Hoe was je zondag [2]?

[Charles]

De laatste tijd wordt in onze GG de middag- en avonddiensten steeds de Heidelbergse Catechismus behandeld. Omdat onze gemeente vacant is, gebeurt dat met gastpredikanten. Wat mij daarbij opvalt, is hoe matig veel van die catechismuspreken zijn voorbereid.

De ene predikant haalt allerlei bijbelverhalen aan die nauwelijks iets met de zondagsafdeling te maken hebben. Dat voelt als tijdsopvulling. De ander loopt de Heidelbergse Catechismus bijna letterlijk langs en voegt eigenlijk niets toe. Geen verdieping, geen verrassende inzichten, geen echte toepassing. Wel cliches en bekende rijmpjes en uitdrukkingen.

Dat vind ik eerlijk gezegd jammer. Een catechismuspreek vraagt juist om een goede voorbereiding. De gemeente mag toch verwachten dat een gastpredikant meer doet dan óf wat losse gedachten aan elkaar rijgen óf de Catechismus simpelweg navertellen. Of weiger dan als gastpredikant om de HC te behandelen en gebruik de preek van die ochtend nog een keer.

Het lijkt alsof we in dezelfde gemeente zitten. Onlangs hadden we een predikant waarbij ik dacht 'volgens mij staat hij de preek ter plekke te maken'. Een goede HC preek gaat niet over de HC maar over een Bijbelgedeelte wat betreffende Zondag van de HC raakt (en waar je dus naar kunt verwijzen. Zoals ook in HC wordt gezegd:...). Nu wordt vaak de HC bepreekt alsof het één van de Bijbelboeken is. Dat kan, maar dan moet je er geen dienst met groet en zegen van maken maar een lezing. Het gaat immers niet om Woordverkondiging.

[refo]

In de leerdienst moeten de woorden van de Catechismus centraal staan. Dat was althans de bedoeling van de Dordtse vaderen.

Een korte uitleg. Daarna begeeft de predikant zich tussen de mensen en ondervraagt ze om te zien of het begrepen is.

[pierre27]

In de leerdienst moeten de woorden van de Catechismus centraal staan. Dat was althans de bedoeling van de Dordtse vaderen.

Een korte uitleg. Daarna begeeft de predikant zich tussen de mensen en ondervraagt ze om te zien of het begrepen is.

Deden ze dat toen ook die Dordtse vaderen?

[refo]

Lees de acta.

[Tom]

Het lijkt alsof we in dezelfde gemeente zitten. Onlangs hadden we een predikant waarbij ik dacht 'volgens mij staat hij de preek ter plekke te maken'. Een goede HC preek gaat niet over de HC maar over een Bijbelgedeelte wat betreffende Zondag van de HC raakt (en waar je dus naar kunt verwijzen. Zoals ook in HC wordt gezegd:...). Nu wordt vaak de HC bepreekt alsof het één van de Bijbelboeken is. Dat kan, maar dan moet je er geen dienst met groet en zegen van maken maar een lezing. Het gaat immers niet om Woordverkondiging.

Ik zit in het totaal andere spectrum van de GG maar herken je helemaal. Overigens ook vooral bij de studenten, dus dit is blijkbaar hoe men het aangeleerd krijgt op de TS: preken uit de HC, een tekst erbij zoeken die vrijwel verder niet aan bod komt. Ik merk ook bij mijn (bijna) jongvolwassen kinderen dat ze echt opzien tegen deze middagdiensten en juist ook graag wat Bijbels onderwijs zouden krijgen. Terwijl de HC oorspronkelijk juist voor hen bedoeld is.

[helma]

De Catechismuspreken bij ons zijn geweldig leerzaam. Alsof je het nooit eerder uitgelegd hebt gekregen. Iedere zondag zien we er naar uit.

Aanbevolen om te luisteren.
De dominee is net weer bij Zondag 1 begonnen; we hadden gister Zondag 6.

https://cgkrenswoude.nl/preken-archief/

[DDD]

Ik dacht. Laat ik dan eens melden hoe mijn zondag was. Mijn zondag was bijzonder.

