Gereformeerde Gemeenten

[HHR]

Je hoeft maar één puntje aan te raken wat de bevindelijke kerken raakt of bijna heel het forum valt over je heen. Je kunt hier best zijn, maar niet als het over de oude exclusieve leer gaat.

Het is deze houding Job. En ik weet dat je dit echt niet overal hoort.
Maar toch is het meer dan een karikatuur. Er wordt in delen zo gedacht.

Overigens wel interessant, er is best wat gelijkenis tussen de ware kerk gedachte van de vroegere GKV en de GG.
Natuurlijk niet theologisch, maar wel hoe overtuigd men was van eigen mening, de zelfisolatie en hoe argwanend men keek naar andere kerkverbanden.

Al zie ik ook wel ontwikkelingen. Binnen de GG is er een deel die meer openstaat voor anderen, ik denk meer in het westen van het land.
Al is er een deel Biblebelt die daar nog erg veel moeite mee heeft en die als reactie zich nog meer lijkt te isoleren.
Voor meer openheid en contact / samenwerking met andere kerkverbanden zou het goed zijn dat de GG de leeruitspraken van 1931 niet meer als bindend zou zien. Iets waar ds Golverdingen al voor gepleit heeft in het verleden.

[MGG]

Toch begrijp ik dat niet helemaal. Als ik het goed begrijp ben jij CGK'er, het is toch niet zo dat door alles wat daar gebeurt je het als CGK'er verdient om kop van Jut worden met het kerkverband waar jij vermoedelijk ook van houdt?

Nou nee, ik ga geen wantoestanden of kerkpolitiek goedpraten vanwege het enkele feit dat ik lid ben van dat kerkverband.
Ik ben ook een aantal jaren lid geweest bij de GG. Toen bestempelde ik het GG-curatorium ook al als een onbijbels wangedrocht, vanwege het gebrek aan transparantie.
Van de GG-synode heb ik volgens mij nooit iets gevonden; dus daar voel ik me niet op aangesproken.
En als mensen zeggen dat de laatste CGK-synode er een grote bende van gemaakt heeft, dan ben ik de eerste om ze gelijk te geven. Dat ga ik echt niet verdedigen.
Maar dat moet kunnen in een volwassen gesprekscultuur.

Akkoord, die volwassen gesprekscultuur. Daar kunnen wij GG'ers van leren. Maar het gaat me niet om goedpraten van je kerkverband. Ook niet om het onder het vloerkleed vegen van gevoeligheden of fouten. Het gaat erom dat ik me als kerklid voor mijn gevoel binnen de gezindte regelmatig moet verdedigen [mensen geven me soms echt wel de indruk dat ik me moet schamen] dat ik lid ben van de Geref. Gemeenten. Een klein voorbeeld: ik heb concreet meegemaakt dat refocollega's met een lang gezicht, mopperend, naar de weeksluiting kwamen omdat er een Gg-predikant op het lijstje stond. Eentje die ze niet kenden, die zelfs nog nooit geweest was. Het is zomaar een voorbeeld. Eén van de vele. Dat er in de auto van rouwdienst naar begrafenis laatdunkend gedaan werd over de boodschap van de GG-predikant bij de rouwdienst van een relatie, leerling of collega, terwijl we dan met meerdere collega's tegelijk meereden. Ik heb niet de indruk dat dit CGK'ers (vaak) overkomt. Dat men gewoon geen respect kan opbrengen voor het kerkverband waar velen zich aan verbonden voelen. Men zich geheel vrij voelt om er openlijk naar over te doen. Ik denk wel dat het ook wel veel GGiN'ers en oud GG'ers treft. De meewarigheid over een behoudend kerkgenootschap. De vooroordelen. Dan gaat het even helemaal niet over de gesprekscultuur, maar dat het voelt alsof iedereen het recht heeft om tegen dit kerkverband aan te schoppen.

Ik zou het niet kunnen bedenken om te doen, nare praat over een ander kerkverband en dan ook nog waar coll bij zijn die tot dat kvb behoren.

Ik herken dit niet. Wellicht een lokaal dingetje.

Ik helaas wel in verschillende regio's. Waarbij de GGiN vaak nog negatiever benaderd werd.

[MGG]

Het is natuurlijk wel herkenbaar, soms gewoon hilarisch. Ik zit op de CHE. Een prachtige school, een goede opleiding. Dat wil ik wel gezegd hebben! Vanuit de docenten ook veel respect voor mijn GG-opvattingen. Ik voel me er prima thuis.

Er gebeurt nog al eens wat. Opmerkingen vanuit de studenten over hardcore GG-ers/SGP-ers, met voortdurend kinderen barende vrouwen die geeneens mogen werken. Een student kwam eens naast me zitten en begon een spannend verhaal. Ze was op zondag naar een Gereformeerde Gemeente geweest. Ze kon het heel smeuïg vertellen. Ik heb het aangehoord en daarna pas verteld dat ze het over mijn kerk had. Hilarisch. Terwijl ik me dan ook wel schaam. Het is heel verfrissend om een buitenstaander eens naar onze kerk en onze gewoonten te laten kijken. We zijn gewoon ook wel een beetje gek natuurlijk.

Of studenten die meewarig naar me kijken: Hoe houd je het nog vol in je kerk? Zo van: het kan toch niet zijn dat je bij je volle verstand bent en toch lid blijft van de GG?

Hilarisch en herkenbaar. Het grappige is dat zulke mensen vaak beter op de hoogte zijn van het stereotype dan van de feiten over bijvoorbeeld de arbeidsparticipatie.