Gereformeerde Gemeenten

[Valcke]

Wat is er dan mis met bovenstaande, ik ben misschien te veel GG maar ik snap er niets van. Is er geen enge poort dan op de plaat van de brede en smalle weg?

In het vetgedrukte lijkt me een duidelijk bezwaar te lezen. Als dat in het boek terug te vinden is, is dat inderdaad goed onderbouwd te weerleggen.

Het gaat JanRap om bredere bezwaren t.a.v. de leer, waaronder de standenleer. Ik denk dat ik dat goed kan volgen en het er grotendeels ook mee eens ben. Het is dan echter niet zo zuiver om specifiek de aandacht te vestigen op één boek. (Overigens zie ik bij JanRap ook wel weer begripsverwarring als hij het supralapsarisme noemt. Dit heeft volgens mij niets te maken met de punten die hij wil maken.)

@ Valcke, dank voor uw toelichting en begrip. Mijn bezwaar tegen het boek was o.a. dat het hier en daar behoorlijk schuurt met de belijdenissen of deze zelfs tegenspreekt. Zie de Dordtse leerregels. Die zijn in infralapsarische zin opgesteld. Voornamelijk om pastorale redenen. Ondanks het feit dat supra-en infra voor de Dordtse theologen gelijkwaardig waren. Echter de GG heeft op instigatie van ds. G. H. Kersten in zijn Korte Lessen over Kort Begrip expliciet gekozen voor het supra. Dat is merkbaar in de prediking. Zo ook in het boek Breed of Smal. Het klinkt allemaal wel 'gunnend' maar je merkt enige terughoudendheid om het Evangelie royaal en onvoorwaardelijk te verkondigen. Terughoudendheid om het 'bekeert u en gelooft het evangelie' ronduit te proclameren. Het boek ademt een wedergeboortetheologie. Misschien heeft dat toch wel te maken met de punten die ik aanroerde. U constateert dat ik specifiek de aandacht vestig op één boek. Dat berust op 'toeval'. We kregen dit boek n.a.v. een huwelijksjubileum en hoewel het een zeer aantrekkelijk uitgevoerd boek is heb ik mijn zorgen. Mede omdat het toch wel een beetje op de jeugd is gericht. Onze jeugd heeft anno 2026 de kloeke theologie van onze vaderen nodig.

Akkoord, het boek is 'toeval'. Het had ook gewoon een ander boek kunnen zijn of een preek. Dat was al wel helder voor mij. Juist daarom vind ik het wel onjuist om een bepaald boek voor het voetlicht te brengen.

Het verschil supralapsarisme versus infralapsarisme heeft echter geen connectie met de leer van het aanbod.
Sowieso is dit een verschil dat dikwijls niet begrepen wordt. Dat is ook geen wonder want het gaat om subtiel verschil in de orde van Gods besluiten. De infralapsariërs leerden dat God in het besluit van verkiezing de mens heeft aangemerkt als gevallen. Het besluit van verkiezing staat dus "onder" het besluit van de val. De supralapsariërs leerden het omgekeerde: het besluit van verkiezing staat boven het besluit van de val; het besluit van de val is hieraan ondergeschikt.

Met de leer van het aanbod heeft dit niet te maken. Het aanbod van genade komt tot alle hoorders van het Evangelie. Dit aanbod berust op de algenoegzaamheid van het offer en de gerechtigheid van Christus. Dit aanbod wordt niet beheersd door de verkiezing, en dus ook niet door een infralapsarische of een supralapsarische zienswijze. De algenoegzaamheid van Christus offerande geeft de predikers het recht om de genade aan alle hoorders aan te bieden en geeft aan de hoorders een recht om Christus en Zijn weldaden aan te nemen (dat zij daartoe de macht niet bezitten is een andere zaak). Kortom: Verkiezing en aanbod moeten NIET met elkaar verbonden worden (en dus al helemaal niet het onderscheid dat je maakte).

[pierre27]

Z’n vorige boek was ook erg mooi. Duidelijk, indringend maar toch ook eenvoudig en goed te volgen.

@Ogg, Ik vind het vervelend om te reageren vooral om dat het vorige boek uitstekende verkoopcijfers heeft, en al vele herdrukken beleefde, maar het is op veel punten in strijd met de gereformeerde leer en de gereformeerde belijdenis. Als u, zoals uw nickname doet vermoeden oud- gereformeerd bent, kunt u zich beter houden aan het advies van uw synodes, lees oude schrijvers!

