Wim Anker schreef: ↑Vandaag, 08:51 Ik zag dat de SGP burgemeester Voorhoeve met MP Jetten in Gouda bij een iftar is aangeschoven
.
Weten we ook hoe we z'n rondje kerkbezoek moesten duiden destijds.

Dit is wel zo'n geval waarvan ik denk: waarom zou je nog SGP stemmen?

Dat lijkt me ook precies zijn taak.

En voor het overige:

https://www.rd.nl/artikel/1140731-waaro ... rachtig-is

Al heeft een stem op de ChristenUnie wel mijn voorkeur, maar dat is weer iets anders.

Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 08:56 Over die iftarmaaltijden heb ik ook wat gemengde gevoelens. Vraag me wel af, hoe zou het zijn als wij als Christenen een moslim-burgemeester uitnodigen bij biddag? Verwachten we hem, vinden we het mooi dat tie komt, vinden we het juist heel begrijpelijk dat hij, ondanks dat hij is uitgenodigd, juist niet komt vanwege zijn geloof?

Of kun je als SGP-er maar beter geen burgemeester zijn om dit soort dingen te vermijden?

Die iftarmaaltijden zijn tegenwoordig overal. Ik wordt er ook jaarlijks voor uitgenodigd door een lieve collega. Ik heb deze collega uitgelegd waarom ik niet aanwezig ben. Dat kan prima in mijn positie maar in de positie van een burgermeester is dat toch echt anders.
2 Koningen 5 : 18 en 19 heeft ons natuurlijk ook wat te zeggen.

huisman schreef: ↑Vandaag, 09:37

Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 08:56 Over die iftarmaaltijden heb ik ook wat gemengde gevoelens. Vraag me wel af, hoe zou het zijn als wij als Christenen een moslim-burgemeester uitnodigen bij biddag? Verwachten we hem, vinden we het mooi dat tie komt, vinden we het juist heel begrijpelijk dat hij, ondanks dat hij is uitgenodigd, juist niet komt vanwege zijn geloof?

Of kun je als SGP-er maar beter geen burgemeester zijn om dit soort dingen te vermijden?

Die iftarmaaltijden zijn tegenwoordig overal. Ik wordt er ook jaarlijks voor uitgenodigd door een lieve collega. Ik heb deze collega uitgelegd waarom ik niet aanwezig ben. Dat kan prima in mijn positie maar in de positie van een burgermeester is dat toch echt anders.
2 Koningen 5 : 18 en 19 heeft ons natuurlijk ook wat te zeggen.

Ik begrijp de moeite niet zo van deelnemen aan de iftar. De iftar is geen godsdienstig ritueel, maar een gezamenlijke maaltijd. Vrienden van ons geven taallessen aan een moslimgezin en worden jaarlijks als dank ook uitgenodigd voor de iftar. Daarnaast gaat deze man ook mee naar kerkdiensten. Afgelopen jaar belde hij op stille zaterdag ook op of hij mee mocht naar de paasdienst.

merel schreef: ↑Vandaag, 09:57

huisman schreef: ↑Vandaag, 09:37

Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 08:56 Over die iftarmaaltijden heb ik ook wat gemengde gevoelens. Vraag me wel af, hoe zou het zijn als wij als Christenen een moslim-burgemeester uitnodigen bij biddag? Verwachten we hem, vinden we het mooi dat tie komt, vinden we het juist heel begrijpelijk dat hij, ondanks dat hij is uitgenodigd, juist niet komt vanwege zijn geloof?

Of kun je als SGP-er maar beter geen burgemeester zijn om dit soort dingen te vermijden?

Die iftarmaaltijden zijn tegenwoordig overal. Ik wordt er ook jaarlijks voor uitgenodigd door een lieve collega. Ik heb deze collega uitgelegd waarom ik niet aanwezig ben. Dat kan prima in mijn positie maar in de positie van een burgermeester is dat toch echt anders.
2 Koningen 5 : 18 en 19 heeft ons natuurlijk ook wat te zeggen.

Ik begrijp de moeite niet zo van deelnemen aan de iftar. De iftar is geen godsdienstig ritueel, maar een gezamenlijke maaltijd. Vrienden van ons geven taallessen aan een moslimgezin en worden jaarlijks als dank ook uitgenodigd voor de iftar. Daarnaast gaat deze man ook mee naar kerkdiensten. Afgelopen jaar belde hij op stille zaterdag ook op of hij mee mocht naar de paasdienst.

