Evangelist schreef: ↑Gisteren, 09:17
Job schreef: ↑Gisteren, 00:49
huisman schreef: ↑17 apr 2026, 19:01
Denk niet dat je begrijpt op welke thema’s Rijnsburg is ontstaan. Elke CGK gemeente (links, midden, rechts) die zich wil houden aan Schrift, belijdenis, kerkorde en synodale besluiten is welkom. Dat is net zo breed als dat de CGK voor de ongehoorzaamheid was.
Toch begrijp ik de aantrekkelijkheid van breedte niet. Die breedte is toch juist het recept geweest voor waar jullie nu zitten als CGK? Die vierslag, als die werkelijk strikt gehanteerd wordt, werkt toch in feite begrenzend? De uitleg van Gods Woord is niet voor twee- of drieërlei wijze vatbaar. Wat ik al eens eerder zei: de BhP-gemeenten hier in de omgeving (Randstad) zijn afgelopen paar jaar zo van kleur verschoten in geloofsbeleving en daarop volgende uitingsvormen (en andersom), dat ik mijn hart op de wat langere termijn eerlijk gezegd wel vasthoud voor het Rijnsburginitiatief. Wat wordt het volgende splitsmoment? Hoe breed mag het onderschrijven van de vierslag in de praktijk uitgewerkt worden? Een prangende vraag.
a. Kun je uitleggen hoe je dat ‘van kleur verschieten’ concreet ziet?
b. Hoe zou jij concreet deze breedte aan de voorkant landelijk willen begrenzen?
Goeienavond Evangelist,
Voordat ik daar antwoord op geef, wil ik aantekenen dat ik de situatie in de CGK als ons voorland zie. Met "ons" spreek ik dan namens mezelf als gergemlid. Wat ik hieronder beschrijf, daarvan zijn ook eerste tekenen en ook uitwassen in ons eigen kerkverband zichtbaar en ik verbeeld me in dat opzicht helemaal niets. Ik kijk ook niet met vermaak naar wat voor ontwikkeling in andere kerkverbanden dan ook.
In z'n algemeenheid vraag me van tijd tot tijd af waar en wanneer het schip strandt wanneer het argument: "De verschillen passen binnen de bandbreedte van..." wordt gebruikt om onrust over verschillen te sussen. Ook binnen mijn eigen kerkverband. Dit argument gebruiken en intussen kansels onderling hermetisch toesluiten, is wmb een teken aan de wand. Dan is er blijkbaar een andere bandbreedte, anders kan ik het niet interpreteren.
Ik probeer antwoord te geven:
a) Vooral een jonge generatie, globaal zeg maar tot en met zo ongeveer 45 jaar, die een sterke verbondstheologie aanhangt. Jongeren die massaal belijden in Jezus te zijn, gelovigen zijn. Let op: dat is op zichzelf voor mij geen reden om daaraan te twijfelen. Wel noem ik de uitingsvorm ervan het Selaïsme: het hartstochtelijk samen blij zijn want: "God heeft het ons Zelf beloofd". TEGELIJK zie ik dat dan gepaard gaan met een even hartstochtelijk afrekenen met refo-tradities zoals psalmen zingen, rokken dragen; uitingsvormen doen er niet meer toe en zijn achterhaald. Leer en leven worden losgekoppeld. Verder vennijn, ja regelrechte haat, tegen een prediking zoals die bijvoorbeeld in reformatorische kerken ter rechterzijde worden gebracht. Ik heb daar heel wat voorbeelden van meegemaakt. Ik geloof niet dat deze verschuiving vanaf de kansels de gemeenten in gaat, ik hoor zeer evenwichtige predikanten binnen de BHP-richting bij wie ik me graag onder hun prediking schaar. Mijn observatie is dat dat vooral vanaf het grondvlak opkomt door een aanzienlijk deel van de jonge generatie. Ik hoor ook van oudere gemeenteleden die zich steeds minder thuis voelen in de eigen gemeente. Zij hopen van harte dat de route Rijnsburg wat kadering biedt, maar vrezen tegelijk wanneer ze de ontwikkelingen zien in de eigen gemeente (een vanouds behoudende gemeente met een schriftuurlijk-bevindelijke prediking). Tevens zie ik evangelisatieboodschappen waar ik best wel van schrik:
Jezus is voor u gestorven, bijvoorbeeld.
b) Dat is een terechte en ook moeilijke vraag. Zeker wanneer men hoopt/poogt meerdere gemeenten aan zich te binden, zoals zowel Rijnsburg als Hoogeveen beiden uiteraard hopen. Hoe kritisch ben je dan op gemeenten die zich bij je willen voegen? Noem eens iets: uitingsvormen rondom bijvoorbeeld de heiligheid van God die toch niet voor drieërlei uitleg vatbaar zijn, zou ik denken. In een stukje spreken, zingen, invulling eredienst...daarin kun je toch niet in twee-, drie- of viervoud variëren, als je de vierslag dan maar onderschrijft? Ergens is toch wel een grens? Hoe zo'n nieuwe groep of nieuw kerkverband als Rijnsburg zoiets aan moet pakken, weet ik oprecht niet.
Wel kan ik zelf noemen dat ik toch "blij" ben met erg bestreden zaken binnen mijn eigen kerkverband, zoals een "streng" curatorium om het maar even zo te noemen, maar ook het zorgvuldig waken over de Avondmaalstafel (de gesprekken die er zijn na afloop van een eerste Avondmaalsgang); het beproeven van belijdeniscatechisanten op hun motivatie en bij een afwijkende levenswandel niet toelaten e.d. Allemaal geen prettig voelende dingen misschien, en ze dienen uiterst correct, vol van liefde en zorgvuldig te worden toegepast, maar nodig om een zuivere koers te zoeken/vinden/houden.