Beste JR, volgens mij slaat u nu door. Het boek over de brede en smalle weg is een goed en indringend boek. Ook voor jonge mensen goed te lezen.

@ Evangelist, het is inderdaad een indringend en zeer ernstig boek. Een gunnend boek zoals dat vaak gezegd wordt. Maar bij het lezen heb ik wat aantekeningen gemaakt die ik bewaard heb. Heb ook de nette weg bewandeld door eerst per brief enkele vragen te stellen aan de scribent. Geen reactie terug gehad, nou ja, zo'n ds. heeft wel wat beters te doen dan de aloude bezwaren tegen facetten van de GG leer weer eens te moeten slikken. Dat is onbespreekbaar. Dat werkt net als in de roomse kerk, over de leer mogen geen vragen worden gesteld Qua theologie is het boek helaas niet zuiver gereformeerd en het is in tegenspraak met de HC. Zouden wij misschien de neiging hebben in onze gezindte om alles maar voor waar aan te nemen als iemand maar ernstig en sympathiek is? En als we maar vermoeden dat het de oude waarheid is?

Heb je de schrijver zelf al erover kunnen spreken?

[Tiberius]

Ja, dat schrijft hij hierboven ergens: brief en aantekeningen verzonden, maar tot op heden nog geen reactie mogen ontvangen.

[pierre27]

Ja, dat schrijft hij hierboven ergens: brief en aantekeningen verzonden, maar tot op heden nog geen reactie mogen ontvangen.

Dank, is was even in de veronderstelling dat hij op een recensie reageerde. Jammer dat deze scribent niet even een korte reactie stuurt.

[Michaels]

In het vetgedrukte lijkt me een duidelijk bezwaar te lezen. Als dat in het boek terug te vinden is, is dat inderdaad goed onderbouwd te weerleggen.

Het gaat JanRap om bredere bezwaren t.a.v. de leer, waaronder de standenleer. Ik denk dat ik dat goed kan volgen en het er grotendeels ook mee eens ben. Het is dan echter niet zo zuiver om specifiek de aandacht te vestigen op één boek. (Overigens zie ik bij JanRap ook wel weer begripsverwarring als hij het supralapsarisme noemt. Dit heeft volgens mij niets te maken met de punten die hij wil maken.)

@ Valcke, dank voor uw toelichting en begrip. Mijn bezwaar tegen het boek was o.a. dat het hier en daar behoorlijk schuurt met de belijdenissen of deze zelfs tegenspreekt. Zie de Dordtse leerregels. Die zijn in infralapsarische zin opgesteld. Voornamelijk om pastorale redenen. Ondanks het feit dat supra-en infra voor de Dordtse theologen gelijkwaardig waren. Echter de GG heeft op instigatie van ds. G. H. Kersten in zijn Korte Lessen over Kort Begrip expliciet gekozen voor het supra. Dat is merkbaar in de prediking. Zo ook in het boek Breed of Smal. Het klinkt allemaal wel 'gunnend' maar je merkt enige terughoudendheid om het Evangelie royaal en onvoorwaardelijk te verkondigen. Terughoudendheid om het 'bekeert u en gelooft het evangelie' ronduit te proclameren. Het boek ademt een wedergeboortetheologie. Misschien heeft dat toch wel te maken met de punten die ik aanroerde. U constateert dat ik specifiek de aandacht vestig op één boek. Dat berust op 'toeval'. We kregen dit boek n.a.v. een huwelijksjubileum en hoewel het een zeer aantrekkelijk uitgevoerd boek is heb ik mijn zorgen. Mede omdat het toch wel een beetje op de jeugd is gericht. Onze jeugd heeft anno 2026 de kloeke theologie van onze vaderen nodig.

Akkoord, het boek is 'toeval'. Het had ook gewoon een ander boek kunnen zijn of een preek. Dat was al wel helder voor mij. Juist daarom vind ik het wel onjuist om een bepaald boek voor het voetlicht te brengen.

Het verschil supralapsarisme versus infralapsarisme heeft echter geen connectie met de leer van het aanbod.
Sowieso is dit een verschil dat dikwijls niet begrepen wordt. Dat is ook geen wonder want het gaat om subtiel verschil in de orde van Gods besluiten. De infralapsariërs leerden dat God in het besluit van verkiezing de mens heeft aangemerkt als gevallen. Het besluit van verkiezing staat dus "onder" het besluit van de val. De supralapsariërs leerden het omgekeerde: het besluit van verkiezing staat boven het besluit van de val; het besluit van de val is hieraan ondergeschikt.

