huisman schreef: ↑Gisteren, 15:05
MidMid schreef: ↑Gisteren, 13:55
huisman schreef: ↑Gisteren, 13:12
MidMid schreef: ↑Gisteren, 13:01
Ja, kom laten we het nog verder in een hokje duwen.
Ik snap de waarde van de laatste zin of toevoeging niet.
Spreken en schrijven vraag om voorzichtigheid. Eerder is daar al een beroep op gedaan. Zo direct, vaak ook herleidbaar, zaken neerschrijven, lijkt mij niet wijs.
En nogmaals over de GS, het gaat er niet om wat de GS als Schriftuurlijk heeft aangemerkt. Het is vooral wat niet is uitgesproken, maar wel zo geclaimd wordt. Tot nu toe geldt het standpunt in de CGK dat we elkaar niet in geweten of leer hebben gebonden aan één enkele lezing of denken rondom vrouw en ambt. Het is niet aangemerkt als onschriftuurlijk. Oftewel op inhoud is v&a geen zonde genoemd.
Ik ken deze redenatie om zo tot een escape te komen. Het is natuurlijk veel eenvoudiger. Binnen een kerkverband houden gemeenten zich aan de besluiten van dat kerkverband tenzij ze tegen Schrift en belijdenis zijn. Dan staat de weg open van revisie van besluiten. Daarna zijn de besluiten voor vast en bondig te houden. Dat hoeft een synode niet uit te spreken omdat dit in onze kerkorde staat. Het moedwillig tweedracht zaaien in ons kerkverband door ongehoorzaam te zijn en na vermaan te blijven lijkt mij best ernstig in Gods Koninkrijk. Ik blijf mij verbazen dat tot nu toe geen ongehoorzame gemeente heeft gezegd: Voor tweedracht willen wij niet verantwoordelijk zijn dus stappen wij over naar de PKN/NGK. Ze blijven ondanks dat zij ook zien dat daardoor de breuk onafwendbaar wordt.
Bovenstaande is totaal niet als redenatie voor wat dan ook bedoeld.
Wat in de hele route van revisie ed. niet gebeurd is, is een inhoudelijke verwerping van v&a.
Wel is er gezegd dat de verschillende rapporten alle reden geven om door te spreken over ons hermeneutisch en ecclesiologisch verstaan. (En voordat weer het rapport over kerk-zijn naar voren gebracht wordt, de laatste uitspraak waarin over hermeneutiek en ecclesiologie gesproken wordt is qua data na het rapport kerk-zijn.)
Zolang dat gesprek er niet is geweest, hoeft van mij niemand zich af te scheiden of over te stappen.
Meen je dit serieus? Tijdens de G.S, werd dit spel ook gespeeld maar weinig overtuigend. We praten sinds 1995 over v&a met zeker twee grondige en aangenomen rapporten. Zoals wijlen ds. Quant op een classisvergadering duidelijk stelde: Minderheidsrapporten hebben geen enkele kerkelijke status. Ze zijn immers verworpen/niet aangenomen.
De conclusie van de CGK is: De Schrift geeft geen ruimte voor vrouwen in de ambten. Daar kun je het mee oneens zijn en als dat voor je echt principieel zou zijn ga je naar een kerkverband waar ze er anders over denken.
Maar dan ga je niet lijnrecht tegen de genomen besluiten in met zelfs het verwijt aan degenen die dat niet kunnen meemaken dat zij scheuren.
Een gesprek over hermeneutiek zal eindigen in opnieuw een meerderheids en minderheidsrapport langs dezelfde lijnen. Dat bleek al uit het stuk op de G.S. Die commissie sprak eerst al met twee monden. Later met heel veel vaagheid met één mond.
Weet je, ergens vind ik bovenstaande niet correct.
Wat ik vind van het invoegen van wijlen ds. Quant laat ik maar achterwege voor ik verkeerde dingen schrijf.
Geen idee waarom opeens het minderheidsrapport genoemd wordt. Dat doe ik niet, maar doe jij. Vervolgens maak je een karikatuur en doe je net alsof je wat tegen mijn argument inbrengt. Dat is toch niet fair?
En die conclusie die je deelt. Kom maar door met de besluittekst waar dit zo in staat, die is er bij mijn weten niet. Maar ik laat mij graag corrigeren.
Zelfs het laatste revisiebesluit spreekt over het adresseren van de thema's die ik noem.
Waarom dat deel van het besluit niet naleven?
En ja, bij die bespreking zal een scheiding der geesten vast duidelijk naar voren komen.
Maar dan heb je samen ook echt wat om over te spreken en een basis om dan mogelijk eigen wegen te gaan.
Ik snap werkelijk de angst niet bij Rijnsburg c.s. om in gezamenlijkheid dat gesprek te voeren.