Dat lijkt me ook precies zijn taak.
En voor het overige:
https://www.rd.nl/artikel/1140731-waaro ... rachtig-is
Al heeft een stem op de ChristenUnie wel mijn voorkeur, maar dat is weer iets anders.
Dat lijkt me ook precies zijn taak.
Die iftarmaaltijden zijn tegenwoordig overal. Ik wordt er ook jaarlijks voor uitgenodigd door een lieve collega. Ik heb deze collega uitgelegd waarom ik niet aanwezig ben. Dat kan prima in mijn positie maar in de positie van een burgermeester is dat toch echt anders.Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 08:56 Over die iftarmaaltijden heb ik ook wat gemengde gevoelens. Vraag me wel af, hoe zou het zijn als wij als Christenen een moslim-burgemeester uitnodigen bij biddag? Verwachten we hem, vinden we het mooi dat tie komt, vinden we het juist heel begrijpelijk dat hij, ondanks dat hij is uitgenodigd, juist niet komt vanwege zijn geloof?
Of kun je als SGP-er maar beter geen burgemeester zijn om dit soort dingen te vermijden?
Ik begrijp de moeite niet zo van deelnemen aan de iftar. De iftar is geen godsdienstig ritueel, maar een gezamenlijke maaltijd. Vrienden van ons geven taallessen aan een moslimgezin en worden jaarlijks als dank ook uitgenodigd voor de iftar. Daarnaast gaat deze man ook mee naar kerkdiensten. Afgelopen jaar belde hij op stille zaterdag ook op of hij mee mocht naar de paasdienst.huisman schreef: ↑Vandaag, 09:37Die iftarmaaltijden zijn tegenwoordig overal. Ik wordt er ook jaarlijks voor uitgenodigd door een lieve collega. Ik heb deze collega uitgelegd waarom ik niet aanwezig ben. Dat kan prima in mijn positie maar in de positie van een burgermeester is dat toch echt anders.Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 08:56 Over die iftarmaaltijden heb ik ook wat gemengde gevoelens. Vraag me wel af, hoe zou het zijn als wij als Christenen een moslim-burgemeester uitnodigen bij biddag? Verwachten we hem, vinden we het mooi dat tie komt, vinden we het juist heel begrijpelijk dat hij, ondanks dat hij is uitgenodigd, juist niet komt vanwege zijn geloof?
Of kun je als SGP-er maar beter geen burgemeester zijn om dit soort dingen te vermijden?
2 Koningen 5 : 18 en 19 heeft ons natuurlijk ook wat te zeggen.
De iftarmaaltijd is natuurlijk wel een godsdienstig ritueel. Hoe kom jij erbij omdat te ontkennen? Is de ramadan volgens jou ook geen religieus ritueel?merel schreef: ↑Vandaag, 09:57Ik begrijp de moeite niet zo van deelnemen aan de iftar. De iftar is geen godsdienstig ritueel, maar een gezamenlijke maaltijd. Vrienden van ons geven taallessen aan een moslimgezin en worden jaarlijks als dank ook uitgenodigd voor de iftar. Daarnaast gaat deze man ook mee naar kerkdiensten. Afgelopen jaar belde hij op stille zaterdag ook op of hij mee mocht naar de paasdienst.huisman schreef: ↑Vandaag, 09:37Die iftarmaaltijden zijn tegenwoordig overal. Ik wordt er ook jaarlijks voor uitgenodigd door een lieve collega. Ik heb deze collega uitgelegd waarom ik niet aanwezig ben. Dat kan prima in mijn positie maar in de positie van een burgermeester is dat toch echt anders.Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 08:56 Over die iftarmaaltijden heb ik ook wat gemengde gevoelens. Vraag me wel af, hoe zou het zijn als wij als Christenen een moslim-burgemeester uitnodigen bij biddag? Verwachten we hem, vinden we het mooi dat tie komt, vinden we het juist heel begrijpelijk dat hij, ondanks dat hij is uitgenodigd, juist niet komt vanwege zijn geloof?
Of kun je als SGP-er maar beter geen burgemeester zijn om dit soort dingen te vermijden?
2 Koningen 5 : 18 en 19 heeft ons natuurlijk ook wat te zeggen.
Is dat zo? In Zweden heb je de Semla-traditie. Een heerlijke cake die traditioneel gegeten wordt op de laatste dag voor vastenstijd. De vastenstijd is religieus, de Semla is dat niet. Carnaval (in zin van feestvieren en vlees eten voor het vasten) is ook niet religieus, maar hangt er wel mee samen.huisman schreef: ↑Vandaag, 10:27De iftarmaaltijd is natuurlijk wel een godsdienstig ritueel. Hoe kom jij erbij omdat te ontkennen? Is de ramadan volgens jou ook geen religieus ritueel?merel schreef: ↑Vandaag, 09:57Ik begrijp de moeite niet zo van deelnemen aan de iftar. De iftar is geen godsdienstig ritueel, maar een gezamenlijke maaltijd. Vrienden van ons geven taallessen aan een moslimgezin en worden jaarlijks als dank ook uitgenodigd voor de iftar. Daarnaast gaat deze man ook mee naar kerkdiensten. Afgelopen jaar belde hij op stille zaterdag ook op of hij mee mocht naar de paasdienst.huisman schreef: ↑Vandaag, 09:37Die iftarmaaltijden zijn tegenwoordig overal. Ik wordt er ook jaarlijks voor uitgenodigd door een lieve collega. Ik heb deze collega uitgelegd waarom ik niet aanwezig ben. Dat kan prima in mijn positie maar in de positie van een burgermeester is dat toch echt anders.Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 08:56 Over die iftarmaaltijden heb ik ook wat gemengde gevoelens. Vraag me wel af, hoe zou het zijn als wij als Christenen een moslim-burgemeester uitnodigen bij biddag? Verwachten we hem, vinden we het mooi dat tie komt, vinden we het juist heel begrijpelijk dat hij, ondanks dat hij is uitgenodigd, juist niet komt vanwege zijn geloof?
