Onderdrukking, beschadiging of traumatisering door kerk (vh: Kerkpijn)

[huisman]

Je beseft echt niet wat je zegt. Alsof je zomaar ff ergens anders heen kan gaan. In de praktijk zit je kerkelijke gemeente vaak ook heel erg verstengeld met de rest van je sociale omgeving. Je gezin, je familie enz. enz. Het is echt iets anders als de Wibra bevalt me niet, ik ga gewoon naar de HEMA. Daarnaast is er ook de verwarring die het met zich meebrengt. Voor jezelf en voor omstanders. Wat is nog waarheid? Wat mag je denken? Wat moet je doen?

Ik besef heel goed wat ik zeg. Ik ben vrij onafhankelijk en niet zo gevoelig voor wat mijn omgeving vindt. Als ik onheus word bejegend, ga ik weg. Kerken genoeg. En de waarheid klinkt in veel kerken, en niemand bepaalt wat ik moet denken.

Stoer, de autonome mens. Maar of dit in overeenstemming is met Gods Woord is twijfelachtig. Denk dat het goed is als wij ons denken laten inkaderen door de Schrift.
Verder is ook jouw denken veel minder autonoom dan jij aanneemt. Allerlei invloeden komen ons denken binnen en vormen voor een groot deel ons denken. Jij bent wat dat betreft behoorlijk een open boek met vrij voorspelbare reacties.

[merel]

Je beseft echt niet wat je zegt. Alsof je zomaar ff ergens anders heen kan gaan. In de praktijk zit je kerkelijke gemeente vaak ook heel erg verstengeld met de rest van je sociale omgeving. Je gezin, je familie enz. enz. Het is echt iets anders als de Wibra bevalt me niet, ik ga gewoon naar de HEMA. Daarnaast is er ook de verwarring die het met zich meebrengt. Voor jezelf en voor omstanders. Wat is nog waarheid? Wat mag je denken? Wat moet je doen?

Ik besef heel goed wat ik zeg. Ik ben vrij onafhankelijk en niet zo gevoelig voor wat mijn omgeving vindt. Als ik onheus word bejegend, ga ik weg. Kerken genoeg. En de waarheid klinkt in veel kerken, en niemand bepaalt wat ik moet denken.

Mee eens. Datzelfde hebben wij ook eens gedaan. Deur dicht getrokken en nooit meer geweest. Echte vrienden blijven toch wel. Mijn vriendschappen zijn niet afhankelijk van de kerk waar ik in zit.

[Ambtenaar]

Als je allenstaand bent, is zoiets misschien ook makkelijker. Maar als je getrouwd bent, wordt zoiets al een stuk ingewikkelder.

In ons geval vond mijn man het toen ook heel verwarrend wat er allemaal gebeurde. Inmiddels doorgrond hij het veel meer. Maar samen weggaan was toen echt geen optie. En ik ga niet alleen weg. Daar dacht ik ook niet aan. Hoe bizar de situatie ook was. Ik voelde me vooral verschrikkelijk onbegrepen en veroordeeld. En kroop met 1000 vragen terug in m'n hoekje. (Lekker rustig voor jullie en iedereen ;-)

Dan moet je ook niet piepen. Je kunt zelf het heft in handen nemen of je laat het je overkomen.

[merel]

Als je allenstaand bent, is zoiets misschien ook makkelijker. Maar als je getrouwd bent, wordt zoiets al een stuk ingewikkelder.

In ons geval vond mijn man het toen ook heel verwarrend wat er allemaal gebeurde. Inmiddels doorgrond hij het veel meer. Maar samen weggaan was toen echt geen optie. En ik ga niet alleen weg. Daar dacht ik ook niet aan. Hoe bizar de situatie ook was. Ik voelde me vooral verschrikkelijk onbegrepen en veroordeeld. En kroop met 1000 vragen terug in m'n hoekje. (Lekker rustig voor jullie en iedereen ;-)

Mijn man is onkerkelijk opgegroeid en trok de deur van onze vorige gemeente eerder en harder dicht dan ik. Dan is het de keuze of samen ergens anders heen of alleen blijven. Die keuze was snel gemaakt. We zijn samen vertrokken en hebben niet meer achterom gekeken.

