Voor mij juist een reden om het boek niet te lezen. Al vind ik het lezen met een moderne bril wel interessant. Hoe zit dat, na Descartes.
In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Sorry, Bertiel plaatst het ook al en vindt de er wat van.
Voor mij juist een reden om het boek niet te lezen. Al vind ik het lezen met een moderne bril wel interessant. Hoe zit dat, na Descartes.
Voor mij juist een reden om het boek niet te lezen. Al vind ik het lezen met een moderne bril wel interessant. Hoe zit dat, na Descartes.
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
ik vraag me echt af, als ik zo maanenschijn's eerste indrukken lees, of dit wel een eerlijke recensie is. Ik ga hem zeker lezen. Of ik het in alles eens ben, denk het niet. Maar of dit de juiste broederlijke toon is vraag ik me echt af. De frustratie spat er van af
Wien heb ik nevens U in den hemel? Nevens U lust mij ook niets op de aarde!
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
De bezorgde reacties die ik als eerste gehoord had, kwamen (terzijde) langs op de cursus van de stichting Godsvrucht en Wetenschap.Vrouwke schreef: ↑24 jan 2026, 08:59Ik dacht later nog dat ik in dit bericht duidelijker had kunnen zijn. En daarom vul ik het bericht alsnog aan..Vrouwke schreef: ↑22 jan 2026, 21:34De recensie is 1 van de bezorgde reacties die ik vernomen heb. Ik heb inderdaad al meer gehoord. Maar zolang ik dat niet kan voorzien van bewijzen, ga ik dat niet delen op een forum.
De tijd zal het leren of er meer zorgen tevoorschijn komen.
Ik was eigenlijk heel enthousiast toen ik iets over het boek in het RD las. Ik heb hem toen direct op m’n verlanglijstje gezet. Maar inmiddels heb ik er zoveel over gehoord dat ik eerder bezorgd dan enthousiast ben.
Ik vind dit ook niet leuk of zoiets. Maar ik heb wel het gevoel dat dit serieus genomen moet worden. Dat is ook de reden waarom ik dit topic aangemaakt heb.
De samenvattende recensie en het uitgebreide commentaar van Ouwerkerk, waren de laatste bezorgde reacties die tot me kwamen. Ik hoorde daar pas van op 6 januari. Van iemand die ik daarvoor nog nooit gesproken had. Ik had ook nog nooit eerder van Ouwerkerk gehoord.
Toen had ik dit topic dus allang aangemaakt omdat ik me zorgen maakte om wat ik al vernomen had. En omdat toekijken als je iets doen kan, wat mij betreft nooit een optie is.
Doe wat je kunt,
met dat wat je hebt,
daar waar je bent.
Meer niet.
(Theodore Roosevelt)
viewtopic.php?p=1216745#p1216745
Ik denk dat ik dat nu wel kan melden..
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Ik heb in de persoonlijke ontmoetingen vooral heel grote bezorgdheid opgemerkt. Ik denk dat hij zich heel erg gedwongen voelt om zich heel duidelijk uit te spreken. Dat zal emoties oproepen waardoor het betoog niet sterker wordt. Maar ik denk dat het zinvol is om de aangegeven zorgpunten wel serieus te nemen en te onderzoeken.
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
dat zal ik zeker gaan proberen zodra ik het boek ter handen neemt.
Je kan zeggen, door zo'n recensie staat het boek met 1-0 achter, maar je kan door de toon ook zeggen, de recensie staat met 1-0 achter. Ik hoop dat er broederlijk over gesproken is met elkaar en er een reactie komt van ds van Vlastuin.
Je kan zeggen, door zo'n recensie staat het boek met 1-0 achter, maar je kan door de toon ook zeggen, de recensie staat met 1-0 achter. Ik hoop dat er broederlijk over gesproken is met elkaar en er een reactie komt van ds van Vlastuin.
Wien heb ik nevens U in den hemel? Nevens U lust mij ook niets op de aarde!
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Als ik de recensie van vandaag lees, vermoed ik dat er in het verleden al over gesproken is..
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
in het verleden was het boek er niet, hooguit de thematiek.
Wien heb ik nevens U in den hemel? Nevens U lust mij ook niets op de aarde!
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Dat laatste bedoel ik ook..
