Evangelist schreef: ↑12 feb 2026, 17:19
Die vraag is toch ook al talloze keren beantwoord: omdat in 2025 voor het eerst (!) de kerkelijke weg helemaal was uitgelopen. Dat is nog nooit eerder het geval geweest; en als er afwijkingen waren, dan zijn die altijd in de kerkelijke weg behandeld.
1. Voor vrouw in ambt werd het besluit van 2019-2022 vast en bondig; tot 2025 hadden alle ingediende revisieverzoeken opschortende werking en was er nog een kerkelijke weg. Datzelfde geldt voor homoseksuele relaties: daarin werden de besluiten in 2016 vast en bondig. Ook ging er een commissie aan de slag die bij bepaalde gemeenten de gesprekken zouden begeleiden over het beleid.
2. Tot op beide thema's gemeenten openlijk gingen afwijken (sinds 2019 ging dat voor vrouw en ambt op enkele classes spelen; voor homoseksualiteit in de classis Zwolle). Ook toen is op verschillende kerkelijke niveaus de kerkelijke weg geheel afgelopen.
3. Ondertussen is het ecclesiologische rapport (unaniem door de synode van 2019-2022 de kerken ingestuurd: zo moeten we spreken over de kerk) in handen gelegd van alle kerkelijke vergaderingen, en is een commissie kerk-zijn aan het werk gezet om gesprekken daarover te begeleiden. Ook daarop is gewacht. De commissie kerk-zijn liet echter eind 2023 een alarmsignaal afgaan richting deputaten vertegenwoordiging: de kerken gaan vastlopen of uit elkaar vallen. Daarop werd in aanloop naar de GS 2024-2025 een convent in Veenendaal georganiseerd.
4. In 2024-2025 lag op de GS-tafel de vraag: Hoe verder met afwijkende gemeenten? De ene classis liet alles gaan, de andere classis vermaande maar zag ik de besluiten van 2019-2022 geen ruimte om verder te gaan dan dat; weer een andere classis trok een lastbrief van een gemeente in. Daarnaast lag het alarmerende rapport van de commissie kerk-zijn op tafel en de verslaglegging van het convent, en een hele stapel revisieverzoeken. Dit alles gaf al bij aanvang van de GS de gedachte: die is niet meer samen te brengen. Dáárom heeft de GS aan het begin van de synode een commissie Toekomst Kerkverband ingesteld. Zij kwamen met een voorstel tot het instellen van interimclasses. Dat plan vond onvoldoende draagvlak. Daarna kwam het moderamen na vele gesprekken en doorgenomen ideeën met de houtskoolschets voor het A/B-model. Ook dat vond geen draagvlak.
5. De conclusie van dit alles: niet alleen is de kerkelijke weg ten einde; ook mogelijke oplossingsrichtingen hebben onvoldoende draagvlak gekregen om het vertrouwen te hebben dat héél het kerkverband die oplossingsrichting zou kunnen dragen. Dat concludeerde de synode dan ook in maart 2025. Verder vergaderen had dan ook geen zin meer. Wel werd nog de indringende oproep gedaan aan de kerken die op beide thema's afwijkend beleid hadden geformuleerd om daarvan terug te keren, of op z'n minst aan te geven dat men daar geen breuk voor over had. Het tegendeel gebeurde, waarna de synode niets anders restte dan de bittere conclusie van maart 2025 te bevestigen.
6. De synode besloot om alles verantwoordelijkheden terug te leggen bij de plaatselijke kerkenraden. Die hebben te bezien, of en op welke wijze ze zich met elkaar willen verbinden. De kerk van Dordrecht-Zuid had al vrij spoedig een idee; de kerk van Broeksterwoude-Petrus ook; en Rijnsburg ook. Los van de inhoud deden Dordrecht-Zuid en Rijnsburg daarmee precies wat de synode had besloten: namelijk het initiatief als plaatselijke kerkenraad naar zich toe trekken.
