Christine & Gerjanne

[Evangelist]

Ik zeg niet dat dat niet mag. Je mag ook een hekel hebben aan een lange preek. Of aan slecht orgelspel in de kerk. Of aan weet ik wat niet al.

Het gaat er vervolgens wel om, in hoeverre je je eigen opvattingen onder kritiek van de heilige Schrift stelt. Als je alleen jezelf tot norm bent, dan wordt het tijd om meer te bidden en meer in de Bijbel te lezen. Dat heb ik trouwens ook tegen mezelf, want dat is natuurlijk iets waar we allemaal bloot aan staan.

Als ik een hekel heb aan het gaan naar de kerk, dan stuit ik inderdaad op Bijbelse lijnen die dat tegenspreken. Die vind ik niet als het gaat om een hekel hebben aan zwemmen, of kringverjaardagen, of je eigen verjaardag via zo’n concept vieren.

[DDD]

Jij vindt dat niet. Maar dat is hierbij nog steeds op geen enkele manier onderbouwd, terwijl ik een heleboel bijbelse grondlijnen heb genoemd die tot andere conclusies zouden kunnen leiden.

Daarom blijf ik erbij dat dáár het probleem zit.

En ik beweer niet dat iedereen zijn verjaardag moet vieren. Iedereen mag óók zichzelf zijn. Mits onder het licht van Gods verordeningen. En daarbij geldt ook: een ieder zie niet alleen op wat voor hemzelf is, maar zie ook op wat voor de ander (van belang) is.

@Evangelist: Was de verjaardag van de kinderen van Job an-sich negatief?

Ik kan er niets positiefs in lezen. Ook niet vanwege de vermelding van Jobs gebed en offer voor zijn kinderen.

De boodschap is naar mijn idee juist dat hij zelfs in totaal onschuldige kwesties voor de zekerheid een offer bracht, omdat hij zijn hart en het hart van zijn kinderen kende. Er staat ook: misschien. Dat laat zijn buitengewone eerbied voor God zien. Wat jij doet, is naar mijn idee de boodschap omdraaien. Maar goed, dat is een kwestie van exegese, wellicht.

Nee, ik schreef dat ik er niets positiefs over kan lezen. Ook niets expliciet negatiefs. Wel zie ik dat Job er rekening mee houdt dat er gezondigd is/wordt. En even verderop staat dat ze tijdens zo’n samenkomst allemaal omkomen.
Ik kan daar niet zoveel positieve punten in zien ter onderbouwing van het feit dat het een Bijbels principe zou zijn om kringverjaardagen te houden.

Nee, natuurlijk niet. Dat heb ik ook niet beweerd. Integendeel, een dansfeest zou rechtstreekser uit de Bijbel voortvloeien. Maar dat was totaal mijn punt niet. Het is een bijbels principe om in keuzes Gods woorden mee te laten wegen, en niet zonder meer te doen wat jouzelf het beste bevalt. Alsof dat het criterium zou zijn.

Het gaat niet om de concrete uitkomst. Die kan per samenleving, per tijd, en per persoon verschillen. Het gaat om de manier waarop je hierover beslist.

[Wim Anker]

T'is wel mooi dat een beetje handige knutselaar, op basis van deze gedachtenwisseling, een inhoudelijk betere podcast kan genereren dan die van C en G. Ik heb helaas, helaas!, (en om eerlijk te zijn, over dit soort "is pasta eten bijbelser dan jam en waarop is de beslissing gebaseerd" discussies ook geen zin) geen tijd maar het zou best een idee zijn om de archieven over een onderwerp te gebruiken om podcasts van te genereren. Het outperformen van vele, vele, opgenomen en met knippen en plakken in elkaar geknutselde podcasts is niet zo moeilijk.

[Job]

Het is de vraag of het in Job 1 over verjaardagen gaat. Ik heb geen principieel bezwaar tegen verjaardagen. Wel ben ik voorzichtig van mening dat de Bijbel niet positief spreekt over verjaardagen en het vieren vooral een heidense oorsprong heeft. Daarom zie ik het meer als een moment om familie te ontmoeten, dan dat de geboortedag van de jarige gevierd wordt.