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
De recensie van dr. P de Vries is grondig en m.i. ook eerlijk. Ik hoop dat dr W van Vlastuin donderdag op het symposium de terechte zorgen voor een deel kan wegnemen. Ik ben net als @Maaneschijn diagonaal door het boek heengegaan en heb de podcast bekeken. De verwoording van dr. van Vlastuin is m.i. te eenzijdig en te massief. Het was niet voor niets dat Dick of Daniël in de podcast met verbazing vroeg of dr. van Vlastuin de alverzoening leert. Dat doet hij niet maar ik mis wel het benadrukken van tweeërlei kinderen des verbonds. Dr. P de Vries verwijst regelmatig naar de uitleg van het klassieke doopformulier door prof. P.J.M de Bruin (CGK) uit 1937.
https://www.refoforum.nl/boeken/kinderdoop.pdf . Ook ik denk dat v Vlastuin niet aansluit bij deze uitleg en bij bv het boekje van ds. I. Kieviet over tweeërlei kinderen des verbonds. Juist als je terecht nadruk legt op de belovende verbondsGod in de doop moet je de werkelijkheid van tweeërlei kinderen des verbonds een duidelijke plaats geven en ook het verschil tussen toezegging en vervulling van de belofte. Ons doopformulier zegt nadrukkelijk dat we opnieuw geboren moeten worden niet dat we dat door de doop al zijn.
Er gaan er met twee verbonden verloren en met drie en er worden er met twee verbonden behouden en met drie. Prof. G. Wisse.
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Dank voor je reactie. Ik denk dat ik half februari aan het boek ga starten.
Ik kan niet heugen dat ik van Vlastuin heb horen preken, minimaal 10 jaar terug.
Voor zover ik hem kan herinneren was het altijd wel een vrij degelijke predikant.
Het blijft een dun draadje, de gereformeerde leer, ook met de doopvisie, het kan zo maar afwijken. Het doopformulier begint duidelijk met het tenzij, dus als de notie van de wedergeboorte gemist wordt, dan is het niet conform het doopformulier. Het doopformulier duidt ook duidelijk de beloften en tekenen aan alle kinderen verzegeld, als die notie gemist wordt is het ook niet conform het doopformulier.
Gisteren ds R van Kooten hadt het zeer duidelijk over tweeërlei kinderen van het verbond. Ik kan me (nog) niet voorstellen dat ds van Vlastuin die in de laatste 10 jaar links heeft ingehaald.
Ik kan niet heugen dat ik van Vlastuin heb horen preken, minimaal 10 jaar terug.
Voor zover ik hem kan herinneren was het altijd wel een vrij degelijke predikant.
Het blijft een dun draadje, de gereformeerde leer, ook met de doopvisie, het kan zo maar afwijken. Het doopformulier begint duidelijk met het tenzij, dus als de notie van de wedergeboorte gemist wordt, dan is het niet conform het doopformulier. Het doopformulier duidt ook duidelijk de beloften en tekenen aan alle kinderen verzegeld, als die notie gemist wordt is het ook niet conform het doopformulier.
Gisteren ds R van Kooten hadt het zeer duidelijk over tweeërlei kinderen van het verbond. Ik kan me (nog) niet voorstellen dat ds van Vlastuin die in de laatste 10 jaar links heeft ingehaald.
Wien heb ik nevens U in den hemel? Nevens U lust mij ook niets op de aarde!
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
@huisman
Ik denk dat je het heel goed gezien en verwoordt hebt..
Ik denk dat je het heel goed gezien en verwoordt hebt..
-
Maanenschijn
- Berichten: 5737
- Lid geworden op: 01 jan 2016, 14:33
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Een bepaalde verontwaardiging maakt zich van mij meester bij het lezen van de recensie van dr. De Vries. Ik vraag mij oprecht af of hij niet te snel is met zijn schrijfsel en het boek nogmaals ter hand moet nemen. Of dat hij een ander boek heeft gelezen dan ik.
Ik noem een aantal voorbeelden:
De Vries:
Wie de boeken leest die Van Vlastuin schreef als student en jong predikant, en die naast zijn jongste boek legt, kan met eigen ogen de grote verschillen ertussen constateren. Van Vlastuin geeft aan dat hij niet meer vanuit de mens denkt de wedergeboren mens, de bekeerde mens of de gelovende mens maar vanuit Gods belofte, die in de doop aan ons is verzegeld. Daarmee zegt God tegen ons dat wij Christus toebehoren en Zijn kind zijn. God staat met ons in een verbonds- en liefdesrelatie en alleen ons ongeloof kan die relatie teniet doen.
