huisman schreef: ↑Gisteren, 11:48
rhadders schreef: ↑Gisteren, 11:21
Huisman schreef:Zijn de aangenomen rapporten over v&a en homoseksualiteit in jullie ogen waardevol en spreken ze de Schrift na op deze thema’s of horen ze in de open haard? Feitelijk heb jij ze in de ijskast gezet totdat….? Ja totdat we ze zo gaan nuanceren dat alles gedoogd of gelegitimeerd kan worden.
Waardevol en in grote lijnen spreken ze de Schrift na. Voor zover het althans de scheppingsorde betreft. Echter: hoe hier mee om te gaan is iets geheel anders. Je spreekt over 'gedogen en legitimeren', over 'vast en bondig' verklaren, enzovoorts. Dat zijn juridische termen. Met andere woorden: je zoekt een
wettische oplossing. Dat is waarom ik al eerder het vergelijk maakte met het Farizeese wetssysteem en -denken. Niet als belediging - het is geen schelden - maar omdat het vergelijk treffend is. Met andere woorden: je kunt het gelijk aan je zijde hebben voor wat betreft de inhoud en toch de mist ingaan door op basis hiervan broeders en zusters te veroordelen of uit te sluiten. Is dat niet juist wat diezelfde Schrift telkens weer toont? Dat Gods genade groter is? Zou de Kerk, die nota bene een gemeenschap is van volmaakt gemaakte zondaars, niet juist gekenmerkt moeten worden door die genade? Het is ten diepste ook de genade die ons één maakt - we hebben allen Christus nodig - niet ons doen en laten. Ook Paulus schrift dat wij elkaar niet meer kennen 'naar het vlees'. Zie die ander toch in Christus: welk gebrek zie je dan nog? Als je al enig gebrek ziet, dan zie je die toch vooral bij jezelf. De balk en de splinter, de Here Jezus sprak er duidelijke woorden. Als die toch eens net zoveel aandacht kregen als 'de zwijgteksten'....
Toch wel een beetje onbegrijpelijke reactie. Als de Schrift doodslag zonde noemt dat vind jij het blijkbaar wettisch als de kerk dat ook zonde noemt. Pastoraal kun je ook met mijn opvatting naast iemand staan die worstelt met zijn geaardheid. Wat je niet kunt doen is wat de Schrift zonde noemt wegmoffelen. Je vergelijking met Farizeïsme is natuurlijk wel een belediging. Juist binnen de kerk is iemand een Farizeeër noemen bedoeld als een beschuldiging en belediging. Als ik jouw bericht lees is het derde kenmerk van de ware Kerk namelijk de tucht om de zonde te straffen meer een wettisch kenmerk van een Farizeeër dan een kenmerk van de ware Kerk. Met jouw opvatting zou jij de leer van de Nikolaïeten met rust laten in de gemeente terwijl Jezus de gemeente van Efeze prijst omdat ze deze leer haat. Een leer die Jezus zelf ook haat. (Openbaring 2: 6)
Ik vat trouwens jouw belediging in dit bericht niet persoonlijk op omdat de beschuldiging nogal ver gezocht is. Ik heb dus geen ‘hard feelings’ broeder.
Iets als zonde
benoemen is nog niet hetzelfde als iemand
veroordelen. Ik hoop dat je dit verschil gaat zien. Ook zeg ik nergens dat je een valse leer 'met rust moet laten', integendeel. Daarom wijs ik telkens op
prediking. En nee, mijn vergelijk met Farizeïsme is niet bedoeld als belediging, dat heb ik voldoende duidelijk gemaakt, maar juist inhoudelijk. Paulus was ook een Farizeeër "wat de wet betreft" en "wat de rechtvaardigheid betreft die in de wet is,
onberispelijk" (Fil.3:5,6). Toch zegt Paulus dat er iets boven gaat. En roept hij dan op, "laten wij naar dezelfde regel wandelen, laten wij eensgezind zijn". De verwijzing is daarbij naar Galaten 6, waar dit verder is uitgewerkt en waar we o.a. lezen: "laat ieder
zijn eigen werk beproeven; dan zal hij alleen
voor zichzelf stof tot roemen hebben, en
niet voor de ander. Want ieder zal
zijn eigen pak dragen". Of in Rom.14:12: "Zo zal dan nu ieder van ons
voor zichzelf rekenschap geven aan God.
Laten wij dan niet langer elkaar oordelen...". Ik kan zo nog wel even doorgaan met citeren. Besef toch dat je zo je oog heb gericht op de zonden van anderen, dat je vergeet dat je
net zoveel genade nodig hebt als die anderen. De maat waarmee je meet, zal op jezelf van toepassing gebracht worden. En dat is één maat: de Wet. Er is geen aparte maat voor homoseksuelen, vrouwen in het ambt of Nikolaïeten. Nogmaals, daarmee zeg ik niet dat zonde niet benoemd moet worden. Maar broeders en zusters veroordelen, als ware zij geen deel van Christus en Zijn Kerk? Daarmee veroordeel je uiteindelijk jezelf. Neem toch ook ernst met wat Paulus in Rom.14 schrijft: "Wie bent u, dat u de huisslaaf van een ander oordeelt? Of hij staat of valt, gaat alleen zijn eigen heer aan.
Hij zal echter staande gehouden worden, want God is bij machte hem staande te houden." Je kunt je afscheiden van bepaalde medebroeders en zusters, maar wat het betekent voor jou dat God hen niet loslaat en wél met hen verbonden blijft? Ik ben oprecht benieuwd naar je gedachten hierbij.