(Voor nog meer feiten: zie het artikel van ds. W.L. van der Staaij in het laatste nummer van Bewaar het Pand.)
Kortom: na honderden pagina's hier op RF blijven bovenstaande feiten (voor mij) nog steeds overeind staan en worden die door anderen betwist. Dat is zo'n beetje in het hele land het geval. Maar één ding is duidelijk: er is feitelijk in maart 2025, of zo u wilt in juni 2025, een breuk geslagen. Beide groepen van kerken menen dat zij niet breken maar de CGK voortzetten. Dat zal vast aan alle zijden ofwel voor de één, ofwel voor de ander betwist worden, of zelfs keihard veroordeeld, of geframed, of... Maar dat heeft allemaal geen zin. De kerk bestaat allereerst uit de plaatselijke gemeente. Als die scheurt, dan scheurt de kerk. En voor het overige: ik begrijp oprecht niet waarom er niet langzamerhand wordt vastgesteld: We agree to disagree. En nu gaan we gewoon als volwassen mensen vriendelijk en ootmoedig aan tafel om de kerken te ontvlechten en de gezamenlijke verantwoordelijkheden goed te regelen en andere dingen gezamenlijke te dragen?
(Inderdaad, ik zou niet meer reageren. Maar ik verbijster mij over de toon, de beschuldigingen, en het verdwijnen van de mogelijkheid om gewoon te overleggen.)
Voor een deel, kan ik meekomen in bovenstaande, met name waar het om feiten gaat.
Op een gegeven moment krijg je echter een mengvorm van feiten en meningen.
De alinea's worden daar ook duidelijk langer.
Feiten kun je vaak kort opsommen.
Wat ik bedoel...
Bij 4 begint ons verschil van inzicht. Het rapport van het convent ging voor een niet onbelangrijk deel over de manier waarop wij als kerken thema's bespreken. Er zijn suggesties gedaan voor hoe e.e.a. aan te vliegen. Hier is verder niets mee gedaan. In mijn optiek is er te snel op een commissie (heel typisch CGK!) ingezet. Deze commissie kwam met oplossingen terwijl het rapport n.a.v. het convent voor een (groot) deel ging over de stap voor de oplossingen, hoe geef je een gezamenlijk spreken en nadenken vorm. Want de huidige manier waarop we dat doen, voldoet niet en leidt niet tot oplossingen.
En zo gebeurde. De oplossing kwam niet. De GS liep vast. Overigens liggen de besluiten van maart en juni (wat mij betreft terecht) onder revisie. Als GS kun je namelijk concluderen vast te lopen. Maar óók uitspreken dat anderen niet tot een oplossing zouden kunnen komen, door geen roepende kerk aan te wijzen, is - even scherp gezegd - regeren over het eigen graf heen. Wanneer je de ander uitnemender acht dan jezelf, kan en mag je de weg naar de toekomst zo niet blokkeren. En ja, ook ik weet dat er indringende woorden zijn gesproken door deze en gene, maar dat doet aan de constatering van mij niets af.
Daarnaast betrof de indringende oproep niet de nuance die jij hier wel stelt
'of op z'n minst aan te geven dat men daar geen breuk voor over had'. Het was bekering, binnen een gestelde termijn, of sluiten. Bekering dwing je niet af. Dus een onmogelijk en met de bijbel schurend besluit.
In je relaas van feiten, mist de tussenkomst van de rechter die deze uitspraak van juni als onrechtmatig aangemerkt heeft. Het niet aanwijzen van een roepende kerk, was juridisch en kerkordelijk fout. Een fout die 'op aandringen' van de rechter hersteld is.
En verder de lezing onder 6 is jouw lezing van het besluit. De preses verwoorde eerder bij de RefOmroep het anders. Het lag nu terug bij de classis waar de plaatselijke kerken samenkomen.
Dus eens met de feiten onder 1-3 daarna wordt het een gekleurd feitenrelaas. En ja, ook dat zijn de feiten...