[Ambtenaar]

Stoer, de autonome mens. Maar of dit in overeenstemming is met Gods Woord is twijfelachtig. Denk dat het goed is als wij ons denken laten inkaderen door de Schrift.

En wat zegt de Bijbel? Dat je je onheus moet laten bejegenen? Heeft niets met stoer te maken. Maar met voor jezelf opkomen en je eigen pad bewandelen.

Mijn kerkelijk besef is ook anders. God plaatst je niet in kerk X of Y, is mijn overtuiging.

Verder is ook jouw denken veel minder autonoom dan jij aanneemt. Allerlei invloeden komen ons denken binnen en vormen voor een groot deel ons denken. Jij bent wat dat betreft behoorlijk een open boek met vrij voorspelbare reacties.

Niemand is autonoom. Het grote verschil is dat ik vrijwel geen waarde hecht aan wat anderen van mij denken. Kan meestal ook vrij goed verwoorden wat ik vind of waarom ik op een bepaalde manier handel.

[Vrouwke]

Als je allenstaand bent, is zoiets misschien ook makkelijker. Maar als je getrouwd bent, wordt zoiets al een stuk ingewikkelder.

In ons geval vond mijn man het toen ook heel verwarrend wat er allemaal gebeurde. Inmiddels doorgrond hij het veel meer. Maar samen weggaan was toen echt geen optie. En ik ga niet alleen weg. Daar dacht ik ook niet aan. Hoe bizar de situatie ook was. Ik voelde me vooral verschrikkelijk onbegrepen en veroordeeld. En kroop met 1000 vragen terug in m'n hoekje. (Lekker rustig voor jullie en iedereen ;-)

Dan moet je ook niet piepen. Je kunt zelf het heft in handen nemen of je laat het je overkomen.

Dankjewel.

[DDD]

Dus de kerkenraad bedreigt je? Dan lijd je inderdaad aan wat jouw plaatselijke gemeente je aandoet.

Of laat aandoen. Je kunt ook gewoon afscheid nemen.

Je beseft echt niet wat je zegt. Alsof je zomaar ff ergens anders heen kan gaan. In de praktijk zit je kerkelijke gemeente vaak ook heel erg verstengeld met de rest van je sociale omgeving. Je gezin, je familie enz. enz. Het is echt iets anders als de Wibra bevalt me niet, ik ga gewoon naar de HEMA. Daarnaast is er ook de verwarring die het met zich meebrengt. Voor jezelf en voor omstanders. Wat is nog waarheid? Wat mag je denken? Wat moet je doen?

Ik ben geen voorstander van het wisselen van kerk. Maar ik vind het heel zorgelijk als iemand buiten zijn eigen kerk geen sociale contacten heeft. De drie laatste vragen vind ik wel echt ietwat sektarisch overkomen. In iedere kerk mag je denken wat je wilt. Het is heel mooi als je eerste vraag is: wat wil God, maar dat staat daar los van.

Ik weet niet of je gelijk hebt wat betreft alleenstaand zijn. Als alleenstaande zou het denk ik ook juist spannender kunnen zijn om naar een nieuwe kerk over te gaan. Niet dat ik dat zelf zo zou hebben. Maar ik kan me dat wel voorstellen.

[Vrouwke]

Dus de kerkenraad bedreigt je? Dan lijd je inderdaad aan wat jouw plaatselijke gemeente je aandoet.

Of laat aandoen. Je kunt ook gewoon afscheid nemen.

