De tijd waarin wij leven...

Zeeuw
Berichten: 6290
Lid geworden op: 19 Sep 2018, 08:28

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor Zeeuw » 04 Mar 2021, 13:39

-DIA- schreef:
Jantje schreef:
Zeeuw schreef:
-DIA- schreef:Ik moest even kijken aan een waarheid: De wereld staat in brand, maar wij gooien olie op het vuur door ons toekijken aan de kant.
Verspillen we geen kostbare tijd door zo in kleine nuanceverschillen te vallen en daardoor worden opgehouden om deze zaken te overdenken? Als je huis in brand staat ga je toch niet eerst in een breed beraad hoe je het huis mogelijk zou kunnen reden, terwijl intussen de vlammen steeds verder vreten... Ja maar wat moet ik nou eerst geblust worden, dit of dat en terwijl we zitten te dubben gaat alles door de brand verloren....

Zeker.

De vraag is natuurlijk wat we onder die nuanceverschillen verstaan...

Ik kan er in ieder geval al minimaal 1 opnoemen uit de achterliggende week.

Dan zouden we wellicht commissie moeten benoemen, een voorzitter kiezen, en een breed beraad houden wat nu eigenlijk nuanceverschillen zijn. De kans is niet denkbeeldig dat we niet verder zouden komen dan een twist wie de voorzitter zou moeten worden....
Of ons wat inleven in de ander. Dan gaat het al snel wat beter.

-DIA-
Berichten: 27419
Lid geworden op: 03 Okt 2008, 00:10

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor -DIA- » 05 Mar 2021, 16:45

Onze oude predikant, ik zie hem nog op de kansel staan, schreef in 1957, dat was de tijd toen hij in onze gemeente stond, een meditatie in het blad Daniël. Het is een woord op zijn tijd. Hij wijst ook de gevaren aan van de tijd waarin hij toen, maar wij nog in veel grotere mate aan onderworpen zijn.

http://www.theologienet.nl/documenten/B ... 20BEL..pdf

Kittelachtig van gehoor
Want daar zal een tijd zijn, wanneer zij de gezonde leer niet zullen verdragen; maar kittelachtig zijnde van gehoor, zullen zij zichzelf leraars opgaderen naar hun eigen begeerlijkheden. (2 Tim. 4 : 3.)