In de morgendienst bij een vriend een mooie preek over psalm 27 en Maria en Martha: Eén ding is nodig; en een leuke ontmoeting achteraf met de predikant. Hoewel ik vond dat het orgelspelen niet zo goed verliep, kreeg ik het compliment dat ik goed had geluisterd naar de preek. Het was warm, maar daar heb ik gelukkig weinig last van gehad want de ramen konden open.

In de middag op ziekenbezoek geweest, wat wel indrukwekkend was. Het is misschien de laatste keer dat ik diegene zie voor zijn overlijden. Dat zijn dingen die stof tot nadenken geven.

In de avonddienst (ik haalde de middagdienst niet) naar een kleine genabuurde GG geweest, waar men (wel nogal tot mijn verbazing) héél langzaam zong en waar een preek werd gehouden waar ik wel een beetje van geschrokken ben. Van het beloftekarakter en het genademiddel van de prediking bleef niet zoveel over, mijns inziens.

In de avond nog anderhalf uur gebeld en een vuurtje gestookt.

Kortom, het was een bijzondere en afwisselende zondag.

[Pjotr92]

De laatste tijd wordt in onze GG de middag- en avonddiensten steeds de Heidelbergse Catechismus behandeld. Omdat onze gemeente vacant is, gebeurt dat met gastpredikanten. Wat mij daarbij opvalt, is hoe matig veel van die catechismuspreken zijn voorbereid.

De ene predikant haalt allerlei bijbelverhalen aan die nauwelijks iets met de zondagsafdeling te maken hebben. Dat voelt als tijdsopvulling. De ander loopt de Heidelbergse Catechismus bijna letterlijk langs en voegt eigenlijk niets toe. Geen verdieping, geen verrassende inzichten, geen echte toepassing. Wel cliches en bekende rijmpjes en uitdrukkingen.

Dat vind ik eerlijk gezegd jammer. Een catechismuspreek vraagt juist om een goede voorbereiding. De gemeente mag toch verwachten dat een gastpredikant meer doet dan óf wat losse gedachten aan elkaar rijgen óf de Catechismus simpelweg navertellen. Of weiger dan als gastpredikant om de HC te behandelen en gebruik de preek van die ochtend nog een keer.

Het lijkt alsof we in dezelfde gemeente zitten. Onlangs hadden we een predikant waarbij ik dacht 'volgens mij staat hij de preek ter plekke te maken'. Een goede HC preek gaat niet over de HC maar over een Bijbelgedeelte wat betreffende Zondag van de HC raakt (en waar je dus naar kunt verwijzen. Zoals ook in HC wordt gezegd:...). Nu wordt vaak de HC bepreekt alsof het één van de Bijbelboeken is. Dat kan, maar dan moet je er geen dienst met groet en zegen van maken maar een lezing. Het gaat immers niet om Woordverkondiging.

Is er wat jou betreft dus eigenlijk niet zo veel verschil tussen een preek in een ochtenddienst met vrije stof en een preek over een belijdenisgeschrift in een leesdienst? Ik heb het gevoel bij preken over de HC die vanuit 1 tekst worden gehouden dat het dan vaak eigenlijk weer heel erg gewoon op een vrije stof-preek gaat lijken. En dat je eigenlijk te veel 'vast' zit in die ene tekst.

[Zita]

De laatste tijd wordt in onze GG de middag- en avonddiensten steeds de Heidelbergse Catechismus behandeld. Omdat onze gemeente vacant is, gebeurt dat met gastpredikanten. Wat mij daarbij opvalt, is hoe matig veel van die catechismuspreken zijn voorbereid.

De ene predikant haalt allerlei bijbelverhalen aan die nauwelijks iets met de zondagsafdeling te maken hebben. Dat voelt als tijdsopvulling. De ander loopt de Heidelbergse Catechismus bijna letterlijk langs en voegt eigenlijk niets toe. Geen verdieping, geen verrassende inzichten, geen echte toepassing. Wel cliches en bekende rijmpjes en uitdrukkingen.

