JolandaOudshoorn schreef:Het ging mij om de zinsnede: ik vind vlees, beleg op een boterham, groente en fruit, etc. er gewoon bijhoren. dat stuitte mij tegen de borst. Het klinkt alsof zij daar gewoon recht op heeft en ik mis in zo'n uitspraak alle dankbaarheid. En nee, ik leef niet onder het bestaansminimum en daar ben ik heel dankbaar voor. En ik zie, en zal dat ook nooit zeggen, als een recht, maar, zeker in het licht van de extremen, zie ik het als luxe zegening.
Ik denk dat je dus moet oppassen met iets "voelen" uit een geschreven stukje. Want daar mee zat je er helemaal naast.
Alleen moeten we niet denken dat we wereldverbeteraars worden als wij hier onze gaven niet eten omdat ze het ergens anders zo slecht hebben. Ik vind dat namelijk nogal ondankbaar tegenover God.
Hij geeft ons hier veel. Inderdaad. En het zal je verbazen misschien maar ook in Nederland zijn er die onder het bestaansminimum leven. En wat doe jij daar aan?
Eet je daar je stukje vlees minder om?
Geef je extra in de Diakonale collecte?
Ga je verantwoord om met wat je krijgt?
Wat ik aan wilde geven was dat we vrouwen die betaald werk doen niet moeten weg zetten als dat ze niet tevreden zouden zijn met wat ze krijgen. Je kunt best met een beetje minder hoor, dus blijf jij maar thuis zitten. Dat slaat nergens op.
En inderdaad: waar kun je eigenlijk lezen dat een vrouw geen betaald werk zou mogen doen, ook als ze getrouwd is zonder of met kinderen?