De iftarmaaltijd is natuurlijk wel een godsdienstig ritueel. Hoe kom jij erbij omdat te ontkennen? Is de ramadan volgens jou ook geen religieus ritueel?

huisman schreef: ↑Vandaag, 10:27

merel schreef: ↑Vandaag, 09:57

huisman schreef: ↑Vandaag, 09:37

Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 08:56 Over die iftarmaaltijden heb ik ook wat gemengde gevoelens. Vraag me wel af, hoe zou het zijn als wij als Christenen een moslim-burgemeester uitnodigen bij biddag? Verwachten we hem, vinden we het mooi dat tie komt, vinden we het juist heel begrijpelijk dat hij, ondanks dat hij is uitgenodigd, juist niet komt vanwege zijn geloof?

Of kun je als SGP-er maar beter geen burgemeester zijn om dit soort dingen te vermijden?

Die iftarmaaltijden zijn tegenwoordig overal. Ik wordt er ook jaarlijks voor uitgenodigd door een lieve collega. Ik heb deze collega uitgelegd waarom ik niet aanwezig ben. Dat kan prima in mijn positie maar in de positie van een burgermeester is dat toch echt anders.
2 Koningen 5 : 18 en 19 heeft ons natuurlijk ook wat te zeggen.

Ik begrijp de moeite niet zo van deelnemen aan de iftar. De iftar is geen godsdienstig ritueel, maar een gezamenlijke maaltijd. Vrienden van ons geven taallessen aan een moslimgezin en worden jaarlijks als dank ook uitgenodigd voor de iftar. Daarnaast gaat deze man ook mee naar kerkdiensten. Afgelopen jaar belde hij op stille zaterdag ook op of hij mee mocht naar de paasdienst.

De iftarmaaltijd is natuurlijk wel een godsdienstig ritueel. Hoe kom jij erbij omdat te ontkennen? Is de ramadan volgens jou ook geen religieus ritueel?

Is dat zo? In Zweden heb je de Semla-traditie. Een heerlijke cake die traditioneel gegeten wordt op de laatste dag voor vastenstijd. De vastenstijd is religieus, de Semla is dat niet. Carnaval (in zin van feestvieren en vlees eten voor het vasten) is ook niet religieus, maar hangt er wel mee samen.

Ik dacht dat Iftar iets vergelijkbaars is. Weer genieten van eten na het religieuze vasten.

Iftar heeft meer met religie te maken dan bijvoorbeeld een kerstdiner. Religieus vasten en eten (net als de oorspronkelijke doelstelling van carnaval) heeft dus wel een verbinding. Ik zou het als christen lastig vinden om daar een bijdrage aan te leveren. Overigens heb ik dat al als ik halal-producten eet. Voedsel waar een religieus gebed is over uitgesproken. Maar dat is vooral mijn persoonlijk gevoel, iets waar ik een ander niet de maat over wil nemen.

Mijn dilemma zit er vooral in: ik zou het bijzonder waarderen als een moslim mee zou gaan naar biddag, morgen. In hoeverre is dat van gewicht de andere kant op, als een moslim het bijzonder waardeert als ik mee ga naar een iftar. Of juist nog meer, als ik een vertegenwoordiger ben van het openbaar bestuur? Ik vind dat best ingewikkeld en heb daar vooralsnog geen afgeronde mening over.

Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 11:17 Iftar heeft meer met religie te maken dan bijvoorbeeld een kerstdiner. Religieus vasten en eten (net als de oorspronkelijke doelstelling van carnaval) heeft dus wel een verbinding. Ik zou het als christen lastig vinden om daar een bijdrage aan te leveren. Overigens heb ik dat al als ik halal-producten eet. Voedsel waar een religieus gebed is over uitgesproken. Maar dat is vooral mijn persoonlijk gevoel, iets waar ik een ander niet de maat over wil nemen.

Mijn dilemma zit er vooral in: ik zou het bijzonder waarderen als een moslim mee zou gaan naar biddag, morgen. In hoeverre is dat van gewicht de andere kant op, als een moslim het bijzonder waardeert als ik mee ga naar een iftar. Of juist nog meer, als ik een vertegenwoordiger ben van het openbaar bestuur? Ik vind dat best ingewikkeld en heb daar vooralsnog geen afgeronde mening over.

Met eerste eens, maar de religieuze betekenis van carnaval is van een heel andere orde dan die van het vasten voor een katholiek. Zo is het denk ik ook met Iftar. Mijn vraag is wat is de religieuze betekenis van Iftar die je als Christen niet mee kunt maken? (Zeker als je niet zelf gevast hebt die dag).

parsifal schreef: ↑Vandaag, 11:21

Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 11:17 Iftar heeft meer met religie te maken dan bijvoorbeeld een kerstdiner. Religieus vasten en eten (net als de oorspronkelijke doelstelling van carnaval) heeft dus wel een verbinding. Ik zou het als christen lastig vinden om daar een bijdrage aan te leveren. Overigens heb ik dat al als ik halal-producten eet. Voedsel waar een religieus gebed is over uitgesproken. Maar dat is vooral mijn persoonlijk gevoel, iets waar ik een ander niet de maat over wil nemen.