Dat vind ik eerlijk gezegd jammer. Een catechismuspreek vraagt juist om een goede voorbereiding. De gemeente mag toch verwachten dat een gastpredikant meer doet dan óf wat losse gedachten aan elkaar rijgen óf de Catechismus simpelweg navertellen. Of weiger dan als gastpredikant om de HC te behandelen en gebruik de preek van die ochtend nog een keer.

Het lijkt alsof we in dezelfde gemeente zitten. Onlangs hadden we een predikant waarbij ik dacht 'volgens mij staat hij de preek ter plekke te maken'. Een goede HC preek gaat niet over de HC maar over een Bijbelgedeelte wat betreffende Zondag van de HC raakt (en waar je dus naar kunt verwijzen. Zoals ook in HC wordt gezegd:...). Nu wordt vaak de HC bepreekt alsof het één van de Bijbelboeken is. Dat kan, maar dan moet je er geen dienst met groet en zegen van maken maar een lezing. Het gaat immers niet om Woordverkondiging.

Is er wat jou betreft dus eigenlijk niet zo veel verschil tussen een preek in een ochtenddienst met vrije stof en een preek over een belijdenisgeschrift in een leesdienst? Ik heb het gevoel bij preken over de HC die vanuit 1 tekst worden gehouden dat het dan vaak eigenlijk weer heel erg gewoon op een vrije stof-preek gaat lijken. En dat je eigenlijk te veel 'vast' zit in die ene tekst.

Een gevaar bij een catechismuspreek is dat de tekst van de catechismus wordt bepreekt. Er komt een hele exegese: wat staat er nu eigenlijk? Wat betekenen al die woorden? Bij een ingewikkeld geformuleerd antwoord gaat de halve preek heen aan alleen maar een herziene catechismusvertaling maken. Gisteren hoorde ik een preek over zondag 23. De dominee is geen taalwonder, en gelukkig ging hij niet de tekst verklaren. Ja, het was een tekst die je aandachtig moest lezen voor je wist wat er stond, zei hij. En daarom las hij ook de kinderversie. Prima, dan kun je heel veel taalkundige uitlegstappen overslaan, en de preek laten gaan over de inhoud.
Een gevaar bij een catechismuspreek is dat er in één preek erg veel aan de orde moet komen. Want soms gaat een zondag over heel erg veel. In gemeenten waar elke week een zondag wordt bepreekt, en dan ook die hele zondag wordt bepreekt, kan het zijn dat alles net wordt aangestipt.
Naar mijn idee moet een preek niet zijn: wat zegt de catechismus over de opstanding der doden, of over het tweede gebod, of wat dan ook, maar: wat zegt Gods Woord over deze onderwerpen. En ja, dan kom je in de preek tot het antwoord van de catechismus. Maar dan heeft het wel mijn voorkeur als dat van uit de Bijbel wordt bepreekt. Dat hoeft niet één tekst te zijn, dat kunnen ook gerust vier teksten uit verschillende Bijbelboeken zijn.

[Pjotr92]

De laatste tijd wordt in onze GG de middag- en avonddiensten steeds de Heidelbergse Catechismus behandeld. Omdat onze gemeente vacant is, gebeurt dat met gastpredikanten. Wat mij daarbij opvalt, is hoe matig veel van die catechismuspreken zijn voorbereid.

De ene predikant haalt allerlei bijbelverhalen aan die nauwelijks iets met de zondagsafdeling te maken hebben. Dat voelt als tijdsopvulling. De ander loopt de Heidelbergse Catechismus bijna letterlijk langs en voegt eigenlijk niets toe. Geen verdieping, geen verrassende inzichten, geen echte toepassing. Wel cliches en bekende rijmpjes en uitdrukkingen.

