Toch denk ik dat Dordt dat juist wèl zegt. Als iemand uiterlijk zijn of haar geloof belijdt en het leven betert, dan houden we iemand voor een gelovige, juist omdat wij iemands hart niet kennen. We baseren op wat iemand zelf zegt/belijdt en hoe hij/zij leeft. Dit oordeel heeft altijd iets voorlopig...

Dank dat je eerlijk op mijn bericht wilt ingaan, Bij punt 2 vraag ik mij af of de twijfel er wel eens is dat de HEERE het echt een gruwel vindt en dat goedkeuren/gedogen van deze zonde mensen voor eeuwig kan beschadigen en de Geest kan bedroeven. Als dat waar zou zijn zitten veel gelovigen op een v...

Volgens mij gaat het te ver om “het beste oordelen” zo uit te leggen dat wij iemand dan voor een kind van God moeten houden. Dordt zegt juist dat het binnenste van het hart ons onbekend is. Dan kun je dus niet aan de ene kant zeggen: wij kennen het hart niet, en aan de andere kant toch concluderen:...

Helemaal mee eens, het is beter om dat tijdens een echt gesprek te doen. Maar zelfs dan bemerk ik (ook bij mezelf!) schroom om er niet zo open over te praten. "want dat zijn we niet zo gewend" vind dat toch echt jammer maar ook lastig te doorbreken. Angst omdat een ander al snel ergens 'i...

Wat Dr. P. De Vries nu op z'n site schrijft over het bovenstaande boekje: https://drpdevries.com/2026/05/30/een-rijke-belofte-wijlen-prof-p-j-m-de-bruin-over-het-doopformulier/ En wat hij er eerder al over deelde: https://drpdevries.com/2025/12/08/prof-p-j-m-de-bruin-over-het-doopformulier-2/ Eerli...

Zorgen rondom Schriftgezag sijpelen inderdaad door in onze hele gezindte. Goed commentaar in het RD https://rd.nl/artikel/1150940 Zeker; inclusief deze: "laat ze zich zélf wel in alles door de Bijbel gezeggen? Afdoen aan het gezag van de Schrift is niet een gevaar dat altijd alleen bij anderen...

Vanzelfsprekend dat we bij ons zelf moeten beginnen. Ook onze blinde vlekken laten ontdekken door Gods Woord. Maar als zaken die op grond van de Schrift eeuw in eeuw uit duidelijk waren binnen het wereldwijde christendom maar nu betwijfeld worden vind ik dat levensgevaarlijk. 2 punten waar ik dat z...

Helemaal mee eens, het is beter om dat tijdens een echt gesprek te doen. Maar zelfs dan bemerk ik (ook bij mezelf!) schroom om er niet zo open over te praten. "want dat zijn we niet zo gewend" vind dat toch echt jammer maar ook lastig te doorbreken. Angst omdat een ander al snel ergens 'i...

Hij geeft toch duidelijke redenen voor zijn positie? Welnee een berg gevoelsargumenten en zaken aan elkaar verbinden die natuurlijk nergens op slaan. Het volgende vraag gaat wel over feiten: Bestaat er één kerkgenootschap waarin alle uiterlijkheden ooit bijzaken werden en nú nog de zuivere, Schrift...

Wat bedoel jij met aandacht voor het lichaam? Ik zei dit: Daarom is de vraag niet: is een rok automatisch eerbaar en een broek automatisch verkeerd? De vraag is: wat straalt mijn kleding uit? Eenvoud, waardigheid... of aandacht voor mijn lichaam , status, mode etc. En die vraag geldt niet alleen vr...

Ik vind het mooi wat Baruch Maoz hierover zegt. Hij zegt ergens dit: B. Maoz : Er is maar één God, maar zijn eenheid is het soort mysterie dat we van God zouden verwachten: het gaat ons bevattingsvermogen te boven. De ene God is groter dan één zoals wij dat kennen. Hij is Eén die Drie is, Drie die E...

Vandaag een ingezonden brief (van R.P. van Dijk, Barneveld - van dat nieuwe boekje https://refoforum.nl/forum/viewtopic.php?p=1234385#p1234385) in het RD over het thema.. Jentje Kuiper pleit voor bezinning op de rok en voor herontdekking van de Bijbelse norm (RD 18-5). In het artikel klinkt het ple...

En dan die mannenbroeken. Je ziet de voorkant, je ziet de achterkant, en vaak is de vorm van het achterwerk behoorlijk duidelijk. Er hangt bij mannen nooit een rokje overheen, dus waarom doen we alsof dát vanzelfsprekend eerbaar is? Sterker nog: een vrouw kan tenminste nog een nette, ruime broek dra...

Voor mij begint de vraag niet bij: rok of broek? Maar bij: wandel ik waardig de Heere? Paulus bidt in Kolossenzen 1 dat gelovigen zo vervuld worden met de kennis van Gods wil, dat hun wandel past bij de Heere. Dat raakt ook kleding. Niet als traditie, maar als vrucht van liefde tot Christus. Daarom ...

Ik zou onderscheid maken tussen de bijbelse gegevens en de latere formulering. De Schrift spreekt duidelijk over de Vader, de Zoon en de Geest, en belijdt tegelijk dat de HEERE één is. Maar “drie personen één God” is een dogmatische samenvatting, niet de eigen taal van de Schrift.