Kleine ergernissen

[DDD]

Aha. Ik heb het boek nooit gelezen, vandaar.

[Zita]

Aha. Ik heb het boek nooit gelezen, vandaar.

Zou ik zeker wel een keer doen. Ik vind het een boek vol vaart en humor.

[helma]

Ik ben ook fan. En een van mijn dochters ook.
We zijn een keer naar het Jane Austen museum geweest. Geweldig die sfeer.
https://janeaustens.house/[IMG]https:// ... 93e297.jpg[/IMG]

[Edelweiss]

Ik ben ook fan. En een van mijn dochters ook.
We zijn een keer naar het Jane Austen museum geweest. Geweldig die sfeer.
https://janeaustens.house/[IMG]https:// ... 93e297.jpg[/IMG]

Fantastisch, en wat leuk dat jullie dat delen!
Ik heb ooit eens een Austen-tour door Engeland gemaakt. Daar hoorde Bath uiteraard ook bij maar o.a. ook Lyme Park, een National Trust estate wat diende als Pemberly in de (in mijn ogen beste ooit) verfilming van 1995. Alsof je Jane zelf, maar ook Mr Darcy zo tegen het lijf kunt lopen.

Goed, deze posts horen eigenlijk in het topic kleine vreugden thuis

[parsifal]

Ik ben ook fan. En een van mijn dochters ook.
We zijn een keer naar het Jane Austen museum geweest. Geweldig die sfeer.
https://janeaustens.house/[IMG]https:// ... 93e297.jpg[/IMG]

Fnatastisch, en wat leuk dat jullie dat delen!
Ik heb ooit eens een Austen-tour door Engeland gemaakt. Daar hoorde Bath uiteraard ook bij maar o.a. ook Lyme Park, een National Trust estate wat diende als Pemberly in de (in mijn ogen beste ooit) verfilming van 1995. Alsof je Jane zelf, maar ook Mr Darcy zo tegen het lijf kunt lopen.

Goed, deze posts horen eigenlijk in het topic kleine vreugden thuis

Toen ik in Bath was (voor werk) zei ik tegen een collega die daar opgegroeid is, dat het me deed denken dat ik in een Jane Austen wereld was gelopen. Hij vertelde me dat dat niet zo gek is, omdat er heel vaak wel wat afgezet is in de stad omdat er weer filmopnames zijn voor iets uit die tijd .

[refo]

https://www.gutenberg.org/cache/epub/1342/pg1342.txt

Hier kun je het lezen.

Ik merk dat ouderwetse lezers het een goed leesbaar boek vinden. Maar het kan best zijn dat de hedendaagse lezers het een traag boek vinden.
Het kan ook nog eens aan de vertaling liggen.

[Edelweiss]

Ik ben ook fan. En een van mijn dochters ook.
We zijn een keer naar het Jane Austen museum geweest. Geweldig die sfeer.
https://janeaustens.house/[IMG]https:// ... 93e297.jpg[/IMG]

Fnatastisch, en wat leuk dat jullie dat delen!
Ik heb ooit eens een Austen-tour door Engeland gemaakt. Daar hoorde Bath uiteraard ook bij maar o.a. ook Lyme Park, een National Trust estate wat diende als Pemberly in de (in mijn ogen beste ooit) verfilming van 1995. Alsof je Jane zelf, maar ook Mr Darcy zo tegen het lijf kunt lopen.

Goed, deze posts horen eigenlijk in het topic kleine vreugden thuis

Toen ik in Bath was (voor werk) zei ik tegen een collega die daar opgegroeid is, dat het me deed denken dat ik in een Jane Austen wereld was gelopen. Hij vertelde me dat dat niet zo gek is, omdat er heel vaak wel wat afgezet is in de stad omdat er weer filmopnames zijn voor iets uit die tijd .

Dat kan ik me goed voorstellen. De Regency periode blijft onverminderd populair, en ook op mij blijft aantrekkingskracht houden

@refo: daarom 'moet' men het eigenlijk in het Engels lezen. Dan gaat er niets aan de essentie verloren. Maar dat is natuurlijk mijn zéér bevooroordeelde mening

[refo]

Ik heb net de eerste vijf hoofdstukken gelezen.
Ik kan me voorstellen dat je het mooi vindt en je kunt verplaatsen in de personen.

Maar aan de andere kant: Dit staat mijlen ver verwijderd van de belevingswereld van de mensen van nu.

[Wim Anker]

Nu beginnen de afganistan veteranen ook verongelijkt te doen. Die leven nog en hebben gewoon hun werk gedaan.

[Arja]

Nu beginnen de afganistan veteranen ook verongelijkt te doen. Die leven nog en hebben gewoon hun werk gedaan.

“Ze leven nog” is geen argument, maar een gebrek aan empathie.

Weet je wat “wij leven nog” betekent voor een Afghanistan-veteraan?
Dat je terugkwam terwijl je maten dat niet deden.
Dat je leeft met beelden, schuldgevoel, lichamelijke en psychische schade.
Dat je verder moet met wat daar is gebeurd, elke dag opnieuw.
“Wij leven nog” is een last die je meedraagt.

