• Hoe ontspan je?

Eloesje schreef: ↑17 mar 2026, 12:24 Waarschijnlijk ben jij geen mantelzorger?
Wij hebben meestal 3 tot 4 avonden in de week wel iets voor de kinderen staan. Prima overigens, maar ik zou dat niet zonder stress kunnen met 3 of 4 dagen werk. Als ze laat opgehaald moeten worden lig ik ook laat ik bed. Dan is het fijn om de dag erna rustig te kunnen starten.
Scheelt misschien dat ik alle prikkels oppik en echt nooit uit sta (daarom woon ik niet in de stad, ik werd daar erg onrustig van).

Mantelzorg geven vind ik altijd zo'n groot woord, omzien naar elkaar vind ik beter passen. Dat is vast onderdeel van het leven. Enige tijd geleden werd mijn schoonmoeder geopereerd en zij heeft meerdere weken bij ons in huis gerevalideerd. Zij verblijft sowieso regelmatig een week bij ons. Dat geldt ook als er wat aan de hand is met mijn ouders. Dan begin ik heel vroeg met werk en rijd halverwege de middag naar de andere kant van het land om daar te helpen. Op dit moment zijn er bij anderen om ons heen grote zorgen (huwelijksproblemen, stervende ouders, ernstige ziekte) en daar proberen we ook te helpen en hen bij te staan.
Idem met kinderen halen en brengen, ingedeeld staan voor sportactiviteiten, rijschema's, begeleiden met school ed. Dat valt voor mij onder de normale gezinsbeslommeringen.

merel schreef: ↑17 mar 2026, 12:40
Eloesje schreef: ↑17 mar 2026, 12:24 Waarschijnlijk ben jij geen mantelzorger?
Wij hebben meestal 3 tot 4 avonden in de week wel iets voor de kinderen staan. Prima overigens, maar ik zou dat niet zonder stress kunnen met 3 of 4 dagen werk. Als ze laat opgehaald moeten worden lig ik ook laat ik bed. Dan is het fijn om de dag erna rustig te kunnen starten.
Scheelt misschien dat ik alle prikkels oppik en echt nooit uit sta (daarom woon ik niet in de stad, ik werd daar erg onrustig van).
Mantelzorg geven vind ik altijd zo'n groot woord, omzien naar elkaar vind ik beter passen. Dat is vast onderdeel van het leven. Enige tijd geleden werd mijn schoonmoeder geopereerd en zij heeft meerdere weken bij ons in huis gerevalideerd. Zij verblijft sowieso regelmatig een week bij ons. Dat geldt ook als er wat aan de hand is met mijn ouders. Dan begin ik heel vroeg met werk en rijd halverwege de middag naar de andere kant van het land om daar te helpen. Op dit moment zijn er bij anderen om ons heen grote zorgen (huwelijksproblemen, stervende ouders, ernstige ziekte) en daar proberen we ook te helpen en hen bij te staan.
Idem met kinderen halen en brengen, ingedeeld staan voor sportactiviteiten, rijschema's, begeleiden met school ed. Dat valt voor mij onder de normale gezinsbeslommeringen.

Klopt dat laatste hoort inderdaad bij het normale gezinsleven. Mantelzorg vind ik meer het eerste: zorgen voor iemand die dichtbij staat zonder dat het je gevraagd wordt. Omdat die persoon anders niet thuis kan blijven wonen. Dus bijv aanwezig zijn bij je vader omdat hij niet alleen kan eten/drinken ivm verslikkingsgevaar.
Of een partner met dementie/NAH. Een gehandicapt kind.

Er komt, zelfs na opname, steeds meer op familie neer.
Ik vind dat overigens niet erg, maar dan wordt ontspannen wel eens wat minder makkelijk. Het is echt leren, ieder in z'n eigen situatie, hoe je omgaat met de balans werk/activiteiten en ontspanning.

Ik ga zelf ook graag even hardlopen, dat maakt je hoofd leeg waardoor je de rest van de dag/avond beter tot rust komt.

Ik denk dat wij het helemaal met elkaar eens zijn. Mantelzorg ter voorkoming van opname is voor ons lastig, omdat we niet bij onze ouders in de buurt wonen. Het is vrijwel ondoenlijk om dat vanwege de afstand op ons te nemen. Al denk ik wel dat wij mijn schoonmoeder in huis zouden nemen als het nodig zou zijn.

Hardlopen is inderdaad heel goed om te ontspannen. Ik was er weer mee begonnen, maar vanwege een enkelblessure lukt dat momenteel niet. Ik hoop het met een paar weken weer op te kunnen pakken.

merel schreef: ↑17 mar 2026, 13:58 Ik denk dat wij het helemaal met elkaar eens zijn. Mantelzorg ter voorkoming van opname is voor ons lastig, omdat we niet bij onze ouders in de buurt wonen. Het is vrijwel ondoenlijk om dat vanwege de afstand op ons te nemen. Al denk ik wel dat wij mijn schoonmoeder in huis zouden nemen als het nodig zou zijn.

