Onderdrukking, beschadiging of traumatisering door kerk (vh: Kerkpijn)

[helma]

Het is nogal wat toch; dat je een kind niet kan laten dopen omdat je vragen hebt over de leer van rechtvaardigmaking zoals die in de preken doorklinkt.
En dat is waar Arja het over heeft.

[De Rijssenaar]

Wat dan in dit genoemde geval?

Je kan je erbij neerleggen of in beroep gaan. Ik vindt censuur wel heftig.

Als je je er bij neerlegd dat je onder stille censuur staat... je er bij neerleggen. Dat kan. En dan weggaan.
De beste weg denk ik.

Bij neerleggen bedoel ik aan de onderwijs van de ambtsdragers onderwerpen. Nogmaals je kan ook in beroep gaan vooral omdat je onder censuur geplaatst bent. Dat vind ik wel een zwaar iets. Uiteindelijk ben je gewoon weggegaan - dat is niet je erbij neerleggen. Dat is actie nemen.

En dan in beroep bij een rechtbank? Of bestaan er ook kerkelijke procedures?

[KDD]

Het is nogal wat toch; dat je een kind niet kan laten dopen omdat je vragen hebt over de leer van rechtvaardigmaking zoals die in de preken doorklinkt.
En dat is waar Arja het over heeft.

Ja, als je onder censuur bent gaat dat zo.

[KDD]

Je kan je erbij neerleggen of in beroep gaan. Ik vindt censuur wel heftig.

Als je je er bij neerlegd dat je onder stille censuur staat... je er bij neerleggen. Dat kan. En dan weggaan.
De beste weg denk ik.

Bij neerleggen bedoel ik aan de onderwijs van de ambtsdragers onderwerpen. Nogmaals je kan ook in beroep gaan vooral omdat je onder censuur geplaatst bent. Dat vind ik wel een zwaar iets. Uiteindelijk ben je gewoon weggegaan - dat is niet je erbij neerleggen. Dat is actie nemen.

En dan in beroep bij een rechtbank? Of bestaan er ook kerkelijke procedures?

Ik weet niet waar Arja kerkte maar meeste kerken hebben procedures hiervoor.

[Bertiel]

Het is nogal wat toch; dat je een kind niet kan laten dopen omdat je vragen hebt over de leer van rechtvaardigmaking zoals die in de preken doorklinkt.
En dat is waar Arja het over heeft.

Ja, als je onder censuur bent gaat dat zo.

Het is vooral nog al wat dat je daarvoor onder censuur wordt gezet.

[KDD]

Het is nogal wat toch; dat je een kind niet kan laten dopen omdat je vragen hebt over de leer van rechtvaardigmaking zoals die in de preken doorklinkt.
En dat is waar Arja het over heeft.

Ja, als je onder censuur bent gaat dat zo.

Het is vooral nog al wat dat je daarvoor onder censuur wordt gezet.

Ja dat zei ik al. Volgens mij kan je niet onder censuur gezet worden omdat je afwijkende gedachten of vragen heeft op wat geleerd wordt. Maar ieder kerk is niet hetzelfde.

[Ambtenaar]

Ja dat zei ik al. Volgens mij kan je niet onder censuur gezet worden omdat je afwijkende gedachten of vragen heeft op wat geleerd wordt. Maar ieder kerk is niet hetzelfde.

Nou, in de GG kan dat wel.

[rhadders]

Ja. Zo denk ik er ook over.
Maar stel:

Als ik dat toepas op een concreet voorbeeld: stel dat iemand in de reformatorische gezindte vragen stelt bij de prediking (op een normale manier), bijvoorbeeld over het punt of er wel een oprechte aanbieding van genade aan alle hoorders klinkt... en die persoon wordt vervolgens onder (stille) censuur gezet.

Dan is de vraag voor mij niet alleen: “kan iemand dit verdragen?” Maar eerder: wat gebeurt hier inhoudelijk? Het karakter van censuur is verschoven. Het is geen tucht meer over leven, maar feitelijk een reactie op theologische vraag bij de predikinbg

Hoe kijken jullie daar dan tegen aan.
Moet je dan blijven?
Mag weggaan?

Ik weet natuurlijk meer niet dan wel van deze situatie, dus een echt goed advies is dan moeilijk te geven.
In algemene zin: het is gezond om vragen te stellen bij de prediking. Om deze (a) te begrijpen en (b) om deze te toetsen. Een predikant die het geestelijk welzijn van zijn toehoorders voor ogen heeft en hen wil laten groeien in kennis van Gods Woord, zou niets anders willen. Als een predikant hier geen zin in heeft of geen tegenspraak kan verdragen, is dit zorgwekkend. Ik begrijp dat in jouw voorbeeld de kerkenraad de predikant hierin steunt. Nu is er in veel kerken een vertrouwenspersoon actief, dit zou wellicht een aanspreekpunt kunnen zijn? Mocht de situatie echt zeer ernstig zijn, dan is er vaak een mogelijkheid om dit aan te kaarten bij de classis.

Het kan zijn dat de predikant en de kerkenraad zich beroepen op Titus 3:9-10: "Wedersta de dwaze vragen en geslachtsrekeningen, en twistingen, en strijdingen over de wet; want zij zijn onnut en ijdel. Verwerp een kettersen mens na de eerste en tweede vermaning". Of dit terecht is, kan ik niet beoordelen, want je voorbeeld geeft geen verdere details. Het vraagt in elk geval grote zorgvuldigheid, want het gaat in deze verzen niet om onschuldige meningsverschillen, persoonlijke voorkeuren etc. In de context gaat het om Kretensen voor wie de gezonde leer nieuw is en die bij herhaling ter discussie stellen en ondermijnen.