Paulus vermaant Timotheüs in het licht van het eindoordeel, getrouw te zijn betreffende de hem toevertrouwde bediening des woords. Zulk een getrouwe en bemoedigende opwekking is van tijd tot tijd noodzakelijk voor de verkondigers der gezonde leer, ook voor diegenen, die daarvan niet wensen af te wijken. Immers, door alle tijden heen, en vooral in de avondstond der wereld komt de Gode-vijandige onverdraagzaamheid betreffende de zuivere leer duidelijk openbaar. Ook ten deze is een toeneming waarover we ons niet moeten verwonderen, wijl de Schrift ons wijst op degenen die hun gehoor van de waarheid zullen afwenden, zich kerende tot de fabelen. Ook in onze tijd zien wel de voorzegde verschijnselen, mede als een middellijk gevolg van droevige onkunde der gezonde leer, vervat in de drie formulieren van eenheid. De onsmakelijke en ongezonde lectuur, alsmede verschillende leerstof op de scholen de jeugd voorgezet, is mede een droeve oorzaak van onverdraaglijkheid jegens de beproefde waarheid. Het systematisch door de vader der leugenen opgezet plan moet worden uitgevoerd, opdat bijzonder het opkomende geslacht van de waarheid wordt losgemaakt. Ook de antichrist handhaaft zijn werkwijze, namelijk, wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Daarom moet het onderwijs zodanig worden opgevoerd, dat ook het zaad der gemeente langzaam maar zeker geen oor en belangstelling meer heeft voor de gezonde leer. Deze leer moet worden afgeschaft als ouderwets, want onze oren gaan jeuken en het proeven en slikken der gezonde leer vervult dan met walging, neen zulks is niet te verdragen. Dan andere leraars gezocht en.... gevonden. O, kostelijk, wat een prediker, uitnemende gaven, vurige geest, voortreffelijke voordracht en zijn woord in overeenstemming met ónze begeerlijkheden en ónze bevinding. Alzo zullen zij hun gehoor van de waarheid afwenden en zich keren tot fabelen, waardoor een mens op de troon wordt gezet en verheerlijkt. Dierbaar genadevoorrecht als we in zulke tijden bewaard worden om geen kunstig verdichte fabelen na te volgen en oor en hart geopend zijn voor het profetisch woord dat zeer vast is en daarop acht hebben als op een licht schijnende in een duistere plaats, totdat de dag aanlichte en de morgenster opga in onze harten, wetende dat dit geen profetie der Schrift is van eigen uitlegging. De kanttekening merkt bij het laatste op: „De uitlegging der profetische schriften, die door anderen daarover gedaan wordt, welke niet moet geschieden naar menselijk vernuft, maar naar de eenparige zin der Heilige Schrift, die zelf allerbest haar mening verklaard." De zuivere verkondiging der gezonde leer heeft tot hoofdinhoud: De Drie-enige God op het hoogst verheerlijkt en de mens op het diepst vernedert. Of zegt de rechtvaardige dat het hem wel zal gaan; dat zij de vrucht hunner werken zullen eten. Wee de goddeloze, het zal hem kwalijk gaan, want de vergelding zijner handen zal hem geschieden.
De zuivere of gezonde evangelieverkondiging is niet naar de mens, want zij wordt vergeleken bij de werking van een hamer die zonder barmhartigheid de rotsgrond van ons hart verbrijzelt en in stukken slaat. Of bij een bijl in dc hand des geestes welke onze onvruchtbare levensboom in de wortel treft en afhouwt, opdat verstaan wordt, uit u geen vrucht meer in der eeuwigheid. Ook bij een tweesnijdend scherp en krachtig zwaard, want het woord Gods is levend en krachtig, en scherpsnijdender dan enig tweesnijdend zwaard, en gaat door tot de verdeling der ziel en des geestes en der sa men voegsel en en des mergs, en is een oordeler der gedachten en der overleggingen des harten.
Door de verkondiging der gezonde leer worden door Geestesarbeid harten geraakt, verslagen, verbroken en gewond. Gezonden in eigen oog worden dodelijk krank, opdat langs deze weg het wonder van vrije genade hun verkondigd wordt. Zulken worden innerlijk gebonden aan de waarheid van Gods recht, hun oren worden vatbaar om de gezonde leer te proeven Ook hun oren gaan jeuken, doch bij het beluisteren van een ongezonde leer, een prediking waardoor een mens wordt opgebouwd en verheerlijkt, maar God wordt vernederd, het werk des Geestes uitgeschakeld en stenen gegeven in plaats van brood.
Ware hoorders worden begiftigd met de zalving van de Geest des onderscheids en krijgen, zoals wel eens gezegd wordt, voelhorens, want het wedergeboren oor proeft de waarheid. Daarom mijn lezers, jong of oud, laat de vermaning, vooral in deze droevige tijd ons hart mogen treffen. Blijft in hetgeen ge geleerd zijt. Davids bede moge ons aller hart vervullen:
Maak in Uw woord mijn gang en treden vast
Opdat ik mij niet van Uw paan moog' keren
En wordt mijn vlees door 't kwade licht verrast
Ai, laat het mij toch nimmer overheren,
Verlos mij, Heer, van 's mensen overlast
Dan zal ik U, naar Uw bevelen eren.
(Ps. 119 : 67).
Ds. M. Blok.

Bron: Daniël, 19 november 1957
.......

Gebruikersavatar
johannes
Berichten: 102
Lid geworden op: 12 Mar 2010, 12:48
Locatie: holland

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor johannes » 08 Mar 2021, 11:44

https://www.digibron.nl/viewer/collecti ... fcbb5eb120

De spijker op z'n kop DIA!!

Gebruikersavatar
Maanenschijn
Berichten: 1523
Lid geworden op: 01 Jan 2016, 15:33

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor Maanenschijn » 30 Mar 2021, 11:59

“We moeten niet al te klagerig doen voer die intolerantie die we ondervinden. We moeten ons er niet over verbazen. We zijn gewaarschuwd. Ik roep nog maar eens het woord van Van Ruler in herinnering. In een lezing uit 1948 zei hij al dat het einde van de neutrale verhouding van kerk en staat in zicht was. Een kerk die werkelijk het koningschap van Jezus proclameert, ook en allereerst over de staat, heeft alle kans aangegrepen en uitgeroeid te worden.”

Citaat van wijlen senator mr. G. Holdijk, uit het boekje ‘Sprekend Holdijk”.
Wie lege handen heeft, kan ze altijd vouwen.

Gebruikersavatar
Lilian1975
Berichten: 2271
Lid geworden op: 21 Jun 2018, 20:12

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor Lilian1975 » 30 Mar 2021, 12:55

Maanenschijn schreef:“We moeten niet al te klagerig doen voer die intolerantie die we ondervinden. We moeten ons er niet over verbazen. We zijn gewaarschuwd. Ik roep nog maar eens het woord van Van Ruler in herinnering. In een lezing uit 1948 zei hij al dat het einde van de neutrale verhouding van kerk en staat in zicht was. Een kerk die werkelijk het koningschap van Jezus proclameert, ook en allereerst over de staat, heeft alle kans aangegrepen en uitgeroeid te worden.”

Citaat van wijlen senator mr. G. Holdijk, uit het boekje ‘Sprekend Holdijk”.

