Soms denk ik wel eens, zou de visie op het aanbod van genade samenhangen met persoonlijke geloofsoefeningen ?
Als we nu een nabij leven mogen hebben en de algenoegzaamheid in Christus mogen zien, en zicht hebben op de vergevende liefde ook voor mij persoonlijk, als voor de grootste der zondaren. Dan wordt een mens toch bijna remonstrants ?
Volgens mij wordt er dan zo een ruimte gezien in het bloed van de Zaligmaker en is er zoveel krediet op de Heere dat we geloven dat de Heere gewillig is om een ieder te zaligen. Als dit geloof beoefend mag worden dan wordt een mens zo gunnend dat hij niet wil spreken over een voorwaardelijk Evangelie.


Of zeg ik nu iets raars ?

Wilhelm schreef:Soms denk ik wel eens, zou de visie op het aanbod van genade samenhangen met persoonlijke geloofsoefeningen ?
Als we nu een nabij leven mogen hebben en de algenoegzaamheid in Christus mogen zien, en zicht hebben op de vergevende liefde ook voor mij persoonlijk, als voor de grootste der zondaren. Dan wordt een mens toch bijna remonstrants ?
Volgens mij wordt er dan zo een ruimte gezien in het bloed van de Zaligmaker en is er zoveel krediet op de Heere dat we geloven dat de Heere gewillig is om een ieder te zaligen. Als dit geloof beoefend mag worden dan wordt een mens zo gunnend dat hij niet wil spreken over een voorwaardelijk Evangelie.


Of zeg ik nu iets raars ?

Is misschien een verklaring. Maar de enige relevante vraag is: Is het naar de Schrift?

Wilhelm schreef:Soms denk ik wel eens, zou de visie op het aanbod van genade samenhangen met persoonlijke geloofsoefeningen ?
Als we nu een nabij leven mogen hebben en de algenoegzaamheid in Christus mogen zien, en zicht hebben op de vergevende liefde ook voor mij persoonlijk, als voor de grootste der zondaren. Dan wordt een mens toch bijna remonstrants ?
Volgens mij wordt er dan zo een ruimte gezien in het bloed van de Zaligmaker en is er zoveel krediet op de Heere dat we geloven dat de Heere gewillig is om een ieder te zaligen. Als dit geloof beoefend mag worden dan wordt een mens zo gunnend dat hij niet wil spreken over een voorwaardelijk Evangelie.


Of zeg ik nu iets raars ?

Neej Wilhelm, dit zijn geen rare woorden. En zo kijk ik ook terug op deze kerkgeschiedenis. Meer uit het hart, minder uit die dorre hersenpitten.

memento schreef:

Wilhelm schreef:Soms denk ik wel eens, zou de visie op het aanbod van genade samenhangen met persoonlijke geloofsoefeningen ?
Als we nu een nabij leven mogen hebben en de algenoegzaamheid in Christus mogen zien, en zicht hebben op de vergevende liefde ook voor mij persoonlijk, als voor de grootste der zondaren. Dan wordt een mens toch bijna remonstrants ?
Volgens mij wordt er dan zo een ruimte gezien in het bloed van de Zaligmaker en is er zoveel krediet op de Heere dat we geloven dat de Heere gewillig is om een ieder te zaligen. Als dit geloof beoefend mag worden dan wordt een mens zo gunnend dat hij niet wil spreken over een voorwaardelijk Evangelie.


Of zeg ik nu iets raars ?

Is misschien een verklaring. Maar de enige relevante vraag is: Is het naar de Schrift?

Goeie vraag, ik betrek hem op het hele leven, is dat naar de Schrift..

Ik denk dat dit ook juist de soms emotionele reactie in een topic als deze verklaart. Het gaat niet zomaar om een wetenswaardigheid, een verschil in inzicht, het gaat om zaken die ons direct betreffen.
Daar komt natuurlijk bij dat ieder zijn persoonlijke achtergrond heeft ook ten aanzien van dit stukje kerkgeschiedenis, die ook een woordje meespeelt.

Afgewezen schreef:Ik denk dat dit ook juist de soms emotionele reactie in een topic als deze verklaart. Het gaat niet zomaar om een wetenswaardigheid, een verschil in inzicht, het gaat om zaken die ons direct betreffen.
Daar komt natuurlijk bij dat ieder zijn persoonlijke achtergrond heeft ook ten aanzien van dit stukje kerkgeschiedenis, die ook een woordje meespeelt.

