Vanaf de zijlijn is het bijzonder makkelijk redeneren

Bertiel schreef: ↑27 apr 2026, 19:36Vanaf de zijlijn is het bijzonder makkelijk redeneren

Reactie op mij (laatste) of op Merel?

Op mij
Ik moest lachen om de stelling van Bertiel en dat neemt hij mij niet in dank af.

Op Merel inderdaad.
Een gezin doet echt offers als een vader een roeping heeft

Bertiel schreef: ↑27 apr 2026, 19:42 Op Merel inderdaad.
Een gezin doet echt offers als een vader een roeping heeft

Als een gezin daadwerkelijk offers brengt, en dan heb ik het niet over het klagen van de vrouw dat ze de avondspits alleen moet doen of alleen moet zitten in de kerk, moet de man afwegen wat zwaarder weegt; welzijn van het gezin of de prestatiedrang van vader.

merel schreef: ↑27 apr 2026, 19:51

Bertiel schreef: ↑27 apr 2026, 19:42 Op Merel inderdaad.
Een gezin doet echt offers als een vader een roeping heeft

Als een gezin daadwerkelijk offers brengt, en dan heb ik het niet over het klagen van de vrouw dat ze de avondspits alleen moet doen of alleen moet zitten in de kerk, moet de man afwegen wat zwaarder weegt; welzijn van het gezin of de prestatiedrang van vader.

Dit is niet op hetzelfde niveau met elkaar van gedachten wisselen. Want een roeping prestatiedrang noemen vind ik nog al wat....

Ik vond je opmerking over dat lachen ook niet echt nodig Merel. Ik kan me ook niet voorstellen dat je het echt grappig vond.

Je kan er wel uiteraard anders over denken dan Bertiel doet.

As kind van een ambtsdrager die vele jaren heeft gediend kan ik wel zeggen dat het mijn ervaring is dat het klopt wat Bertiel zegt.
En dan vooral voor de moeder, zeker als er een groot gezin is met jonge kinderen.

Volgens mij staat er iets in de vragen over of je je geroepen voelt door de gemeente en daardoor ook door God zelf tot dit ambt. Vind dat niet echt een prestatiedrang van een vader. Natuurlijk staat je gezin boven je ambtelijk werk maar je zult toch echt consessies moeten doen. Soms gaat het ten koste van. En dat is misschien niet goed, maar dat geldt soms ook voor je werk. Ik moet bv soms echt weg terwijl één van de kinderen ziek is. Dat is niet fijn. Je kunt bepaalde dingen niet altijd plannen. Laatst nog iemand geroepen voor een sterfbed. Tja, dat was op een vervelend tijdstip. Dan kost dat soms offers.

Overigens ben ik mijn man liever kwijt aan ambtelijk werk dan aan overwerk of eindeloze (nutteloze) vergaderingen van één of andere vage vereniging, commissie of sportclub.

Ik vond de voorbede van Ds. A.W. van der Plas gisterenmorgen voor de gemeenteleden die een lintje hadden ontvangen mooi verwoord:
Als U gezegend hebt, mensen die onderscheiden zijn. Ach niet verdiend. We denken het te hebben maar we hebben het ontvangen omdat we het uit liefde deden. Al wat gedaan werdt uit liefde tot Jezus dat houdt zijn waarde. Want een lintje vergaat, maar dat andere waar dat lintje dan voor gegeven is, dat andere als dat mag dienen in Uw Koninkrijk wat is dat de allerrijkste zegen. Als U de Koning der koningen U zegen daar over geeft

Terri schreef: ↑27 apr 2026, 20:01

merel schreef: ↑27 apr 2026, 19:51

Bertiel schreef: ↑27 apr 2026, 19:42 Op Merel inderdaad.
Een gezin doet echt offers als een vader een roeping heeft

Als een gezin daadwerkelijk offers brengt, en dan heb ik het niet over het klagen van de vrouw dat ze de avondspits alleen moet doen of alleen moet zitten in de kerk, moet de man afwegen wat zwaarder weegt; welzijn van het gezin of de prestatiedrang van vader.

Dit is niet op hetzelfde niveau met elkaar van gedachten wisselen. Want een roeping prestatiedrang noemen vind ik nog al wat....

Prestatiedrang is misschien een verkeerd woord. Ik bemerk ook dat het ambt van ouderling wel degelijk als prestige wordt gezien

Daarnaast ben ik sceptisch over het fenomeen ‘roeping’. Helemaal als het blijkbaar ten koste gaat van het gezin. Ik ben van mening dat het gezin prevaleert boven werk en kerk.

Bourdon16 schreef: ↑27 apr 2026, 20:09 Ik vond je opmerking over dat lachen ook niet echt nodig Merel. Ik kan me ook niet voorstellen dat je het echt grappig vond.

Je kan er wel uiteraard anders over denken dan Bertiel doet.

As kind van een ambtsdrager die vele jaren heeft gediend kan ik wel zeggen dat het mijn ervaring is dat het klopt wat Bertiel zegt.
En dan vooral voor de moeder, zeker als er een groot gezin is met jonge kinderen.

Ik vond de voorbeelden die Bertiel noemde, een vrouw die alleen kinderen naar bed bracht of alleen in de kerk zat, klein leed. Ik kan mij niet voorstaat dat verstaan wordt onder het brengen van offers.

Het gaat niet ten koste. Het vergt offers.

Bertiel schreef: ↑27 apr 2026, 18:55 Nee. Ik heb deze klacht meer dan eens gehoord.
Je kan het bagatelliseren uiteraard.

Het gaat er toch wel echt ook om hoe zelfstandig je bent. En natuurlijk, hoe bewerkelijk een gezin is.

merel schreef: ↑27 apr 2026, 20:28

Terri schreef: ↑27 apr 2026, 20:01

merel schreef: ↑27 apr 2026, 19:51

Bertiel schreef: ↑27 apr 2026, 19:42 Op Merel inderdaad.
Een gezin doet echt offers als een vader een roeping heeft

Als een gezin daadwerkelijk offers brengt, en dan heb ik het niet over het klagen van de vrouw dat ze de avondspits alleen moet doen of alleen moet zitten in de kerk, moet de man afwegen wat zwaarder weegt; welzijn van het gezin of de prestatiedrang van vader.

Dit is niet op hetzelfde niveau met elkaar van gedachten wisselen. Want een roeping prestatiedrang noemen vind ik nog al wat....

Prestatiedrang is misschien een verkeerd woord. Ik bemerk ook dat het ambt van ouderling wel degelijk als prestige wordt gezien

Daarnaast ben ik sceptisch over het fenomeen ‘roeping’. Helemaal als het blijkbaar ten koste gaat van het gezin. Ik ben van mening dat het gezin prevaleert boven werk en kerk.

Maar vrijwilligerswerk gaat altijd ten koste van het gezin dan wel je privé-leven, als je geen gezin hebt.

Het kost privé tijd, maar tegen de tijd dat het ten koste gaat van het gezin moet je er mijns inziens mee ophouden.

Ik blijf het trouwens bijzonder vinden dat men zo makkelijk spreekt over ambt, roeping en offers brengen terwijl men aan de andere kant werkende moeder veroordeeld.