Gedichten

DDD
Berichten: 16723
Lid geworden op: 11 Jul 2012, 17:48

Re: Gedichten

Berichtdoor DDD » 16 Okt 2020, 23:31

Dat boek heb ik. Dat zal ik dan toch eens lezen. In mijn dorp is een straat naar hem genoemd.

Gebruikersavatar
samanthi
Berichten: 7105
Lid geworden op: 16 Jul 2009, 10:30
Locatie: rotterdam

Re: Gedichten

Berichtdoor samanthi » 17 Okt 2020, 00:08

J.C. Philpot schreef:
Nicolaas Beets schreef:Mijn goede Herder is de Heer!
Hij stelt zijn leven voor zijn schapen,
Hij doet des nachts mij veilig slapen
En ’s morgens wekt zijn stem mij weêr.
Mij zal geen goede weid’ ontbreken;
Mij spijzigt Hij met overvloed,
En zachtkens leidt Hij mijnen voet
In ’t lieflijkst oord aan frissche beken,
Die Hij uit rotsen vloeijen doet.

Hoe wordt door Hem mijn hart verkwikt!
Hij is de sterkte mijner ziele,
Als ik onmagtig nederkniele
En Hij genadig nederblikt.
Niet mij, niet mij, maar Hem zij d’ eere,
Indien ik wandel in zijn licht;
Zijn goedheid heeft mijn hart gerigt.
Mijn goede Herder is de Heere;
Hij ondersteunt mij, waar ik zwicht.

Geen duistre schaduw van den dood,
Geen angst der helle doet mij beven.
Waakt niet die Herder voor mijn leven,
Die zelf voor mij zijn bloed vergoot?
Al lig ik ook in doodsche banden,
De doodschrik snijdt mijn hoop niet af;
Ik rigt mijn oogen op den staf,
Die nimmer wankelt in zijn handen,
En juich in Hem bij ’t open graf.

Wees, goede Herder! wees geloofd!
Uw hand is nimmer moê des gevens;
Gij voedt mij met het brood des levens
En kroont en zegent mij het hoofd.
Gij doet mijn hart uw goedheid smaken
In alle ding, dat mij ontmoet;
Mij volgt, mij achterhaalt het goed:
Gij weet mij, arme, rijk te maken;
Uw liefde maakt het bittre zoet.

Hoe zal ’t mij zijn, als ik betreed
Het huis, waar Gij mij plaats bereidde,
En uwe hand mij binnen leide
Ten dage, die uw wijsheid weet!
Och! dat mijn ziele stil verbeide
Het heil, uw vrienden toegezeid,
Vóór ’s werelds grondslag was geleid,
Als elk der schapen uwer weide
U volgen zal in eeuwigheid!

Een van mijn lievelingsdichters.
O HEERE, wat is de mens, dat Gij hem kent? Het kind des mensen, dat Gij het acht?

Gebruikersavatar
Mara
Berichten: 21013
Lid geworden op: 15 Jun 2010, 15:54

Re: Gedichten

Berichtdoor Mara » 21 Okt 2020, 09:58

Hoogmoed en nederigheid.

Arm bloempje, sprak de trotsche roze
Hoe nietig en hoe klein zijt gij!
Maar 't madeliefje sprak eenvoudig,
‘Dezelfde dauw drenkt u en mij.’

W.F. Oostveen (1849-1890)
Als er schaduw is, dan moet er ook licht zijn ~ Spurgeon

Gebruikersavatar
Hollander
Berichten: 2198
Lid geworden op: 26 Aug 2019, 11:54

Re: Gedichten

Berichtdoor Hollander » 21 Okt 2020, 10:54

Onderstaand gedicht kwam ik tegen op Twitter, ik deel het graag. Petrus Immens werd als schrijver genoemd door betreffende Twitteraar.

Geloofswandel in Jezus
Wijze: Psalm 65

'k Leef door 't geloof als vreemd op aarde
Schoon nog aan 't stof geboeid;
Maar Jezus blijft mijn hoogste Waarde,
Voor Wie mijn boezem gloeit.
Doet mij 't geloof mijn zwakt' ervaren,
Daar 'k mij als zondaar ken,
Mijn oog blijft op Mijn Goël staren,
Bij Wie ik veilig ben.

'k Wil heilig voor Mijn Jezus leven,
Daar 'k Hem ben ingelijfd,
Gelijk een rank haar vrucht moet geven,
Die in haar wijnstok blijft.
Hij blijft toch vrucht van mij verwachten,
En is 't maar kwijnend ooft,
Hij weet hoe klein ik ben van krachten,
Hoe zwak mijn ziel gelooft.

Gehoorzaam, onderworpen tevens,
Ga ik gemoedigd voort,
Hoe vaak men op de weg des levens
Al mijn genoegens stoort.
Word ik gelijk een riet bewogen,
Door ongeloof geschokt,
Of als een strohalm neergebogen,
't Is Jezus, Die mij lokt.

't Is Jezus, Die mijn weg berekent
In voor- en tegenspoed;
Hij heeft de paadjes afgetekend,
Die ik bewand'len moet.
Hoe dus de satan met zijn eng'len
Zich listig om mij schaart,
'k Blijf mij aan Jezus' liefde streng'len,
Die mij getrouw bewaart.


Terug naar “Muziek en Gedichten”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten