Christelijke Gereformeerde Kerken

[huisman]

Verwarrende redenering. Juist het gehoorzamen aan de vierslag brengt met zich mee dat bij veranderende besluiten zodra die vast en bondig zijn( dan veranderd namelijk het vierde element van de vierslag) en je die niet kunt dragen gaat vertrekken. Blijven betekent dan immers besluiten aanvaarden die tegen het helder spreken van de Schrift ingaan.

Maar vast en bondig is toch echt iets anders dan van 'Meden en Perzen'.

Stel dat na de bespreking hermeneutiek ed. de conclusie wordt getrokken dat de andere (minderheids)lezing weliswaar met vragen omgeven blijft, maar wel degelijk opkomt vanuit de Schrift en zich beweegt binnen een Gereformeerd Schriftbeschouwen - dan ontstaat er legitiem ruimte voor een lossere omgang met vrouw en ambt.

Je kunt heel vaak roepen, schrijven e.d. dat de Schrift op dit punt helder is. Maar daar bestaat juist twijfel over. En nee, die twijfel kom je echt niet alleen tegen binnen één bepaald deel van de kerken, maar breed door het hele Nederlandse kerklandschap heen.

De Schrift is op dit punt kraakhelder. Heeft de kerk ook altijd gevonden tot ongeveer de zestiger/zeventiger jaren van de vorige eeuw.
De toenmalige ontwikkelingen in onze seculiere maatschappij heeft het heldere spreken van de Schrift mistig gemaakt. Dit wordt trouwens ook benoemd in het minderheidsrapport. Dat door de veranderende rol van de vrouw in de maatschappij de kerk moet meegaan. Ze zeggen het wat netter maar hier komt het op neer.

Zullen we de rotonde van de slaven parallel weer opdraaien?

Ik meen overigens dat je met je stellingname veel verdergaat dan het synodale spreken. Daar was nog de nuance van het 'niet verabsoluteren van het standpunt'. 'k Vind het een gevaarlijke stellingname. En overigens ook niet passend bij het besef 'ten dele te kennen'.

1. Iedereen met een voldoende voor begrijpend lezen weet dat het slaven parallel een framing is om degenen die achter de CGK besluiten v&a staan te diskwalificeren . Ik vind het een walgelijke vergelijking en de predikant die dit naar voren bracht op de G.S. van 2019/22 heeft zich wat mij betreft buiten de discussie geplaatst.
2. Het ten dele kennen uit 1 Korinthe 13 heeft een volkomen andere context. Maak daar eens studie van en je zult het niet meer in deze crisis gebruiken.
Tim Keller zei het eens zuchtend over de huidige theologie studenten in zijn omgeving. Ze weten het niet, ze willen het ook niet weten en ze vinden ook dat anderen het niet kunnen weten. (Ging o.a. ook over v&a).
Als de kerk zo vaag gaat spreken ben ik dankbaar dat ons voorgeslacht zo helder en belijdend heeft gesproken. Ze spraken immers het Woord na. Het Woord wat vast en zeker is.

[Ambtenaar]

De gemeenten die zich niet willen houden aan de besluiten van de CGK moeten zich gewoon per direct afsplitsen. Is het probleem opgelost. Lijkt mij logischer dan jouw voorstel.
Wel eens met jou dat deze verschillen niet passen binnen 1 klein afgescheiden kerkverband.

Dat kan ook. Er is een verschil van mening, en partijen komen toch niet bij elkaar. Enerzijds heb je mensen die zich niet aan de afspraken houden, en anderzijds heb je mensen die besluiten nemen die niet door een meerderheid gedragen worden. Het is een beetje een kip-ei discussie.

[Ambtenaar]

Je zult zien dat als er op de GS van Hoogeveen ook maar enige ruimte komt voor v&a of er een soort gedoogconstructie ontstaat, er waarnemers zullen zijn die alsnog de stap naar Rijnsburg zetten. Daarom geloof ik ook niet zo in het argument van de vierslag, want als er een synodebesluit zou komen dat ze principieel niet kunnen dragen dan is uittreden of afscheiden de enige optie.

De Rijnsburgkerk is bij voorbaat al gedoemd een obscuur kerkje te worden. Niet direct, maar over 50 jaar zal er weinig meer van over zijn. Het is een GG-light of (half)zware HHK. Enkel theologische discussie op de vierkante millimeter maakt hen onderscheidend.

De rest van de CGK zal ook opgaan in andere kerken, de onderlinge verbondenheid zal snel verdwijnen zonder de Rijnsburgers.

[Middenrefo]

Maar vast en bondig is toch echt iets anders dan van 'Meden en Perzen'.

Stel dat na de bespreking hermeneutiek ed. de conclusie wordt getrokken dat de andere (minderheids)lezing weliswaar met vragen omgeven blijft, maar wel degelijk opkomt vanuit de Schrift en zich beweegt binnen een Gereformeerd Schriftbeschouwen - dan ontstaat er legitiem ruimte voor een lossere omgang met vrouw en ambt.

Je kunt heel vaak roepen, schrijven e.d. dat de Schrift op dit punt helder is. Maar daar bestaat juist twijfel over. En nee, die twijfel kom je echt niet alleen tegen binnen één bepaald deel van de kerken, maar breed door het hele Nederlandse kerklandschap heen.

De Schrift is op dit punt kraakhelder. Heeft de kerk ook altijd gevonden tot ongeveer de zestiger/zeventiger jaren van de vorige eeuw.
De toenmalige ontwikkelingen in onze seculiere maatschappij heeft het heldere spreken van de Schrift mistig gemaakt. Dit wordt trouwens ook benoemd in het minderheidsrapport. Dat door de veranderende rol van de vrouw in de maatschappij de kerk moet meegaan. Ze zeggen het wat netter maar hier komt het op neer.