Wie het boek van Van Vlastuin leest ziet met eigen ogen dat hij de zaligheid volledig en alleen uit genade door recht door het verzoeningswerk van Christus voluit plaats geeft. Het is mij een volstrekt raadsel hoe De Vries aan een dergelijke reactie komt
De Vries schrijft:
In de gemeente, zoals Van Vlastuin die tekent, lijkt dat niet het geval te zijn of is het hooguit een randmogelijkheid. Het lijkt een gemeente te zijn van louter schapen en enkel wijze maagden, iemand die zichzelf als een dwaze maagd leert kennen, wordt in dit boek niet de weg gewezen. Evenmin leert dit boek ons hoe wij hen de weg moeten wijzen die hetzij in leer hetzij in leven heel duidelijk betonen geen schaap maar een bok te zijn. Daar ligt mijn fundamentele bezwaar. Wat helpt het ons als in middelmatige of bijzaken een helder geluid wort gegeven, maar dat de bazuin geen helder geluid geeft als het komt bij de kern van het Evangelie en dan denk ik aan de noodzaak en inhoud van persoonlijke verzoening met God door Christus’ bloed en wedergeboorte tot een levende hoop door Zijn Geest.
In Hoofdstuk 8 van het boek staan klip en klaar de antwoorden op bovenstaande vraag.
De Vries beschrijft dat hij HC antwoord 84 niet noemt.
Dit is gewoon onjuist: Van Vlastuin: “We vinden deze benadering ook terug in onze Heidelbergse Catechismus: ‘De sacramenten zijn heilige zichtbare waartekenen en zegelen, door God ingezet, opdat Hij ons door het gebruik daarvan de belofte van het Evangelie des te beter te verstaan geve en verzegele; namelijk, dat Hij ons vanwege het enige slachtoffer van Christus, aan het kruis volbracht, vergeving der zonden en het eeuwige leven uit genade schenkt. ’Zo lezen we ook dat God ons de zonde vergeeft, zo dikwijls wij de belofte van het Evangelie met een waar geloof aannemen.”
De Vries:
“We moeten ervan uitgaan, zo lees ik Van Vlastuin, dat wij allen in de kerk en in Christus zijn en zeker nooit anderen er op aanspreken dat dit wel eens niet het geval kon zijn en men – naar te vrezen valt slechts van de kerk is. Zeker is dat wij niet over het hart van anderen mogen oordelen, maar uit leer en leven kan toch al blijken dat iemand de kracht van Gods verbond nog niet kent. Dan zijn we toch geroepen anderen te waarschuwen en in ieder geval moeten wij onszelf onderzoeken. Dan mogen we niet uitsluiten dat dit zelfonderzoek negatief uitvalt. Ik denk hier aan Herman Bavinck (1854-1921) die het in zijn Gereformeerde Dogmatiek zo verwoordde: wel in het verbond maar niet van het verbond. De naam Bavinck kom ik trouwens in In Christus gedoopt nergens tegen. Wie Bavincks voorrede leesst in de heruitgave van de werken van de Schotse predikers Ralph en Ebenezer Erskine vindt daar een heel ander klimaat dan In Christus gedoopt. De zorgen die Bavinck daar verwoordt raken feitelijk ook het geestelijk klimaat dat In Christus gedoopt ademt.”
Van Vlastuin:
“Ik geloof dat het geestelijke leven zich kenmerkt door ernst, diepe ernst. We doorleven de ontzaglijkheid van Gods toorn, en het onuitsprekelijke wonder van Gods genade. Omdat we ons meer en meer bewust worden van de verdorvenheid van ons hart, zijn we bevreesd voor onszelf. De leugenachtigheid van ons hart maakt ons afhankelijk van de Geest Die ons niet in sommige lievelingswaarheden leidt, maar in alle waarheid. Het gaat hierbij om de ‘vreze des Heeren’, het besef van Gods majesteit en heiligheid, dat ons nederig en klein maakt. Het is bovendien het begin van wijsheid.
Hoe zal deze ernst in ons en onze kinderen zijn zonder de juiste boodschap in opvoeding, onderwijs en prediking? Dit vraagt een scherpe hantering van Gods wet waarin onze natuurlijke positie wordt blootgelegd en de schuilhoeken van ons hart worden opengelegd.”