Juiste woorden Afgewezen, dank voor deze invulling

pierre27 schreef:

memento schreef:

Wilhelm schreef:Soms denk ik wel eens, zou de visie op het aanbod van genade samenhangen met persoonlijke geloofsoefeningen ?
Als we nu een nabij leven mogen hebben en de algenoegzaamheid in Christus mogen zien, en zicht hebben op de vergevende liefde ook voor mij persoonlijk, als voor de grootste der zondaren. Dan wordt een mens toch bijna remonstrants ?
Volgens mij wordt er dan zo een ruimte gezien in het bloed van de Zaligmaker en is er zoveel krediet op de Heere dat we geloven dat de Heere gewillig is om een ieder te zaligen. Als dit geloof beoefend mag worden dan wordt een mens zo gunnend dat hij niet wil spreken over een voorwaardelijk Evangelie.


Of zeg ik nu iets raars ?

Is misschien een verklaring. Maar de enige relevante vraag is: Is het naar de Schrift?

Goeie vraag, ik betrek hem op het hele leven, is dat naar de Schrift..

Is een goede conclusie.

Maar eerst de vraag: Klopt onze uitleg van de Schrift? Of hebben we een dogmatiek, en laten we die heersen over de Schrift? Mijn stelling is dat Steenblok dat toch af en toe doet.

We hebben in deze topic het "want u komt de belofte toe, en uw kinderen, etc" besproken. Exegetisch kan je daar niets anders van maken (controleer maar in oude en nieuwe commentaren, van Calvijn tot nu) dan dat dit gaat over Jood en heiden. En dus niet om de ontdekte zondaar (een uitleg, die absoluut niet opkomt uit de tekst). M.i. is het zo laten heersen van je dogmatiek over de Schrift onjuist. Je leer en leven moeten juist buigen onder hetgeen de Schrift zegt, ipv omgedraaid...

memento schreef:

pierre27 schreef:

memento schreef:

Wilhelm schreef:Soms denk ik wel eens, zou de visie op het aanbod van genade samenhangen met persoonlijke geloofsoefeningen ?
Als we nu een nabij leven mogen hebben en de algenoegzaamheid in Christus mogen zien, en zicht hebben op de vergevende liefde ook voor mij persoonlijk, als voor de grootste der zondaren. Dan wordt een mens toch bijna remonstrants ?
Volgens mij wordt er dan zo een ruimte gezien in het bloed van de Zaligmaker en is er zoveel krediet op de Heere dat we geloven dat de Heere gewillig is om een ieder te zaligen. Als dit geloof beoefend mag worden dan wordt een mens zo gunnend dat hij niet wil spreken over een voorwaardelijk Evangelie.


Of zeg ik nu iets raars ?

Is misschien een verklaring. Maar de enige relevante vraag is: Is het naar de Schrift?

Goeie vraag, ik betrek hem op het hele leven, is dat naar de Schrift..

Is een goede conclusie.

Maar eerst de vraag: Klopt onze uitleg van de Schrift? Of hebben we een dogmatiek, en laten we die heersen over de Schrift? Mijn stelling is dat Steenblok dat toch af en toe doet.

We hebben in deze topic het "want u komt de belofte toe, en uw kinderen, etc" besproken. Exegetisch kan je daar niets anders van maken (controleer maar in oude en nieuwe commentaren, van Calvijn tot nu) dan dat dit gaat over Jood en heiden. En dus niet om de ontdekte zondaar. M.i. is het zo laten heersen van je dogmatiek over de Schrift onjuist. Je leer en leven moeten juist buigen onder hetgeen de Schrift zegt, ipv omgedraaid...

Als we het dan toch over de context hebben: het gaat hier over de kinderen van de daar aanwezige "Israëlitische mannen".
Ook jij gaat een hele dogmatiek in die tekst stoppen, net zo goed.

memento schreef:

Wilhelm schreef:Soms denk ik wel eens, zou de visie op het aanbod van genade samenhangen met persoonlijke geloofsoefeningen ?
Als we nu een nabij leven mogen hebben en de algenoegzaamheid in Christus mogen zien, en zicht hebben op de vergevende liefde ook voor mij persoonlijk, als voor de grootste der zondaren. Dan wordt een mens toch bijna remonstrants ?
Volgens mij wordt er dan zo een ruimte gezien in het bloed van de Zaligmaker en is er zoveel krediet op de Heere dat we geloven dat de Heere gewillig is om een ieder te zaligen. Als dit geloof beoefend mag worden dan wordt een mens zo gunnend dat hij niet wil spreken over een voorwaardelijk Evangelie.


Of zeg ik nu iets raars ?

Is misschien een verklaring. Maar de enige relevante vraag is: Is het naar de Schrift?