Hardlopen is inderdaad heel goed om te ontspannen. Ik was er weer mee begonnen, maar vanwege een enkelblessure lukt dat momenteel niet. Ik hoop het met een paar weken weer op te kunnen pakken.

En je hebt je bed verkocht

Als ik lees wat jij in een dag doet dat doe ik nog niet in een week

huisman schreef: ↑17 mar 2026, 14:08
merel schreef: ↑17 mar 2026, 13:58 Ik denk dat wij het helemaal met elkaar eens zijn. Mantelzorg ter voorkoming van opname is voor ons lastig, omdat we niet bij onze ouders in de buurt wonen. Het is vrijwel ondoenlijk om dat vanwege de afstand op ons te nemen. Al denk ik wel dat wij mijn schoonmoeder in huis zouden nemen als het nodig zou zijn.

Hardlopen is inderdaad heel goed om te ontspannen. Ik was er weer mee begonnen, maar vanwege een enkelblessure lukt dat momenteel niet. Ik hoop het met een paar weken weer op te kunnen pakken.
En je hebt je bed verkocht Als ik lees wat jij in een dag doet dat doe ik nog niet in een week

Haha kom niet aan mijn slaaptijden. Daarnaast valt het best mee wat ik doe. Ik doe nog niet eens de helft van hetgeen mijn man in een week doet.

Iedereen doet wat hij of zij kan en waarvoor ze de kracht krijgen denk ik dan maar. Zolang je jezelf maar niet overloopt met een burn out als gevolg, omdat een ander het ook kan...
Of hetzelfde verwacht van een ander omdat jij het ook kunt. Dat laatste zie ik nogal eens bij school. Die ene moeder doet alles, schrijft zich overal voor in en vind dat een ander dat ook maar moet doen. Tja, zo werkt het niet. Je kunt niet bij iemand achter de voordeur kijken wat er speelt. Al maken sommigen zich er misschien heel makkelijk vanaf, voor het zicht.

Eloesje schreef: ↑17 mar 2026, 14:48 Iedereen doet wat hij of zij kan en waarvoor ze de kracht krijgen denk ik dan maar. Zolang je jezelf maar niet overloopt met een burn out als gevolg, omdat een ander het ook kan...
Of hetzelfde verwacht van een ander omdat jij het ook kunt. Dat laatste zie ik nogal eens bij school. Die ene moeder doet alles, schrijft zich overal voor in en vind dat een ander dat ook maar moet doen. Tja, zo werkt het niet. Je kunt niet bij iemand achter de voordeur kijken wat er speelt. Al maken sommigen zich er misschien heel makkelijk vanaf, voor het zicht.

Of daar liggen haar kwaliteiten niet

En waarom alleen moeders en niet ook vaders de mogelijkheid bieden om zich in te schrijven?

J.C. Philpot schreef: ↑14 mar 2026, 12:38 Ik merk dat ik vaak uitkijk naar het weekend, omdat ik het leven als druk en jachtig ervaar. Maar als ik dan klaar ben met mijn werk en andere taken, lukt het me niet goed om te ontspannen. Ik ben dan uit de drukte, maar de drukte blijft in mij zitten.

Is dit ook voor anderen herkenbaar? Wat zijn de methoden die jullie aanwenden om tot ontspanning te komen?

Ooit zei een psycholoog: onthoud altijd LES 1 = Lopen, Eten, Slapen. Vandaaruit je dag verder vormgeven. Geen maaltijden overslaan, tijd maken om te lopen (minimaal twintig minuten achter elkaar voor herstel van het brein en ook het gunstige effect van repeterende handeling op het brein), voldoende slapen om te herstellen.

J.C. Philpot schreef: ↑14 mar 2026, 12:38 Ik merk dat ik vaak uitkijk naar het weekend, omdat ik het leven als druk en jachtig ervaar. Maar als ik dan klaar ben met mijn werk en andere taken, lukt het me niet goed om te ontspannen. Ik ben dan uit de drukte, maar de drukte blijft in mij zitten.

Is dit ook voor anderen herkenbaar? Wat zijn de methoden die jullie aanwenden om tot ontspanning te komen?

Heb je wat aan de tips?

Ik hoor om mij heen dat thuiswerken voor sommigen ook meer ontspanning geeft dan op kantoor werken. Is dat voor jou ook mogelijk?

merel schreef: ↑25 mar 2026, 09:04
J.C. Philpot schreef: ↑14 mar 2026, 12:38 Ik merk dat ik vaak uitkijk naar het weekend, omdat ik het leven als druk en jachtig ervaar. Maar als ik dan klaar ben met mijn werk en andere taken, lukt het me niet goed om te ontspannen. Ik ben dan uit de drukte, maar de drukte blijft in mij zitten.