Ja hè, Dat is ook steeds de tactiek van de satan geweest. Aanvallen op het koningschap van Christus. Bij de verzoeking maar tot aan het kruis toe. Afgelopen zondag ging het daarover in een preek van ds v Estrik afgelopen zondag.

-DIA-
Berichten: 27419
Lid geworden op: 03 Okt 2008, 00:10

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor -DIA- » 10 Apr 2021, 19:27

Waar gaat dit heen? Of zou ik beter kunnen zeggen: In welke tijd leven wij?
Ik geloof dat het wel duidelijk is dat we in een zeer bange tijd leven, waarin de grote gevaren niet alleen komen van het niet-christelijke Libertijnse denken, maar ook door de valse en vreemde godsdiensten.

Uit het RD van vandaag:
Christenen die genuanceerd spreken over homofilie of over transgenders lopen het risico meegesleurd te worden met de libertijnse tsunami die over de westerse wereld spoelt. Conservatieve evangelicals in de Verenigde Staten verlangen daarom heldere taal, zonder al te veel nuance.

Het in christelijk Nederland vaak gemaakte onderscheid tussen het hebben van homoseksuele gevoelens en het gedrag als homoseksueel kennen Amerikaanse evangelicals wel degelijk. Net zo goed als zij het onderscheid kennen tussen mensen die ongelukkig zijn met hun biologisch geslacht en ideologen die geslachtsverandering propageren.

Lees verder door op onderstaande link te klikken.
https://www.rd.nl/artikel/922526-in-gen ... ces-teloor
.......

eilander
Moderator
Berichten: 15906
Lid geworden op: 15 Okt 2007, 21:42

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor eilander » 10 Apr 2021, 19:38

Ik deel je zorg, DIA. Vanmorgen luisterde ik even naar radio 1 in de auto, daar ging het over jeugdboeken. Ook daarin komt het thema LHBTI aan bod, en óók daar werd gezegd dat de ontwikkeling op dit terrein heel snel gaat nu. Dat vond ik opvallend.

-DIA-
Berichten: 27419
Lid geworden op: 03 Okt 2008, 00:10

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor -DIA- » 14 Apr 2021, 19:30

Vanmiddag luisterde ik naar de Biddagavondpreek van ds. Verschuure.
Een aangrijpende preek die veel zegt over de tijd waarin we samen leven.
Maar ook de troost voor het Sion Gods
Het Witte paard overwint en zal zegevieren door alle oordelen heen.

Laten we met eerbied en aandacht luisteren.

Deze link en dan naar de Biddag, de preek over Openbaring 6:1-8 https://elimcapelle.nl/preken-beluisteren/
.......

-DIA-
Berichten: 27419
Lid geworden op: 03 Okt 2008, 00:10

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor -DIA- » 20 Mei 2021, 19:56

Wij leven nu in een zeer ernstige tijd. Een tijd zoals we nooit eerder hebben gekend. We zijn er van overtuigd dat we hebben te onderzoeken in welke tijd we samen leven. Wat is gaande in kerk en wereld.

De dingen die we nu zien kwamen niet vanzelf. Het is mijns inziens altijd goed om te onderzoeken hoe onze tijd zo geworden is zoals ze nu is. We zouden natuurlijk terug moeten gaan tot in het paradijs. Ik denk ook dat dit wel nodig is. Maar ik wil het wat simpeler houden, en dan is het mijn voornemen af en toe een stukje te plaatsen uit onze recente historie.
Het is meer bedoeld om over deze zaken na te denken. Niet zozeer om ze meteen te bediscussiëren. Om toch het oude reformatorisch denken op dit forum ook aanwezig te doen zijn lijkt me dat het beste door meditaties en oudere destijds actuele opiniërende artikelen te plaatsen die licht kunnen werpen op de staat van kerk en wereld zoals deze heden is.

Het is niet verkeerd dat iedereen de zaken in de juiste proporties beziet. Eenzijdige belichting acht ik ook niet juist. We hebben wel alles te toetsen aan Schrift en belijdenis. Ook over de meer recente ontwikkelingen is veel te zeggen. De 20e eeuw was een eeuw van de twee gruwelijkste oorlogen die er ooit zijn geweest. Ook was de 20e eeuw een eeuw met meer veranderingen dan vele eeuwen, misschien wel alle eeuwen daarvoor. We proberen dan aan het licht te brengen hoe de gereformeerde gezindte in de 20e eeuw zeer verdeeld raakte. We hebben iets kunnen lezen over de Afscheiding. Dat laat ik maar liggen, en denk dat ik meer in ga op meer recentere gebeurtenissen, laten we zeggen, uit het laatste kwart van de 20e eeuw. De periode heb ik zelf zeer bewust meegemaakt en kan daarom ook de zaken die ik benoem bevestigen. Ik was dus voornemens om in enkele onderwerpen aan te tonen hoe de gereformeerde gezindte vooral in de periode na WO II is gekanteld, en hoe de tegenstellingen binnen deze zuil ontstonden.