Dat is een goede vraag. Maar als we verstandelijk theologie gaan bedrijven terwijl we de gemeenschap met God missen, dan komt er een dorre , koude , afstandelijke en rationele theologie bovendrijven. En dat is het punt. In voorwaardelijke kringen lijkt men heel beperkt te denken over het aantal verkorenen. Maar als je toch iets ziet van de liefde Gods dan kun je toch niet anders concluderen dat wij het met ons mensenverstand niet kunnen beredeneren, en dat er een schare zal zijn die niemand tellen kan. Als we toch zien op het welbehagen Gods , wat een wonder ! Hij wilde een volk dat Hem zou dienen en zou eren. Het gaat allemaal buiten de mens om. Het is alleen ZIjn werk. En het zijn diepe gedachten dat Hij de mensheid schiep omdat Hij een behagen had dat mensen Hem zouden bedoelen en Hem zouden navolgen. Weg voorwaarde, weg al die menselijke hersenspinsels. Hij wil dat mensen tot Hem komen ! Hij biedt de zaligheid aan in Zijn Zoon. En onze gestaltes , onze tranen, onze bevindingen , doe moeten we nu leren verliezen. Alsof wij wat mee kunnen brengen...
En dat wordt bij de voorwaarde drijvers wel geeist.

Als we nu eerst eens vaststellen dat we allen een ander vertrekpunt hebben. We mogen er gerust vanuit gaan dat allen die dogmatieken, verklaringen en weet ik al wat niet geschreven hebben, met de intentie dat ze de Schrift geen geweld aandoen.

Bij mij op college en ook op de school heersen tal van visies omtrent zaken in de Heilige Schrift. Ik vind het van een soort zeldzame hoogmoed getuigen dat we nu ongeveer een halve eeuw later gaan stellen dat het werk van dr Steenblok niet naar de Schrift was. Prima wanneer men dat vind, maar graag een toon of wat zakken, wie weet hebben we zelf het wel gruwelijk fout.
Ik kan als HHKer ook wel stellen dat de PKN tal van foute opvattingen hebben, maar ik blijf graag een beetje bij huis, werk zat.
Realiseer eens dat er ook mensen meelezen die de intentie van het werk van dr Steenblok goed opvatten, die zullen niet vrolijk worden van sommige reacties.

pierre27 schreef:Als we nu eerst eens vaststellen dat we allen een ander vertrekpunt hebben. We mogen er gerust vanuit gaan dat allen die dogmatieken, verklaringen en weet ik al wat niet geschreven hebben, met de intentie dat ze de Schrift geen geweld aandoen.

Bij mij op college en ook op de school heersen tal van visies omtrent zaken in de Heilige Schrift. Ik vind het van een soort zeldzame hoogmoed getuigen dat we nu ongeveer een halve eeuw later gaan stellen dat het werk van dr Steenblok niet naar de Schrift was. Prima wanneer men dat vind, maar graag een toon of wat zakken, wie weet hebben we zelf het wel gruwelijk fout.

Natuurlijk waren de intenties goed. Maar dat neemt niet weg, dat de resultaten ook getoetst moeten worden.

Als bv de uitleg van dr. Steenblok van een bepaalde tekst niet overeenkomt met wat de tekst duidelijk zegt (en sla er maar commentaren op na, van Calvijn tot nu, en je zal zijn uitleg niet vinden), dan mag dat best geconstateerd worden. En als dat vaker gebeurt, mag ook best de conclusie getrokken worden, dat hij zijn dogmatiek laat heersen over zijn Schriftuitleg.

En m.i. is dr. Steenblok zo'n publiek figuur, dat iedereen over zijn dogmatiek en Schriftuitleg zijn zegje mag doen. Het idee: "Niemand mag wat over predikanten uit mijn kerkgenootschap zeggen" is m.i. nogal raar. Alles moet en mag getoetst worden aan de Schrift.

PS> Wanneer je iemands Schriftuitleg afwijst, en daarmee praktisch alle grote gereformeerde commentaren aan je zijde hebt staan, dan is dat moeilijk als hoogmoed af te doen. Het is geen private mening, maar de mening van honderden gereformeerde Schrift-uitleggers.

memento schreef:PS> Wanneer je iemands Schriftuitleg afwijst, en daarmee praktisch alle grote gereformeerde commentaren aan je zijde hebt staan, dan is dat moeilijk als hoogmoed af te doen. Het is geen private mening, maar de mening van honderden gereformeerde Schrift-uitleggers.

Je bent al net dr. Steenblok. Als je alle oude schrijvers aan je kant hebt, heb je gelijk. Als je alle verklaarders aan je kant hebt, heb je gelijk.
Alsjeblieft zeg. Als honderd verklaarders mij niet kunnen overtuigen "dat de Schrift dit of dat zegt" (Brakel), dan laat ik ze rustig praten.

Afgewezen schreef:

memento schreef:PS> Wanneer je iemands Schriftuitleg afwijst, en daarmee praktisch alle grote gereformeerde commentaren aan je zijde hebt staan, dan is dat moeilijk als hoogmoed af te doen. Het is geen private mening, maar de mening van honderden gereformeerde Schrift-uitleggers.

Je bent al net dr. Steenblok. Als je alle oude schrijvers aan je kant hebt, heb je gelijk. Als je alle verklaarders aan je kant hebt, heb je gelijk.
Alsjeblieft zeg. Als honderd verklaarders mij niet kunnen overtuigen "dat de Schrift dit of dat zegt" (Brakel), dan laat ik ze rustig praten.

Nee, dat zeg ik niet. Maar ik zeg wel, dat het onterecht is om iemand die niet zijn private mening geeft, maar de mening van honderden gereformeerde Schriftuitleggers, af te doen als hoogmoedig. Omdat het toevallig ingaat tegen de mening van de geliefde dr. Steenblok... (iets wat pierre27 namelijk beweerde)

memento schreef:

pierre27 schreef:Als we nu eerst eens vaststellen dat we allen een ander vertrekpunt hebben. We mogen er gerust vanuit gaan dat allen die dogmatieken, verklaringen en weet ik al wat niet geschreven hebben, met de intentie dat ze de Schrift geen geweld aandoen.

Natuurlijk waren de intenties goed. Maar dat neemt niet weg, dat de resultaten ook getoetst moeten worden.

Als bv de uitleg van dr. Steenblok van een bepaalde tekst niet overeenkomt met wat de tekst duidelijk zegt (en sla er maar commentaren op na, van Calvijn tot nu, en je zal zijn uitleg niet vinden), dan mag dat best geconstateerd worden. En als dat vaker gebeurt, mag ook best de conclusie getrokken worden, dat hij zijn dogmatiek laat heersen over zijn Schriftuitleg.

En m.i. is dr. Steenblok zo'n publiek figuur, dat iedereen over zijn dogmatiek en Schriftuitleg zijn zegje mag doen. Het idee: "Niemand mag wat over predikanten uit mijn kerkgenootschap zeggen" is m.i. nogal raar. Alles moet en mag getoetst worden aan de Schrift.

Ik geloof niet dat ik ergens stelde dat het over predikanten uit mijn kerkgenootschap gaat. Je mag van mij alles toetsen naar de Schrift alleen vergeet je vertrekpunt ook niet. Ik zal niet ontkennen dat dr. Steenblok een systeem heeft, welke genootschap heeft dat niet..maar ik kan het niet direct overnemen dat de Schrift overheerst wordt..ik heb dit de afgelopen dagen vaker gezien bij literatuur over Teelinck, Witsius en Schortinghuis waarin tal van fouten bij deze nadere reformatoren worden aangewezen..en dat
schrijven dan geleerde mensen.... Voor mij is het mede van belang wie zegt wat ergens over.

memento schreef:

pierre27 schreef:Als we nu eerst eens vaststellen dat we allen een ander vertrekpunt hebben. We mogen er gerust vanuit gaan dat allen die dogmatieken, verklaringen en weet ik al wat niet geschreven hebben, met de intentie dat ze de Schrift geen geweld aandoen.

Bij mij op college en ook op de school heersen tal van visies omtrent zaken in de Heilige Schrift. Ik vind het van een soort zeldzame hoogmoed getuigen dat we nu ongeveer een halve eeuw later gaan stellen dat het werk van dr Steenblok niet naar de Schrift was. Prima wanneer men dat vind, maar graag een toon of wat zakken, wie weet hebben we zelf het wel gruwelijk fout.

Natuurlijk waren de intenties goed. Maar dat neemt niet weg, dat de resultaten ook getoetst moeten worden.

Als bv de uitleg van dr. Steenblok van een bepaalde tekst niet overeenkomt met wat de tekst duidelijk zegt (en sla er maar commentaren op na, van Calvijn tot nu, en je zal zijn uitleg niet vinden), dan mag dat best geconstateerd worden. En als dat vaker gebeurt, mag ook best de conclusie getrokken worden, dat hij zijn dogmatiek laat heersen over zijn Schriftuitleg.

En m.i. is dr. Steenblok zo'n publiek figuur, dat iedereen over zijn dogmatiek en Schriftuitleg zijn zegje mag doen. Het idee: "Niemand mag wat over predikanten uit mijn kerkgenootschap zeggen" is m.i. nogal raar. Alles moet en mag getoetst worden aan de Schrift.

PS> Wanneer je iemands Schriftuitleg afwijst, en daarmee praktisch alle grote gereformeerde commentaren aan je zijde hebt staan, dan is dat moeilijk als hoogmoed af te doen. Het is geen private mening, maar de mening van honderden gereformeerde Schrift-uitleggers.

Je komt me hoogmoedig genoeg over met je mening over dr Steenblok, bent me me voor de rest prima en correct, maar in dezen schrijf je mij veels teveel vanuit je godsdienstig vertrekpunt...met honderden schrijvers als hulpmiddel.