Hij gaat hier in op zelfonderzoek en refereert hierbij ook aan het Avondmaalsformulier (iets wat De Vries blijkbaar niet heeft gelezen): Van Vlastuin: “Ten zesde bracht het voorgaande met zich mee dat zelfonderzoek een voortgaande zaak was. Het avondmaalformulier is daarin ondubbelzinnig. Bij elke avondmaalsbediening moet men bij zichzelf zijn zonden en vervloeking bedenken, een ieder moet zijn eigen hart onderzoeken of hij de zekere belofte van God gelooft en we komen steeds opnieuw voor de vraag naar onze oprechtheid ten opzichte van God en onze medemens te staan.”
De Vries beschrijft dat Van Vlastuin de afval van het geloof niet behandeld. Ook dat is volstrekt onjuist. Van Vlastuin: “Wil dit zeggen dat er afval van de heiligen is, en dat je met de doop niet weet waar je ten diepste aan toe bent met betrekking tot je zaligheid? Moet het doopformulier niet zeggen dat er een mogelijkheid is om het verbond te verbreken en de zaligheid te verliezen?’’ En werkt dit verder uit.
Mij ontbreekt de tijd om de recensie van De Vries te weerleggen met citaten uit het boek, te meer omdat ik dan heel veel moet citeren wat tegen de regels is. Al ben ik dermate verontwaardigd dat ik er wel zin in zou hebben. Maar ik hoop dat Van Vlastuin dat zelf zal gaan doen.
Overigens pas ik er voor op mij in een kamp te laten trekken. Voor de Vries en tegen Van Vlastuin of andersom. Ten eerste ben ik geen theoloog. Ten tweede heb ik voor mij zelf (nog) geen afgeronde visie of standpunt. Ik probeer dicht bij Brakel te blijven, wat overigens betekent dat Brakel dichter bij Van Vlastuin staat dan de doopvisie van veel van onze reformatorische kerken, is mijn bescheiden mening.
Ik denk dat elke theoloog, theoloog in opleiding (@herman @Ad Anker) dit boek zou moeten lezen. Al is het maar door de uitgebreide kennis en studie over de plaats en het ontstaan van het kinder-doopformulier. De theologische conclusies kun je dan zelf wel trekken.
Ik noem een aantal voorbeelden:
De Vries:
Wie de boeken leest die Van Vlastuin schreef als student en jong predikant, en die naast zijn jongste boek legt, kan met eigen ogen de grote verschillen ertussen constateren. Van Vlastuin geeft aan dat hij niet meer vanuit de mens denkt de wedergeboren mens, de bekeerde mens of de gelovende mens maar vanuit Gods belofte, die in de doop aan ons is verzegeld. Daarmee zegt God tegen ons dat wij Christus toebehoren en Zijn kind zijn. God staat met ons in een verbonds- en liefdesrelatie en alleen ons ongeloof kan die relatie teniet doen.
Wie het boek van Van Vlastuin leest ziet met eigen ogen dat hij de zaligheid volledig en alleen uit genade door recht door het verzoeningswerk van Christus voluit plaats geeft. Het is mij een volstrekt raadsel hoe De Vries aan een dergelijke reactie komt
De Vries schrijft:
In de gemeente, zoals Van Vlastuin die tekent, lijkt dat niet het geval te zijn of is het hooguit een randmogelijkheid. Het lijkt een gemeente te zijn van louter schapen en enkel wijze maagden, iemand die zichzelf als een dwaze maagd leert kennen, wordt in dit boek niet de weg gewezen. Evenmin leert dit boek ons hoe wij hen de weg moeten wijzen die hetzij in leer hetzij in leven heel duidelijk betonen geen schaap maar een bok te zijn. Daar ligt mijn fundamentele bezwaar. Wat helpt het ons als in middelmatige of bijzaken een helder geluid wort gegeven, maar dat de bazuin geen helder geluid geeft als het komt bij de kern van het Evangelie en dan denk ik aan de noodzaak en inhoud van persoonlijke verzoening met God door Christus’ bloed en wedergeboorte tot een levende hoop door Zijn Geest.
In Hoofdstuk 8 van het boek staan klip en klaar de antwoorden op bovenstaande vraag.