Dan wil ik hier beginnen met een artikel uit het jaar 1995. De computer had nog nauwelijks vat op de gereformeerde gezindte. Meer zaken die in de tweede helft van de vorige eeuw ontstonden kunnen we al lezende opmerken. Tot hiertoe een korte inleiding.

Het is dus meer bedoelt om over deze zaken na te denken. Niet zozeer om ze meteen te bediscussiëren, want dat acht ik niet geheel zonder gevaar, daar deze zaken dan, zo leert de ervaring, snel uit de hand kunnen lopen.

Om te beginnen een artikel dat het blad Opbouw publiceerde, naar aanleiding van een interview met de toenmalige lijsttrekker van de SGP, Ir. B.J. Van der Vlies in NRC Handelsblad. Dit was de aanleiding tot een artikel in Opbouw, toen het kerkelijke orgaan van de Nederlands Gereformeerde Kerken.
We laten het commentaar uit het kerkelijk orgaan van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland hieronder in zijn geheel volgen:

Kloof
Onlangs stond in NRC-Handelsblad een interview met SGP-Kamerlid ir. Van der Vlies. Dit interview gaf mevrouw Wilna Smienk-van 't Hul stof voor een artikel in het blad Opbouw. Dit is het landelijke kerkblad van de Nederlands Gereformeerde Kerken.
Voor degenen die het niet weten, een kleine toelichting: de Nederlands Gereformeerde Kerken maakten oorspronkelijk één geheel uit met de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Samen gingen ze in 1944 uit de ("gewone") Gereformeerde Kerken. Maar een conflict in de jaren zestig veroorzaakte weer een scheuring.
De Nederlands-gereformeerden zijn wat ruimer van opvatting dan de "vrijgemaakt-gereformeerden".
Wanneer we de "gewone" gereformeerden, de "vrijgemaakt"-gereformeerden en de christelijk-gereformeerden even als een driehoek zien, dan staan de Nederlands-gereformeerden als het ware in het midden van die driehoek. In verschillende plaatsen is er vergaande toenadering tussen de christelijk-gereformeerden en de Nederlands-gereformeerden, zodat men samen kerkdiensten houdt en zelfs wel samen een dominee heeft. Andere christelijk-gereformeerden (en dan denken we met name aan de "Bewaar het pand"-richting) willen weer niets van die samenwerking weten.
De Nederlands-gereformeerden stellen zich ook open voor invloeden uit de evangelische hoek.
De genoemde vrijgemaakte kerkscheuring was tevens een belangrijke factor tot de oprichting van de RPF. De Nederlands-gereformeerden waren niet meer welkom in het GPV.
In de RPF hebben zij tot op heden een groot aandeel. Het Eerste Kamerlid professor Schuurman bijvoorbeeld is Nederlands-gereformeerd.
In de EO zijn ze bijzonder actief Maar ook vindt men ze wel in het CDA. Oud-minister De Vries is Nederlands-gereformeerd.
Genoeg als aanduiding van de plaats van deze kerkelijke richting binnen de gereformeerde gezindte. Dan nu wat mevrouw Smienk in Opbouw schreef naar aanleiding van het interview met ir. Van der Vlies, enkele fragmenten:
"In de levensbeschouwing van Van der Vlies herken ik veel en toch blijft hij mij in wezen vreemd. Ik kan zelfs stellen dat hij mij vreemder is dan veel niet-gelovigen die ik ken.
Hij schetst de samenleving zoals die eruit zal zien wanneer de SGP 60% van de stemmen zou krijgen. Geweldig natuurlijk, zondagsrust, geen porno, geen seksindustrie, strenger optreden tegen wetsovertreding, strengere straffen, de doodstraf zelfs, geen abortus of euthanasie, kortom de terugkeer naar de 10 geboden. Overigens is hij in deze zaken wel ongenuanceerder dan mij lief is.
Maar vervolgens spiegelt hij ons het leven voor dat hij voor ogen heeft: geen tv, geen theater, geen schouwburgen of bioscopen, geen opera of operette, geen dans of ballet, geen wereldlijke muziek, geen inentingen, geen verzekeringen, geen actieve vrouwen. Ik kan niet zeggen dat ik dagelijks met al deze zaken te maken heb, maar ik vind wel dat ze bij het leven horen en dit ook veraangenamen. Ik zou het erg missen als ze er niet meer waren. Het leven onder de SGP lijkt mij eerlijk gezegd behoorlijk saai en ook veel zwaarder dan wat van ons als christenen gevraagd wordt. Van der Vlies zelf vindt dat uiteraard niet, maar hij worstelt wel behoorlijk met zichzelf en met God. Hij weet eigenlijk niet of hij "er" wel is, voelt zich vaak een slecht en zondig mens en vraagt zich af of hij wel "bevindt" wat hij belijdt. Hem komt in wezen niets dan narigheid toe (dit is ook de titel van het artikel). En dat is dus voor mij het punt waarop ik qua geloof afhaak."