Of kun je als SGP-er maar beter geen burgemeester zijn om dit soort dingen te vermijden?
2 Koningen 5 : 18 en 19 heeft ons natuurlijk ook wat te zeggen.
Met eerste eens, maar de religieuze betekenis van carnaval is van een heel andere orde dan die van het vasten voor een katholiek. Zo is het denk ik ook met Iftar. Mijn vraag is wat is de religieuze betekenis van Iftar die je als Christen niet mee kunt maken? (Zeker als je niet zelf gevast hebt die dag).Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 11:17 Iftar heeft meer met religie te maken dan bijvoorbeeld een kerstdiner. Religieus vasten en eten (net als de oorspronkelijke doelstelling van carnaval) heeft dus wel een verbinding. Ik zou het als christen lastig vinden om daar een bijdrage aan te leveren. Overigens heb ik dat al als ik halal-producten eet. Voedsel waar een religieus gebed is over uitgesproken. Maar dat is vooral mijn persoonlijk gevoel, iets waar ik een ander niet de maat over wil nemen.
Mijn dilemma zit er vooral in: ik zou het bijzonder waarderen als een moslim mee zou gaan naar biddag, morgen. In hoeverre is dat van gewicht de andere kant op, als een moslim het bijzonder waardeert als ik mee ga naar een iftar. Of juist nog meer, als ik een vertegenwoordiger ben van het openbaar bestuur? Ik vind dat best ingewikkeld en heb daar vooralsnog geen afgeronde mening over.
Begint natuurlijk allemaal met de vraag of je de Islam een afgodendienst vindt? Helaas zie je in het antwoord daarop binnen christelijke Nederland zelfs een verschuiving optreden. Islam is een afgodsdienst.parsifal schreef: ↑Vandaag, 11:21Met eerste eens, maar de religieuze betekenis van carnaval is van een heel andere orde dan die van het vasten voor een katholiek. Zo is het denk ik ook met Iftar. Mijn vraag is wat is de religieuze betekenis van Iftar die je als Christen niet mee kunt maken? (Zeker als je niet zelf gevast hebt die dag).Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 11:17 Iftar heeft meer met religie te maken dan bijvoorbeeld een kerstdiner. Religieus vasten en eten (net als de oorspronkelijke doelstelling van carnaval) heeft dus wel een verbinding. Ik zou het als christen lastig vinden om daar een bijdrage aan te leveren. Overigens heb ik dat al als ik halal-producten eet. Voedsel waar een religieus gebed is over uitgesproken. Maar dat is vooral mijn persoonlijk gevoel, iets waar ik een ander niet de maat over wil nemen.
Mijn dilemma zit er vooral in: ik zou het bijzonder waarderen als een moslim mee zou gaan naar biddag, morgen. In hoeverre is dat van gewicht de andere kant op, als een moslim het bijzonder waardeert als ik mee ga naar een iftar. Of juist nog meer, als ik een vertegenwoordiger ben van het openbaar bestuur? Ik vind dat best ingewikkeld en heb daar vooralsnog geen afgeronde mening over.
Veel christenen gaan naar een Turkse slager (als voorbeeld). Ik wil dat niet veroordelen. De bijbel laat daar ook ruimte voor, als je persoonlijk geweten dat toelaat. Ik zie tussen die producten en het halal ‘produceren’ een relatie: tijdens de slacht of productieproces is er een (deel van een) gebed tot Allah over uitgesproken. Als anderen die relatie niet leggen of in geweten daarin vrij zijn, ben ik de laatste die daar iets van moet vinden.parsifal schreef:Met eerste eens, maar de religieuze betekenis van carnaval is van een heel andere orde dan die van het vasten voor een katholiek. Zo is het denk ik ook met Iftar. Mijn vraag is wat is de religieuze betekenis van Iftar die je als Christen niet mee kunt maken? (Zeker als je niet zelf gevast hebt die dag).Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 11:17 Iftar heeft meer met religie te maken dan bijvoorbeeld een kerstdiner. Religieus vasten en eten (net als de oorspronkelijke doelstelling van carnaval) heeft dus wel een verbinding. Ik zou het als christen lastig vinden om daar een bijdrage aan te leveren. Overigens heb ik dat al als ik halal-producten eet. Voedsel waar een religieus gebed is over uitgesproken. Maar dat is vooral mijn persoonlijk gevoel, iets waar ik een ander niet de maat over wil nemen.
Mijn dilemma zit er vooral in: ik zou het bijzonder waarderen als een moslim mee zou gaan naar biddag, morgen. In hoeverre is dat van gewicht de andere kant op, als een moslim het bijzonder waardeert als ik mee ga naar een iftar. Of juist nog meer, als ik een vertegenwoordiger ben van het openbaar bestuur? Ik vind dat best ingewikkeld en heb daar vooralsnog geen afgeronde mening over.
De vraag is dan of Mohammed zich gebaseerd heeft op Jodendom en Christendom en verkeerde inzichten heeft over God, of dat er een andere oorsprong is. Het blijft sowieso ver af staan van wat waar en zaligmakend is. Daar zijn we het over eens. Maar dat is niet het punt van de discussie denk ik.huisman schreef: ↑Vandaag, 11:48Begint natuurlijk allemaal met de vraag of je de Islam een afgodendienst vindt? Helaas zie je in het antwoord daarop binnen christelijke Nederland zelfs een verschuiving optreden. Islam is een afgodsdienst.parsifal schreef: ↑Vandaag, 11:21Met eerste eens, maar de religieuze betekenis van carnaval is van een heel andere orde dan die van het vasten voor een katholiek. Zo is het denk ik ook met Iftar. Mijn vraag is wat is de religieuze betekenis van Iftar die je als Christen niet mee kunt maken? (Zeker als je niet zelf gevast hebt die dag).Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 11:17 Iftar heeft meer met religie te maken dan bijvoorbeeld een kerstdiner. Religieus vasten en eten (net als de oorspronkelijke doelstelling van carnaval) heeft dus wel een verbinding. Ik zou het als christen lastig vinden om daar een bijdrage aan te leveren. Overigens heb ik dat al als ik halal-producten eet. Voedsel waar een religieus gebed is over uitgesproken. Maar dat is vooral mijn persoonlijk gevoel, iets waar ik een ander niet de maat over wil nemen.
Mijn dilemma zit er vooral in: ik zou het bijzonder waarderen als een moslim mee zou gaan naar biddag, morgen. In hoeverre is dat van gewicht de andere kant op, als een moslim het bijzonder waardeert als ik mee ga naar een iftar. Of juist nog meer, als ik een vertegenwoordiger ben van het openbaar bestuur? Ik vind dat best ingewikkeld en heb daar vooralsnog geen afgeronde mening over.
Ik vind van niet. Om mij heen hoor en zie ik dat deze maaltijd genuttigd wordt met vrienden en familie. Velen vasten niet eens zo strikt, maar houden wel de gezamenlijke maaltijd/iftar.parsifal schreef: ↑Vandaag, 11:57 De vraag is of de Iftar maaltijd daadwerkelijk zelf de religieuze lading heeft, of is het iets wat noodzakelijk bij het vasten hoort, waarbij het vasten de echte religieuze betekenis heeft. (Als je vast, moet je eens stoppen en als vasten religieus is, dan hangt de maaltijd er voor of er na dus samen met de religie en is in zekere zin religieus, maar heeft geen eigen religieuze betekenis). En zeker als je deelneemt aan een Iftar maaltijd terwijl je zelf niet gevast hebt, is het dan nog een iftar maaltijd in de "religieuze" zin?
Tja, vroeger was niet alles beterKDD schreef:Liever turks dan paaps zeiden ze vroeger.
Ik ken deze antwoorden. De beantwoorder gaat van het uitgangspunt uit dat God en Allah de zelfde zijn. Dat is een fundamenteel onderdeel van de wijze waarop je de vraag beantwoord. Ik zie in Allah niet de zelfde god als de God van de bijbel. Dan is het antwoord op Refoweb ook niet meer onderbouwd. Het vasten van een Rooms Katholiek, een Jood of het aanroepen van God door een Jood (en alle andere godsdiensten die de Bijbel als grondslag hebben) is voor mij anders dan het vasten/slachten of aanroepen van Allah.merel schreef:@ maanenschijn; ten aanzien van halal eten vond ik deze antwoorden verhelderend
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/24 ... -slachten/
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/26 ... l-eten-2-/
Dan lees je de beantwoording van de vragen niet goed.Maanenschijn schreef: ↑Vandaag, 12:40Ik ken deze antwoorden. De beantwoorder gaat van het uitgangspunt uit dat God en Allah de zelfde zijn. Dat is een fundamenteel onderdeel van de wijze waarop je de vraag beantwoord. Ik zie in Allah niet de zelfde god als de God van de bijbel. Dan is het antwoord op Refoweb ook niet meer onderbouwd. Het vasten van een Rooms Katholiek, een Jood of het aanroepen van God door een Jood (en alle andere godsdiensten die de Bijbel als grondslag hebben) is voor mij anders dan het vasten/slachten of aanroepen van Allah.merel schreef:@ maanenschijn; ten aanzien van halal eten vond ik deze antwoorden verhelderend
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/24 ... -slachten/
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/26 ... l-eten-2-/