast en zeker is, en u doet er goed aan daarop acht te slaan als op een lamp die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart" (2Petr.1:19). Het is onze taak om dat Woord te verspreiden, uit te leggen en mensen te helpen om hier acht op te slaan. Hóé we dat doen, is daarbij cruciaal.