diana schreef: ↑Gisteren, 11:58
Eloesje, ik weet precies wat je bedoeld. Mij gaat het ook zo. Ik zie er altijd tegen op, dierenartsbezoek, omdat hij niks heeft met andere honden, en aanraken door mensen ook niet, plus hij is groot en sterk. Maar net als of hij het aanvoelt, voorbeeldig gedrag naar andere honden in de wachtkamer en alles van de dierenarts toelaten.. wat een opluchting is dat...
Inderdaad, ik voel me dan ook echt opgelaten en niet capabel genoeg om haar op te voeden. Terwijl we er echt alles aan doen om haar een beetje stabiel te krijgen. Vorig jaar werd ik nog door haar uitgelaten, nu is dat gelukkig andersom
Eloesje schreef: ↑Gisteren, 17:32
Nee helaas heeft onze hond een verleden met waarschijnlijk mishandeling. In elk geval heel veel stress. Ze gaat dus tegen iedereen en alles tekeer, met name als je te dichtbij komt. Ik kan met haar sinds kort honden passeren als ze op afstand blijven, komen ze me frontaal tegemoet dan moet ik echt stil blijven staan en haar stevig vast houden.
We maken goede stappen naar onze trainster geeft iedere keer weer aan dat ze wel erg beschadigd is en altijd een rugzakje zal blijven houden.
Ze weegt 47 kilo en is ijzersterk dus dit moment bij de dierenarts was echt een klein geluksmomentje!
Wat was voor jullie de overweging een dergelijke grote hond te nemen dan? Ik zag het nl ook bij ons op de hondentraining. Een dame van 65 die wellicht ook ongeveer dat gewicht had en een Berner Sennenpup had.
Met veel training is een grote hond wel te doen. Maar dit is best een serieuze uitdaging denk ik?
Tja, de hond moest weg bij de eigenaar, ze deden voorkomen alsof het een goed gesocialiseerd beestje was. Pas toen we kwamen kijken vertelden ze ons dat ze al eerder ergens anders geplaatst was geweest waar het niet ging. In eerste instantie leek het allemaal koek en ei, maar van lieverlee kwam er steeds meer naar buiten. Alleen toen had ik mezelf al verkocht aan haar. Eerlijk gezegd heb ik me ook echt vergist in hoe diep zoiets kan zitten. Ik was er vanuit gegaan dat je iedere hond met de juiste training wel op de rails krijgt. Ze was nog geen jaar oud, maar die eerste maanden zijn cruciaal. Wij hadden al een hond dus ik vond mezelf wel ervaren genoeg (beetje te hoog gedacht ja), mijn man twijfelde flink maar toen hadden we al fysiek kennis gemaakt en vond ik dat ze deze kans bij ons moest krijgen.
Ze is nu ruim 2 jaar bij ons en in training. Ze is sterk maar dat ben ik ook, we gaan veilig over straat.
Ze luistert erg goed op terugroepen, ze heeft nog nooit gebeten, ze blaft alleen. Gezien haar formaat intimideert dat al flink, maar de mensen die ons kennen weten van de reden en zijn ook niet bang. Ze loopt los in het bos of op het strand bij de uiterwaarden, dat gaat altijd goed. Honden mogen snuffelen maar spelen doet ze verder niet. En als ik zie dat het een kleine hond is of iemand die een beetje bang kijkt dan houd ik haar kort bij me. Niet dat ik haar niet vertrouw maar puur voor de ander.
Al met al voor ons echt een schat, maar diep van binnen een bang vogeltje.
Eloesje schreef: ↑Gisteren, 18:53
Tja, de hond moest weg bij de eigenaar, ze deden voorkomen alsof het een goed gesocialiseerd beestje was. Pas toen we kwamen kijken vertelden ze ons dat ze al eerder ergens anders geplaatst was geweest waar het niet ging. In eerste instantie leek het allemaal koek en ei, maar van lieverlee kwam er steeds meer naar buiten. Alleen toen had ik mezelf al verkocht aan haar. Eerlijk gezegd heb ik me ook echt vergist in hoe diep zoiets kan zitten. Ik was er vanuit gegaan dat je iedere hond met de juiste training wel op de rails krijgt. Ze was nog geen jaar oud, maar die eerste maanden zijn cruciaal. Wij hadden al een hond dus ik vond mezelf wel ervaren genoeg (beetje te hoog gedacht ja), mijn man twijfelde flink maar toen hadden we al fysiek kennis gemaakt en vond ik dat ze deze kans bij ons moest krijgen.
Ze is nu ruim 2 jaar bij ons en in training. Ze is sterk maar dat ben ik ook, we gaan veilig over straat.
Ze luistert erg goed op terugroepen, ze heeft nog nooit gebeten, ze blaft alleen. Gezien haar formaat intimideert dat al flink, maar de mensen die ons kennen weten van de reden en zijn ook niet bang. Ze loopt los in het bos of op het strand bij de uiterwaarden, dat gaat altijd goed. Honden mogen snuffelen maar spelen doet ze verder niet. En als ik zie dat het een kleine hond is of iemand die een beetje bang kijkt dan houd ik haar kort bij me. Niet dat ik haar niet vertrouw maar puur voor de ander.
Al met al voor ons echt een schat, maar diep van binnen een bang vogeltje.
Die eerste maanden zijn inderdaad het belangrijkste. Mooi dat jullie er ook mee zijn gaan trainen. Onze hond wil altijd spelen met andere en eigenlijk altijd maken de honden het samen wel uit. Als die ander geen zin heeft geeft die dat aan en die van ons gaat weer hop, naar het volgende spel.
Dan kom ik overigens liever een grote hond tegen, dan zo een klein totaal niet afgericht keffertje wat dan ook nog wordt opgetild want 'Fifi is een beetje bang'. Tsja, als je niet begrijpt wat de plaats van je 3 kg hond moet zijn.
Dochter zegt onder het eten tegen kleindochter: morgen ga je weer naar school (sinds verleden week 2 morgens) zegt ze: 'owww lees je bijbel bid elke dag' (2,5 jr).
Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk
Stil mijn ziel wees stil, en wees niet bang voor de onzekerheid van morgen. God omgeeft je steeds, Hij is erbij, in je beproevingen en zorgen!