Dat vind ik eerlijk gezegd jammer. Een catechismuspreek vraagt juist om een goede voorbereiding. De gemeente mag toch verwachten dat een gastpredikant meer doet dan óf wat losse gedachten aan elkaar rijgen óf de Catechismus simpelweg navertellen. Of weiger dan als gastpredikant om de HC te behandelen en gebruik de preek van die ochtend nog een keer.

Het lijkt alsof we in dezelfde gemeente zitten. Onlangs hadden we een predikant waarbij ik dacht 'volgens mij staat hij de preek ter plekke te maken'. Een goede HC preek gaat niet over de HC maar over een Bijbelgedeelte wat betreffende Zondag van de HC raakt (en waar je dus naar kunt verwijzen. Zoals ook in HC wordt gezegd:...). Nu wordt vaak de HC bepreekt alsof het één van de Bijbelboeken is. Dat kan, maar dan moet je er geen dienst met groet en zegen van maken maar een lezing. Het gaat immers niet om Woordverkondiging.

Is er wat jou betreft dus eigenlijk niet zo veel verschil tussen een preek in een ochtenddienst met vrije stof en een preek over een belijdenisgeschrift in een leesdienst? Ik heb het gevoel bij preken over de HC die vanuit 1 tekst worden gehouden dat het dan vaak eigenlijk weer heel erg gewoon op een vrije stof-preek gaat lijken. En dat je eigenlijk te veel 'vast' zit in die ene tekst.

Een gevaar bij een catechismuspreek is dat de tekst van de catechismus wordt bepreekt. Er komt een hele exegese: wat staat er nu eigenlijk? Wat betekenen al die woorden? Bij een ingewikkeld geformuleerd antwoord gaat de halve preek heen aan alleen maar een herziene catechismusvertaling maken. Gisteren hoorde ik een preek over zondag 23. De dominee is geen taalwonder, en gelukkig ging hij niet de tekst verklaren. Ja, het was een tekst die je aandachtig moest lezen voor je wist wat er stond, zei hij. En daarom las hij ook de kinderversie. Prima, dan kun je heel veel taalkundige uitlegstappen overslaan, en de preek laten gaan over de inhoud.
Een gevaar bij een catechismuspreek is dat er in één preek erg veel aan de orde moet komen. Want soms gaat een zondag over heel erg veel. In gemeenten waar elke week een zondag wordt bepreekt, en dan ook die hele zondag wordt bepreekt, kan het zijn dat alles net wordt aangestipt.
Naar mijn idee moet een preek niet zijn: wat zegt de catechismus over de opstanding der doden, of over het tweede gebod, of wat dan ook, maar: wat zegt Gods Woord over deze onderwerpen. En ja, dan kom je in de preek tot het antwoord van de catechismus. Maar dan heeft het wel mijn voorkeur als dat van uit de Bijbel wordt bepreekt. Dat hoeft niet één tekst te zijn, dat kunnen ook gerust vier teksten uit verschillende Bijbelboeken zijn.

Juist meer teksten dus zou ik zeggen. Een leerpreek gaat mijns inziens over 1 thema waar je verschillende dingen uit de Bijbel bij aanhaalt. In tegenstelling tot een ochtend preek waar je je beperkt tot 1 tekst. De belijdenis is juist ook gebaseerd op het geheel van Gods woord ipv op die ene tekst.

Ik bedoel vooral te zeggen: Stel dat je een bepaald zondag uit ze HC bepreekt vanuit Psalm 23. Wat is dan nog het verschil tussen een 'leerpreek' vanuit psalm 23 en een 'andere 'preek? Ik denk dat dat verschil dan flinter dun wordt en dat mensen ook kunnen denken: Wat is eigenlijk ook nog het nut van een leesdienst? En dan dus de tweede dienst gaan verzaken. Omdat het eigenlijk gewoon net zo'n soort preek als in de ochtenddienst is.