Je beseft echt niet wat je zegt. Alsof je zomaar ff ergens anders heen kan gaan. In de praktijk zit je kerkelijke gemeente vaak ook heel erg verstengeld met de rest van je sociale omgeving. Je gezin, je familie enz. enz. Het is echt iets anders als de Wibra bevalt me niet, ik ga gewoon naar de HEMA. Daarnaast is er ook de verwarring die het met zich meebrengt. Voor jezelf en voor omstanders. Wat is nog waarheid? Wat mag je denken? Wat moet je doen?

Ik ben geen voorstander van het wisselen van kerk. Maar ik vind het heel zorgelijk als iemand buiten zijn eigen kerk geen sociale contacten heeft. De drie laatste vragen vind ik wel echt ietwat sektarisch overkomen. In iedere kerk mag je denken wat je wilt. Het is heel mooi als je eerste vraag is: wat wil God, maar dat staat daar los van.

Ik bedoelde die vragen tegen de achtergrond dat ik altijd alles wat ik hoorde voor 100% als waarheid had aangenomen. Daar had ik naar gehandeld (d.w.z. niets gedaan waar ze altijd tegen waarschuwden). En vervolgens krijg je te horen dat wat je deelt vanuit "de volheid van je gemoed", teveel van het goede is om waar te kunnen zijn. Dan weet je toch ff niet meer hoe je het met je omgeving hebt? En hoe je alles moet zien? En wat je daarvan moet denken? En al die dingen uiteraard in het perspectief van: wat is God's wil en waarheid?

[Vrouwke]

Ik kan me voorstellen dat het als alleenstaande spannender is om naar een andere kerk te gaan. Maar het voordeel is wel weer dat je aan niemand verbonden bent om een keuze te maken. Ik besef dat er ook onnoemelijk veel nadelen zitten aan alleenstaand zijn. Wat dat betreft: Sterkte voor iedereen die dat dagelijks ervaart..

[rhadders]

Stoer, de autonome mens. Maar of dit in overeenstemming is met Gods Woord is twijfelachtig. Denk dat het goed is als wij ons denken laten inkaderen door de Schrift.

En wat zegt de Bijbel? Dat je je onheus moet laten bejegenen? Heeft niets met stoer te maken. Maar met voor jezelf opkomen en je eigen pad bewandelen.

Mijn kerkelijk besef is ook anders. God plaatst je niet in kerk X of Y, is mijn overtuiging.

Verder is ook jouw denken veel minder autonoom dan jij aanneemt. Allerlei invloeden komen ons denken binnen en vormen voor een groot deel ons denken. Jij bent wat dat betreft behoorlijk een open boek met vrij voorspelbare reacties.

Niemand is autonoom. Het grote verschil is dat ik vrijwel geen waarde hecht aan wat anderen van mij denken. Kan meestal ook vrij goed verwoorden wat ik vind of waarom ik op een bepaalde manier handel.

Ik hecht er wel waarde aan wat anderen van mij denken. Wil er ook waarde aan hechten. Want we zijn geschapen om in relatie te staan tot elkaar. Paulus roept ons op ‘aangenaam bij God en aangenaam bij mensen’ te zijn (Rm.14). ‘Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend’, zegt hij (Fil.4). Dus en óf ik waarde wil hechten aan wat anderen van mij denken!

Je schrijft over de kerk als een krant: als de ene je niet bevalt, stap je over naar een andere krant. Dat is individualistisch denken. Je zult mij niet horen zeggen dat dit niet kan of mag, waar het mij om gaat is dat de kerk een gemeenschap is. Je hebt het met elkaar te doen, zo gezegd. Waarom? Omdat in die dingen juist het Evangelie zichtbaar wordt. Net als familieleden, die kies je ook niet. Maar je hoort bij elkaar. Terecht dat Huisman constateert dat we dat denken steeds meer hebben verloren.

[rhadders]

Als je allenstaand bent, is zoiets misschien ook makkelijker. Maar als je getrouwd bent, wordt zoiets al een stuk ingewikkelder.