Met de leer van het aanbod heeft dit niet te maken. Het aanbod van genade komt tot alle hoorders van het Evangelie. Dit aanbod berust op de algenoegzaamheid van het offer en de gerechtigheid van Christus. Dit aanbod wordt niet beheersd door de verkiezing, en dus ook niet door een infralapsarische of een supralapsarische zienswijze. De algenoegzaamheid van Christus offerande geeft de predikers het recht om de genade aan alle hoorders aan te bieden en geeft aan de hoorders een recht om Christus en Zijn weldaden aan te nemen (dat zij daartoe de macht niet bezitten is een andere zaak). Kortom: Verkiezing en aanbod moeten NIET met elkaar verbonden worden (en dus al helemaal niet het onderscheid dat je maakte).

Ik ben het met je eens dat de Latijnse worden Supralapsarisme en infralapsarisme oorspronkelijk gaan over de orde van Gods eeuwige besluiten. Bij supralapsarisme staat Gods verkiezing vóór het besluit van schepping en zondeval; bij infralapsarisme kiest God uit de gevallen mensheid. Het gaat dus in eerste instantie niet direct over het aanbod van genade.

Toch is er wel een verband ontstaan in de theologische praktijk. Bij supralapsarisch denken ligt vaak sterk de nadruk op Gods soevereine verkiezing en het onderscheid tussen uitverkorenen en verworpenen. Daardoor ontstond soms terughoudendheid tegenover een ruim of “welmenend” aanbod van genade. Infralapsarisch denken gaf historisch vaak gemakkelijker ruimte om te spreken over een ernstige en oprechte roeping van alle hoorders van het Evangelie.

Inderdaad is wel dat deze zaken niet volledig samenvallen. Er zijn supralapsariërs geweest die duidelijk een welmenend aanbod van genade leerden, en infralapsariërs die juist terughoudend waren daarin.

De Dordtse Leerregels spreken niet officieel een keuze uit tussen supra- en infralapsarisme, maar benadrukken wel dat het Evangelie ernstig en oprecht aan alle hoorders gepredikt moet worden. Binnen de Gereformeerde Gemeenten hebben discussies over verkiezing en aanbod van genade later wel een belangrijke rol gespeeld, vooral rond de leeruitspraken van 1931.
viewtopic.php?t=8539&start=45
viewtopic.php?t=14177

Hier een discussie waar JanRap al over schreef:
viewtopic.php?t=15304&start=3615

[Maanenschijn]

Het is toch onbegonnen om over een boek (wat hier waarschijnlijk veel mensen niet gelezen hebben) punten te benoemen waar het afwijkt zonder dat daar een spraakverwarring over gaat ontstaan?

Ds. J. de Kok, heeft eerst een boek geschreven over de beroemde plaat van brede en smalle weg in 2022 https://www.rd.nl/artikel/983379-ds-de- ... smalle-weg

Onlangs in 2026 heeft hij het boek uitgeven “Gods Woord staat boordevol waarschuwingen voor de gulden middenweg” https://www.rd.nl/a/1146567-ds-j-de-kok ... -middenweg

Ik heb beiden boeken niet gelezen maar het RD verslag is al redelijk duidelijk.
Vooral als hij schrijft over het ”heen-en-weerpaadje”.
Het heen-en-weerpaadje is dus die gulden middenweg.

Maar, het ging niet over het boek van ds. J. De Kok. Dus lijken me deze recensies helemaal niet relevant.

Jawel, hier is het begin ,Bobber schreef: viewtopic.php?p=1233079#p1233079

Over Charlotte Reihlen, waar ds. J. De Kok over sprak in zijn boek is veel te vinden op internet.
https://himmlischesjerusalem.de/2021/11 ... g-ab-1867/

Je hebt gelijk, ik vergiste me.

[JanRap]

Dat klopt in ieder geval niet. Bij ons kon je op catechisatie voor beide opties kiezen.

@ DDD, Even geduld graag. Heb familielid gevraagd of ik boekje over Kort Begrip van ds. G.H. Kersten mocht lenen, en hoop het vanmorgen te ontvangen. Dan kan ik het nakijken.

