CvdW schreef: ↑Gisteren, 12:51

Evangelist schreef: ↑17 jul 2026, 08:31

MGG schreef: ↑17 jul 2026, 08:27 Het lijkt mij zeer aannemelijk dat de diakenen hun ambt niet terugkrijgen. Het is te hopen dat de partijen hebben afgesproken zich neer te leggen bij de uitspraak, ongeacht de uitkomst. Een scheuring of een voortslepend conflict, omdat niemand de minste wil zijn, schaadt Gods naam alleen maar meer.

Maar als de rechter zich bevoegd verklaard én zou vorderen dat de acht diakenen onverwijld weer in het ambt gesteld moeten worden, dan moet de GG wel een bodemprocedure starten. Die uitspraak zou zo’n inbreuk op het kerkrecht zijn dat je dat niet mag laten lopen.

Zich neerleggen bij de uitspraak of de minste zijn is er niet bij?
Als een kerkenraad (of classis o.i.d) niet de minste wil zijn, waarom moet de gewone man de minste zijn?

Evangelist schreef: ↑Gisteren, 17:11

CvdW schreef: ↑Gisteren, 12:51

Evangelist schreef: ↑17 jul 2026, 08:31

MGG schreef: ↑17 jul 2026, 08:27 Het lijkt mij zeer aannemelijk dat de diakenen hun ambt niet terugkrijgen. Het is te hopen dat de partijen hebben afgesproken zich neer te leggen bij de uitspraak, ongeacht de uitkomst. Een scheuring of een voortslepend conflict, omdat niemand de minste wil zijn, schaadt Gods naam alleen maar meer.

Maar als de rechter zich bevoegd verklaard én zou vorderen dat de acht diakenen onverwijld weer in het ambt gesteld moeten worden, dan moet de GG wel een bodemprocedure starten. Die uitspraak zou zo’n inbreuk op het kerkrecht zijn dat je dat niet mag laten lopen.

Zich neerleggen bij de uitspraak of de minste zijn is er niet bij?
Als een kerkenraad (of classis o.i.d) niet de minste wil zijn, waarom moet de gewone man de minste zijn?

Dit gaat werkelijk niet over de minste zijn, maar over de vraag, waar precies de scheiding ligt tussen kerkrecht (= geestelijk recht) en civiel recht. Als een civiele rechter gaat bepalen, wie er op enig moment ambtsdrager is, dan is dat een verregaande ingreep van de civiele rechter in het kerkrecht. Zo'n ingreep zou terecht kunnen zijn, maar omdat het dan in kort geding bepaald wordt (de voorzieningenrechter) is het wel noodzakelijk dat zo'n principiële uitspraak getoetst wordt in een bodemprocedure.

(Dit laat overigens de vraag nog steeds onverlet, hoe een oud-ambtsdrager er toch toe kan komen om via de civiele rechter weer ambtsdrager te willen zijn. Dit laat ook onverlet dat er wel degelijk sprake kan zijn van machtsvertoon bij de oude structuren. M.i. is de aloude regel dat een ambtsperiode beperkt is, zoals dat in de DKO werd bepaald, nog steeds het meest verstandig. Dus maximaal 2 of 3 periodes van vier jaar dienen; en dan minimaal twee jaar eruit. Ik noem maar een voorbeeld. Want ondanks allerlei goede bedoelingen en nederige uitspraken kom je in de praktijk van het kerkelijke leven veel vaker dan wenselijk ouderlingen tegen die bestuurders-met-macht zijn geworden. Ook onder predikanten trouwens, maar die hebben dan nog als klein voordeel dat ze om de zoveel tijd van standplaats wisselen. Het is ook ongezond als altijd dezelfde mensen naar synodes e.d. gekozen worden.)