Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[huisman]

Wie vandaag in het RD het artikel leest over de kwestie Geelkerken van precies 100 jaar geleden, ziet opvallende parallellen.

https://www.rd.nl/artikel/1141938-kwest ... kscheuring

Dat is zeker waar.
Dezelfde geschiedenis leert ons overigens ook hoe slecht we elkaar vaak verstaan: ds. Geelkerken heeft nooit beweerd dat Genesis niet feitelijk-historisch betrouwbaar is of dat de slang niet gesproken heeft. Maar hij wilde geen uitspraken doen over hoé de slang gesproken heeft, omdat de Bijbel daar niets over zegt.
Daar had hij gelijk in, maar hij werd niet begrepen. Dát de slang gesproken had, werd ook door hem niet ontkent. Maar of hier geluidsgolven bij te pas kwamen? Of het met het oor hoorbaar was? Wat hem betreft hoefde dat niet het geval te zijn, waarop sommigen dachten dat hij de betrouwbaarheid van de Schrift ondermijnde. Want hoe zou spreken anders kunnen?

Ik vraag mij af of wij elkaar momenteel ook niet misverstaan in bepaalde opzichten.

In het orthodoxe jodendom wordt er ook verschillend gedacht over de historiciteit van het scheppingsverhaal. Maar ook bij degenen die het als historisch en feitelijk gebeurd beschouwen zijn de diepere allegorische lagen vaak nog belangrijker. Deze discussie is typerend voor de Gereformeerde Kerken van toen. En uit het artikel in het RD blijkt ook dat de scheuring misschien wel meer te maken had met ego's aan beide kanten dan met hermeneutiek.

En het is na de kwestie Geelkerken goed afgelopen met de Gereformeerde Kerk? Als de Schrift haar gezag verliest in de kerk gaat de kerk ten onder. Daar zijn jullie blijkbaar niet bang voor. Ik wel.

[J.C. Philpot]

En het is na de kwestie Geelkerken goed afgelopen met de Gereformeerde Kerk? Als de Schrift haar gezag verliest in de kerk gaat de kerk ten onder. Daar zijn jullie blijkbaar niet bang voor. Ik wel.

Dat is ook naar de Belijdenis. De NGB zegt:

Al deze boeken alleen ontvangen wij voor heilig en canoniek, om ons geloof daarnaar te reguleren, daarop te gronden en daarmede te bevestigen. En wij geloven zonder enige twijfeling al wat daarin begrepen is; en dat niet zozeer omdat ze de Kerk aanneemt en voor zodanige houdt; maar inzonderheid omdat ons de Heilige Geest getuigenis geeft in onze harten dat zij van God zijn; en dewijl zij ook het bewijs daarvan bij zichzelven hebben: aangezien de blinden zelven tasten kunnen dat de dingen die daarin voorzegd zijn, geschieden.

Daaruit concludeer ik: als de Schrift haar gezag verliest in de kerk, dan is dat een teken dat de Heilige Geest zich aan het terugtrekken is, en wijkt. Kerkleden, gemeenten en denominaties waar dit gebeurt, zijn geestelijk ten dode opgeschreven. Dan blijft alleen nog overtuigingsloos en leeg gerederneer over, dat alles subjectief is, en wij zelf de schrift met onze cultuur uitleggen, en dat dat alles is.

Tegelijkertijd is Gods Geest bij machte om dorre doodsbeenderen tot nieuw leven te brengen, wat een hernieuwd buigen onder het gezag van Gods Woord ten gevolg zal hebben. Maar het is zeker niet vanzelfsprekend dat dat gebeurt.

[rhadders]

Wie vandaag in het RD het artikel leest over de kwestie Geelkerken van precies 100 jaar geleden, ziet opvallende parallellen.

https://www.rd.nl/artikel/1141938-kwest ... kscheuring

Dat is zeker waar.
Dezelfde geschiedenis leert ons overigens ook hoe slecht we elkaar vaak verstaan: ds. Geelkerken heeft nooit beweerd dat Genesis niet feitelijk-historisch betrouwbaar is of dat de slang niet gesproken heeft. Maar hij wilde geen uitspraken doen over hoé de slang gesproken heeft, omdat de Bijbel daar niets over zegt.
Daar had hij gelijk in, maar hij werd niet begrepen. Dát de slang gesproken had, werd ook door hem niet ontkent. Maar of hier geluidsgolven bij te pas kwamen? Of het met het oor hoorbaar was? Wat hem betreft hoefde dat niet het geval te zijn, waarop sommigen dachten dat hij de betrouwbaarheid van de Schrift ondermijnde. Want hoe zou spreken anders kunnen?

Ik vraag mij af of wij elkaar momenteel ook niet misverstaan in bepaalde opzichten.

In het orthodoxe jodendom wordt er ook verschillend gedacht over de historiciteit van het scheppingsverhaal. Maar ook bij degenen die het als historisch en feitelijk gebeurd beschouwen zijn de diepere allegorische lagen vaak nog belangrijker. Deze discussie is typerend voor de Gereformeerde Kerken van toen. En uit het artikel in het RD blijkt ook dat de scheuring misschien wel meer te maken had met ego's aan beide kanten dan met hermeneutiek.

Dat denk ik ook. In het Jodendom kent men het concept Pardes. Ik geef er wel eens lezingen over, in kerken. Wij komen, in ons verstaan van de teksten, vaak niet veel verder dan de letterlijke betekenis. En doen dan vaak alsof dat dé (enige) betekenis is van de tekst. Als gevolg kunnen we eindeloos discussiëren over of de dagen van de scheppingsweek 24 uur duurden of niet, of de slang daadwerkelijk klanken heeft voortgebracht, enz. Ik heb het al vaker gezegd op dit forum: dat zijn typisch westerse discussies. Omdat we bitterweinig gevoel hebben bij beeldspraak. Daarom vraag ik wel eens, om de discussie wat te verdiepen: waarom wordt er gesproken over (zes) dagen? Waarom wordt er gesproken over een slang? Gek genoeg kunnen velen zich helemaal helemaal vastbijten in de letterlijkheid hiervan, maar als het gaat over de Boom der kennis (van goed en kwaad) of Boom des levens dan hebben we er er geen moeite mee om te verklaren dat het gaat om een allegorische of zelfs mystieke voorstelling. Want ja, kennis is abstract, dat kan je niet uit de boom plukken. Maar dat de dagen zelf en de slang misschien óók een beeld zijn - naast hun letterlijke verschijning - dat vinden we lastig. Ik denk dat Geelkerken daar ook iets van heeft aangevoeld en dat in zijn eigen woorden heeft willen uitdrukken. Het is hem niet in dank afgenomen. Als we beter zouden luisteren en niet zo bang zouden zijn voor andere inzichten, zouden we veel meer rijkdom in de Schrift opgraven. (En God nog meer prijzen voor Zijn grootheid!)