DDD schreef: ↑Gisteren, 22:45

Arja schreef: ↑Gisteren, 22:37

DDD schreef: ↑Gisteren, 20:39 Gaat dat niet over een wees?

Dat is een goede vraag. Daar had ik eerlijk gezegd niet aan gedacht.
Waarom denk jij bij vers 1 en 2 aan een wees?
https://www.statenvertaling.net/bijbel/ ... /galaten/4

Omdat je pas erfgenaam bent als iemand is overleden, naar mijn idee.

Eh... dat idee klopt dan vooral vanuit ons moderne gevoel, maar niet vanuit de wereld van Paulus. In de Romeinse als de Joodse context kon iemand toen al erfgenaam zijn terwijl de vader nog leefde. Erfgenaam betekende: aangewezen om te erven, niet dat de erfenis al was uitgekeerd. Paulus sluit in Galaten 4 bij die manier van denken aan.

En wat is je bron?

DDD schreef: ↑Vandaag, 11:42 En wat is je bron?

Ik had bronnen, omdat ik over die tijd wilde schrijven (roman). Ik kan het opzoeken allemaal maar dat gaat tijd kosten. Ik ben er mee gestopt toen. Veel artikelen, proefschriften en dergelijke over Romeins recht. Veel van Brintannica.com. Google op Roma Law, Patria potetas, Family Law. Kijk ook een bij Family in ancient Rome op Wikpedia en volg de linkjes daar. Of Wiki Inheritance law in ancient Rome. Check ook wat ik eerder deelde, dat academisch artikel / hoofdstuk over opvoeding en pedagogen in de Grieks-Romeinse wereld. Is echt interessant.

Boeken:
The Roman Family, Susanne Dixon
Discovering the Roman Family: Studies in Roman Social History van Keith R. Bradley
Children and Childhood in Roman Italy van Beryl Rawson

Dus ik heb niet 1 bron ofzo.
De Joodse context heb ik het niet onderzocht.
Behalve dan wat zichtbaar wordt in de gelijkenis van de verloren zoon.

Arja schreef: ↑Vandaag, 11:13

DDD schreef: ↑Gisteren, 22:45

Arja schreef: ↑Gisteren, 22:37

DDD schreef: ↑Gisteren, 20:39 Gaat dat niet over een wees?

Dat is een goede vraag. Daar had ik eerlijk gezegd niet aan gedacht.
Waarom denk jij bij vers 1 en 2 aan een wees?
https://www.statenvertaling.net/bijbel/ ... /galaten/4

Omdat je pas erfgenaam bent als iemand is overleden, naar mijn idee.

Eh... dat idee klopt dan vooral vanuit ons moderne gevoel, maar niet vanuit de wereld van Paulus. In de Romeinse als de Joodse context kon iemand toen al erfgenaam zijn terwijl de vader nog leefde. Erfgenaam betekende: aangewezen om te erven, niet dat de erfenis al was uitgekeerd. Paulus sluit in Galaten 4 bij die manier van denken aan.

Klopt, het erfgenaamschap is in de Bijbel (c.q. de bijbelse cultuur) verbonden met zoonschap. Het idee is: je moet 'zoon' geworden zijn om te kunnen erven. Dat heeft met volwassenheid te maken. (Daarom ook dat Paulus schrijft dat we moeten groeien van kinderen tot zonen.) Dat geeft ook meer licht op zo'n bekende tekst als 'een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven'. En nog belangrijker: De Here Jezus werd pas officieel de zoon genoemd (verwijzend naar Psalm 2) bij Zijn opstanding (Hand. 13:32,33; vgl. Hebr. 1:5). Toen bewees Hij de erfgenaam te zijn, op dat moment verklaart de Vader dat Zijn Zoon in staat is de erfenis te ontvangen.

Zie https://bijbelsecultuur.nl/artikel/jezu ... n-van-god/