Ik kan mij zo voorstellen dat dit niet de situatie is in jouw voorbeeld. Moet je blijven of weggaan? Ook hier een advies in algemene zin: je moet wel in gemeenschap met anderen kúnnen leven. Als dat niet meer mogelijk is, of als de situatie het onmogelijk maakt om met vreugde God te dienen en te groeien in geloof, dan kan ik mij voorstellen dat je verder kijkt. Zoals ik eerder al zei: er zijn geen eenvoudige antwoorden op die vraag. Laat God je daarin wijsheid geven met overtuiging.

[rhadders]

Het is nogal wat toch; dat je een kind niet kan laten dopen omdat je vragen hebt over de leer van rechtvaardigmaking zoals die in de preken doorklinkt.
En dat is waar Arja het over heeft.

Dat is zeker nogal wat. Als zaken als doop en avondmaal worden gebruikt om iemand te tuchtigen, dan is dat zeer discutabel. Omdat je daarmee symbolisch zegt dat iemand geen deel heeft aan het verbond, aan Christus, etc. Er dus niet bijhoort. Dat kom je in de Bijbel nergens tegen. Bij zeer ernstige zaken wordt iemand gemeden en uit de gemeenschap verstoten. Dat kan, maar dan gaat het niet om een theologisch verschil van inzicht. Dus in dit geval komen er nog wat vragen bij...

Nogmaals, ik ken de situatie niet. Maar het kan zijn dat de gemeente is afgeweken van de gezonde leer. Het zijn namelijk niet altijd enkelingen die afwijken, er zijn ook complete gemeenten die - bewust of onbewust - de bijbelse leer hebben losgelaten. Het zijn vaak ook gemeenten die sektarische neigingen hebben gekregen. Paulus zegt over degenen die een ander Evangelie prediken: 'die zij vervloekt'. Dat is dusdanig ernstig, dat je er niet over hoeft te twijfelen dat het zelfs goed en gezond is om daarvan afstand te nemen.

[DDD]

Ja dat zei ik al. Volgens mij kan je niet onder censuur gezet worden omdat je afwijkende gedachten of vragen heeft op wat geleerd wordt. Maar ieder kerk is niet hetzelfde.

Nou, in de GG kan dat wel.

Daar weet ik niets van. Volgens mij kan dat daar ook niet, zolang je die opvattingen niet actief uitdraagt.

[Arja]

Dat van ons speelde rond de eeuwwisseling.
Wij kozen ervoor om daarna Hervormd te worden.

De laatste twee jaar heb ik genoeg verhalen gehoord om te weten: het speelt nog steeds. Niet alleen in de Gereformeerde Gemeenten, maar breder in kerken.
En dat is gewoon verdrietig, want mensen haken daardoor af. En eerlijk? Ons verhaal is niet eens het ergste.

Ik heb ook wel geleerd: het lag niet helemaal aan het kerkverband, maar aan een specifieke kerkenraad.
En wat mij echt geholpen heeft is: dat ik alles jaren later aan een oude dominee uit de GerGem kunnen vertellen.
Die zei: dit had nooit, nooit mogen gebeuren.
Dat heeft voor mij iets verzacht.

[Ambtenaar]

Daar weet ik niets van. Volgens mij kan dat daar ook niet, zolang je die opvattingen niet actief uitdraagt.

Ik denk aan Van der Zwaag.

[DDD]

Dat had ook niet mogen gebeuren, maar het was geen censuur. Bovendien is het natuurlijk niet passend om wat één kerkenraad doet aan het geheel toe te schrijven.

[CvdW]

Als je je er bij neerlegd dat je onder stille censuur staat... je er bij neerleggen. Dat kan. En dan weggaan.
De beste weg denk ik.

Bij neerleggen bedoel ik aan de onderwijs van de ambtsdragers onderwerpen. Nogmaals je kan ook in beroep gaan vooral omdat je onder censuur geplaatst bent. Dat vind ik wel een zwaar iets. Uiteindelijk ben je gewoon weggegaan - dat is niet je erbij neerleggen. Dat is actie nemen.

En dan in beroep bij een rechtbank? Of bestaan er ook kerkelijke procedures?

Ik weet niet waar Arja kerkte maar meeste kerken hebben procedures hiervoor.

Functioneren deze procedures?

[MGG]

Bij neerleggen bedoel ik aan de onderwijs van de ambtsdragers onderwerpen. Nogmaals je kan ook in beroep gaan vooral omdat je onder censuur geplaatst bent. Dat vind ik wel een zwaar iets. Uiteindelijk ben je gewoon weggegaan - dat is niet je erbij neerleggen. Dat is actie nemen.

En dan in beroep bij een rechtbank? Of bestaan er ook kerkelijke procedures?

Ik weet niet waar Arja kerkte maar meeste kerken hebben procedures hiervoor.

Functioneren deze procedures?

Bij zulke subjectieve vragen js de belangrijkste factor aan wie je de vraag stelt. Mensen die geen gelijk kregen zullen in de regelen zeggen het functioneert niet. Mensen die wel gelijk kregen zullen in de regel zeggen dat het wel functioneert.

Stel in de gevangenis is peiling met de vraag functioneren de processen in de rechtspraak. Dezelfde vraag wordt ook op straat aan mensen voorgelegd. De kans dat de uitkomsten tegenovergesteld zijn, lijkt mij groot.