Is dit ook voor anderen herkenbaar? Wat zijn de methoden die jullie aanwenden om tot ontspanning te komen?
Heb je wat aan de tips?

Ik hoor om mij heen dat thuiswerken voor sommigen ook meer ontspanning geeft dan op kantoor werken. Is dat voor jou ook mogelijk?

Voor mij is de thuiswerkdag ook meer ontspannend dan andere werkdagen. Een dag met minder afspraken, geen afleiding, geen reistijd en -stress en 's ochtends net wat langer slapen.

ZWP schreef: ↑25 mar 2026, 09:13
merel schreef: ↑25 mar 2026, 09:04
J.C. Philpot schreef: ↑14 mar 2026, 12:38 Ik merk dat ik vaak uitkijk naar het weekend, omdat ik het leven als druk en jachtig ervaar. Maar als ik dan klaar ben met mijn werk en andere taken, lukt het me niet goed om te ontspannen. Ik ben dan uit de drukte, maar de drukte blijft in mij zitten.

Is dit ook voor anderen herkenbaar? Wat zijn de methoden die jullie aanwenden om tot ontspanning te komen?
Heb je wat aan de tips?

Ik hoor om mij heen dat thuiswerken voor sommigen ook meer ontspanning geeft dan op kantoor werken. Is dat voor jou ook mogelijk?
Voor mij is de thuiswerkdag ook meer ontspannend dan andere werkdagen. Een dag met minder afspraken, geen afleiding, geen reistijd en -stress en 's ochtends net wat langer slapen.

Ik vind het dubbel. Thuis ben ik meer afgeleid door vragen van kinderen ed. en ook de gewone dagelijkse dingen. Om de een of andere reden lijken mannen zich daarvoor meer af te kunnen sluiten. Op kantoor speelt dat natuurlijk niet. Nadeel daarvan vind ik dat dan het uurtje sporten tussendoor niet mogelijk is.

Over ontspannen....

Vroeger mocht je eigenlijk niet niks doen.
Kennen jullie dat ook uit je jeugd, dat je niet mocht niksen?

Mijn moeder voelde zich altijd heel schuldig als iemand haar betrapte met een boek.
Dat mocht ze vroeger niet: lezen. Dat was niksen. Dus pakte ze maar weer haar breiwerkje op...

Het moest nuttig zijn

Dat lijkt me heel ongezond. Bovendien is een boek lezen niet 'niksen'. Al zijn er wel niemendalletjes in boekvorm verschenen.

Arja schreef: ↑27 mar 2026, 16:53 Over ontspannen....

Vroeger mocht je eigenlijk niet niks doen.
Kennen jullie dat ook uit je jeugd, dat je niet mocht niksen?

Mijn moeder voelde zich altijd heel schuldig als iemand haar betrapte met een boek.
Dat mocht ze vroeger niet: lezen. Dat was niksen. Dus pakte ze maar weer haar breiwerkje op...

Het moest nuttig zijn

Grinnik...laten we het maar een Veluwse opvoeding noemen, maar ook dit is heel bekend

Ik was een lees-kind en heb best wat capriolen uitgehaald om toch mijn momenten te pakken.

Diverse Bijbelteksten en spreekwoorden werden daarvoor gebruikt, o.a. deze:

"Een vrouwenhand en een paardentand staan nooit stil"

Arja schreef: ↑27 mar 2026, 16:53 Over ontspannen....

Vroeger mocht je eigenlijk niet niks doen.
Kennen jullie dat ook uit je jeugd, dat je niet mocht niksen?

Mijn moeder voelde zich altijd heel schuldig als iemand haar betrapte met een boek.
Dat mocht ze vroeger niet: lezen. Dat was niksen. Dus pakte ze maar weer haar breiwerkje op...

Het moest nuttig zijn

Is het niet een generatie-ding? Mijn oma heeft in de afgelopen 89 jaar (ze is nu 99) geen boek gelezen, denk ik. Waarom zou je? Dat is toch volslagen onnuttig? Ik vond haar fraaie handwerken dan weer volslagen onnuttig, terwijl zij die een toonbeeld van ijver vond. Maar mijn moeder is er ook ernstig mee besmet: mensen die boeken lezen zijn òf wat ziekelijk en zwak, òf enorm nerd (of dominee), òf gewoon verschrikkelijk luie mensen. Je hoort gewoon bezig te zijn. Het allerergst is als je in een rommelig huis gaat zitten lezen. En ja, daar ben ik dan best wel weer goed in.

Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?

Re: Hoe ontspan je?