@ DDD, heb het boekje over Kort Begrip inmiddels ontvangen. En ik moet mijn hartelijke excuus aanbieden voor de constatering dat ds. GH Kersten expliciet koos voor het supra. Op bladzijde 52 ( uitgave 1952) schrijft ds. Kersten een glasheldere uitleg over het supra- en infralapsarisme. Gewoon mooi! Het is intussen wel degelijk uit het geschrevene af te leiden dat hij van harte koos voor het supra. Letterlijk: 'de souvereiniteit der predestinatie is vooral gehandhaafd door de supra-lapsariërs, terwijl de infra-lapsariërs meer de nadruk wilden op de vernatwoordelijkheid van de mens'. Het was confronterend voor me om juist de uitgave van 1952 te ontvangen. Wijlen mijn geachte moeder kreeg onderwijs uit dit boekje. Zij was belijdend lid van de OGG, maar moest, omdat zij na haar huwelijk ( 1954) GGin Ned. zou worden opnieuw belijdeniscatechese volgen bij een ouderling van de GG in Ned. Dat heeft haar diep geraakt. Zo diep dat zij dit haar hele lange leven met zich meedroeg. Ik weet trouwens niet of de GG in Ned. en de OGG inmiddels elkaars attestaties erkennen. @ DDD nogmaals excuus, en ik zal mij op het topic Gereformerde Gemeenten een poosje rustig houden uit pure schaamte.

[Valcke]

JanRap heeft mij (als moderator) zijn aantekeningen doorgestuurd (over het boek over de brede en de smalle weg, niet dat over middenweg).
In zijn aantekeningen staan inderdaad veel concrete voorbeelden van afwijkingen van de belijdenisgeschriften.
Jan zit op de lijn zoals Valcke verwoordt (en waar ik het ook mee eens ben).

Voornaamste bezwaar is: bekeerd kunnen zijn zonder Christuskennis. Kennelijk is het boek daarvan doortrokken.
Andere - minder prominente - bezwaren zijn:
- onderwaardering van de doop en belijdenis
- wantrouwen richting mensen 'die zeggen dat ze Jezus volgen'
- onbijbels onderscheid tussen kerkelijk recht en Goddelijk recht inzake het avondmaal
- 'gunnende'/gemoedelijke prediking ('je kunt nog bekeerd worden') in plaats van appellerende prediking ('bekeert u').

Nou, dat wij het eens zouden zijn, is niet mijn observatie gezien de eerdere discussies op dit forum over de orde des heils.

Verder onderschrijf ik zeer zeker het onderscheid tussen een kerkelijk en een Goddelijk recht op toegang tot de sacramenten. Alleen God kent het hart en weet of iemand een geveinsde belijdenis heeft of niet, en dat is al voldoende grond voor dit onderscheid.

Ik meld dit maar even om misverstanden te voorkomen.

[Valcke]

Het gaat JanRap om bredere bezwaren t.a.v. de leer, waaronder de standenleer. Ik denk dat ik dat goed kan volgen en het er grotendeels ook mee eens ben. Het is dan echter niet zo zuiver om specifiek de aandacht te vestigen op één boek. (Overigens zie ik bij JanRap ook wel weer begripsverwarring als hij het supralapsarisme noemt. Dit heeft volgens mij niets te maken met de punten die hij wil maken.)

@ Valcke, dank voor uw toelichting en begrip. Mijn bezwaar tegen het boek was o.a. dat het hier en daar behoorlijk schuurt met de belijdenissen of deze zelfs tegenspreekt. Zie de Dordtse leerregels. Die zijn in infralapsarische zin opgesteld. Voornamelijk om pastorale redenen. Ondanks het feit dat supra-en infra voor de Dordtse theologen gelijkwaardig waren. Echter de GG heeft op instigatie van ds. G. H. Kersten in zijn Korte Lessen over Kort Begrip expliciet gekozen voor het supra. Dat is merkbaar in de prediking. Zo ook in het boek Breed of Smal. Het klinkt allemaal wel 'gunnend' maar je merkt enige terughoudendheid om het Evangelie royaal en onvoorwaardelijk te verkondigen. Terughoudendheid om het 'bekeert u en gelooft het evangelie' ronduit te proclameren. Het boek ademt een wedergeboortetheologie. Misschien heeft dat toch wel te maken met de punten die ik aanroerde. U constateert dat ik specifiek de aandacht vestig op één boek. Dat berust op 'toeval'. We kregen dit boek n.a.v. een huwelijksjubileum en hoewel het een zeer aantrekkelijk uitgevoerd boek is heb ik mijn zorgen. Mede omdat het toch wel een beetje op de jeugd is gericht. Onze jeugd heeft anno 2026 de kloeke theologie van onze vaderen nodig.

Akkoord, het boek is 'toeval'. Het had ook gewoon een ander boek kunnen zijn of een preek. Dat was al wel helder voor mij. Juist daarom vind ik het wel onjuist om een bepaald boek voor het voetlicht te brengen.

Het verschil supralapsarisme versus infralapsarisme heeft echter geen connectie met de leer van het aanbod.
Sowieso is dit een verschil dat dikwijls niet begrepen wordt. Dat is ook geen wonder want het gaat om subtiel verschil in de orde van Gods besluiten. De infralapsariërs leerden dat God in het besluit van verkiezing de mens heeft aangemerkt als gevallen. Het besluit van verkiezing staat dus "onder" het besluit van de val. De supralapsariërs leerden het omgekeerde: het besluit van verkiezing staat boven het besluit van de val; het besluit van de val is hieraan ondergeschikt.

Met de leer van het aanbod heeft dit niet te maken. Het aanbod van genade komt tot alle hoorders van het Evangelie. Dit aanbod berust op de algenoegzaamheid van het offer en de gerechtigheid van Christus. Dit aanbod wordt niet beheersd door de verkiezing, en dus ook niet door een infralapsarische of een supralapsarische zienswijze. De algenoegzaamheid van Christus offerande geeft de predikers het recht om de genade aan alle hoorders aan te bieden en geeft aan de hoorders een recht om Christus en Zijn weldaden aan te nemen (dat zij daartoe de macht niet bezitten is een andere zaak). Kortom: Verkiezing en aanbod moeten NIET met elkaar verbonden worden (en dus al helemaal niet het onderscheid dat je maakte).

Ik ben het met je eens dat de Latijnse worden Supralapsarisme en infralapsarisme oorspronkelijk gaan over de orde van Gods eeuwige besluiten. Bij supralapsarisme staat Gods verkiezing vóór het besluit van schepping en zondeval; bij infralapsarisme kiest God uit de gevallen mensheid. Het gaat dus in eerste instantie niet direct over het aanbod van genade.

Toch is er wel een verband ontstaan in de theologische praktijk. Bij supralapsarisch denken ligt vaak sterk de nadruk op Gods soevereine verkiezing en het onderscheid tussen uitverkorenen en verworpenen. Daardoor ontstond soms terughoudendheid tegenover een ruim of “welmenend” aanbod van genade. Infralapsarisch denken gaf historisch vaak gemakkelijker ruimte om te spreken over een ernstige en oprechte roeping van alle hoorders van het Evangelie.

Inderdaad is wel dat deze zaken niet volledig samenvallen. Er zijn supralapsariërs geweest die duidelijk een welmenend aanbod van genade leerden, en infralapsariërs die juist terughoudend waren daarin.

De Dordtse Leerregels spreken niet officieel een keuze uit tussen supra- en infralapsarisme, maar benadrukken wel dat het Evangelie ernstig en oprecht aan alle hoorders gepredikt moet worden. Binnen de Gereformeerde Gemeenten hebben discussies over verkiezing en aanbod van genade later wel een belangrijke rol gespeeld, vooral rond de leeruitspraken van 1931.
viewtopic.php?t=8539&start=45
viewtopic.php?t=14177

Hier een discussie waar JanRap al over schreef:
viewtopic.php?t=15304&start=3615

Nogmaals: het aanbod van genade tot alle hoorders berust op de algenoegzaamheid van het offer van Christus. De leer van de verkiezing en Gods soevereiniteit is daar op geen enkele manier mee in tegenspraak. Beide zaken vallen niet samen, ook niet gedeeltelijk. Een kerkelijke praktijk waar het aanbod ingeperkt wordt op grond van de leer van de verkiezing is een onzuivere praktijk, iets dat krachtig verworpen moet worden. Nogmaals: met supra en infra heeft het volstrekt niets te maken. Zodra dit beweerd wordt, is er sprake van "overname" van een onzuiver begrippenkader en afwijking van Schrift en belijdenis.

[Wim Anker]

JanRap heeft mij (als moderator) zijn aantekeningen doorgestuurd (over het boek over de brede en de smalle weg, niet dat over middenweg).
In zijn aantekeningen staan inderdaad veel concrete voorbeelden van afwijkingen van de belijdenisgeschriften.
Jan zit op de lijn zoals Valcke verwoordt (en waar ik het ook mee eens ben).

Voornaamste bezwaar is: bekeerd kunnen zijn zonder Christuskennis. Kennelijk is het boek daarvan doortrokken.
Andere - minder prominente - bezwaren zijn:
- onderwaardering van de doop en belijdenis
- wantrouwen richting mensen 'die zeggen dat ze Jezus volgen'
- onbijbels onderscheid tussen kerkelijk recht en Goddelijk recht inzake het avondmaal
- 'gunnende'/gemoedelijke prediking ('je kunt nog bekeerd worden') in plaats van appellerende prediking ('bekeert u').

Nou, dat wij het eens zouden zijn, is niet mijn observatie gezien de eerdere discussies op dit forum over de orde des heils.

Verder onderschrijf ik zeer zeker het onderscheid tussen een kerkelijk en een Goddelijk recht op toegang tot de sacramenten. Alleen God kent het hart en weet of iemand een geveinsde belijdenis heeft of niet, en dat is al voldoende grond voor dit onderscheid.

Ik meld dit maar even om misverstanden te voorkomen.

De discussie over "kerkelijk recht" versus "Goddelijk recht" is enkel verwoording. Uiteraard geeft de kerk geen toestemming om deel te nemen aan het HA als de persoon geen Goddelijk recht heeft. (alleen om die reden kan eigenlijk niet van een kerkelijk recht worden gesproken (net zomin als we eigenlijk kunnen zeggen dat de zon opkomt), dat zou nl. impliceren dat de kerk wel het "recht" verleent maar God niet.
Alleen kan de kerk - die geen hartenkenner is - er niet over oordelen en neemt het derhalve - zoals de belijdenis het zegt - voor waar aan.
Verder is het een non-discussie vergeleken met de andere genoemde bezwaren.

[Michaels]

@ Valcke, dank voor uw toelichting en begrip. Mijn bezwaar tegen het boek was o.a. dat het hier en daar behoorlijk schuurt met de belijdenissen of deze zelfs tegenspreekt. Zie de Dordtse leerregels. Die zijn in infralapsarische zin opgesteld. Voornamelijk om pastorale redenen. Ondanks het feit dat supra-en infra voor de Dordtse theologen gelijkwaardig waren. Echter de GG heeft op instigatie van ds. G. H. Kersten in zijn Korte Lessen over Kort Begrip expliciet gekozen voor het supra. Dat is merkbaar in de prediking. Zo ook in het boek Breed of Smal. Het klinkt allemaal wel 'gunnend' maar je merkt enige terughoudendheid om het Evangelie royaal en onvoorwaardelijk te verkondigen. Terughoudendheid om het 'bekeert u en gelooft het evangelie' ronduit te proclameren. Het boek ademt een wedergeboortetheologie. Misschien heeft dat toch wel te maken met de punten die ik aanroerde. U constateert dat ik specifiek de aandacht vestig op één boek. Dat berust op 'toeval'. We kregen dit boek n.a.v. een huwelijksjubileum en hoewel het een zeer aantrekkelijk uitgevoerd boek is heb ik mijn zorgen. Mede omdat het toch wel een beetje op de jeugd is gericht. Onze jeugd heeft anno 2026 de kloeke theologie van onze vaderen nodig.

Akkoord, het boek is 'toeval'. Het had ook gewoon een ander boek kunnen zijn of een preek. Dat was al wel helder voor mij. Juist daarom vind ik het wel onjuist om een bepaald boek voor het voetlicht te brengen.

Het verschil supralapsarisme versus infralapsarisme heeft echter geen connectie met de leer van het aanbod.
Sowieso is dit een verschil dat dikwijls niet begrepen wordt. Dat is ook geen wonder want het gaat om subtiel verschil in de orde van Gods besluiten. De infralapsariërs leerden dat God in het besluit van verkiezing de mens heeft aangemerkt als gevallen. Het besluit van verkiezing staat dus "onder" het besluit van de val. De supralapsariërs leerden het omgekeerde: het besluit van verkiezing staat boven het besluit van de val; het besluit van de val is hieraan ondergeschikt.