[Zita]

Het lijkt alsof we in dezelfde gemeente zitten. Onlangs hadden we een predikant waarbij ik dacht 'volgens mij staat hij de preek ter plekke te maken'. Een goede HC preek gaat niet over de HC maar over een Bijbelgedeelte wat betreffende Zondag van de HC raakt (en waar je dus naar kunt verwijzen. Zoals ook in HC wordt gezegd:...). Nu wordt vaak de HC bepreekt alsof het één van de Bijbelboeken is. Dat kan, maar dan moet je er geen dienst met groet en zegen van maken maar een lezing. Het gaat immers niet om Woordverkondiging.

Is er wat jou betreft dus eigenlijk niet zo veel verschil tussen een preek in een ochtenddienst met vrije stof en een preek over een belijdenisgeschrift in een leesdienst? Ik heb het gevoel bij preken over de HC die vanuit 1 tekst worden gehouden dat het dan vaak eigenlijk weer heel erg gewoon op een vrije stof-preek gaat lijken. En dat je eigenlijk te veel 'vast' zit in die ene tekst.

Een gevaar bij een catechismuspreek is dat de tekst van de catechismus wordt bepreekt. Er komt een hele exegese: wat staat er nu eigenlijk? Wat betekenen al die woorden? Bij een ingewikkeld geformuleerd antwoord gaat de halve preek heen aan alleen maar een herziene catechismusvertaling maken. Gisteren hoorde ik een preek over zondag 23. De dominee is geen taalwonder, en gelukkig ging hij niet de tekst verklaren. Ja, het was een tekst die je aandachtig moest lezen voor je wist wat er stond, zei hij. En daarom las hij ook de kinderversie. Prima, dan kun je heel veel taalkundige uitlegstappen overslaan, en de preek laten gaan over de inhoud.
Een gevaar bij een catechismuspreek is dat er in één preek erg veel aan de orde moet komen. Want soms gaat een zondag over heel erg veel. In gemeenten waar elke week een zondag wordt bepreekt, en dan ook die hele zondag wordt bepreekt, kan het zijn dat alles net wordt aangestipt.
Naar mijn idee moet een preek niet zijn: wat zegt de catechismus over de opstanding der doden, of over het tweede gebod, of wat dan ook, maar: wat zegt Gods Woord over deze onderwerpen. En ja, dan kom je in de preek tot het antwoord van de catechismus. Maar dan heeft het wel mijn voorkeur als dat van uit de Bijbel wordt bepreekt. Dat hoeft niet één tekst te zijn, dat kunnen ook gerust vier teksten uit verschillende Bijbelboeken zijn.

Juist meer teksten dus zou ik zeggen. Een leerpreek gaat mijns inziens over 1 thema waar je verschillende dingen uit de Bijbel bij aanhaalt. In tegenstelling tot een ochtend preek waar je je beperkt tot 1 tekst. De belijdenis is juist ook gebaseerd op het geheel van Gods woord ipv op die ene tekst.

Ik bedoel vooral te zeggen: Stel dat je een bepaald zondag uit ze HC bepreekt vanuit Psalm 23. Wat is dan nog het verschil tussen een 'leerpreek' vanuit psalm 23 en een 'andere 'preek? Ik denk dat dat verschil dan flinter dun wordt en dat mensen ook kunnen denken: Wat is eigenlijk ook nog het nut van een leesdienst? En dan dus de tweede dienst gaan verzaken. Omdat het eigenlijk gewoon net zo'n soort preek als in de ochtenddienst is.

Die volg ik niet helemaal. In mijn gemeente wordt lang niet altijd in de tweede dienst aan de hand van de HC gepreekt. Misschien een kwart van de avonddiensten is dat wel het geval, driekwart van de avonddiensten is een gewone kerkdienst, geen leerdienst. Waarom zou die tweede dienst dan toch van minder belang zijn dan de eerste dienst?

[Johann Gottfried Walther]

Waarom willen sommigen dat een catechismuspreek zo min mogelijk over de catechismus gaat? Natuurlijk is de Bijbelse onderbouwing belangrijk begrijp mij goed.