“Gewoon hun werk” betekent: vechten onder levensgevaarlijke en traumatische omstandigheden. Dat bagatelliseren vind ik kil

[Wim Anker]

Nu beginnen de afganistan veteranen ook verongelijkt te doen. Die leven nog en hebben gewoon hun werk gedaan.

“Ze leven nog” is geen argument, maar een gebrek aan empathie.

Weet je wat “wij leven nog” betekent voor een Afghanistan-veteraan?
Dat je terugkwam terwijl je maten dat niet deden.
Dat je leeft met beelden, schuldgevoel, lichamelijke en psychische schade.
Dat je verder moet met wat daar is gebeurd, elke dag opnieuw.
“Wij leven nog” is een last die je meedraagt.

“Gewoon hun werk” betekent: vechten onder levensgevaarlijke en traumatische omstandigheden. Dat bagatelliseren vind ik kil

En ik vind het zwaar overdreven die aandacht voor deze specifieke groep. Bouwvakkers hebben vaak na jaren werken dezelfde ervaring meegemaakt. Chauffeurs ook.

[Mister]

Nu beginnen de afganistan veteranen ook verongelijkt te doen. Die leven nog en hebben gewoon hun werk gedaan.

“Ze leven nog” is geen argument, maar een gebrek aan empathie.

Weet je wat “wij leven nog” betekent voor een Afghanistan-veteraan?
Dat je terugkwam terwijl je maten dat niet deden.
Dat je leeft met beelden, schuldgevoel, lichamelijke en psychische schade.
Dat je verder moet met wat daar is gebeurd, elke dag opnieuw.
“Wij leven nog” is een last die je meedraagt.

“Gewoon hun werk” betekent: vechten onder levensgevaarlijke en traumatische omstandigheden. Dat bagatelliseren vind ik kil

En ik vind het zwaar overdreven die aandacht voor deze specifieke groep. Bouwvakkers hebben vaak na jaren werken dezelfde ervaring meegemaakt. Chauffeurs ook.

Ja zeg, speciaal aandacht voor een groep mensen die getraumatiseerd is, het moet niet gekker worden.

[Zeeuw]

Nu beginnen de afganistan veteranen ook verongelijkt te doen. Die leven nog en hebben gewoon hun werk gedaan.

“Ze leven nog” is geen argument, maar een gebrek aan empathie.

Weet je wat “wij leven nog” betekent voor een Afghanistan-veteraan?
Dat je terugkwam terwijl je maten dat niet deden.
Dat je leeft met beelden, schuldgevoel, lichamelijke en psychische schade.
Dat je verder moet met wat daar is gebeurd, elke dag opnieuw.
“Wij leven nog” is een last die je meedraagt.

“Gewoon hun werk” betekent: vechten onder levensgevaarlijke en traumatische omstandigheden. Dat bagatelliseren vind ik kil

En ik vind het zwaar overdreven die aandacht voor deze specifieke groep. Bouwvakkers hebben vaak na jaren werken dezelfde ervaring meegemaakt. Chauffeurs ook.

Ja zeg, speciaal aandacht voor een groep mensen die getraumatiseerd is, het moet niet gekker worden.

Nee, het gaat om een specifieke groep mensen die getraumatiseerd is. Terwijl, wat Wim aangeeft, als je die aandacht wil geven doe het dan aan iedereen die op het werk dodelijke ongevallen heeft meegemaakt.

[parsifal]

“Ze leven nog” is geen argument, maar een gebrek aan empathie.

Weet je wat “wij leven nog” betekent voor een Afghanistan-veteraan?
Dat je terugkwam terwijl je maten dat niet deden.
Dat je leeft met beelden, schuldgevoel, lichamelijke en psychische schade.
Dat je verder moet met wat daar is gebeurd, elke dag opnieuw.
“Wij leven nog” is een last die je meedraagt.

“Gewoon hun werk” betekent: vechten onder levensgevaarlijke en traumatische omstandigheden. Dat bagatelliseren vind ik kil

En ik vind het zwaar overdreven die aandacht voor deze specifieke groep. Bouwvakkers hebben vaak na jaren werken dezelfde ervaring meegemaakt. Chauffeurs ook.

Ja zeg, speciaal aandacht voor een groep mensen die getraumatiseerd is, het moet niet gekker worden.

Nee, het gaat om een specifieke groep mensen die getraumatiseerd is. Terwijl, wat Wim aangeeft, als je die aandacht wil geven doe het dan aan iedereen die op het werk dodelijke ongevallen heeft meegemaakt.

Ik denk ook dat treinpersoneel boos wordt als gezegd wordt dat het omgaan met wat ze zien aan zelfdodingen deel van hun werk is, waar ze voor betaald krijgen. En als een minister er te makkelijk over doet kan deze vertrekken.

Voor militairen is er echt wel zorg en ze wisten dat het werk zwaar zou zijn, dat is zeker waar. Maar als iemand zegt dat je inzet (waarbij collegas zijn omgekomen) vrij waardeloos was en wordt weggewuifd dan worden militairen terecht kwaad.

[merel]

Het grote verschil is natuurlijk dat het bij militairen niet alleen gaat om het leed dat zij hebben gezien van overleden collega's, maar dat dit veel breder wordt getrokken. De gemiddelde bouwvakker loopt geen PTSS op door het werk an sich. Veel militairen wel.