Zullen we de rotonde van de slaven parallel weer opdraaien?

Ik meen overigens dat je met je stellingname veel verdergaat dan het synodale spreken. Daar was nog de nuance van het 'niet verabsoluteren van het standpunt'. 'k Vind het een gevaarlijke stellingname. En overigens ook niet passend bij het besef 'ten dele te kennen'.

1. Iedereen met een voldoende voor begrijpend lezen weet dat het slaven parallel een framing is om degenen die achter de CGK besluiten v&a staan te diskwalificeren . Ik vind het een walgelijke vergelijking en de predikant die dit naar voren bracht op de G.S. van 2019/22 heeft zich wat mij betreft buiten de discussie geplaatst.
2. Het ten dele kennen uit 1 Korinthe 13 heeft een volkomen andere context. Maak daar eens studie van en je zult het niet meer in deze crisis gebruiken.
Tim Keller zei het eens zuchtend over de huidige theologie studenten in zijn omgeving. Ze weten het niet, ze willen het ook niet weten en ze vinden ook dat anderen het niet kunnen weten. (Ging o.a. ook over v&a).
Als de kerk zo vaag gaat spreken ben ik dankbaar dat ons voorgeslacht zo helder en belijdend heeft gesproken. Ze spraken immers het Woord na. Het Woord wat vast en zeker is.

Het zou ook andersom kunnen zijn. We kunnen niet ontkennen dat eeuwenlang de man een dominante rol had in de maatschappij. Vaak te dominant, zodat vrouwen slecht en onrechtvaardig werden behandeld. De theologie is al die tijd ook door mannen bepaald. Niet alleen de theologie,maar ook de wetenschap in het algemeen, de kunst, het openbaar bestuur en ook het kerkbestuur. Douwe Steensma toont aan dat als je eerlijk naar de Schrift kijkt, het duidelijk wordt dat de vrouw daarin voortdurend een betere positie kreeg dan in de wereld eromheen. Maar net niet zo ver dat het irritatie en afkeer zou oproepen bij niet-christenen. Het gelijkheidsdenken in Christus waarover we in het NT lezen was voor die tijd ongekend.

Het is waar dat we beïnvloed worden door de tijdgeest en cultuur en daar schuilt een gevaar in. Maar dat geldt net zo goed, en misschien nog wel meer voor de eeuwen die achter ons liggen.

[huisman]

De Schrift is op dit punt kraakhelder. Heeft de kerk ook altijd gevonden tot ongeveer de zestiger/zeventiger jaren van de vorige eeuw.
De toenmalige ontwikkelingen in onze seculiere maatschappij heeft het heldere spreken van de Schrift mistig gemaakt. Dit wordt trouwens ook benoemd in het minderheidsrapport. Dat door de veranderende rol van de vrouw in de maatschappij de kerk moet meegaan. Ze zeggen het wat netter maar hier komt het op neer.

Zullen we de rotonde van de slaven parallel weer opdraaien?

Ik meen overigens dat je met je stellingname veel verdergaat dan het synodale spreken. Daar was nog de nuance van het 'niet verabsoluteren van het standpunt'. 'k Vind het een gevaarlijke stellingname. En overigens ook niet passend bij het besef 'ten dele te kennen'.

1. Iedereen met een voldoende voor begrijpend lezen weet dat het slaven parallel een framing is om degenen die achter de CGK besluiten v&a staan te diskwalificeren . Ik vind het een walgelijke vergelijking en de predikant die dit naar voren bracht op de G.S. van 2019/22 heeft zich wat mij betreft buiten de discussie geplaatst.
2. Het ten dele kennen uit 1 Korinthe 13 heeft een volkomen andere context. Maak daar eens studie van en je zult het niet meer in deze crisis gebruiken.
Tim Keller zei het eens zuchtend over de huidige theologie studenten in zijn omgeving. Ze weten het niet, ze willen het ook niet weten en ze vinden ook dat anderen het niet kunnen weten. (Ging o.a. ook over v&a).
Als de kerk zo vaag gaat spreken ben ik dankbaar dat ons voorgeslacht zo helder en belijdend heeft gesproken. Ze spraken immers het Woord na. Het Woord wat vast en zeker is.

Het zou ook andersom kunnen zijn. We kunnen niet ontkennen dat eeuwenlang de man een dominante rol had in de maatschappij. Vaak te dominant, zodat vrouwen slecht en onrechtvaardig werden behandeld. De theologie is al die tijd ook door mannen bepaald. Niet alleen de theologie,maar ook de wetenschap in het algemeen, de kunst, het openbaar bestuur en ook het kerkbestuur. Douwe Steensma toont aan dat als je eerlijk naar de Schrift kijkt, het duidelijk wordt dat de vrouw daarin voortdurend een betere positie kreeg dan in de wereld eromheen. Maar net niet zo ver dat het irritatie en afkeer zou oproepen bij niet-christenen. Het gelijkheidsdenken in Christus waarover we in het NT lezen was voor die tijd ongekend.

Het is waar dat we beïnvloed worden door de tijdgeest en cultuur en daar schuilt een gevaar in. Maar dat geldt net zo goed, en misschien nog wel meer voor de eeuwen die achter ons liggen.

Dat gelijkheidsdenken is het onderliggende probleem. Al.Gods kinderen zijn één in Christus maar verscheiden in maatschappelijke positie, geslacht, welvaart enz. Paulus schrijft er heel wat over in zijn brieven en laat die verscheidenheid nadrukkelijk bestaan.
Je zult met mij eens zijn dat er ook een werelds gelijkheidsdenken is. En die is helaas ook de kerk ingekomen.

Nu ga ik genieten van de gierzwaluwen boven mijn tuin. Tot de volgende keer .