In ons geval vond mijn man het toen ook heel verwarrend wat er allemaal gebeurde. Inmiddels doorgrond hij het veel meer. Maar samen weggaan was toen echt geen optie. En ik ga niet alleen weg. Daar dacht ik ook niet aan. Hoe bizar de situatie ook was. Ik voelde me vooral verschrikkelijk onbegrepen en veroordeeld. En kroop met 1000 vragen terug in m'n hoekje. (Lekker rustig voor jullie en iedereen ;-)

Dan moet je ook niet piepen. Je kunt zelf het heft in handen nemen of je laat het je overkomen.

Deze reactie is ronduit onbeschoft, ongevoelig en onwaar.

[Ambtenaar]

Ik hecht er wel waarde aan wat anderen van mij denken. Wil er ook waarde aan hechten. Want we zijn geschapen om in relatie te staan tot elkaar. Paulus roept ons op ‘aangenaam bij God en aangenaam bij mensen’ te zijn (Rm.14). ‘Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend’, zegt hij (Fil.4). Dus en óf ik waarde wil hechten aan wat anderen van mij denken!

De casus straalt uit dat vanwege allerlei relaties gekozen wordt om een bepaalde kerk niet te verlaten ondanks dat men nogal onbehoorlijk is bejegend door een lid van de kerkenraad. Dun kun je ervoor kiezen om zelf te handelen en om te vertrekken uit die gemeente, of desondanks lid te blijven om ook familiaire en andere sociale verbanden in stand te houden. Ik kies dan voor mijzelf, en vind het niet zo belangrijk wat mijn relaties van mijn keuze vinden. Dat heeft niets van doen met de teksten die jij aanhaalt. Sterker nog, die teksten zou het betreffende kerkenraadslid uit de casus zich moeten aantrekken.

Je schrijft over de kerk als een krant: als de ene je niet bevalt, stap je over naar een andere krant. Dat is individualistisch denken. Je zult mij niet horen zeggen dat dit niet kan of mag, waar het mij om gaat is dat de kerk een gemeenschap is.

De kerk. Juist. Niet de CGK of PKN. Ik hecht veel waarde aan de plaatselijke gemeente en tegelijkertijd zou ik mij niet onheus laten behandelen zonder dat dit consequenties heeft.

Je hebt het met elkaar te doen, zo gezegd. Waarom? Omdat in die dingen juist het Evangelie zichtbaar wordt. Net als familieleden, die kies je ook niet. Maar je hoort bij elkaar. Terecht dat Huisman constateert dat we dat denken steeds meer hebben verloren.

Dat je dit als lid van een afgescheiden kerk, die momenteel weer scheurt, uit je mond krijgt.

[Ambtenaar]

Deze reactie is ronduit onbeschoft, ongevoelig en onwaar.

Wellicht een tikkeltje ongevoelig, maar helemaal waar. Namelijk keuzes maken en verantwoordelijkheid nemen.

[rhadders]

Ik hecht veel waarde aan de plaatselijke gemeente en tegelijkertijd zou ik mij niet onheus laten behandelen zonder dat dit consequenties heeft.

Om Paulus woorden te gebruiken: ‘Waarom lijdt u niet liever onrecht?’ Ook wel benieuwd hoe jij dan Filippenzen 2 leest. Ik kan mij zo voorstellen dat je het daar dan niet zo mee eens zult zijn.

[Ambtenaar]

Om Paulus woorden te gebruiken: ‘Waarom lijdt u niet liever onrecht?’ Ook wel benieuwd hoe jij dan Filippenzen 2 leest. Ik kan mij zo voorstellen dat je het daar dan niet zo mee eens zult zijn.

Nee, ik lijd niet liever onrecht als ik een keuze heb om lid te worden van een gemeente waar ze wel normaal met mensen omgaan.