Mevrouw Smienk komt dan in haar overpeinzingen bij de orthodoxe joden van onze dagen terecht, van wie zij opmerkt dat ze de farizeeën uit de tijd van Christus' omwandeling op aarde nog overtreffen in regelgeving, die zij tot in het absurde doortrekken. "Het grijpt mij aan als ik lees hoe regels en voorschriften mensen kapot kunnen maken, zelfs als deze vrijwillig zijn aanvaard. Buiten de regels is soms niets, geen enkele zekerheid meer." En dan keert ze in één adem terug naar haar oorspronkelijke onderwerp, want dan vervolgt ze: "Blijven daarom mensen als Van der Vlies zo worstelen met hun bevindelijkheid, nooit genoeg voor God? Ze lijken zo op die orthodoxe joden. Ze schermen zich af van de boze wereld en van het "Kijkglas van de duivel" en voelen intussen hoe hun zondige aard dezelfde blijft. Is er daarom zoveel strijd, vraag ik mij af”.

Let op dat herhaalde "daarom". Daarmee geeft deze mevrouw te kennen, dat volgens haar de innerlijke strijd waaraan Van der Vlies uiting gaf in het kranteartikel, zijn oorzaak vindt in een blijkbaar onder ons levende opvatting dat er "buiten de regels" geen enkele zekerheid is. Buiten welke regels? Dat wordt uit haar geschrijf niet duidelijk, maar ik vermoed toch wel uit het verband dat ze daarbij denkt aan de regels van een farizees wetticisme. Inderdaad moeten we dan spreken van een volstrekt onbegrip.
Het is niet onze bedoeling ir. Van der Vlies te gaan verdedigen. Daar is het hier de plaats niet voor, en bovendien, indien hij behoefte aan verdediging mocht gevoelen, is hij er zelf mans genoeg voor. We signaleren het schrijven van deze mevrouw als een teken aan de wand. Hoe ruim staat zij in de wereld! Goed, ze noemt in het begin een aantal dingen op, waarmede ze het blijkbaar ook niet eens is, hoewel ze in dat verband nog wel even de opmerking moet maken, dat Van der Vlies ook in die zaken "ongenuanceerder is dan mij lief is”.

Maar met tv, theater, schouwburg, bioscoop, opera, operette, dans, ballet, wereldlijke muziek enzovoort heeft zij geen moeite. Die veraangenamen het leven, schrijft zij. Zij zou het erg missen, als ze er niet meer waren. Het leven zoals Van der Vlies dat blijkbaar beschreef in het interview, noemt zij "eerlijk gezegd behoorlijk saai en ook veel zwaarder dan wat van ons als christenen gevraagd wordt.”
En terwijl zij zo geniet van het leven, heeft zij ook een rijk geloof. Van worstelingen en twijfelingen, en van gevoelens van eigen slechtheid en zondigheid moet zij niets hebben. Dat begrijpt zij ook helemaal niet. Dat is voor haar "het punt waarop ik qua geloof afhaak". Of neen, verderop meent zij het toch wel te begrijpen, getuige de parallel die zij trekt met de orthodoxe joden die nog erger zijn dan de farizeeërs uit de Bijbelse tijd.
Maar letten wij er wel op. Dit is niet de ontboezeming van de een of andere vrijzinnige die heel ver van ons afstaat.

Dit staat niet te lezen in het blad van de Nederlandse Protestanten Bond of van de Remonstrantse Broederschap. Dit staat in Opbouw, het blad van de Nederlands Gereformeerde Kerken, die zich voor de honderd procent tot de gereformeerde gezindte rekenen, zich ook reformatorisch noemen. Die ook vinden dat zij in het RD aan hun trekken moeten komen. Die ook hun kinderen naar het reformatorisch onderwijs sturen. Een kerkelijke kring waarvan we de vertegenwoordigers telkens tegenkomen binnen de "zuil" van de gereformeerde gezindte, als het gaat om samenwerking in de politiek, in de zorg, in het onderwijs en noem maar op. Maar deze mevrouw schrijft wel, als het over de levensbeschouwing van Van der Vlies gaat: "Ik kan zelfs stellen dat hij mij vreemder is dan veel niet-gelovigen die ik ken." De minste geestelijke affiniteit is haar vreemd.

En nog iets. Wij kregen het artikel uit Opbouw onder ogen doordat het was overgenomen in de rubriek "Uit de pers" in het blad van de Gereformeerde Bond, De Waarheidsvriend. De perswaarnemer schrijft, dat hij getroffen is door de eerlijkheid in de reactie van deze mevrouw. "Het ligt allemaal niet zo zwartwit voor wie werkelijk verantwoord in deze wereld wil staan als soms vanuit bepaalde hoek wordt gesuggereerd, " zo vervolgt hij. En dan ligt er een stille kritiek op Van der Vlies besloten in zijn opmerking over het interview: "Het christelijk getuigenis heeft toch waarlijk grootsere allures.”

Alle reden om nader in te gaan op wat hier wordt aangeduid als "werkelijk verantwoord in deze wereld staan" en de daartoe noodzakelijke samenwerking met mensen van andere kerkelijke richting. We hopen erop terug te komen.


bron: dhr. L.M.P. Scholten in De Wachter Sions in de wekelijke opiniërende rubriek "Terzijde".
.......

Karlstad1970
Berichten: 176
Lid geworden op: 11 Mei 2021, 09:51

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor Karlstad1970 » 22 Mei 2021, 19:12

-DIA- schreef:Wij leven nu in een zeer ernstige tijd. Een tijd zoals we nooit eerder hebben gekend. We zijn er van overtuigd dat we hebben te onderzoeken in welke tijd we samen leven. Wat is gaande in kerk en wereld.
(...)

Wat wil je met deze redenatie?
Er is maar één vraag, bent u bereid?
Draagt u het bruiloftskleed? Heeft u olie in uw lampen? Als u daar ja op kan antwoorden vallen alle redenatie over de eindtijd weg en ziet u uit naar de komst van de grote Verlosser en ja dat zal vreselijk zijn voor een ieder die niet bereid is, dan snap ik de angst en de redenatie maar toe ik hoop dan dat u de schuldbrief thuis krijgt en sterven mag aan uzelf en opstaan in Christus, dan bent u vrij van de wet en zijn uw zonden vergeven dat wens ik je van harte toe.


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

-DIA-
Berichten: 27419
Lid geworden op: 03 Okt 2008, 00:10

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor -DIA- » 22 Mei 2021, 19:20

Karlstad1970 schreef:
-DIA- schreef:Wij leven nu in een zeer ernstige tijd. Een tijd zoals we nooit eerder hebben gekend. We zijn er van overtuigd dat we hebben te onderzoeken in welke tijd we samen leven. Wat is gaande in kerk en wereld.
(...)

Wat wil je met deze redenatie?
Er is maar één vraag, bent u bereid?
Draagt u het bruiloftskleed? Heeft u olie in uw lampen? Als u daar ja op kan antwoorden vallen alle redenatie over de eindtijd weg en ziet u uit naar de komst van de grote Verlosser en ja dat zal vreselijk zijn voor een ieder die niet bereid is, dan snap ik de angst en de redenatie maar toe ik hoop dan dat u de schuldbrief thuis krijgt en sterven mag aan uzelf en opstaan in Christus, dan bent u vrij van de wet en zijn uw zonden vergeven dat wens ik je van harte toe.


Ik zal een ongebruikelijk voorbeeld noemen, maar misschien vat iemand het nog: Er is een gevaarlijke sekte die we allen wel kennen. Ze geven (of gaven?) een blad uit met de naam "Ontwaakt!". Het blad is ten enenmale verwerpelijk, maar de titel zegt wat ik bedoel. Open ogen voor de tijd waarin velen slapen. Waar ook de kerk moet bekennen te slapen. En ik meen dat deze zelfreflectie juist het meest in bevindelijke kring wordt waargenomen. De inhoud is moeilijk over te discussiëren. Het om voor een bepaalde groep over onopgeefbare zaken zoals overgeleverd door onze vaderen.
.......

-DIA-
Berichten: 27419
Lid geworden op: 03 Okt 2008, 00:10

Re: De tijd waarin wij leven...

Berichtdoor -DIA- » 22 Mei 2021, 20:41

In het jaar 1995 schreef dhr. L.M.P. Scholten in de rubriek Terzijde in het orgaan van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland, een reeks artikelen die allen ingaan op het uiteengroeien van de gereformeerde gezindte. Deze artikelen zijn heel duidelijk geschreven. Ze zijn niet geschreven om te polariseren. Maar om helder voor ogen te hebben wat er zich in kerk en wereld afspeelde. In feite kunnen we nu zien dat de toen gesignaleerde onderlinge verwijdering verder is gegaan. We moeten daar de ogen wel voor open houden, dacht ik, en eerlijk en zo mogelijk, de zaken objectief bezien. Zaken die er liggen bagatelliseren is ook geen oplossing. We kunnen het heden alleen goed verstaan door tevens naar het verleden te zien. Immers in het verleden ligt het heden, en in het nu wat het worden zal. Door te zien wat er gebeurde, en welke de gevolgen daarvan zijn. Laten we nog eens lezen wat Willem Bilderdijk dichtte:

VOORSPELLINGEN IN 1811
Ach de dagen
Onze plagen
Lieve broeders gaan voorbij
Uit dit duister
Rijst de luister
Van een nieuwe heerschappij

Wat verschijne
Wat verdwijne
’t Hangt niet aan een los geval
In ’t verleden
Ligt het heden
In het nu wat worden zal.