Met de leer van het aanbod heeft dit niet te maken. Het aanbod van genade komt tot alle hoorders van het Evangelie. Dit aanbod berust op de algenoegzaamheid van het offer en de gerechtigheid van Christus. Dit aanbod wordt niet beheersd door de verkiezing, en dus ook niet door een infralapsarische of een supralapsarische zienswijze. De algenoegzaamheid van Christus offerande geeft de predikers het recht om de genade aan alle hoorders aan te bieden en geeft aan de hoorders een recht om Christus en Zijn weldaden aan te nemen (dat zij daartoe de macht niet bezitten is een andere zaak). Kortom: Verkiezing en aanbod moeten NIET met elkaar verbonden worden (en dus al helemaal niet het onderscheid dat je maakte).

Ik ben het met je eens dat de Latijnse worden Supralapsarisme en infralapsarisme oorspronkelijk gaan over de orde van Gods eeuwige besluiten. Bij supralapsarisme staat Gods verkiezing vóór het besluit van schepping en zondeval; bij infralapsarisme kiest God uit de gevallen mensheid. Het gaat dus in eerste instantie niet direct over het aanbod van genade.

Toch is er wel een verband ontstaan in de theologische praktijk. Bij supralapsarisch denken ligt vaak sterk de nadruk op Gods soevereine verkiezing en het onderscheid tussen uitverkorenen en verworpenen. Daardoor ontstond soms terughoudendheid tegenover een ruim of “welmenend” aanbod van genade. Infralapsarisch denken gaf historisch vaak gemakkelijker ruimte om te spreken over een ernstige en oprechte roeping van alle hoorders van het Evangelie.

Inderdaad is wel dat deze zaken niet volledig samenvallen. Er zijn supralapsariërs geweest die duidelijk een welmenend aanbod van genade leerden, en infralapsariërs die juist terughoudend waren daarin.

De Dordtse Leerregels spreken niet officieel een keuze uit tussen supra- en infralapsarisme, maar benadrukken wel dat het Evangelie ernstig en oprecht aan alle hoorders gepredikt moet worden. Binnen de Gereformeerde Gemeenten hebben discussies over verkiezing en aanbod van genade later wel een belangrijke rol gespeeld, vooral rond de leeruitspraken van 1931.
viewtopic.php?t=8539&start=45
viewtopic.php?t=14177

Hier een discussie waar JanRap al over schreef:
viewtopic.php?t=15304&start=3615

Nogmaals: het aanbod van genade tot alle hoorders berust op de algenoegzaamheid van het offer van Christus. De leer van de verkiezing en Gods soevereiniteit is daar op geen enkele manier mee in tegenspraak. Beide zaken vallen niet samen, ook niet gedeeltelijk. Een kerkelijke praktijk waar het aanbod ingeperkt wordt op grond van de leer van de verkiezing is een onzuivere praktijk, iets dat krachtig verworpen moet worden. Nogmaals: met supra en infra heeft het volstrekt niets te maken. Zodra dit beweerd wordt, is er sprake van "overname" van een onzuiver begrippenkader en afwijking van Schrift en belijdenis.

Ik begrijp dan dat je het niet eens bent met de leeruitspraak van de Ger.Gem. uit de synode van 1931.
Daarin wordt ten eerste al gesteld dat: “Het genadeverbond staat onder beheersing van de verkiezing”.
Supra- en infralapsarisme is in wezen verkiezing voorafgaande aan het aanbod van genade.

[Evangelist]

Akkoord, het boek is 'toeval'. Het had ook gewoon een ander boek kunnen zijn of een preek. Dat was al wel helder voor mij. Juist daarom vind ik het wel onjuist om een bepaald boek voor het voetlicht te brengen.

Het verschil supralapsarisme versus infralapsarisme heeft echter geen connectie met de leer van het aanbod.
Sowieso is dit een verschil dat dikwijls niet begrepen wordt. Dat is ook geen wonder want het gaat om subtiel verschil in de orde van Gods besluiten. De infralapsariërs leerden dat God in het besluit van verkiezing de mens heeft aangemerkt als gevallen. Het besluit van verkiezing staat dus "onder" het besluit van de val. De supralapsariërs leerden het omgekeerde: het besluit van verkiezing staat boven het besluit van de val; het besluit van de val is hieraan ondergeschikt.