De Vries beschrijft dat hij HC antwoord 84 niet noemt.
Dit is gewoon onjuist: Van Vlastuin: “We vinden deze benadering ook terug in onze Heidelbergse Catechismus: ‘De sacramenten zijn heilige zichtbare waartekenen en zegelen, door God ingezet, opdat Hij ons door het gebruik daarvan de belofte van het Evangelie des te beter te verstaan geve en verzegele; namelijk, dat Hij ons vanwege het enige slachtoffer van Christus, aan het kruis volbracht, vergeving der zonden en het eeuwige leven uit genade schenkt. ’Zo lezen we ook dat God ons de zonde vergeeft, zo dikwijls wij de belofte van het Evangelie met een waar geloof aannemen.”
De Vries:
“We moeten ervan uitgaan, zo lees ik Van Vlastuin, dat wij allen in de kerk en in Christus zijn en zeker nooit anderen er op aanspreken dat dit wel eens niet het geval kon zijn en men – naar te vrezen valt slechts van de kerk is. Zeker is dat wij niet over het hart van anderen mogen oordelen, maar uit leer en leven kan toch al blijken dat iemand de kracht van Gods verbond nog niet kent. Dan zijn we toch geroepen anderen te waarschuwen en in ieder geval moeten wij onszelf onderzoeken. Dan mogen we niet uitsluiten dat dit zelfonderzoek negatief uitvalt. Ik denk hier aan Herman Bavinck (1854-1921) die het in zijn Gereformeerde Dogmatiek zo verwoordde: wel in het verbond maar niet van het verbond. De naam Bavinck kom ik trouwens in In Christus gedoopt nergens tegen. Wie Bavincks voorrede leesst in de heruitgave van de werken van de Schotse predikers Ralph en Ebenezer Erskine vindt daar een heel ander klimaat dan In Christus gedoopt. De zorgen die Bavinck daar verwoordt raken feitelijk ook het geestelijk klimaat dat In Christus gedoopt ademt.”
Van Vlastuin:
“Ik geloof dat het geestelijke leven zich kenmerkt door ernst, diepe ernst. We doorleven de ontzaglijkheid van Gods toorn, en het onuitsprekelijke wonder van Gods genade. Omdat we ons meer en meer bewust worden van de verdorvenheid van ons hart, zijn we bevreesd voor onszelf. De leugenachtigheid van ons hart maakt ons afhankelijk van de Geest Die ons niet in sommige lievelingswaarheden leidt, maar in alle waarheid. Het gaat hierbij om de ‘vreze des Heeren’, het besef van Gods majesteit en heiligheid, dat ons nederig en klein maakt. Het is bovendien het begin van wijsheid.
Hoe zal deze ernst in ons en onze kinderen zijn zonder de juiste boodschap in opvoeding, onderwijs en prediking? Dit vraagt een scherpe hantering van Gods wet waarin onze natuurlijke positie wordt blootgelegd en de schuilhoeken van ons hart worden opengelegd.”
Hij gaat hier in op zelfonderzoek en refereert hierbij ook aan het Avondmaalsformulier (iets wat De Vries blijkbaar niet heeft gelezen): Van Vlastuin: “Ten zesde bracht het voorgaande met zich mee dat zelfonderzoek een voortgaande zaak was. Het avondmaalformulier is daarin ondubbelzinnig. Bij elke avondmaalsbediening moet men bij zichzelf zijn zonden en vervloeking bedenken, een ieder moet zijn eigen hart onderzoeken of hij de zekere belofte van God gelooft en we komen steeds opnieuw voor de vraag naar onze oprechtheid ten opzichte van God en onze medemens te staan.”
De Vries beschrijft dat Van Vlastuin de afval van het geloof niet behandeld. Ook dat is volstrekt onjuist. Van Vlastuin: “Wil dit zeggen dat er afval van de heiligen is, en dat je met de doop niet weet waar je ten diepste aan toe bent met betrekking tot je zaligheid? Moet het doopformulier niet zeggen dat er een mogelijkheid is om het verbond te verbreken en de zaligheid te verliezen?’’ En werkt dit verder uit.
Mij ontbreekt de tijd om de recensie van De Vries te weerleggen met citaten uit het boek, te meer omdat ik dan heel veel moet citeren wat tegen de regels is. Al ben ik dermate verontwaardigd dat ik er wel zin in zou hebben. Maar ik hoop dat Van Vlastuin dat zelf zal gaan doen.