Mijn dilemma zit er vooral in: ik zou het bijzonder waarderen als een moslim mee zou gaan naar biddag, morgen. In hoeverre is dat van gewicht de andere kant op, als een moslim het bijzonder waardeert als ik mee ga naar een iftar. Of juist nog meer, als ik een vertegenwoordiger ben van het openbaar bestuur? Ik vind dat best ingewikkeld en heb daar vooralsnog geen afgeronde mening over.

Met eerste eens, maar de religieuze betekenis van carnaval is van een heel andere orde dan die van het vasten voor een katholiek. Zo is het denk ik ook met Iftar. Mijn vraag is wat is de religieuze betekenis van Iftar die je als Christen niet mee kunt maken? (Zeker als je niet zelf gevast hebt die dag).

Begint natuurlijk allemaal met de vraag of je de Islam een afgodendienst vindt? Helaas zie je in het antwoord daarop binnen christelijke Nederland zelfs een verschuiving optreden. Islam is een afgodsdienst.

parsifal schreef:

Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 11:17 Iftar heeft meer met religie te maken dan bijvoorbeeld een kerstdiner. Religieus vasten en eten (net als de oorspronkelijke doelstelling van carnaval) heeft dus wel een verbinding. Ik zou het als christen lastig vinden om daar een bijdrage aan te leveren. Overigens heb ik dat al als ik halal-producten eet. Voedsel waar een religieus gebed is over uitgesproken. Maar dat is vooral mijn persoonlijk gevoel, iets waar ik een ander niet de maat over wil nemen.

Mijn dilemma zit er vooral in: ik zou het bijzonder waarderen als een moslim mee zou gaan naar biddag, morgen. In hoeverre is dat van gewicht de andere kant op, als een moslim het bijzonder waardeert als ik mee ga naar een iftar. Of juist nog meer, als ik een vertegenwoordiger ben van het openbaar bestuur? Ik vind dat best ingewikkeld en heb daar vooralsnog geen afgeronde mening over.

Met eerste eens, maar de religieuze betekenis van carnaval is van een heel andere orde dan die van het vasten voor een katholiek. Zo is het denk ik ook met Iftar. Mijn vraag is wat is de religieuze betekenis van Iftar die je als Christen niet mee kunt maken? (Zeker als je niet zelf gevast hebt die dag).

Veel christenen gaan naar een Turkse slager (als voorbeeld). Ik wil dat niet veroordelen. De bijbel laat daar ook ruimte voor, als je persoonlijk geweten dat toelaat. Ik zie tussen die producten en het halal ‘produceren’ een relatie: tijdens de slacht of productieproces is er een (deel van een) gebed tot Allah over uitgesproken. Als anderen die relatie niet leggen of in geweten daarin vrij zijn, ben ik de laatste die daar iets van moet vinden.

Zo ook met eten na een religieus vasten. Het één is er niet zonder het ander. Kerst kan prima zonder diner. Een iftar is er niet zonder het vasten. Daar ligt dus een relatie. Ook tijdens de iftar wordt er doorgaans uitgelegd of de relatie gelegd met het vasten en wat vasten betekent voor een moslim. Als persoon heb ik daar moeite mee, ik ben daarin niet zomaar vrij in mijn geweten. Het is moeilijk uit te leggen waar dat precies zit, merk ik, als ik er zo over nadenk.

Als vertegenwoordiger van het openbaar bestuur ligt daar mogelijk wel een nuance (waar ik zelf geen ervaring mee heb). Je representeert niet je zelf. Een goede kennis van me is burgermeester. Hij heeft me wel uitgelegd dat er uit hoofde van zijn functie beslissingen genomen worden waar hij als persoon een andere keuze had gemaakt. Ik zou best graag eens met Daniel, Obadja, de kamerling, etc willen spreken hierover . Een wethouder Ruimtelijke Ordening zal ook de bouw van een moskee moeten kunnen verdedigen, als er planologisch geen belemmering is.

huisman schreef: ↑Vandaag, 11:48

parsifal schreef: ↑Vandaag, 11:21

Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 11:17 Iftar heeft meer met religie te maken dan bijvoorbeeld een kerstdiner. Religieus vasten en eten (net als de oorspronkelijke doelstelling van carnaval) heeft dus wel een verbinding. Ik zou het als christen lastig vinden om daar een bijdrage aan te leveren. Overigens heb ik dat al als ik halal-producten eet. Voedsel waar een religieus gebed is over uitgesproken. Maar dat is vooral mijn persoonlijk gevoel, iets waar ik een ander niet de maat over wil nemen.