Met de leer van het aanbod heeft dit niet te maken. Het aanbod van genade komt tot alle hoorders van het Evangelie. Dit aanbod berust op de algenoegzaamheid van het offer en de gerechtigheid van Christus. Dit aanbod wordt niet beheersd door de verkiezing, en dus ook niet door een infralapsarische of een supralapsarische zienswijze. De algenoegzaamheid van Christus offerande geeft de predikers het recht om de genade aan alle hoorders aan te bieden en geeft aan de hoorders een recht om Christus en Zijn weldaden aan te nemen (dat zij daartoe de macht niet bezitten is een andere zaak). Kortom: Verkiezing en aanbod moeten NIET met elkaar verbonden worden (en dus al helemaal niet het onderscheid dat je maakte).

Ik ben het met je eens dat de Latijnse worden Supralapsarisme en infralapsarisme oorspronkelijk gaan over de orde van Gods eeuwige besluiten. Bij supralapsarisme staat Gods verkiezing vóór het besluit van schepping en zondeval; bij infralapsarisme kiest God uit de gevallen mensheid. Het gaat dus in eerste instantie niet direct over het aanbod van genade.

Toch is er wel een verband ontstaan in de theologische praktijk. Bij supralapsarisch denken ligt vaak sterk de nadruk op Gods soevereine verkiezing en het onderscheid tussen uitverkorenen en verworpenen. Daardoor ontstond soms terughoudendheid tegenover een ruim of “welmenend” aanbod van genade. Infralapsarisch denken gaf historisch vaak gemakkelijker ruimte om te spreken over een ernstige en oprechte roeping van alle hoorders van het Evangelie.

Inderdaad is wel dat deze zaken niet volledig samenvallen. Er zijn supralapsariërs geweest die duidelijk een welmenend aanbod van genade leerden, en infralapsariërs die juist terughoudend waren daarin.

De Dordtse Leerregels spreken niet officieel een keuze uit tussen supra- en infralapsarisme, maar benadrukken wel dat het Evangelie ernstig en oprecht aan alle hoorders gepredikt moet worden. Binnen de Gereformeerde Gemeenten hebben discussies over verkiezing en aanbod van genade later wel een belangrijke rol gespeeld, vooral rond de leeruitspraken van 1931.
viewtopic.php?t=8539&start=45
viewtopic.php?t=14177

Hier een discussie waar JanRap al over schreef:
viewtopic.php?t=15304&start=3615

Nogmaals: het aanbod van genade tot alle hoorders berust op de algenoegzaamheid van het offer van Christus. De leer van de verkiezing en Gods soevereiniteit is daar op geen enkele manier mee in tegenspraak. Beide zaken vallen niet samen, ook niet gedeeltelijk. Een kerkelijke praktijk waar het aanbod ingeperkt wordt op grond van de leer van de verkiezing is een onzuivere praktijk, iets dat krachtig verworpen moet worden. Nogmaals: met supra en infra heeft het volstrekt niets te maken. Zodra dit beweerd wordt, is er sprake van "overname" van een onzuiver begrippenkader en afwijking van Schrift en belijdenis.

Ik begrijp dan dat je het niet eens bent met de leeruitspraak van de Ger.Gem. uit de synode van 1931.
Daarin wordt ten eerste al gesteld dat: “Het genadeverbond staat onder beheersing van de verkiezing”.
Supra- en infralapsarisme is in wezen verkiezing voorafgaande aan het aanbod van genade.

Nee, dat is het niet. Het staat ook niet in contrast met de leeruitspraak van 1931, althans zolang de prediking maar niet onder beheersing van de uitverkiezing staat.

[Valcke]

Nogmaals: het aanbod van genade tot alle hoorders berust op de algenoegzaamheid van het offer van Christus. De leer van de verkiezing en Gods soevereiniteit is daar op geen enkele manier mee in tegenspraak. Beide zaken vallen niet samen, ook niet gedeeltelijk. Een kerkelijke praktijk waar het aanbod ingeperkt wordt op grond van de leer van de verkiezing is een onzuivere praktijk, iets dat krachtig verworpen moet worden. Nogmaals: met supra en infra heeft het volstrekt niets te maken. Zodra dit beweerd wordt, is er sprake van "overname" van een onzuiver begrippenkader en afwijking van Schrift en belijdenis.

Ik begrijp dan dat je het niet eens bent met de leeruitspraak van de Ger.Gem. uit de synode van 1931.
Daarin wordt ten eerste al gesteld dat: “Het genadeverbond staat onder beheersing van de verkiezing”.
Supra- en infralapsarisme is in wezen verkiezing voorafgaande aan het aanbod van genade.

Het spijt mij: op deze warrige post en veronderstelde verbanden ga ik niet in.