[ZWP]

Waarom willen sommigen dat een catechismuspreek zo min mogelijk over de catechismus gaat? Natuurlijk is de Bijbelse onderbouwing belangrijk begrijp mij goed.

Ik denk omdat de catechismus geen doel op zich is, maar het Woord wil samenvatten en uitleggen. Dus in de preek gaat het om het Woord, om Christus, niet om een leerboek voor de kinderen.

[Pjotr92]

Is er wat jou betreft dus eigenlijk niet zo veel verschil tussen een preek in een ochtenddienst met vrije stof en een preek over een belijdenisgeschrift in een leesdienst? Ik heb het gevoel bij preken over de HC die vanuit 1 tekst worden gehouden dat het dan vaak eigenlijk weer heel erg gewoon op een vrije stof-preek gaat lijken. En dat je eigenlijk te veel 'vast' zit in die ene tekst.

Een gevaar bij een catechismuspreek is dat de tekst van de catechismus wordt bepreekt. Er komt een hele exegese: wat staat er nu eigenlijk? Wat betekenen al die woorden? Bij een ingewikkeld geformuleerd antwoord gaat de halve preek heen aan alleen maar een herziene catechismusvertaling maken. Gisteren hoorde ik een preek over zondag 23. De dominee is geen taalwonder, en gelukkig ging hij niet de tekst verklaren. Ja, het was een tekst die je aandachtig moest lezen voor je wist wat er stond, zei hij. En daarom las hij ook de kinderversie. Prima, dan kun je heel veel taalkundige uitlegstappen overslaan, en de preek laten gaan over de inhoud.
Een gevaar bij een catechismuspreek is dat er in één preek erg veel aan de orde moet komen. Want soms gaat een zondag over heel erg veel. In gemeenten waar elke week een zondag wordt bepreekt, en dan ook die hele zondag wordt bepreekt, kan het zijn dat alles net wordt aangestipt.
Naar mijn idee moet een preek niet zijn: wat zegt de catechismus over de opstanding der doden, of over het tweede gebod, of wat dan ook, maar: wat zegt Gods Woord over deze onderwerpen. En ja, dan kom je in de preek tot het antwoord van de catechismus. Maar dan heeft het wel mijn voorkeur als dat van uit de Bijbel wordt bepreekt. Dat hoeft niet één tekst te zijn, dat kunnen ook gerust vier teksten uit verschillende Bijbelboeken zijn.

Juist meer teksten dus zou ik zeggen. Een leerpreek gaat mijns inziens over 1 thema waar je verschillende dingen uit de Bijbel bij aanhaalt. In tegenstelling tot een ochtend preek waar je je beperkt tot 1 tekst. De belijdenis is juist ook gebaseerd op het geheel van Gods woord ipv op die ene tekst.

Ik bedoel vooral te zeggen: Stel dat je een bepaald zondag uit ze HC bepreekt vanuit Psalm 23. Wat is dan nog het verschil tussen een 'leerpreek' vanuit psalm 23 en een 'andere 'preek? Ik denk dat dat verschil dan flinter dun wordt en dat mensen ook kunnen denken: Wat is eigenlijk ook nog het nut van een leesdienst? En dan dus de tweede dienst gaan verzaken. Omdat het eigenlijk gewoon net zo'n soort preek als in de ochtenddienst is.

Die volg ik niet helemaal. In mijn gemeente wordt lang niet altijd in de tweede dienst aan de hand van de HC gepreekt. Misschien een kwart van de avonddiensten is dat wel het geval, driekwart van de avonddiensten is een gewone kerkdienst, geen leerdienst. Waarom zou die tweede dienst dan toch van minder belang zijn dan de eerste dienst?

Ikzelf zou dat ook niet zeggen. Maar ik hoor het van veel mensen in mijn omgeving die niet meer 2 keer naar de kerk gaan. Ik denk dat de bedoeling na de reformatie toch ook echt was om die tweede dienst bewust een andere invulling te geven dan de eerste?