Mijn dilemma zit er vooral in: ik zou het bijzonder waarderen als een moslim mee zou gaan naar biddag, morgen. In hoeverre is dat van gewicht de andere kant op, als een moslim het bijzonder waardeert als ik mee ga naar een iftar. Of juist nog meer, als ik een vertegenwoordiger ben van het openbaar bestuur? Ik vind dat best ingewikkeld en heb daar vooralsnog geen afgeronde mening over.

Met eerste eens, maar de religieuze betekenis van carnaval is van een heel andere orde dan die van het vasten voor een katholiek. Zo is het denk ik ook met Iftar. Mijn vraag is wat is de religieuze betekenis van Iftar die je als Christen niet mee kunt maken? (Zeker als je niet zelf gevast hebt die dag).

Begint natuurlijk allemaal met de vraag of je de Islam een afgodendienst vindt? Helaas zie je in het antwoord daarop binnen christelijke Nederland zelfs een verschuiving optreden. Islam is een afgodsdienst.

De vraag is dan of Mohammed zich gebaseerd heeft op Jodendom en Christendom en verkeerde inzichten heeft over God, of dat er een andere oorsprong is. Het blijft sowieso ver af staan van wat waar en zaligmakend is. Daar zijn we het over eens. Maar dat is niet het punt van de discussie denk ik.

De vraag is of de Iftar maaltijd daadwerkelijk zelf de religieuze lading heeft, of is het iets wat noodzakelijk bij het vasten hoort, waarbij het vasten de echte religieuze betekenis heeft. (Als je vast, moet je eens stoppen en als vasten religieus is, dan hangt de maaltijd er voor of er na dus samen met de religie en is in zekere zin religieus, maar heeft geen eigen religieuze betekenis). En zeker als je deelneemt aan een Iftar maaltijd terwijl je zelf niet gevast hebt, is het dan nog een iftar maaltijd in de "religieuze" zin?

@ maanenschijn; ten aanzien van halal eten vond ik deze antwoorden verhelderend
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/24 ... -slachten/
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/26 ... l-eten-2-/

parsifal schreef: ↑Vandaag, 11:57 De vraag is of de Iftar maaltijd daadwerkelijk zelf de religieuze lading heeft, of is het iets wat noodzakelijk bij het vasten hoort, waarbij het vasten de echte religieuze betekenis heeft. (Als je vast, moet je eens stoppen en als vasten religieus is, dan hangt de maaltijd er voor of er na dus samen met de religie en is in zekere zin religieus, maar heeft geen eigen religieuze betekenis). En zeker als je deelneemt aan een Iftar maaltijd terwijl je zelf niet gevast hebt, is het dan nog een iftar maaltijd in de "religieuze" zin?

Ik vind van niet. Om mij heen hoor en zie ik dat deze maaltijd genuttigd wordt met vrienden en familie. Velen vasten niet eens zo strikt, maar houden wel de gezamenlijke maaltijd/iftar.

Liever turks dan paaps zeiden ze vroeger.

KDD schreef:Liever turks dan paaps zeiden ze vroeger.

Tja, vroeger was niet alles beter .

merel schreef:@ maanenschijn; ten aanzien van halal eten vond ik deze antwoorden verhelderend
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/24 ... -slachten/
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/26 ... l-eten-2-/

Ik ken deze antwoorden. De beantwoorder gaat van het uitgangspunt uit dat God en Allah de zelfde zijn. Dat is een fundamenteel onderdeel van de wijze waarop je de vraag beantwoord. Ik zie in Allah niet de zelfde god als de God van de bijbel. Dan is het antwoord op Refoweb ook niet meer onderbouwd. Het vasten van een Rooms Katholiek, een Jood of het aanroepen van God door een Jood (en alle andere godsdiensten die de Bijbel als grondslag hebben) is voor mij anders dan het vasten/slachten of aanroepen van Allah.

Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 12:40

merel schreef:@ maanenschijn; ten aanzien van halal eten vond ik deze antwoorden verhelderend
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/24 ... -slachten/
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/26 ... l-eten-2-/

Ik ken deze antwoorden. De beantwoorder gaat van het uitgangspunt uit dat God en Allah de zelfde zijn. Dat is een fundamenteel onderdeel van de wijze waarop je de vraag beantwoord. Ik zie in Allah niet de zelfde god als de God van de bijbel. Dan is het antwoord op Refoweb ook niet meer onderbouwd. Het vasten van een Rooms Katholiek, een Jood of het aanroepen van God door een Jood (en alle andere godsdiensten die de Bijbel als grondslag hebben) is voor mij anders dan het vasten/slachten of aanroepen van Allah.

Dan lees je de beantwoording van de vragen niet goed.