Ja zij zullen
Zich vervullen
Deze tijden van geluk
Dees ellenden
Gaan volenden
en verpletterd wordt het juk.

Holland leeft weer
Holland streeft weer
Met zijn afgelegde vlag
Door de boorden
Naar het noorden
Naar de ongeboren dag.

Holland groeit weer!
Holland bloeit weer!
Hollands naam is weer hersteld
Holland uit zijn stof verrezen
Zal opnieuw ons Holland wezen
Stervend heb ik ’t u gemeld

Dan hier wederom van de hand van dhr. L.M. Scholten een citaat uit De Wachter Sions (1995):

Studiedag
In diverse publicaties van de laatste jaren wordt zorg uitgesproken over verschijnselen van groeiende tweespalt binnen de gereformeerde gezindte. Men constateert toenemende polarisatie, waardoor vanouds bestaande samenwerking onder spanning komt te staan.
Zo taxeerde ir. J. van der Graaf in 1993 de problemen binnen de SGP met betrekking tot het vrouwenlidmaatschap als slechts een symptoom van een veel dieper gaande botsing van twee culturen.
Men komt daarbij nogal eens de volgende tekening tegen: in de gereformeerde gezindte voltrekt zich momenteel een "verrechtsing". Uit angst voor de moderne tijd vlucht men in "verstarring". Geen wonder dat van degenen die zich in die toenemende "verharding van standpunten" niet kunnen vinden, mensen beginnen af te haken. Deze visie is sterk gestimuleerd door het boek van J. Zwemer "In conflict met de cultuur", dat in 1992 verscheen. "Radicalisering" en "dogmatisering" zouden het de "niet antithetisch ingestelden", de "lichtere piëtisten", moeilijk maken, hun eigen identiteit en plaats binnen het "bevindelijk-gereformeerde" volksdeel te behouden.
We laten in eerste instantie de vraag rusten of deze schets van de ontwikkeling in oorzaak en gevolgen juist is. Maar tastbaar is wel, dat als gevolg van een zeker uiteenlopen van opvattingen, dat in het verleden zo niet ervaren werd, de samenwerking moeilijker wordt. En dat juist in een tijd, waarin de maatschappelijke ontwikkeling in Nederland als geheel juist aanleiding zou moeten zijn als nooit tevoren om de handen ineen te slaan in de strijd tegen de geest des tijds.
Het is ongetwijfeld vanuit deze zorg geweest, dat de Stichting Initiatieven Bestuursadvisering op 16 juni een studiedag hield over de betekenis van christelijke waarden en normen, met vraagstellingen als "wat zijn onopgeefbare christelijke waarden", "op welke punten zullen we ons gezamenlijk sterk moeten maken; wat doen we wel en wat doen we niet". Deze studiedag was bedoeld voor besturen en directies van identiteitsgebonden organisaties op het gebied van zorg en onderwijs. Geen wonder, want juist in de praktijk van alledag in de reformatorische zorginstellingen en op de reformatorische scholen (vooral voor voortgezet onderwijs en voor middelbaar en hoger beroepsonderwijs) branden de normenkwesties het meest. zoals over: hoe staan we tegenover televisie, tegenover vrouwen-in-pantalon. Sinterklaas op school, reizen op zondag, verzekering, vaccinatie, film en noem er zo nog maar een heleboel op, en direct daaruit voortvloeiende: waar liggen voor ons de grenzen, wat is ons toelatingsbeleid.
Ons trof het verslag van deze studiedag in het RD van 17 juni. Onder de kop "Stop strijd tussen eigen instellingen" begint dit verslag als volgt: "Christelijke zorginstellingen en scholen moeten de nood van deze tijd voelen. We zijn te veel bezig met onderlinge polarisatie. We bestrijden elkaar over tweederangs normen. Die tijd is voorbij." Aldus een met name genoemde spreker. Zijn woorden kregen flinke onderstreping door de citaten die het verslag vervolgens gaf van een tweede spreker op deze studiedag: "Het christelijk vuur mag niet worden gedoofd door de motregen van onderling gekijf" Deze spreker "waarschuwde tegen het geven van ergernis die anderen kan vervreemden van de christelijke godsdienst. Middelmatige zaken mogen nooit centraal komen te staan in discussies. Bovendien mag de christelijke vrijheid niet worden opgeofferd voor het geweten van een ander. We zijn niet verplicht ons aan het geweten van de zwakke naaste te onderwerpen. We behoeven niet te zitten aan de voeten van degene die het nauwst van opvattingen is." Deze spreker "riep daarom op te stoppen met achterhoedegevechten. Die leiden ons af van het hoofdaccent van het christelijk leven. Laten we ons wijden aan wat het christelijk leven in een actuele en specifieke situatie voedt." En wat het verslag vervolgens van een derde spreker vermeldde, sloot daar weer naadloos bij aan: "Wij moeten strijden op de echte fronten en elkaar gemakkelijker verdragen op ondergeschikte punten van verscheidenheid.”