Overigens pas ik er voor op mij in een kamp te laten trekken. Voor de Vries en tegen Van Vlastuin of andersom. Ten eerste ben ik geen theoloog. Ten tweede heb ik voor mij zelf (nog) geen afgeronde visie of standpunt. Ik probeer dicht bij Brakel te blijven, wat overigens betekent dat Brakel dichter bij Van Vlastuin staat dan de doopvisie van veel van onze reformatorische kerken, is mijn bescheiden mening.
Ik denk dat elke theoloog, theoloog in opleiding (@herman @Ad Anker) dit boek zou moeten lezen. Al is het maar door de uitgebreide kennis en studie over de plaats en het ontstaan van het kinder-doopformulier. De theologische conclusies kun je dan zelf wel trekken.
Wie lege handen heeft, kan ze altijd vouwen.
-
Maanenschijn
- Berichten: 5737
- Lid geworden op: 01 jan 2016, 14:33
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Van Vlastuin gaat inderdaad niet uit van tweeërlei kinderen van het verbond. Daarbij sluit hij inderdaad niet aan bij andere publicaties. Maar hij schrijft onverkort de drie stukken en behandelt ook zeker wel de nieuwe geboorte zoals die ook in het doopformulier wordt genoemd.huisman schreef:De recensie van dr. P de Vries is grondig en m.i. ook eerlijk. Ik hoop dat dr W van Vlastuin donderdag op het symposium de terechte zorgen voor een deel kan wegnemen. Ik ben net als @Maaneschijn diagonaal door het boek heengegaan en heb de podcast bekeken. De verwoording van dr. van Vlastuin is m.i. te eenzijdig en te massief. Het was niet voor niets dat Dick of Daniël in de podcast met verbazing vroeg of dr. van Vlastuin de alverzoening leert. Dat doet hij niet maar ik mis wel het benadrukken van tweeërlei kinderen des verbonds. Dr. P de Vries verwijst regelmatig naar de uitleg van het klassieke doopformulier door prof. P.J.M de Bruin (CGK) uit 1937.
https://www.refoforum.nl/boeken/kinderdoop.pdf . Ook ik denk dat v Vlastuin niet aansluit bij deze uitleg en bij bv het boekje van ds. I. Kieviet over tweeërlei kinderen des verbonds. Juist als je terecht nadruk legt op de belovende verbondsGod in de doop moet je de werkelijkheid van tweeërlei kinderen des verbonds een duidelijke plaats geven en ook het verschil tussen toezegging en vervulling van de belofte. Ons doopformulier zegt nadrukkelijk dat we opnieuw geboren moeten worden niet dat we dat door de doop al zijn.
De spanning tussen de beloften en de persoonlijke wedergeboorte laat hij staan en toont die ook aan, mijns inziens.
Wie lege handen heeft, kan ze altijd vouwen.
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Ik denk dat we het allemaal ook als best wel schokkend ervaren, dat De Vries & Van Vlastuin blijkbaar minder een theologische eenheid blijken te zijn dan we dachten.
Maar te meer zaak, om serieus te kijken naar wat er echt gezegd wordt. Want voor we het weten laten we ons sturen door emoties. In plaats van dat we echt onderzoeken wie het meest evenwichtig spreekt naar Schrift en belijdenis.
Maar te meer zaak, om serieus te kijken naar wat er echt gezegd wordt. Want voor we het weten laten we ons sturen door emoties. In plaats van dat we echt onderzoeken wie het meest evenwichtig spreekt naar Schrift en belijdenis.
-
Maanenschijn
- Berichten: 5737
- Lid geworden op: 01 jan 2016, 14:33
Re: In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin
Ik ben te hervormd om dat als schokkend te ervarenVrouwke schreef:Ik denk dat we het allemaal ook als best wel schokkend ervaren, dat De Vries & Van Vlastuin blijkbaar minder een theologische eenheid blijken te zijn dan we dachten.
Maar te meer zaak, om serieus te kijken naar wat er echt gezegd wordt. Want voor we het weten laten we ons sturen door emoties. In plaats van dat we echt onderzoeken wie het meest evenwichtig spreekt naar Schrift en belijdenis.
. Wie lege handen heeft, kan ze altijd vouwen.