Zie niet in welke voorzichtige heidense oorsprong er in het vieren van een verjaardag zou zitten. Ben het geheel met DDD eens dat het goed is om te gedenken wat de Heere geeft en Hem daar dankbaar voor te zijn, zeker ook bij een nieuw levensjaar. Dat hoeft natuurlijk niet perse met een kringverjaardag, dat is een wat andere discussie, hoewel ik een kringverjaardag wel leuk vind.

Gods daden gedenken is inderdaad zeer Bijbels. Ik denk dat we ons meer af moeten vragen: hoe gedenken we op een Bijbelse manier? Wat is een juiste en verantwoorde manier van vieren?

Ik kan bij het oprichten van gedenkstenen eigenlijk niets herinneren uit de Bijbel dan dat er een offer werd gebracht. Dat lijkt me de juiste richting: in al ons vieren moeten we het Offer benodigen en centraal stellen.

Volgens mij was het het jongetje uit Opheusden dat een paar jaar geleden overleed, waarvan de vader in de rouwdienst vertelde dat hij kringverjaardagen benutte om aan familieleden te vragen of ze al een nieuw hart hadden.

Dat vind ik heel erg beschamend. Ik kom bij die gelegenheden over het algemeen nauwelijks verder dan het hier en nu.

[helma]

@Evangelist: Was de verjaardag van de kinderen van Job an-sich negatief?

Ik kan er niets positiefs in lezen. Ook niet vanwege de vermelding van Jobs gebed en offer voor zijn kinderen.

De boodschap is naar mijn idee juist dat hij zelfs in totaal onschuldige kwesties voor de zekerheid een offer bracht, omdat hij zijn hart en het hart van zijn kinderen kende. Er staat ook: misschien. Dat laat zijn buitengewone eerbied voor God zien. Wat jij doet, is naar mijn idee de boodschap omdraaien. Maar goed, dat is een kwestie van exegese, wellicht.

Nee, ik schreef dat ik er niets positiefs over kan lezen. Ook niets expliciet negatiefs. Wel zie ik dat Job er rekening mee houdt dat er gezondigd is/wordt. En even verderop staat dat ze tijdens zo’n samenkomst allemaal omkomen.
Ik kan daar niet zoveel positieve punten in zien ter onderbouwing van het feit dat het een Bijbels principe zou zijn om kringverjaardagen te houden.

Maar denk je dat je (vanuit je allergie voor vetjaardagen) objectief ben in jouw uitleg? Het voelt voor mij toch niet helemaal correct om op deze manier aan schriftuitleg te doen....

Ik zou er in een preek echt moeite mee hebben als dit zo wordt geduid zonder dat het er staat.

[Job]

(...)
En wie herkent de zorg van vader Job niet...

Goedemorgen Helma, ik wilde dat ik dit kon beamen. Ik maak me juist veel zorgen om nogal wat ouders die hun kids maar aan laten rommelen onder de kreet: "Ach, wij zijn ook jong geweest". Ik vind dat schrikbarend om te merken. Maar dat is weer een ander thema.

[merel]

T'is wel mooi dat een beetje handige knutselaar, op basis van deze gedachtenwisseling, een inhoudelijk betere podcast kan genereren dan die van C en G. Ik heb helaas, helaas!, (en om eerlijk te zijn, over dit soort "is pasta eten bijbelser dan jam en waarop is de beslissing gebaseerd" discussies ook geen zin) geen tijd maar het zou best een idee zijn om de archieven over een onderwerp te gebruiken om podcasts van te genereren. Het outperformen van vele, vele, opgenomen en met knippen en plakken in elkaar geknutselde podcasts is niet zo moeilijk.

Je hebt gelijk. Het is een hele vreemde discussie aan het worden. De bijbel is geen 'op alle vragen een direct antwoord boek'. Alsof je daaruit kan afleiden of een verjaardag vieren al dan niet oké is.

[DDD]

Wie beweert zoiets dan?

[Evangelist]

Nee, ik schreef dat ik er niets positiefs over kan lezen. Ook niets expliciet negatiefs. Wel zie ik dat Job er rekening mee houdt dat er gezondigd is/wordt. En even verderop staat dat ze tijdens zo’n samenkomst allemaal omkomen.
Ik kan daar niet zoveel positieve punten in zien ter onderbouwing van het feit dat het een Bijbels principe zou zijn om kringverjaardagen te houden.

Maar denk je dat je (vanuit je allergie voor vetjaardagen) objectief ben in jouw uitleg? Het voelt voor mij toch niet helemaal correct om op deze manier aan schriftuitleg te doen....

Ik zou er in een preek echt moeite mee hebben als dit zo wordt geduid zonder dat het er staat.

Ik wijs juist op wat er niet staat. Ik zou er moeite mee hebben wanneer je uit de enkele gegevens uit het boek Job een soort Bijbels morele plicht zou concluderen tot het vieren van je verjaardag. Dan doe je m.i. die tekst geen recht.

Tegelijk wees ik op wat er wél staat:
(1) Job die na de dagen dat zijn kinderen op ‘hun dag’ maaltijden aanrichtten, offers voor zijn kinderen bracht en dan expliciet spreekt over de mogelijkheid dat ze daarin gezondigd hebben en (gaat nog verder) ‘God in hun hart gezegend’ hebben; dat betekent: afscheid van Hem hebben genomen. (Job 1: 4-5)
(2) Er is een dag dat Jobs kinderen bij zo’n gelegenheid samen zijn bij de oudste, dat door een storm al zijn tien kinderen omkomen.
Van die twee dingen heb ik gezegd dat ik er niets positiefs in kan lezen. Ik heb echter ook gezegd dat uit dese gegevens niet expliciet een verbod vloeit voor het houden van een verjaardag. Maar om hieruit de conclusie te trekken dat de Bijbel op zichzelf positief spreekt over het vieren van verjaardagen omdat Job het zijn kinderen niet verbood, vind ik de tekst overvragen.

Verder heb ik inderdaad een hekel aan verjaardagen. Dat wil zeggen: vaak is het corvee. Aan een echt gesprek kom je door de massaliteit en het drukke gepraat doorgaans niet toe. En de jarige is veelal erg druk bezig. Maar wees gerust: in de meeste gevallen ben ik wel gewoon aanwezig.

Dan nog even op DDD: je hebt noties van dankbaarheid, liefde en trouw genoemd. Die beaam ik natuurlijk van harte. Voor mij leiden die noties echter niet noodzakelijkerwijs tot de onder ons bekende kringverjaardagen, en ook niet tot een dansfeest (om maar gelijk helderheid te scheppen). Ik ga liever een paar dagen later naar de betreffende persoon toe; dan kun je veel meer en beter aandacht geven.

Terug naar de podcast: ik ben geen fan van C&G, maar als zij ook een hekel hebben aan kringverjaardagen én de vinger leggen bij het wonderlijke fenomeen om niet alleen de jarige te feliciteren, maar iedereen in de zaal, dan ben ik dat met hen eens.

[DDD]

Dat laatste vond ik ook zo opmerkelijk.

De Bijbel zegt: Wees blij met de blijden, en ween met de wenenden. Je mag toch veronderstellen dat alle aanwezigen blij zijn dat de jarige leeft en zij tot zijn of haar intimi of vrienden mogen behoren? Ik ben oprecht verheugd als mijn broer of zus weer een jaar heeft gekregen. En bij mijn ouders ook zo, en bij mijn vrienden ook.

Iedereen die je zou condoleren met het overlijden van de jarige, die kun je mijns inziens ook prima feliciteren met zijn of haar leven. Het zijn twee spiegels van dezelfde medaille. God neemt iemand uit het leven weg, dat is een reden voor droefheid. Of iemand krijgt een jaar bij zijn jaren, dat is een reden tot vreugde.

Maar goed, ik erken dat dit culturele gewoonten zijn waarvan je niet één op één een goddelijke instelling moet maken.