We zijn zelf niet op die studiedag geweest. We moeten rekening houden met de mogelijkheid, dat de verslaggever zo geboeid was door wat hij hoorde, dat hij, in ijver voor de goede zaak, datgene waarmee hij het zo van harte eens was, bij elkaar verzameld heeft in het begin van zijn artikel. Verderop worden ook heel andere zaken genoemd die op deze dag aan de orde zijn geweest, zoals het paarse regeringsbeleid, de opkomst van de islam, de derde charismatische golfen de relipop op jongerendagen. We spreken dus over de IBA-studiedag als zodanig geen oordeel uit. Het artikel lijkt een eenzijdige indruk te geven.
Maar anderzijds: wat gezegd is, is wel gezegd. En dat uitgedragen standpunt laat aan duidelijkheid niets te wensen over: We moeten nu eens ophouden met elkaar te bestrijden over tweederangs normen; we moeten elkaar gemakkelijker verdragen op ondergeschikte punten.
De moeilijkheid bij zo'n redenering is natuurlijk, dat wat voor een meer verlichte, met een ruimere consciëntie, een ondergeschikt punt is, voor iemand van nauwer opvatting juist niet van ondergeschikte betekenis is. De tweede geciteerde spreker is het meest uitgesproken in zijn opvatting. Die mensen met die zware standpunten "geven ergernis" waardoor zij anderen van de christelijke godsdienst kunnen vervreemden. Dat is geen geringe beschuldiging! Hij komt principieel op voor de christelijke vrijheid die niet mag worden opgeofferd voor het geweten van een ander. "We zijn niet verplicht ons aan het geweten van de zwakke naaste te onderwerpen. We behoeven niet te zitten aan de voeten van degene die het nauwst van opvattingen is.”
Zoals het in het RD-verslag staat, zijn dat loze kreten. De spreker zal toch niet een onbegrensde "christelijke vrijheid" bedoeld hebben, waarop men zich beroepen kan om zich dan niets van het oordeel van de christelijke gemeenschap waarvan men deel uitmaakt, aan te hoeven trekken. Het zal de spreker toch bekend zijn dat er zogenaamde "christen-artsen" zijn met abortus- en euthanasiepraktijken, die deze handhaven tegenover kerkelijke afkeuring met als argument dat zij in christelijke vrijheid met een vrij geweten ervan overtuigd zijn dat zij daarmee niet tegen Gods wil in handelen.
En natuurlijk, wij kennen ook wel de verlammende situatie die in een vergadering kan ontstaan, wanneer iemand met veel gewicht en poespas een loodzwaar standpunt neerlegt. Juist in een interkerkelijk gezelschap kan dat de vergadering inderdaad verlammen. Want al ziet men verschillende aanwezigen denken: Dat standpunt is vreemd aan de werkelijkheid; het is ook geen eis van Gods Woord en het leeft ook niet echt in de gewetens van een substantieel deel van onze mensen; het is meer een kwestie van consequentietrekkerij; we geloven dat de spreker het er meer om te doen is, een gewichtige indruk te maken, - dan kan het tóch gebeuren dat niemand dat hardop durft te zeggen, uit angst voor licht aangezien te worden.
Wanneer de spreker op de studiedag zich daartegen zou hebben gekeerd, vindt hij ons van harte aan zijn zijde, want voor dergelijke gewichtigdoenerij, waarbij men zich dan ook nog graag op zijn consciëntie beroept, wensen we het absoluut niet op te nemen.
Maar het staat er in het verslag allemaal veel algemener. En dan menen we te moeten stellen, dat wat hier ongenuanceerd als "middelmatige zaken", "strijd over tweederangs normen" enz. wordt afgedaan toch zeker niet zo onbelangrijk is als wordt gesuggereerd. Concrete voorbeelden worden in het verslag niet genoemd, maar voor ieder die wat afweet van discussies binnen besturen van reformatorische scholen en zorginstellingen, is duidelijk om wat voor problemen het gaat.
Het heeft wel degelijk een plaats in de grote strijd om de handhaving van het onopgeefbare eigene van het leven naar Schrift en belijdenis. Wij hopen er nog nader op in te gaan.
.......


Terug naar “Theologie - Actueel”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten